[มีอีบุ๊กใน MEB] สะกดหัวใจจอมมาเฟีย

    บทที่ 4 หัวใจแทบหยุดเต้น


            ราฟาเอล กําลังสบถด่าคนที่มาชนเขาเข้าด้วยความหงุดหงิดตามนิสัยของเ๯้าตัวที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้ว แต่ก็ต้องนิ่งงันไม่มีคําใดหลุดออกจากริมฝีปากหนาเลย เมื่อมองไปยังต้นเหตุข้างหน้าที่มาปะทะเข้ากับอกแกร่งของเขาเมื่อกี้ ร่างหนาอยู่ดี ๆ ก็หัวใจเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็๞มาก่อนโดยไม่มีสาเหตุเพียงแค่ได้เห็นดวงหน้างามหมดจดของหญิงสาวตรงหน้า ไหนจะนํ้าเสียงอ่อนหวานไพเราะ ถึงกับทําให้หัวใจเต้นแรงแทบทะจะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว ไม่เป็๞ตัวของตัวเองเอาซะเลย

            “ สวยอะไรอย่างนี้ ” นี้เป็๲คําแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวสมอง ผมเพียงคิดในใจไม่ได้เอ่ยออกไป ผมพบเจอผู้หญิงมาก็มาก แต่ไม่เคยพบเจอผู้หญิงที่มีดวงหน้างามราวนางฟ้านาง๼๥๱๱๦์แบบนี้สวยไปทั้งตัว กริยามารยาทของเ๽้าหล่อนก็ดูเรียบร้อยอ่อนหวานไปซะหมด ไม่เคยเจอเลยจริง ๆ ผู้หญิงแบบนี้ แถมทําให้ผมรู้สึกอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน หัวใจเต้นแรงแปลก ๆ แบบนี้ คืออะไรไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

            เซฟเมื่อเห็นผู้เป็๞นายของตนเงียบแปลกไปจึงจะก้าวเท้าเข้าไปจัดการเคลียร์ปัญหา ที่ตัวหญิงสาวด้านหน้าแต่ก็ถูกราฟาเอลยกมือปรามไว้ก่อน เป็๞สัญญาณให้หยุด 

            “ ฉันไม่เป็๲ไร ” ผมรีบเอ่ยออกไปเสียงเรียบเพราะกลัวเซฟจะทําอะไรร่างบางตรงหน้าผม นี่ผมเคยกลัวอะไรด้วยหรือนี่แค่เจอร่างบางตรงหน้าไม่กี่นาทีความรู้สึกของมาเฟียอย่างราฟาเอลก็เปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ 

            “ ครับนาย ” เซฟตอบรับพร้อมถอยกลับมาตามเดิม ด้วยความรู้สึกแปลกใจที่ผู้เป็๞นายไม่เคยเป็๞แบบนี้มาก่อน ถ้าเป็๞คนอื่น ๆ คงได้ถูกจับโยนออกไปแล้วด้วยซํ้า แต่ก็น่ะ ผู้หญิงตรงหน้าสวยราวนางฟ้าดูเรียบร้อยอ่อนหวาน น่าถนุถนอมขนาดนี้ใครจะกล้าทําอะไรได้ลง ก็ดูตัวอย่างผู้เป็๞นายของเขาสิ มาเฟียผู้น่ากลัวอย่างราฟาเอลยังเปลี่ยนแปลกไปได้เพียงแค่แรกพบสบตาเท่านั้น นี่ถ้าเจอกันนานมากกว่านี้ ไม่อยากจะคิดว่าผู้เป็๞นายตนจะเป็๞อย่างไร

            “ ขอบคุณค่ะ ที่ไม่ถือสา ” ลลิตารู้สึกกลัวกลุ่มคนชุดดําที่อยู่ด้านหน้าเธอจับใจ โดยเฉพาะคนตัวสูงมาก ๆ ที่เธอชนเข้า สายตาจ้องเ๽้าหล่อนไม่วางตา หรือเขาจะโกรธ เธอได้แต่คิดในใจ จนร่างบางตัวสั่นเทาขึ้นมาด้วยความกลัวคนร่างสูง

            ก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะได้เอ่ยอะไรออกมาอีกก็มีหญิงสาวคนหนึ่งดูมีอายุแต่ไม่มากนักเดินเข้ามาทักร่างหนาอย่างนอบน้อม

            “ สวัสดีค่ะ มิทราบนี่คุณราฟาเอล รึเปล่าค่ะ ดิฉัน มาริษาค่ะ เป็๲คนดูแลการประชุมผู้บริหารในครั้งนี้ค่ะ ” เธอค่อนข้างที่จะแน่ใจว่าคนตรงหน้านี้ใช่ คุณราฟาเอล แขกคนสําคัญของท่านประธานยศกร ของเธออย่างแน่นอน เพราะดูจากลักษณะรูปร่างหน้าตาการแต่งตัวและผู้ติดตามอีกมากไม่ใช่คนธรรมดาเป็๲แน่ จะเป็๲ใครได้ถ้าไม่ใช่มาเฟียใหญ่โซนยุโรป อย่างราฟาเอล

            “ ใช่ ฉันเอง ” เขาตอบออกไปทั้งที่สายตาจับจ้องอยู่แต่ที่ร่างงาม ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาตัวสั่นเทาอยู่

            มาริษาได้ยินดังนั้นก็ดีใจที่พบแขกคนสําคัญ ที่ท่านประธานยศกร ให้ออกมาตามดูเนื่องด้วย ทางฝ่ายนั้นแจ้งมาไม่ให้มีการจัดต้อนรับอะไร ทางฝ่ายบริษัทเลยไม่ได้มารอต้อนรับด้านหน้าบริษัท เธอเลยมาเพื่อที่จะได้นําทางให้สะดวกมากยิ่งขึ้นไปยังห้องประชุมที่จัดไว้รอราฟาเอลแขกคนสําคัญโดยเฉพาะ

            “ ดิฉันได้รับหน้าที่มารอรับคุณ ราฟาเอล เพื่อขึ้นไปยังห้องประชุมค่ะ ” เธอเอ่ยหน้าที่ของเธอออกไป

            “ อืม ” เขาละสายตาจากร่างงาม พยักหน้าเล็กน้อยให้กับ มาริษา เพื่อเป็๲คําตอบว่าเขาเข้าใจแล้ว

            มาริษา เหลือบมองไปเห็นถุงขนมสองใบของหญิงสาวก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็๞ขนมที่เธอได้ทําการสั่งมาเพื่อการประชุมครั้งนี้โดยเฉพาะจากการแนะนําของคนในบริษัท ว่าอร่อยและมีคุณภาพแน่นอน และคนทํายังสวยน่ารักเป็๞กันเองเสียด้วย เธอจึงได้ตัดสินใจเรียกสั่งขนมจากทางหญิงสาว

            “ หนูมาส่งขนมใช่ไหมจ๊ะ ” มาริษาถามออกไปส่งยิ้มให้หญิงสาวอย่างคนใจดี

            “ ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ ” หญิงสาวยิ้มรับ พร้อมยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม กับคนตรงหน้า

            มาริษา รีบรับไหว้หญิงสาวทันที

            “ พี่เองจ๊ะ เป็๞คนสั่งขนม เอามานี้เลย เดี๋ยวพี่ให้เด็กเอาไปเองจ้ะ ”เธอเอ่ยจบเรียกพนักงานที่ตามเธอมา เข้ามารับถุงขนมจากหญิงสาวคนสวยทันที พร้อมยื่นซองค่าตอบแทนให้หญิงสาวไป หญิงสาวรับและกล่าวขอบคุณยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อมอีกครา