บทที่สิบเก้า
การปรากฏตัวของมอนสเตอร์
กริ๊ด!!!! เสียงร้องของผู้คนภายนอกดังแหลมขึ้นมา ทำให้ตัวของเอ็กซ์ที่กำลังสนทนากับหญิงสาวตรงหน้านั้นหันออกไปมองด้านนอกด้วยความตระหนกทันที
สิ่งที่ตัวของเขาไม่คาดคิดได้เกิดขึ้น วงเวทย์ขนาดใหญ่ได้เกิดขึ้นปกคลุมทั่วทั้งพื้น วงเวทย์สีดำที่สลักไปด้วยลวดลายอักขระประหลาดๆ
ผู้คนกริ๊ดร้องด้วยความใ หญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามของเขาได้มองลงไปด้านล่าง เธอแสดงใบหน้าแห่งความใออกมา
“ นั้นมันอะไรกันน่ะ ” เธอกล่าวออกมาหลังจากที่เห็นวงเวทย์นั้นปรากฏออกมา
หลังจากที่วงเวทย์ปรากฏออกมาผู้คนภายในร้านกาแฟนั้นก็เริ่มหันออกมาสนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกแทนที่จะเป็ตัวของเอ็กซ์
เด็กหนุ่มััได้ว่าพวกเขากำลังหวาดกลัว ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นภายในใจของทุกคนส่งออกมาภายเป็บรรยายกาศที่ปกคลุมร้านแห่งนี้
“ เกิดอะไรขึ้นน่ะ ”
“ อย่าบอกนะว่ามันจะเกิดขึ้นอีกแล้ว ”
“ ไม่นะ!!! ”
“ พวกสัตว์ประหลาดนั้นจะออกมาอีกแล้วงั้นเหรอ ”
เสียงร้องแห่งความหวาดกลัวดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง มันเคยเกิดขึ้นแล้วหนึ่งครั้งสัญชาตญาณมนุษย์ของพวกเขานั้นบ่งบอกได้ว่ามันกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
ท่ามกลางเสียงของผู้คนภายในร้านที่เริ่มจะหวาดกลัว เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่นั้นได้ยกนาฬิกาที่ข้อมือของตนเองขึ้นมาดู เขานั้นเห็นว่าเวลาการปรากฏตัวของมอนสเตอร์นั้นยังไม่น่าจะถึงเวลา แต่ทำไมวงเวทย์นั้นถึงปรากฏออกมาได้
แต่ในขนาดที่เด็กหนุ่มนั้นกำลังประหลาดใจ…
กริ๊ด!!!! เสียงร้องที่ดังกว่าเดิมนั้นได้ดังขึ้นมา
ใช่เป็อย่างที่ตัวของเขานั้นคิดจริงๆ มอนสเตอร์นั้นเริ่มปรากฏตัวออกมาจากวงเวทย์ที่ปรากฏ การปรากฏตัวของเหล่ามอนสเตอร์นั้นกำลังเริ่มขึ้น
มอนสเตอร์สีดำที่มีดวงตาสีแดงสดนั้นได้ปรากฏตัวออกมาจากวงเวทย์ เด็กหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้นั้นได้ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างช้าๆ
ผู้คนภายในร้านกาแฟได้ออกมายืนดูกันอย่างติดกับกระจกใสที่สามารถมองเห็นข้างนอกได้
เมื่อเด็กหนุ่มนั้นลุกขึ้นยืนหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามของเขาก็ได้มองมาที่เขาด้วยความประหลาดใจ
เอ็กซ์ได้หันไปหาเธออีกครั้งก่อนที่เขานั้นจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ ดูเหมือนว่าผมจะต้องไปแล้วนะครับคุณผู้หญิง ดูเหมือนว่าเราจะไม่ได้มีโชคต่อกันสักเท่าไหร่ ” เอ็กซ์กล่าวออกมาอย่างสุภาพก่อนที่ตัวของเขานั้นจะก้าวเข้าไปใกล้กระจกใส
เขาใช้ฝ่ามือข้างขวาของเขาััไปที่มันอย่างเบามือในขนาดที่มือข้างซ้ายนั้นได้ล้วงเก็บเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นได้แสดงแสยะยิ้มที่มุมปากทั้งสองข้างของตนเองออกมา
“ ถึงจะผิดคาดไปหน่อย ”
“ แต่ก็ดีเหมือนกันตัวของฉันเราี้เีจะรอแล้วเหมือนกัน ” เด็กหนุ่มกล่าวออกมาด้วยใบหน้าอันตื่นเต้น
“ คุณผู้หญิงทั้งหลายขอความกรุณาถอยห่างจากกระจกสักหน่อยนะครับ ”
หลังจากพวกเธอได้ยินพวกเขาหันมองร่างของเอ็กซ์อย่างไม่กระพริบตา เสี้ยววินาทีต่อมาพวกเธอต่างถอยหลังออกห่างจากกระจกบานใหญ่ที่ถูกทำเป็ผนังของร้านกาแฟแห่งนี้
เมื่อมอนสเตอร์หมาป่าสีดำได้ปรากฏตัวออกมาจากวงเวทย์ พวกมันตัวหนึ่งได้หันไปมองเห็นร่างของเอ็กซ์ที่ยืนอยู่พอดี
ความสนใจมุ่งตรงไปที่เด็กหนุ่มคนนั้นทันที หมาป่าสีดำพวกนี้เป็มอนสเตอร์ประเภทที่จะมุ่งความสนใจของตนเองไปที่ผู้คนที่แข็งแกร่ง
ร่างของเด็กหนุ่มที่แผ่ออร่าอันแข็งแกร่งกว่าคนอื่นออกมาทำให้หมาป่าตัวนั้นมุ่งความสนใจของมันไปที่เอ็กซ์
หมาป่าสีดำตั้งท่าก่อนที่ตัวของมันนั้นจะะโด้วยแรงขาอันมหาศาลเพื่อพุ่งตรงใส่เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ที่ชั้นสอง
เพียงค่าแรงะโของมันแค่ดูแค่นั้นก็รู้ว่ามันไม่ใช่หมาป่าธรรมดาๆ แน่คือความแตกต่างระหว่างมอนสเตอร์กับสัตว์ธรรมดาๆ
มันพุ่งกระโจนเข้ามานั้นยิ่งเข้าทางเข้าเด็กหนุ่ม ตัวของเด็กหนุ่มจ้องมองไปที่มอนสเตอร์อย่างไม่กระพริบตานั้นทำให้ข้อมูลของมันปรากฏออกมา
---------
มอนสเตอร์ หมาป่าสีดำ Rank E
---------
“ เข้ามาให้เชือดเองเลยงั้นเหรอ ” เอ็กซ์เอ่ยก่อนที่ตัวของเขานั้นจะออกแรงดันกระจกที่อยู่ด้านหน้าของตนเอง
เพล้ง!!! กระจกบานใหญ่เบื้องหน้าของเขานั้นแตกออกเป็ชิ้นเล็กๆเพียงแค่การออกแรงเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
กริ๊ด!!! เสียงร้องของผู้คนในร้านกาแฟนั้นดังขึ้นมา
เมื่อกระจกบานใหญ่ที่กั้นตัวของเขากลับมอนสเตอร์ที่กำลังกระโจนเข้ามาได้ถูกทำลาย เด็กหนุ่มได้ดึงมือซ้ายของตนเองที่ล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงของตนออกมาแล้วคว้าจับไปที่ลำคอของหมาป่าตัวนั้นอย่างอยู่หมัดในครั้งเดียว
ดวงตาของเอ็กซ์นั้นมองมอนสเตอร์ที่อยู่ในกำมือด้วยดวงตาที่แสนจะเย็นะเื
“ ตายซะ!!! ” เอ็กซ์กล่าวออกมาพร้อมทั้งออกแรงบีบคอของมัน พละกำลังอันมหาศาลเขาสามารถปิดชีพมันด้วยการออกแรงบีบในครั้งเดียวเท่านั้น
เืสีแดงสดนั้นได้กระจัดกระจายออกมาจากร่างของมอนสเตอร์ เืสีแดงนั้นกระเด็นเปื้อนแขนเสื้อสีขาวของเด็กหนุ่มจนแขนเสื้อนั้นถูกย้อมไปด้วยสีแดง
--------
ท่านได้กำจัดมอนสเตอร์ หมาป่าสีดำ
ท่านได้รับ โบนัส +1 คะแนน
--------
ร่างของหมาป่าที่ตายอยู่ในมือของเขาเริ่มสลายหายไป เด็กหนุ่มกวาดสายตามองไปข้างล่าง
‘ ถ้าจำไม่ผิดการปรากฏมอนสเตอร์ในครั้งนี้จะมีแค่ในเขตนี้เท่านั้น… ’
‘ เราต้องรีบแล้วถ้าพวกตำรวจหรือทหารมาเราจะล่ามอนสเตอร์ได้ลำบากมากขึ้น ’
“ สิบนาทีเท่านั้น ” เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาหลังจากนั้นตัวของเขาก็ได้ออกแรงะโจากชั้นสองลงไปด้านล่าง
เท้าทั้งสองของเขานั้นััลงไปที่พื้นอย่างนุ่มนวล เอ็กซ์ได้กวาดสายตามองรอบๆ ท่ามกลางเสียงร้องแห่งความหวาดกลัวของเหล่ามนุษย์
ฝูงมอนสเตอร์หมาป่านั้นต่างพุ่งเข้าโจมตีพวกมนุษย์ที่กำลังวิ่งหนีอย่างเอาเป็เอาตาย
ในขนาดตัวของเด็กหนุ่มกำลังใช้ดวงตาของตนเองกวาดมองรอบๆ เขาเห็นเด็กน้อยเพศชายคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีมอนสเตอร์อย่างเอาเป็เอาตาย
เพราะความเป็เด็กตัวของเด็กน้อยคนนั้นได้สะดุดขาตนเองล้มลงไปกับพื้น ร่างของเด็กน้อยคนนั้นที่ล้มไปนอนอยู่พื้นทำให้เด็กน้อยส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเ็ป “ โอ๊ย!!! ”
หมาป่าสีดำตัวของเขานั้นได้โอกาสตัวของมันนั้นพุ่งเข้าใส่ร่างของเด็กน้อยที่ไร้ทางหนีทันที
ดวงตาแห่งความหวาดกลัวของเด็กน้อยแสดงออกมาให้เห็นอย่างเห็นได้ชัด
เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เสียงอะไรสักอย่างดังขึ้นมาพร้อมทั้งการปรากฏตัวของสายฟ้าที่อยู่ในรูปลักษณ์ของัมันได้พุ่งด้วยความรวดเร็วทะลุร่างของหมาป่าสีดำที่กำลังเข้าโจมตีเด็กน้อย
--------
ท่านได้กำจัดมอนสเตอร์ หมาป่าสีดำ
ท่านได้รับ โบนัส +1 คะแนน
--------
ข้อความดังกล่าวปรากฏขึ้นตรงหน้าของเอ็กซ์อีกครั้ง
จบบท
881
