ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

วิคตอเรียที่หลับใหลไปเป็นเวลานานในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาในอีกสามชั่วโมงต่อมา
“เป็นยังไงบ้างวิคตอเรียยังรู้สึกไม่ดีอยู่ไหม”
“ฉันไม่เป็นไรหรอกแค่เพลียนิดหน่อยเท่านั้นเอง”
“ฉันกังวลแทบแย่ ดีแล้ว ที่ไม่เป็นอะไรมาก”
“วันนี้คงมีเรื่องที่จะต้องไปทำสินะในฐานะผู้ติดตามฉันต้องไปกับเธอด้วย”
“วันนี้นอนพักก่อนไม่ดีกว่าเหรอ”
“ฉันดีขึ้นมากแล้วไม่จำเป็นต้องพักอะไรนานขนาดนั้นหรอก”
โนอาห์มองวิคตอเรียด้วยความเป็นห่วงแต่ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของเจ้าตัวก็ให้ไปด้วยก็แล้วกัน
“ถ้าอย่างนั้นก็ตามมาเถอะ”
วันนี้เองก็เป็นวันที่โนอาห์จะไปทวงอำนาจการเป็นผู้นำตระกูลพร้อมทรัพย์สินคืนมา ถึงแม้ว่าการเปิดตัวในงานเลี้ยงประมุขจะช่วยดึงความมั่นใจขึ้นมาได้มากแล้วแต่เธอก็กลับถูกเล่นงานไปก่อนไม่อย่างนั้นมันก็คงง่ายกว่านี้
.........
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่พวกเขาทั้งหมดได้มายืนเรียกร้องสิทธิ์ในการครอบครองทรัพย์สินของตระกูลคินซ์ลี่ย์กับทางส่วนกลางของดินแดนที่มีหน้าที่หนึ่งในนั้นคือจัดการด้านลำดับผู้สืบทอดของตระกูลในขณะที่ไม่สามารถหาผู้สืบทอดได้
ตระกูลคินซ์ลี่ย์ในตอนนี้กำลังถึงคราวนับถอยหลังอย่างแท้จริง หลังการสูญเสียพลังของผู้กล้าไปนั้นตระกูลก็ไม่ได้สามัคคีเหมือนเก่าก่อนไม่สิต้องบอกว่าเผยหางที่เก็บซ่อนเอาไว้ตลอดออกมาแล้วนั่นเอง
เพราะด้วยพลังของผู้กล้าและความศรัทธาของประชาชนมากมายพวกเขาจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรได้มากนัก ถึงจะเคลื่อนไหวได้จริงก็ทำได้แค่คอยสั่งสมอำนาจบารมีอาศัยการเป็นพันธมิตรจากหลายๆฝ่าย เอาไว้เมื่อถึงเวลาในลักษณะนี้ก็จะสามารถเรียกร้องได้อย่างเต็มที่
ห้องพิจารณาตัดสินที่ไม่ต่างอะไรกับศาลตัดสินคดีความ ก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับตระกูลคินซ์ลี่ย์โดยตรงรวมตัวกันมาเพื่อเรียกร้องสิทธิ์ในการขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคินซ์ลี่ย์ และทรัพย์สินทั้งหมด
“ท่านครับ วันนี้ก็คงจะสามารถตัดสินได้แล้วว่าให้ยกทรัพย์สินทั้งหมดรวมถึงตำแหน่งผู้นำตระกูลให้กับคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่แท้จริง”
เจ้าของคำพูดนี้ก็คือลุงของโนอาห์ ลีโอ คินซ์ลี่ย์ ที่มีสายเลือดตรงเหมือนกันและมีสิทธิ์ที่จะสามารถโอนตำแหน่งผู้นำตระกูลไปให้เขาได้
“ใช่แล้วค่ะท่าน ในเมื่อตอนนี้ผู้กล้าเองก็ไร้พลังไปแล้วถ้าหากยังคงตำแหน่งนั้นเอาไว้มันจะเป็นการที่ดูถูกบุคคลที่มีความสามารถมากกว่าและจะฉุดดึงตระกูลคินซ์ลี่ย์ให้ตกต่ำลงไปจนไม่สามารถกู้กลับมาได้อีก”
ส่วนหญิงวัยกลางคนที่พูดขึ้นมาต่อจากลีโอนั่นก็คือ โจเซฟิน คินซ์ลี่ย์ ซึ่งก็คือป้าของโนอาห์ที่เป็นภรรยาของลีโอ
จากนั้นคนที่ตามมาอีกหลายคนที่เลือกเข้าข้างทางฝั่งของลีโอนั้นก็พูดเสริมต่อกันไปไม่หยุด เหตุผลของแต่ละคนนั้นล้วนเป็นความจริงที่ไม่ว่าใครได้ฟังต้องบอกได้ทันทีเลยว่าสมเหตุสมผลมาก
โดยคำเรียกร้องทั้งหมดนั้นส่งตรงไปยังชายวัยกลางคนที่นั่งคุมอยู่บนเก้าอี้ที่อยู่สูงขึ้นไปอีกสองเมตร เขากำลังครุ่นคิดแล้วนำเหตุผลทุกอย่างคำอธิบายรวมถึงการอ่านเอกสารหลักฐานทั้งหมดที่ลีโอได้ให้มา
เขาไม่สามารถปฏิเสธได้จริงๆว่าจะคงอำนาจเดิมของตระกูลคินซ์ลี่ย์ให้เทไปทางอดีตผู้กล้าเหมือนเดิมได้หรือไม่ เพราะตอนนี้มันเกินกำลังของเขาที่จะช่วยเหลืออดีตผู้กล้าได้แล้ว
ถึงแม้ว่าจะให้คำมั่นสัญญาต่อผู้นำตระกูลคนก่อนเอาไว้แล้วว่าจะส่งต่อตำแหน่งนี้ให้สืบทอดโดยมีสายเลือดของผู้กล้าเป็นหลักแต่น่าเสียดายที่ผู้กล้าคนนั้นได้ไร้พลังไปแล้วหรือจะให้พูดง่ายๆคือไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้นำตระกูลได้อีกต่อไป
หลักฐานเอกสารและเหตุผลที่มาจากกลุ่มลีโอที่เรียกร้องมานั้นก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะตัดสินอย่างยุติธรรมนั่นก็คือการส่งมอบตำแหน่งให้กับทางลีโอ
“เงียบได้แล้ว”
หลังสิ้นสุดคำพูดของชายวัยกลางคนห้องที่ยกหลักเหตุผลมาเรียกร้องก็พลันเงียบลงไป
“เอาละการตัดสินของฉัน เห็นควรว่า ลีโอ คินซ์ลี่ย์ จะได้ดำรงตำแหน่งผู้นำตระกูลแทนผู้กล้าที่ไร้พลังไปแล้วโดยจะต้องสืบทอดตำแหน่งนี้ผ่านเชื้อสายของลีโอจากนี้ต่อไป ส่วนทรัพย์สินทั้งหมดก็จะกลายเป็นของลีโอ คินซ์ลี่ย์เช่นกัน การตัดสินในครั้งนี้...”
ปัง!
เสียงเปิดประตูห้องพิจารณาตัดสินดังไปทั่วห้องก่อนจะมีหญิงสาวสองคนเดินเข้ามา ทางด้านหญิงสาวที่มีผมสีขาวแต่งกายด้วยชุดสีขาวแสดงให้เห็นถึงความงดงามอันบริสุทธิ์ ส่วนหญิงสาวอีกคนก็สวมชุดสาวใช้พร้อมกับสวมหน้ากากสีขาวเอาไว้
“ดิฉันขอคัดค้านการตัดสินของท่าน”
……….
โนอาห์เดินทางมาได้จังหวะพอเหมาะพอดีกับจังหวะที่กำลังจะถือคำตัดสินเป็นที่สุด
“พวกเธอเป็นใครเข้ามาที่นี่ทำไม ทหารรักษาการมัวทำอะไรอยู่ ที่นี่ไม่ได้มีไว้ให้คนอื่นมาเดินเล่นไปทั่วนะ”
ลีโอที่กำลังจะแสดงความดีใจกลับถูกขัดจังหวะโดยโนอาห์ที่มาพร้อมกับวิคตอเรีย
ทหารรักษาการก็เดินเข้ามาเพื่อที่จะรวบตัวโนอาห์กับวิคตอเรียออกไป
“ท่านค่ะ ดิฉันมีสิทธิ์ที่จะคัดค้านในเรื่องนี้ค่ะ”
โนอาห์หยิบตราประทับกับกุญแจสีทองขึ้นมาทำให้ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ด้านบนถึงกับขมวดคิ้ว
“หยุดก่อน เธอมีสิทธิ์ที่จะคัดค้านในเรื่องนี้ได้”
คำพูดของชายวัยกลางคนที่เป็นผู้ตัดสินในครั้งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับใครหลายต่อหลายคน
ทางฝั่งของลีโอล้วนแล้วแต่คิดเป็นสิ่งเดียวกันเลยก็คือ หญิงสาวคนนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลคินซ์ลี่ย์เลยและก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคนทำไมถึงสามารถคัดค้านเรื่องนี้ได้
ถึงแม้ว่าลีโอจะขุ่นเคืองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาถึงกับสูญเสียความมั่นใจเพราะไม่ว่ายังไงเขาก็ชนะ ในเกมที่ไม่ว่ายังไงก็ชนะแล้วเขาต้องกลัวอะไรอีก...
“ขอบคุณท่านที่ให้โอกาส เรื่องที่ดิฉันจะคัดค้านก็คือดิฉันยังเป็นผู้มีคุณสมบัติของผู้นำตระกูลอยู่และความสัมพันธ์ยังเป็นฝาแฝดของผู้กล้าที่ไร้พลังไปแล้วรวมทั้งตราประทับยังเป็นดิฉันที่ได้ครอบครองอยู่รวมถึงกุญแจสีทองดอกนี้ที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าดิฉันมีคุณสมบัติมากพอกับตำแหน่งผู้นำตระกูลคินซ์ลี่ย์ในตอนนี้”
สิ่งที่โนอาห์ได้พูดออกมาดังไปทั่วห้องพิจารณาตัดสินทำให้ฝั่งทางลีโอถึงกับเบิกตากว้าง...
. .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โต้กลับ ( 1 )

นิยายแนะนำ

ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โต้กลับ ( 1 )

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้