“มองอะไรของแก ซ่อมรถให้ฉันสักที”
“หึ.....ครับ”
ไอ้ขอนยกยิ้มที่มุมปาก...ผู้หญิงจอมพยศเช่นนี้ มันชอบนักล่ะ!
“นี่ นายต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะซ่อมรถให้ฉันได้”
“คุณครับ ผมมาช่วยดีๆ นะครับ พูดจาให้มันดีกว่านี้หน่อย”
“อะไรนะ นี่นายคิดว่าตัวเองเป็ใคร พูดแบบนี้คงอยากได้เงินเพิ่มสิท่า ได้สิ ซ่อมให้รถฉันติด แล้วจะเอาเท่าไหร่ก็เรียกมา”
“.....”
สายตาเรียบนิ่งของไอ้ขอนจ้องไปยังใบหน้าสวยคม ก่อนจะก้มลงสำรวจั้แ่หัวจรดเท้า เมื่อเจนรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างจากร่างสูง เธอก็รีบเอามือปิดหน้าอกตัวเองไว้ ก่อนจะขึ้นเสียงต่อว่าคนที่อุตส่าห์จอดรถลงมาช่วย
“แกมองอะไรของแก นี่ หยุดมองเดี๋ยวนี้นะ!”
“....”
ความเงียบนิ่งและใบหน้าเ็าของร่างสูงมันทำให้ผู้จัดการฝ่ายขายหวั่นเล็กน้อย หญิงสาวยืดอกยิ้มสู้ ก่อนจะปล่อยให้ไอ้แรงงานหนุ่มคนนี้จัดการซ่อมรถของเธอ ในระหว่างที่รอ....เจนก็ทำการยกไม้ยกมือชูโทรศัพท์หาคลื่นไปด้วย แต่ด้วยความที่ส้นสูงไม่ได้ออกแบบมาให้เดินบนพื้นถนนแถวบ้านนอก ข้อเท้าเรียวสวยจึงพลิกตัวจนทำให้ร่างลื่นล้มไปในที่สุด...
“อ๊ายยยยย”
ปึกกกก...
“โอ๊ยยย อะไรอีกเนี้ย”
“เป็อะไรมั้ยครับ”
มือเปียกชื้นจากการทำงานของไอ้ขอนรีบเข้ามายกร่าง แต่ด้วยความที่เจนเป็คนสะอาดมาั้แ่ไหนแต่ไร พอโดนมือที่เปื้อนน้ำมันเครื่องและเหงื่อจากผู้ชาย หญิงสาวก็กรีดะเิออกมา!
“กรี๊ดดดดดดดด”
“อะไรคุณเนี้ย”
“ฉันลุกเองได้ ไม่ต้องมาแตะตัวฉัน โอ๊ยยย”
ไอ้ขอนก้มลงมองร่างที่ลุกคลุกคลานบนพื้น ก่อนจะส่ายหน้าถึงกริยามารยาทดังกล่าว หญิงสาวคนนี้มันเกินเยียวเสียจริง เห็นทีคงต้องรีบส่งสอนให้เข็ดหลาบ!
“กะ....แกจะไปไหน หยุดนะ!”
“เก่งมากก็ซ่อมรถเองแล้วกัน”
“เดี๋ยวสิ ฉันมีเงินจ้างแกนะ หยุด หยุดเดี๋ยวนี้”
เจนรีบถอดรองเท้าส้นสูง ก่อนที่เธอจะเดินขากระเพกเข้าไปใกล้ร่างใหญ่ ไอ้ขอนทำการเก็บอุกรณ์ของมันเข้ากระเป๋า ก่อนจะพับกระโปรงรถด้านหน้าลง ตอนแรกก็กะว่าจะให้ความช่วยเหลือและขอค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น แต่ดูท่ายัยสาวปากดีคนนี้ ไอ้ขอนคงต้องขอค่าตอบแทนชุดใหญ่ไฟกระพริบ!
“นายจะทิ้งฉันไว้แบบนี้ไม่ได้นะ”
“ทำไม คุณเป็เ้านายผมหรอ”
“....ฉัน...”
เจนอ้ำอึ้ง ใบหน้าของเธอดูกังวลขึ้นมาอย่างหนักจนไอ้ขอนสังเกตได้ หญิงสาวไม่มีอะไรจะแก้ตัว เธอมักจะเก็บอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่เวลาที่มีเื่งานเข้ามายุ่งเกี่ยว โดยเฉพาะเื่ตำแหน่งที่ยัยเด็กส้มเน่าจะมาพรากไปจากเธอ สิ่งนี้เจนยอมไม่ได้เด็ดขาด!