หญิงสาวค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่ง หยดน้ำตาแห่งความเสียใจพากันไหลพรั่งพรูออกมาเมื่อคิดถึงสิ่งที่ชายหนุ่มทำกับตน เขาทำเหมือนเธอไม่ใช่คน รู้สึกเสียใจและผิดหวังที่เธอทำมันไม่สำเร็จ เธอไม่สามารถกำจัดเขา ไม่สามารถแก้แค้นเขาเพื่อไปสังเวยให้กับพ่อแม่ของเธอได้ แถมเธอยังพลาดท่าเสียทีตกเป็จำเลยในกำมือของเขา ที่ถ้าเขาจะบีบเธอก็ตาย ถ้าเขาคลายเธอก็รอด
ทำไมไอ้คนเลวๆอย่างเขาถึงได้มีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข และดูเหมือนว่าโชคชะตาจะเข้าข้างเขามากกว่าเธอเสียด้วย เธอได้แต่ตัดพ้อถามกับตัวเองอยู่ในใจอย่างไม่เข้าใจ
มือคู่บางกำเข้ากับผ้าขนหนูด้วยความแค้นใจ ถ้าหากชาตินี้เธอฆ่าเขาไม่ได้ก็อย่ามาเรียกเธอว่าเซี่ยเฟยเฟย
หญิงสาวลุกขึ้นจากที่นอนเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ชำระล้างคราบสกปรกบนตัวให้หมดไป
สายตาคู่คมมองรอยแดงเป็จ้ำบนตัวตรงเนินอกและ่คอลงไปจนถึงหน้าท้อง รอยอันซึ่งเกิดจากผู้ชายซาดิสคนนั้น ความรู้สึกเจ็บช้ำมันก็แล่นเข้าสู่หัวใจ ได้แต่กัดฟันปล่อยให้น้ำตารินไหลออกมาระบายความเ็ปทั้งหมดที่มีภายในใจ
มือบางถูรอยพวกนั้นด้วยความแรง หวังจะลบให้มันหายไปจากตัวให้หมด แต่ไม่ว่าเธอจะถูแรงเท่าไหร่มันก็ไม่สามารถลบรอยอันน่ารังเกียจนั้นให้หายไปจากตัวเธอได้
หลังจากอาบน้ำเสร็จ หญิงสาวตัดสินใจหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมใส่ เพราะว่าเธอไม่มีเสื้อผ้าให้เปลี่ยนเลยแม้สักชิ้น ชุดที่เขาจัดมาให้เธอใส่ตอนออกจากโรงพยาบาลก็ถูกเขาฉีดทิ้งจนหมดสิ้นแล้ว
แต่ตอนนี้เธอมีโอกาสได้อยู่ในห้องนี้เพียงลำพัง มันคือโอกาสดีที่เธอจะหนีเอาตัวรอดไปจากที่นี่
เฟยเฟยหันมองไปที่ระเบียงเห็นประตูระเบียงที่ถูกเปิดแง้มเอาไว้ นี่คงจะเป็ทางรอดทางเดียวของเธอในวันนี้ ถ้าเธออยู่ที่นี่ต่อไปคงได้กลายเป็ของเล่นให้เขาไปตลอดชีวิตแน่ แต่ถ้าเธอหนีออกไปได้เธอยังมีโอกาสไปฝึกฝนทักษะของตัวเองให้ดีกว่านี้ แล้วค่อยกลับมาจัดการเขาใหม่ในภายภาคหน้าก็ยังไม่สาย
เมื่อคิดได้ดังนั้นหญิงสาวจึงเดินออกไปที่ระเบียง ระเบียงนี้หันไปทางด้านหลังของบ้านซึ่งไม่มีคนพลุกพล่าน เป็โอกาสดีสำหรับเธอแล้ว
เธอเดินกลับเข้าไปในห้องและดึงเอาผ้าม่านตรงประตูระเบียงออกมา เพื่อใช้เป็เชือกให้ตนไต่ลงไปด้านล่างจากห้องนี้
เพราะเคยผ่านการฝึกฝนทักษะการต่อสู้มาแล้ว เธอจึงไม่อ่อนแอและสามารถหนีลงไปด้านล่างได้อย่างชำนาญ
แต่ทันทีที่เท้าของหญิงสาวแตะพื้น เสียงเห่าของสุนัขก็ดังขึ้นรอบบ้าน ก่อนที่สุนัขพันธุ์ดุอย่างร็อตไวเลอร์ 3 ตัวจะวิ่งเข้ามารุมทึ้งเธอ
“โอ้ย!”
หญิงสาวร้องออกมาเพราะความเจ็บจากคมเขี้ยวของสุนัขที่กัดเข้ามาตรงขาของเธอ แต่ด้วยความไวของหญิงสาวและความหนาของเสื้อคลุมที่เธอสวมใส่อยู่ทำให้เธอได้รับแค่แผลถลอกตรงขา
ก่อนที่สุนัขอีกตัวหนึ่งจะงับเข้าตรงแขนเสื้อเธอและลากหญิงสาวไปอีกทาง ทำให้เสื้อของเธอฉีกขาด โดยที่สุนัขอีกตัวหนึ่งก็กัดเข้าที่ชายเสื้อคลุมซึ่งคลุมปิดบังส่วนล่างของเธอไว้จนฉีกขาดไม่มีชิ้นดีเช่นกัน
ตอนนี้บนร่างของหญิงสาวเต็มไปด้วยแผลถลอกจากการถูกลากถูไปมาบนพื้นคอนกรีต และจากคมเขี้ยวของสุนัขร็อตไวเลอร์ทั้ง 3 ตัว
“า ไทรัน ไทเกอร์ มานี่” เสียงเ้าของสุนัขทั้ง 3 ตัวดังขึ้น เรียกพวกมันให้ไปหาเขา
สุนัขทั้ง 3 ยกหางขึ้นกระดิกระริกระรี้วิ่งไปหาเ้านายของมันอย่างเชื่อฟัง
เมื่อเห็นว่าหญิงสาวอยู่ในสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่า เนื่องจากเสื้อผ้าถูกหมาของเขาฉีกทำลายจนขาดวิ่น ัจึงถอดเสื้อสูทของตนออกและเดินเข้าไปหาเธอ เขาใช้เสื้อสูทของตนคลุมร่างบางที่บอบช้ำเอาไว้ก่อนจะมีใครผ่านมาเห็นสภาพอันโป๊เปลือยของเธอ
ชายหนุ่มช้อนตัวหญิงสาวขึ้นอุ้ม ก่อนที่เสือและสิงห์จะวิ่งหน้าตาตื่นมาทางเขากับเธอด้วยความตื่นตระหนกใ
“เกิดอะไรขึ้นครับนาย” เสือเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่จำเลยคิดที่จะหนี” เขาพูดประโยคสุดท้ายพร้อมกับหันไปมองหน้าหญิงสาวในอ้อมแขน
“จะให้ผมจัดเวรยามเฝ้าด้านหลังของคฤหาสน์เพิ่มไหมครับนาย” สิงห์เสนอความคิดเห็นกับผู้เป็เ้านาย
“ไม่ต้องหรอก ฉันไม่อยากเปลืองคนโดยไม่จำเป็” เขาพูดเสียงเรียบ ก่อนจะตอบประโยคเสริม
“แค่ผู้หญิงคนเดียว เด็กๆของฉันจัดการได้” เขาพูดน้ำเสียงเ็า และหันไปพูดกับสุนัขร็อตไวเลอร์ทั้ง 3 ตัวนั้นเพื่อข่มขวัญหญิงสาว
“ถ้าผู้หญิงคนนี้แอบหนีออกมาอีก ก็จัดการได้เลยนะลูกพ่อ”
พูดจบเขาก็อุ้มร่างหญิงสาวเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ดังเดิม
“ัคะ ฟ้าได้ยินเสียงหมาเห่ากันข้างนอก เกิดอะไรขึ้นคะ แล้วนี่คุณไปไหนมา แล้วผู้หญิงคนนี้มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง แล้วทำไมเธอถึง….”
ปลายฟ้าที่ได้ยินเสียงเอะอะจากนอกบ้าน จึงคิดอยากเดินออกไปดู แต่เมื่อเห็นว่าัเดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มร่างของหญิงสาววัยแรกแย้มคนที่เขาเพิ่งฉุดกระชากลากถูตัวขึ้นไปข้างบนเมื่อเช้านี้ เธอจึงยิงคำถามรัวใส่เขาด้วยความสงสัย พร้อมกับส่งสายตาจิกกัดไปมองหญิงสาวคนที่อยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มอย่างเอาเื่
“ปลายฟ้า” เขาก่นเสียงต่ำเรียกชื่อหญิงสาวที่กำลังโวยวายอยู่เพื่อยับยั้งให้เธอหยุดพูดและฟังตน
“ฉันยังไม่ว่างตอบคำถามเธอ ขอตัวก่อน” เขาพูดเสียงเรียบก่อนจะอุ้มร่างอรชรในอ้อมแขนเดินขึ้นบันไดไป้าอย่างไม่สนใจหญิงสาวที่ยืนหน้าเสียอยู่ข้างหลัง
“มะ มัง มะ เมื่อกี้ัพูดว่าอะไรนะ” เธอหันไปถามชายหนุ่มผู้เป็ลูกน้องคู่ใจของเขาอย่างเอาความ
“นายพูดว่า ยังไม่ว่างคุยกับคุณ ขอตัวก่อนครับ” เสือตอบอย่างตรงไปตรงมา
“อร๊ายย!!!” เธอส่งเสียงร้องกรี๊ดออกมาด้วยความโมโหที่ถูกชายหนุ่มผู้เป็หวานใจหมางเมิน
“ั เดี๋ยวนี้คุณกล้าเมินฟ้าเหรอคะ” เธอส่งเสียงร้องกรี๊ดะโขึ้นไปข้างบน หวังจะส่งผ่านไปให้ถึงชายหนุ่มที่อยู่้า แต่หล่อนก็ไม่อาจกล้าก้าวข้ามล้ำเส้นไปยังพื้นที่ส่วนตัวที่เขาหวงห้ามได้
“คุณฟ้าครับ ผมว่าคุณกลับไปที่ห้องก่อนดีกว่านะครับ นายเข้าห้องไปแล้ว ต่อให้คุณจะะโจนลั่นบ้านนายก็คงจะไม่ได้ยินหรอกครับ” สิงห์พูดเสนอต่อหญิงสาว
“ฉันไม่กลับ ถ้าฉันกลับก็เท่ากับว่าฉันยอมแพ้นางเด็กนั่นน่ะสิ” เธอยืนกรานปฏิเสธหัวแข็ง
“ถ้าคุณฟ้าไม่กลับ พวกผมก็คงจะต้องใช้กำลังแล้วล่ะนะครับ เพราะถ้าผม 2 คนปล่อยให้คุณฟ้ายืนโวยวายอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวงานจะเข้าพวกผมแทน” เสือขู่พร้อมกับทำท่าจะเดินมาจับตัวเธอ
“นี่! อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ ฉันกับพวกแกมันคนละชั้นกัน” พูดจบเธอก็หันหลังเดินกลับไปยังห้องของตัวเอง
“ฉันกับพวกแกมันคนละชั้นกัน” เสือทำท่าจีบปากจีบคอพูดจาล้อเลียนหญิงสาวอย่างหมั่นไส้
“เฮ้ย! มึงเห็นคุณเค้ายืนอยู่ชั้นไหนวะ กูก็เห็นว่ายืนอยู่บนดินเหมือนๆกันนี่ว่ะ” เขาหันไปถามกับเพื่อนอย่างขบขัน
“อย่าไปสนใจเลย” สิงห์พูดอย่างไม่สนใจ ก่อนจะเดินนำออกไป แล้วเสือจึงเดินตามไปอีกคน
565
