เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่หกสิบเจ็ด เข้าพัก

หากให้ผมบอกว่าเหนือความคาดหมายก็คงอย่างนั้นจริงๆ

ความรู้สึกที่เห็นจากฉากในเกมส์ที่สวยงามของทิวทัศน์ที่ไม่น่าอยู่ใกล้เมืองได้ในรัศมีห้าสิบกิโลเมตร

ความรู้สึก”เป็นอื่น”

ของหมอกและป่ารอบข้างที่ดูแล้วน่าหลงใหลและลึกลับ

แต่ประสาทสัมผัสของผมราวกับดีขึ้นหลายเท่า

สามารถสัมผัสกลิ่นและมองเห็นเหล่าภูตปีศาจที่หลบซ่อนตัวอยู่ตามทิวทัศน์รอบข้างได้

ผมสูดลมหายใจและหลับตาสัมผัสความรู้สึกรอบข้างอากาศสดชื่นขึ้น มีพลังชีวิตมากขึ้นและแน่นอนอันตรายมากขึ้นเช่นกันในโลกของภูตพรายที่อยู่ระหว่างโลกจริงและมายานี้

“โค โคโระ โคโคโระ สวยใช่ไหมล่ะ”

โคโคะโระกล่าวกับผมอย่างร่าเริง

ผมพยักหน้า

“สวยมากครับผมเข้าใจแล้วว่าทำไมภูตพรายถึงมีนิสัยชอบเล่นสนุก”

อยุ่สถานที่นี้ทำให้ผมสดชื่นขึ้นจริงๆราวกับ The Beast มีชีวิตชีวามากขึ้น

ฮืม หรือนี่คือการอธิบายว่าความสามารถบางอย่างของ ผู้เล่นเกมส์ราชา ใช้ได้ในพื้นที่พิเศษ(ที่เก็บเลเวลแบบจ่ายเงิน) ไม่สามารถใช้ในโลกปรกติได้(โลกที่ผู้เล่นอื่นๆเล่นด้วย)

300% ในการเพิ่มค่า exp นั้นดูถูกไม่ได้เลยแม้แต่น้อยนั่นเอง

คานาเอะก็ดวงตาเปล่งแสงสีแดงมองไปรอบๆข้างอย่างสนใจ

ทางเทคนิคเธอก็สามารถจับพวกสัตว์อสูรต่างๆเข้ามาใน”ป่ามายา”ของเธอได้ล่ะนะ

หากเลี้ยงได้มากก็จะยิ่งเพิ่มพลังโจมตีได้มากตามไปด้วย

ในโลกความเป็นจริงอาจจะมีอะไรที่ซับซ้อนกว่าในเกมส์แต่การเพิ่มสัตว์อสูรที่เหมาะสม ก็เป็นสายการเล่นสายหนึ่งที่ทำให้คานาเอะเป็นหนึ่งคนที่น่ากลัวมากๆในช่วงท้ายเกมส์

ซึ่งก็แหงล่ะ ซัมมอนสัตว์อสูรมาจำนวนมากๆได้ก็เท่ากับว่าเรามีพลังชีวิตและตัวแท็งก์จำนวนมหาศาลมากกว่าคนทั่วไปจะไม่นะอย่างไรไหว?

ผมรู้สึกได้ว่าดินแดนนี้ม่านของความเป็นจริงกับมายานั้นพร่าเลือนไปคือสิ่งที่เราจะสามารถฝึกพลังที่แฝงอยู่ได้ง่ายกว่าโลกความเป็นจริงแต่การใช้พลังในโลกความเป็นจริงก็จะยากกว่าว่าอย่างนั้น

ผมอุ้มคานาเอะมาขี่คอผมอีกครั้ง

“งั้นพวกเราไปพักผ่อนกันเถอะ”

“โคโคโคะ สนใจจะทานอาหารอะไรก็สามารถสั่งได้กิจกรรมในโรงเตี๊ยมของพวกเราก็จะตามตารางเวลาที่พวกเธอจะหาได้”

โคโคโระยื่นใบตารางเวลากิจกรรมต่างๆให้กับผม

“และห้ามออกไปนอกเส้นทางของโรงเตี๊ยมเด็ดขาด”

ดวงตาของโคโคโระกลายเป็นราวกับสัตว์ป่าเมื่อกล่าวคำเตือนนั้น

ปรกติแล้วการเจอกับสัตว์ประหลาดโยวไคต่างๆหากทำตามเส้นทางจะเจอตามเลเวลของเราเอง

แต่หากออกนอกเส้นทางเราจะเจอสัตว์ประหลาดแปลกๆที่มีแต่ผู้ที่รู้เทคนิคเท่านั้นถึงจะเอาชนะได้

ซึ่งผมรู้เทคนิคเอาชนะแต่ยังไม่ขอเสี่ยงในตอนนี้หรอก

มีเรื่องให้ต้องทำก่อน

“ทางนี้จ้าห้องคู่รัก”

ในกลางห้องมีฟูกนอนจัดวางไว้อย่างดีและเสื้อผ้าที่วางไว้เป็นคู่

หากอยู่ในแนวเลิฟคอมมีดี้เราคงจะทำท่าเขินอายแต่เสียใจด้วยนะ ผมคือชายอ้วนโอตาคุลามกนะ

แค่นี้ไม่ทำให้ผมเขินหรอก

“ขอบคุณมากครับคุณโคโคโระ”

“โคะโคะ ไม่ต้องเกรงใจระวังคนมาป้วนเปี้ยนตอนกลางคืน ได้ยินเสียงอะไรก็อย่าออกมานะโคะโคะ"

โคโคะโระเตือนไว้ก่อนจะจากไป ที่เราจะเจอพวกภูตมากวนเวลากลางคืนและล่อเราให้ออกนอกเส้นทางแต่นั่นไม่เกี่ยวกับผม

ผมมีเป้าหมายของผมอยู่แล้ว

“เราไปแช่น้ำบนเขากันเถอะ”

ความรู้สึกของเวลาในโรงเตี๊ยมช่างแตกต่างกับโลกภายนอก

เราไม่มีอะไรให้ทำนอกจากพักผ่อนและฝึกวิชาตามเป้าหมายของผม

แต่ก่อนหน้านั้นเราต้องแช่น้ำก่อนเพื่อพักผ่อนและปลุกพลังที่แฝงอยู่ในร่างกายของเรา