ปีเสือมาถึงโรงแรมที่จัดประชุมของกรมป่าไม้ก่อนเวลาเกือบสามชั่วโมง มีเวลาพอได้งีบสักหน่อย เพื่อความสะดวกเขาจึงขอเปิดห้องพักเพราะขับรถยาวมาแทบจะทั้งคืน เขาตั้งใจว่า จะพักอยู่ที่นี่สัก 2-3วันหลังการประชุมเสร็จ เผื่อว่าจะได้แวะทักทายสังสรรค์เพื่อนฝูงเก่าๆบ้าง หลังจากที่ไม่ได้เข้ามากรุงเทพเสียนาน
หลังจากตั้งเวลาปลุกในโทรศัพท์กันไว้เผื่อว่าจะนอนเพลิน เขาก็ทิ้งตัวลงนอนหลับยาวจนแทบจะไปไม่ทันการประชุมกันเลยทีเดียว
ที่หน้าห้องประชุม ปีเสือได้พบกับเ้าหน้าที่ระดับสูงของกรม มาพร้อมกับกลุ่มเ้าหน้าที่ชาวต่างชาติขององค์กรระหว่างประเทศ ส่วนหัวข้อการประชุม คือ ขอความร่วมมือในการตรวจจับผู้ที่ลักลอบส่งออกพืชพันธุ์ที่หายากและผิดกฎหมายระหว่างประเทศหลายรายการ และจากการตรวจสอบ ทางต่างประเทศแจ้งว่าของเ่าั้ถูกส่งไปจากจังหวัดทางตอนเหนือของประเทศไทย ซึ่งคาดว่า น่าจะเป็การดำเนินการบริษัทเอกชนรายใหญ่ที่มีเส้นสายอันเหนียวแน่นกับหน่วยงานของรัฐ
เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนที่ปีเสือจะได้รับคำสั่งเดินทางมาประชุมที่กรุงเทพ พนักงานป่าไม้ทางภาคเหนือได้ตรวจจับกล้วยไม้ป่าได้มากมายแถวช่องผ่านทางธรรมชาติแถบชายแดน ทั้งหมดถูกส่งมาให้หน่วยงานของปีเสือเพื่อคัดแยกส่งกลับเข้าป่าลึกดังเดิม
เขามองกองกิ่งกล้วยไม้ป่าที่ลูกน้องนำมาเทตรงหน้าบ้านพักป่าไม้ด้วยความเศร้าใจท่ามกลางอากาศ่บ่ายที่ระยับแดดแผดกล้าแม้จะอยู่ใน่หน้าหนาว เขาทรุดตัวนั่งยองๆ มองลูกน้องที่ช่วยกันแยกกิ่งพันธ์กล้วยไม้ที่เหี่ยวเฉาเ่าั้ออกเป็กลุ่มๆตามสายพันธ์เท่าที่จะทำได้ บางกิ่งเหี่ยวแห้งเป็ไม้ตายซาก การรวบรวมส่งต่อกันมาจากหลายหน่วยงานกินเวลาหลายอาทิตย์ ทั้งขาดน้ำ ทั้งอบร้อน แออัดอยู่ในกระสอบ กล้วยไม้ป่าพวกนั้นก็แลดูอ่อนระโหยโรยรา
ปีเสือนึกถึงความยินดีเบิกบานที่เกิดขึ้นในใจยามที่ไปเดินป่าแล้วพบกล้วยไม้ป่าแม้แค่ต้นเดียวที่ชูดอกบานบนคาคบไม้สูง แต่ที่กองอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้นั้นมากมายก่ายกอง มันคงถูกดึงทึ้งมาจากคาคบไม้สูงในราวป่าลึก
เขาหลับตาเห็นภาพกล้วยไม้ป่าที่ถูกมัดเป็กำนำมากองแบกะดินขายอยู่ตามร้านค้าริมทางในแหล่งท่องเที่ยวในราคาที่ถูกแสนถูก ทั้งเอื้องพร้าว รองเท้านารี ช้างกระ เอื้องผึ้ง เอื้องกุหลาบ มันมากมายเกินกว่าจะจาระไนได้หมดแม้ทางการจะพยายามรณรงค์ให้ชาวบ้านรับรู้ถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าที่ต้องช่วยกันดูแลรักษาแต่ก็ไม่อาจต้านกระแสของความอยากของมนุษย์ได้ เมื่อมีผู้ซื้อก็ย่อมมีผู้ขาย
ข้อมูลของการประชุมในวันนี้เกี่ยวข้องกับหน่วยงานที่เขารับผิดชอบโดยตรง ปีเสือล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมารับสายทันทีที่รู้สึกถึงการสั่นะเืของมัน
สวัสดี …. พี่เสือ นี่ผมธัชวินนะ ได้รับแมสเสจจากพี่แล้วรีบโทรมาเลย การประชุมเป็ไงบ้าง เรียบร้อยดีไหมครับ คืนนี้ เจอกันหน่อยไหมพี่
ฮ่ะๆๆ แหม ... ยิงมาเป็ชุดเลยนะไอ้น้อง พี่ตอบไม่ทันเลย
พี่พักอยู่ที่โรงแรมที่ประชุมนี่แหละ เวลาเข้าประชุมจะได้สะดวก ไม่ต้องรีบฝ่ารถติด วันนี้เื่งานจบแล้วไม่มีอะไรมาก ตอนนี้ ว่างแล้วละ แต่พรุ่งนี้ยังต้องประชุมปิดงานต่ออีกวัน
ดีเลยพี่เสือ ค่ำนี้ ผมไปหาที่ โรงแรมแล้วกัน พอดี ตอนหัวค่ำ บริษัทในกลุ่มของครอบครัวผมเป็เ้าภาพจัดงานคอนเสิร์ตของนักร้องในสังกัด ครับๆๆ ผมเลยต้องแวะไปเสียหน่อย คืนนี้ไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันพี่ นานๆ จะได้เข้ากรุงมาสักที
ได้ๆ น้องธัช พี่ว่างอยู่ กำลังหาคนพาท่องราตรีกรุงเทพอยู่พอดี
โอเค ... งั้นเดี๋ยวเจอกันครับ พี่เสือ
.....................................................
คืนนั้น ธัชวินต้องไปเป็ประธานเปิดงานคอนเสิร์ตของนักร้องรูปหล่อที่มีเสียงไพเราะเป็ะนิรันดรกาล กับปีเสือ เพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกันั้แ่สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งคู่เคยชื่นชอบชีวิตธรรมชาติ สนใจในต้นไม้ใบหญ้า เคยบุกป่าฝ่าดง ไปตามหาต้นไม้ในตำนานด้วยกันบ่อยๆใน่ปิดภาคเรียน แต่หลังจากนั้น ทั้งคู่ต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปตามหนทางของแต่ละครอบครัว
ธัชวินเกิดในครอบครัวนักธุรกิจ มีฐานะร่ำรวย แต่เพราะเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ในตระกูลทำให้เขาต้องเข้ามารับภาระดูแลธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของที่บ้านทั้งที่ใจไม่ชอบ เขาขอบงานศิลปะ จึงสนองความ้าของตัวเองด้วยการเปิดบริษัทเล็กๆทำธุรกิจด้านการตกแต่งสถานที่ด้วยไม้ประดับ พร้อมรับงานอีเว้นท์ต่างๆทั้งในและนอกสถานที่ ในขณะที่ ปีเสือเป็คนไทยแท้ที่มีพื้นเพอยู่ทางเหนือใกล้ชายแดน พ่อแม่เป็ข้าราชการครูที่จังหวัดทางภาคเหนือ เขาเข้ามาเรียนรู้การเกษตรด้วยทุนของรัฐบาล หลังจบการศึกษาจึงกลับสู่ภูมิลำเนา เข้ารับราชการไม่นานก็ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าป่าไม้ ซึ่งเป็งานที่เขาชอบมาก
คราวนี้ได้เข้ามาประชุมราชการลับที่กรุงเทพ ธัชวินจึงถือโอกาสนัดเจอกัน
ที่หน้าศาลาโรงละคร ทั้งคู่เห็นดาราสาวคนสวยคนนั้นเดินมาแต่แต่ไกล คุณอัปสรสุรางค์อยู่ในชุดหรูหราควงคู่มากับนักธุรกิจหนุ่มชาวต่างชาติมาดเท่ที่รู้จักกันในแวดวงสังคมนามว่า มร. คิม กาหว่อง
“คุณดาราคนนั้นน่ะ “ ธัชวินบุ้ยใบ้ไปทางเธอ
“เธอกับเพื่อนชาวสิงคโปร์นั่น กำลังร่วมมือกันเพื่อลงทุนในธุรกิจเครื่องสำอางค์ แว่วๆ ออกข่าวโฆษณาว่าเป็ผลิตภัณฑ์ที่เป็แคปซูลที่บรรจุเนื้อครีมผสมผงทองคำบริสุทธิ์ผลิตด้วยเทคโนโลยี่ล้ำสมัย สามารถคืนความเยาว์วัยให้แก่ผิวพรรณได้โดยใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติร้อยเปอร์เซ็นต์พวกลูกค้าเก่าแก่ ประเภทคุณหญิงคุณนายทั้งหลาย ฮือฮากันยกใหญ่เลยละ ”
ธัชวินเล่าความลับของญาติห่างๆ ปีเสือได้แต่หัวเราะหึๆเพราะเขาห่างไกลกับเื่ของสังคมความสวยความงาม ทั้งคู่พยายามหลบไม่ให้ได้เจอเธอแบบจังๆ
“สวัสดีครับ พี่ธัชวิน” ใครคนหนึ่งยิ้มร่าโฉบเข้ามาทักพร้อมยื่นนามบัตรให้
“จำผมได้หรือเปล่า ผม อัครินทร์ เป็รุ่นน้องของพี่ที่มหาลัยน่ะครับ ตอนนี้ทำสารคดีให้กับช่องแปดอยู่ อยากจะขอนัดสัมภาษณ์ พี่ธัชวิน ในฐานะนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่บริหารงานเกี่ยวกับกิจการ สตาร์ทอัพ บริษัทที่รับจัดงานอีเว้นท์รวมทั้งบริการตกแต่งภายในของพี่น่ะครับ”
“ เอ้อ ... อ้อ... ครับ “
“ ก็ดีเหมือนกันนะ ได้เป็การโฆษณาร้านไปในตัว ” ธัชวินได้แต่ยิ้มจางๆ พยักหน้ารับ
“ พรุ่งนี้ .... ผมขอไปพบที่ สำนักงานได้ไหม ครับ”
“ อ้อ ... ได้สิ ได้ครับ”
“ อ้าว ... คุณน้องธัช วันนี้มาเป็ประธานจัดงานสินะคะ “ แล้วเสียงสาวสวยที่ธัชวินพยายามหลบก็แทรกเข้ามา
“อาทิตย์หน้า จะมีงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของเรานะคะ ยังไงคงต้องจองตัวคุณน้องให้ช่วยบริการจัดดอกไม้ให้กับเวทีของเราหน่อยละค่ะ”อัปสรสุรางค์แย้มเยือนพร้อมโปรยยิ้มเข้ามาทักทาย
“ อ้า ... ก็ไม่เลวเลยนะนี่ มาเที่ยวคราวนี้ได้งานกลับไปซะด้วยสิ “ ปีเสือสบตากับธัชวิน แล้ว อมยิ้มไปกับเพื่อนชาย
2K
