"ไม่มีหรือ? แล้วจะเป็ใครหากไม่ใช่คุณหนูใหญ่"หลินฮูหยินพูดขึ้นเมื่อได้ยินว่าการค้นตัวฟางซูซินไม่พบสิ่งใดนางเองก็เชื่อว่าเป็ฝีมือของฟางซูซินที่้าจะแก้แค้นที่ตนเองถูกจับแต่งงานหากไม่ใช่ฟางซูซินแล้วจะเป็ใครได้อีกเล่านางจ้องมองไปที่ฟางซีหรูก่อนที่จะเอะใจบางอย่างได้หากคนที่พบเป็คนอื่นนางอาจจะไม่สงสัยแต่ว่านี่เป็ฟางซีหรูนางไม่ค่อยจะมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายจะไม่รู้เื่ใดๆ"ค้นตัวคุณหนูสามกับสาวใช้ของนางด้วย"
"ท่านแม่ท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไรเ้าคะข้าจะกล้าทำร้ายพี่รองได้อย่างไร"ฟางซีหรูที่ได้ยินหลินฮูหยินสั่งให้สาวใช้ค้นตัวก็เริ่มจะอยู่นิ่งไม่ได้เสียแล้วนางมั่นใจว่าตนเองนั้นไม่มีสิ่งที่ทุกคนกำลังตามหาแต่ก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าหลินฮูหยินจะพลอยสงสัยนางไปด้วยพวกงูพิษนี่ไว้ใจไม่ได้เลยจริงๆ
"ไม่ต้องพูดมากพานางไปค้นตัวเดี๋ยวนี้"หลินฮูหยินเอ่ยเสียงเข้มนางก็อยากจะรู้เช่นกันว่าใครที่กล้าทำร้ายบุตรสาวของนางเช่นนี้
"คุณหนูสามเชิญตามบ่าวมาเถิดเ้าค่ะ"สาวใช้ข้างกายหลินฮูหยินเป็ผู้ตรวจค้นฟางซีหรูด้วยตนเองนางเดินนำไปก่อนฟางซีหรูจึงจำใจเดินตามเข้าไปในห้องด้านข้างผ่านไปไม่ถึงชั่วยามสาวใช้คนสนิทของหลินฮูหยินเดินออกมาพร้อมกับขวดกระเบื้องสีขาวที่อยู่ในมือนางยื่นสิ่งนั้นให้กับเ้านายแล้วพูดขึ้นว่า
"พบอยู่ในแขนเสื้อของสาวใช้คุณหนูสามเ้าค่ะ"ตอนที่ค้นหาสิ่งของนางก็ไม่คิดว่าจะเจอสิ่งนี้เช่นกันแต่เมื่อพิจารณาดูแล้วคาดว่าข้างในคงจะเป็ผงยาที่ใช้กับคุณหนูรองเป็แน่
"สารเลว! ไปจับตัวมันมาให้ข้าแล้วก็ไปเชิญท่านหมอมาด้วยข้าก็อยากจจะรู้นักว่าสิ่งที่อยู่ข้างในนี้เป็อะไร"หลินฮูหยินโกรธจนหน้าดำหน้าแดงนางอยากจะลงมือสั่งสอนคนที่ทำร้ายบุตรสาวของนางเสียเดี๋ยวนี้แต่ก็ต้องยืนยันให้ได้ว่าสิ่งที่อยู่ในขวดกระเบี้องนี้เป็อะไรเสียก่อนท่านหมอที่มารักษาฟางเฟยเซียนอยู่ที่เรือนของนางจะต้องให้คำตอบได้แน่หากแต่นางก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้วเช่นกัน
ฟางซีหรูที่ใอยู่ในห้องด้านข้างได้ยินเช่นนั้นก็รีบวิ่งออกมานางพูดว่า
"ท่านแม่ๆนั่นไม่ใช่ของข้านะเ้าคะจะต้องมีคนใส่ร้ายข้าแน่ๆเลยเ้าค่ะท่านต้องเชื่อข้านะเ้าคะ" นางไม่รู้ว่ามันเป็เช่นนี้ได้อย่างไรนางจะจำไม่ได้ได้อย่างไรว่าขวดกระเบื้องสีขาวนี้เป็อะไรในเมื่อนางเป็คนส่งมันให้กับคนผู้นั้นเพื่อให้เอามันไปซ่อนไว้กับตัวสาวใช้ของฟางซูซินแต่มันกลับมาอยู่กับสาวใช้ของนางได้อย่างไรนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
"หุบปากของเ้าเสียไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น"หลินฮูหยินกล่าวเสียงเรียบสายตาเ็าสาดส่องมาที่ฟางซีหรูที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านข้าง
"ทะ ท่านพ่อ..."ฟางซีหรูหันไปขอความช่วยเหลือจากบิดาก็เห็นเพียงเขาส่งสายตาเกรี้ยวกราดมาให้นางแทนดูเหมือนว่างานวันนี้จะล่มไม่เป็ท่าเพราะบุตรสาวของเขาเสียแล้ว ฟางซีหรูที่ได้เห็นเช่นนั้นก็ไม่กล้าพูดสิ่งใดอีกยืนกำมือแน่นในหัวก็ครุ่นคิดไปว่าเหตุใดถึงได้เป็เช่นนี้
ฟางซูซินที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ก็อดจะรู้สึกแปลกใจไม่ได้เช่นกันดูเหมือนว่าขวดกระเบื้องสีขาวนั่นจะเตรียมมาเพื่อนางแต่เหตุใดมันถึงได้ไปอยู่กับสาวใช้ของฟางซีหรูกัน
รอได้สักครู่สาวใช้ที่ไปเชิญท่านหมอก็เดินนำเขาเข้ามาหลินฮูหยินส่งสายตาให้สาวใช้ของตนนำขวดกระเบื้องสีขาวให้ท่านหมอตรวจดูแล้วถามว่า "เชิญท่านหมอตรวจให้ข้าทีเถิดเ้าค่ะว่าสิ่งที่อยู่ข้างในขวดนี้เป็ยาอะไรกันแน่"
ท่านหมอหยิบขวดกระเบื้องสีขาวขึ้นดมสองสามครั้งจึงเงยหน้าขึ้นมาแล้วตอบคำถามว่า"เรียนฮูหยินผงยาที่อยู่ข้างในขวดนี้เป็ยากำหนัดชนิดอ่อนขอรับ"เขาตอบไปเพียงเท่านั้นแต่ผู้ที่ได้ฟังก็รู้แล้วว่าหากคนที่ได้รับมันเข้าไปจะมีอาการเป็อย่างไร
"ท่านว่ามันคือยากำหนัดหรือเ้าคะ?" หลินฮูหยินถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
"ขอรับข้ามั่นใจว่าดูไม่ผิดแน่"ท่านหมอแม้จะชราสายตาฝ้าฟางแต่ก็ยังมั่นใจในวิชาแพทย์ของตนเองอยู่มากประสบการณ์ที่ผ่านของเขาเจอเื่เช่นนี้ไม่รู้ตั้งเท่าไรแล้ว
"ในเมื่อรู้แล้วว่าใครเป็ผู้กระทำเช่นนั้นข้าก็คงจะไม่ต้องอยู่แล้วใช่หรือไม่เ้าคะ"ฟางซูซินที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น
"ไม่ได้!พี่ใหญ่จะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นจะต้องเป็ท่านแน่ที่เอาขวดนี้มาใส่ไว้ที่สาวใช้ของข้า"ฟางซีหรูไม่ยอมรับเด็ดขาดว่าขวดกระเบื้องนั่นเป็ของนาง
"เช่นนั้นก็คงจะต้องพิสูจน์...หากว่าคนที่ได้ััผงยามามันก็คงจะมีบางส่วนที่ปลิวติดอยู่ที่มือของคนผู้นั้นอยู่บ้าง"ฟางซูซินกล่าวเสียงเรียบก่อนที่จะหันหน้ามาทางท่านหมอ "ท่านหมอท่านสามารถตรวจสอบได้หรือไม่เ้าคะว่ามือของใครที่มีผงยานี้ติดอยู่บ้าง"
"อืม...ข้าทำได้ขอรับ"ท่านหมอคิดอยู่สักครู่จึงตอบออกมา
"เช่นนั้นก็ดีเลยเ้าค่ะ เริ่มจากสาวใช้ที่ขวดยานั่นก่อน"ฟางซูซินกล่าวพร้อมทั้งหันหน้าไปทางสาวใช้ของฟางซีหรูที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างเ้านายด้วยเช่นกัน
"มะ ไม่ได้นะ..."ฟางซีหรูกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เงียบไปเมื่อเห็นสายตาดุร้ายจากหลินฮูหยินนางจึงหันไปหามารดาแท้ๆของตนเองแทนอนุอันที่ถูกเรียกตัวมายืนอยู่ข้างฟางซีหรูคอยประคองเด็กสาวไม่ให้ล้มลงกับพื้นนางเป็คนร่วมวางแผนกับบุตรสาวเองจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าขวดยานั่นเป็ของฟางซีหรู
ท่านหมอเดินเข้าไปหาสาวใช้ของฟางซีหรูจับมือของนางขึ้นมาดมนิดหน่อยแล้วก็หยิบผงบางอย่างขึ้นมาโรยบนมือของนางทิ้งไว้สักพักเมื่อไม่มีปฏิกิริยายาอะไรเกิดขึ้นเขาจึงพูดขึ้นว่า
"สาวใช้ผู้นี้ไม่เคยัักับผงยากำหนัดมาก่อนขอรับ"เขามั่นใจในวิธีตรวจสอบของตนเอง ผ่านมาร้อยครั้งยังไม่มีครั้งไหนที่เขาทำพลาดเลย
"เช่นนั้นต่อไปก็เป็นาง"หลินฮูหยินกล่าวขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ฟางซีหรู
ฟางซีหรูค่อยหายใจโล่งออกขึ้นมาหน่อยดีที่นางให้สาวใช้ที่ทำเื่นี้หลบออกไปเสียก่อนส่วนสาวใช้ที่อยู่กับนางเพียงแค่ยืนข้างๆนางเท่านั้นหากว่าสาวใช้ของนางรอดนางเองก็ต้องรอดด้วยเช่นกันท่านหมอตรวจสอบฟางซีหรูแบบเดียวกับที่ทำกับสาวใช้รอสักครู่ที่นิ้วมือของฟางซีหรูก็เริ่มมีสีดำขึ้นมา
"ท่านหมอเกิดอะไรขึ้นเหตุใดมือของนางจึงเปลี่ยนเป็สีดำเช่นนี้"หลินฮูหยินที่เห็นการเปลี่ยนแปลงหลังจากที่ท่านหมอโรยผงบางอย่างลงบนมือของฟางซีหรูก็รีบถามขึ้นทันที
"ผงชนิดนี้จะเปลี่ยนเป็สีดำหากว่ามันถูกผงยากำหนัดเข้าขอรับ"ท่านหมอกล่าวเสียงเรียบ
"เช่นนั้นท่านหมายความว่ามือของนางเคยัักับผงยากำหนัดมาก่อนหรือเ้าคะ"หลินฮูหยินกล่าวเสียงเข้ม
"เป็เช่นนั้นขอรับ"ท่านหมอเงยหน้าตอบอีกครั้ง
"มะ ไม่ใช่นะเ้าคะ ข้าไม่ได้ทำๆ จริงๆ นะ"ฟางซีหรูที่ตอนนี้ใจนน้ำตาไหลพรากไปเสียแล้ว นางทั้งโกรธแค้นทั้งอับอายนางเห็นว่าคุณชายใหญ่หยางก็อยู่ตรงนี้ด้วยเช่นกันเขาจะต้องเข้าใจนางผิดไปแล้วแน่ๆแล้วนางจะกล้าสู้หน้าเขาได้อย่างไรมันเป็เช่นนี้ได้อย่างไรนางไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียว
"ดีดียิ่งนักข้าอุตส่าดูแลเ้าเป็อย่างดีแต่เ้ากลับมาทำเช่นนี้กับพี่รองของเ้าหรือท่านพี่หากว่าข้าจะลงโทษคุณหนูสามท่านก็คงจะไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่เ้าคะ"หลินฮูหยินหันกลับไปถามสามีแต่ฟังจากน้ำเสียงแล้วหากว่านายท่านฟางบอกว่าไม่นางก็คงไม่เชื่อฟังคำเขาหรอก
เพียงแค่ถามเพื่อเป็มารยาทก็เท่านั้น
"แล้วแต่เ้าจะจัดการ" นายท่านฟางกล่าวอย่างอารมณ์เสียก่อนจะเดินหนีไปวันนี้แผนการของเขาที่จะผูกมิตรกับขุนนางทั้งหลายต่างก็พังไม่เป็ท่าเพราะเื่ไม่เป็เื่ของสตรีพวกนี้
"นะ นายท่านเ้าคะ"อนุอันที่กำลังจะร้องขอให้สามีช่วยก็มีอันต้องเงียบเสียงลงเมื่อเห็นหลินฮูหยินเดินเข้ามาใกล้ทั้งยังกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคนว่า
"ดีนักนะข้าอุตส่าปล่อยพวกเ้าสองแม่ลูกให้อยู่กันอย่างสุขสบายแต่ดูเหมือนว่าพวกเ้าจะยังไม่พอใจเช่นนั้นก็ดีต่อไปข้าจะให้พวกเ้าได้ลิ้มรสความยากลำบากเอง"เมื่อเห็นใบหน้าขาวซีดของอีกฝ่ายก็ให้รู้สึกพอใจขึ้นมาบ้างเรียกสาวใช้ให้พาฟางซีหรูกลับเรือนเพื่อรอรับโทษฟาง
ซีหรูที่ตอนนี้อับอายจนไม่รู้จะทำอย่างไรก็รีบเดินออกไปจากห้องทันทีนางไม่กล้าจะสู้หน้าใครแล้วแต่ก็ยังไม่วายหันกลับจ้องหน้างฟางซูซินอีก
ครั้งนางมั่นใจว่าเื่นี้ฟางซูซินจะต้องรู้เห็นแน่
"ฮูหยินพวกเรากลับจวนกันเถิดเ้าค่ะ" ลี่ซือมีเื่สงสัยที่อยากจะพูดคุยกับคุณหนูของนางแต่ตอนนี้ยังไม่สะดวกที่จะทำเช่นนั้น
"อืม"ฟางซูซินก็เช่นกันนางเองก็สงสัยว่าเื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็เพราะเหตุใดกันดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่แปลก...
687
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
