ชายหนุ่มสวาปามเนื้อหมาป่าเกราะเหล็กย่างไปหลายกิโลกรัม ทำเอาเืลมของเขาเดือดพล่าน
“ ตูมม “ พลังปราณในร่างของเขาะเิออกอย่างรุนแรง
“ สองดารา เป็ไปได้ยังไง “ ผู้กองพึมพำ
“ ทะลวงขั้นพลังเฉย “ ผอ.ศูนย์วิจัยพึมพำ
“ ไอ้หมอนี่ต้องเป็อสูรกลับชาติมาเกิดแน่ๆถึงได้กินเนื้ออสูรได้ทั้งยังทะลวงขั้นพลังด้วยปราณอสูร “ นักวิจัยคนหนึ่งพึมพำ
หลังจากที่ผู้คนเดินหนีเขาได้แต่ยักไหล่แลเก็บเนื้อหมาป่าเกราะเหล็กย่างลงไป
ชายหนุ่มเข้าไปในห้องนอนของเขาแล้วทำการปรับสมดุลร่างกายอย่างเร็วไว
“ ยังไม่ได้ผลัดเอ็นเปลี่ยนกระดูกสักครั้งเลยั้แ่ทะลวงขั้นสร้างิญญา “ เขาพึมพำ
“ เห็นทีต้องให้ผู้เฒ่าสงหาให้สักเม็ด “ เขาพึมพำ
หลังจากที่ปรับสมดุลร่างกายแล้วเสร็จชายหนุ่มพลันทิ้งลงตัวลงนอนในทันใด
รุ่งเช้าอีกวัน
เขาอยู่ในห้องทำงานของเขาของแล้วทำการสั่งของที่้าผ่านอีเมลไปยังชายชราสง
ชายหนุ่มที่ไม้รู้จะทำอะไรจึงออกไปขัดเกลากายากับเหล่าอสูร
ชายหนุ่มมองยังหมีั์อีกตัวที่ระดับสูงกว่าตัวเมื่อคืน มันมองจ้องเขาเช่นกัน ท่าทางที่ดุร้ายของมันนั้นเสมือนโกรธแค้นชายหนุ่มมาแต่ชาติปางไหน
มันร้องคำรามลั่นแลกระโจนร่างเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็วพร้อมกับฟาดกรงเล็บเข้าใส่ชายหนุ่ม “ เปรี้ยงง “
กรงเล็บั์แหลมคมกรีดมวลอากาศแยกออกเป็ริ้ว พุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มอย่างเร็วไว
ปราบะเิพลังแลเหวี่ยงฝ่ามือออกในทันใด “ เปรี้ยงง “ หมัดั์ของเขาพุ่งเข้าหากรงเล็บหมีั์อย่างบ้าคลั่ง
“ ตูมม “ แรงะเิส่งสองร่างเหยียดถอยไปหลายก้าว
ชายหนุ่มยิ้มออกแล้วทะยานร่างเข้าใส่หมีั์อีกครั้ง “ เปรี้ยงง “ หมัดั์ของเขาพุ่งทะยานเข้าหาหมีั์อีกครั้ง
“ โฮกก “ มันร้องคำรามลั่นพร้อมกับฟาดกรงเล็บเข้าใส่ชายหนุ่มอย่ารวดเร็ว
“ เปรี้ยงง “ กรงเล็บั์แหลมคมพุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
“ ตูมมม “ ร่างของทั้งสองเหยียดถอยไปอีกครา
“ ดี “ ชายหนุ่มร้องลั่นแลทะยานร่างเข้าหาหมีั์พร้อมกับหมัดั์ที่พุ่งออก
“ เปรี้ยงงง “ หมัดั์บดขยี้มวลอากาศพังพาบตรงดิ่งเข้าหาหมีั์
“ โฮกก “ มันร้องคำรามลั่นแลฟาดสองกรงเล็บเข้าใส่ชายหนุ่มในทันใด
“ เปรี้ยง เปรี้ยงง “ สองกรงเล็บพุ่งทะยานมลายมวลอากาศแหลกสลายตรงดิ่งเข้าชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
“ มิรอดแน่ “ ผู้กองที่ดูผ่านจอภาพเอ่ย
“ มันโจมตีเช่นนี้หวังปิดเกมแล้ว “ เขาเอ่ย
“ ตูมม “ เสียงะเิดังลั่นทั่วห้องของเขา
แรงะเิส่งร่างของหมีั์ปลิวอัดกระแทกต้นไม้ใหญ่จนหักโค่น
ชายหนุ่มมิรอช้าทะยานร่างเข้าหาแล้วเหวี่ยงหมัดออกอีกครั้ง “ เปรี้ยงง “
หมัดั์ของเขาพุ่งเข้าหาหมีั์ที่ยืนโซเซ “ ตูมมม “ หมัดั์ของเขาทะลวงเข้ากลางอกของมันจนะเิออก
“ ตึง “ ร่างั์ใหญ่โตปลิวกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่จนล้มครืน
ชายหนุ่มเข้าหาร่างของหมีั์แลใช้มีดสั้นกรีดลงยังกลางหว่างคิ้วของมันแลแคะเอาแก่นิญญาอสูรออกมา
เขายัดแก่นิญญาอสูรเข้าปากแล้วเคี้ยวลงไปทั้งอย่างนั้น ผู้คนที่มองผ่านจอภาพพลันอ้าปากค้าง พร้อมกับสบถด่าชายหนุ่มอย่างรุนแรง
ชายหนุ่มเก็บร่างของหมีั์ลงไปแลมองยังรอยเท้าที่พื้น “ มันเป็รอยเท้าคนที่มีรูปร่างใหญ่โตน่าจะสูงราวสามเมตร “ เขาพึมพำแลนำกล้องออกมาถ่ายภาพแล้วส่งกลับไปที่ศูนย์วิจัย
“ มันเป็ุ์ เป็มนุษย์ที่ถูกอสูรกัดแล้วไม่ตายแต่พิษของอสูรได้ทำให้เขาผู้นั้นที่ถูกกัดกลายเป็ุ์ “ เ้าหน้าที่วิจัยตอบกลับ
“ มันมีรูปร่างที่ยังเป็มนุษย์แต่มีขนที่รุงรังทั้งยังมีเขี้ยวสองเล่มที่งอกออกมา เล็บยาวแหลมแข็งแรง พลังมหาศาล “ เ้าหน้าที่วิจัยเอ่ย
“ หากพบเจอให้หนีทันที เพราะส่วนมากคนที่พลาดท่าให้กับุ์นั้นล้วนแล้วแต่มิกล้าสังหารมัน มันจึงได้จังหวะสังหารมนุษย์แทน “ เ้าหน้าที่วิจัยเอ่ย
“ ในทางการมันตายหรือยัง “ ปราบเอ่ยถาม
“ ในทางการมันตายแล้ว “ เ้าหน้าที่วิจัยเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
เขามองตามรอยเท้าของุ์ มันมุ่งหน้าเข้าป่าลึก
ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ “ เวลานี้ยังไม่เหมาะที่จะออกล่ามัน “ เขาเอ่ย
ชายหนุ่มเคลื่อนย้ายตนเองไปยังถ้ำแห่งหนึ่งที่เ้าหน้าที่วิจัยบอกเพราะพวกเขาสงสัยว่าถ้ำแห่งนั้นจะมียอดสมุนไพรอายุร้อยปี
ปราบมาถึงยังถ้ำที่ว่า เขามองเข้าไปภายในถ้ำพบว่ามันมีบางสิ่งขนาดเล็กอาศัยอยู่ เขาสูดหายใจเข้าลึกแลเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า
“ อ๊บ “ เสียงกบร้องลั่นพร้อมลิ้นที่ยื่นยาวออกมาหมายรัดร่างของชายหนุ่ม
เขาเรียกกระบี่ออกมาแล้วตวัดใส่ลิ้นกบอย่างรวดเร็ว “ ขวับ “
“ โฮกก “ มันร้องลั่นเมื่อลิ้นของมันถูกตัดขาดแล้วะโออกมาอย่างรวดเร็ว
กรงเล็บเล็กแหลมของมันวาดออกหมายสะบั้นศีรษะของชายหนุ่มให้หลุดออก
เขายิ้มออกแลตวัดกระบี่ออกไปเบื้องหน้า “ คว๊าค “ ร่างของมันขาดออกเป็สองตกตายอย่างน่าอนาถ
ชายหนุ่มเก็บแก่นิญญาอสูรของมันแล้วเดินเข้าไปในภายในถ้ำ
เขามองยังต้นหญ้าที่เปล่งแสงได้ หัวคิ้วของเขาพลันขมวดเข้าเป็ปมเมื่อมันเคลื่อนขยับ
จากต้นหญ้าสูงขนาดห้าสิบเิเกลายเป็สูงนับสิบเมตรในพริบตา
ชายหนุ่มเหยียดร่างถอยอย่างเร็วไวพร้อมกับกวัดแกว่งกระบี่ของเขาใส่ใบหญ้าที่พุงเข้ามา
“ คว๊าค “ ใบหญ้าที่พุ่งเข้ามาพลันขาดออก
“ โฮกก “ มันกรีดร้องลั่นเมื่อใบหญ้ายาวที่เสมือนดั่งแขนของมันขาดออก
“ หญ้าปีศาจหนีเร็ว “ เ้าหน้าที่วิจัยร้องลั่น
ชายหนุ่มยิ้มออกแลเรียกมีดสั้นออกมาถือไว้อีกมือ เขาทะยานออกด้วยเงา์เข้าหาหญ้าปีศาจอย่างรวดเร็ว
“ ฟิ้ว “
“ ขวับ “
ชายหนุ่มทะยานร่างไปซ้ายไปขวากระบี่ดำกวัดแกว่งไปมา มีดสั้นในมือตวัดเชือดเฉือน
“ โฮกก “ หญ้าปีศาจร้องลั่นเมื่อใบหญ้ายาวของมันถูกตัดสั้นมิหลงเหลือ
ชายหนุ่มยิ้มออกแลเดินเข้าหามัน เขากระชับด้ามกระบี่แน่นแลแทงลงยังพื้นดิน
“ ฉึก “ กระบี่สีดำแทงลงไปในผืนพาราอย่างรวดเร็ว
“ พรวดด “ เืของมันพ่นพรวดขึ้นสูง
“ โฮกก “ เสียงสุดท้ายกรีดร้องลั่น
“ วิ้ง “ เมื่อหญ้าปีศาจตกตายพลันปรากฏแสงสีขาวสว่างไสวจากใต้ดิน
ชายหนุ่มเร่งใช้ปลายกระบี่คุ้ยดินรอบโคนต้นออก
“ วิ้ง “ เมื่อดินที่บดบังหมดสิ้นก็ได้ปรากฏเหง้าของหญ้าปีศาจสีขาวนวลที่เปล่งแสงสว่างไสว
“ สมุนไพรหญ้าทิพย์ “ นักวิจัยเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้าแลเก็บลงไป
เขากวาดตามองทั่วแลส่ายหน้าแล้วออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มกลับยังศูนย์วิจัยเพราะพลบค่ำแล้ว เขาไม่อยากให้ทุกคนต้องมานั่งเฝ้าเขา
เมื่อมาถึงชายหนุ่มเร่งส่งมอบสมุนไพรหญ้าทิพย์อย่างเร็วไว
สิ่งที่ชายหนุ่มทำนั้นทำเอาหลายคนงุนงงเพราะเขาเป็ผู้เก็บได้แต่กลับมอบให้กับศูนย์วิจัย
“ มิมีอะไร ข้าเพียงรู้สึกว่ามันไม่เหมาะกับข้า “ ปราบเอ่ย
“ อืม “ ผอ.ศูนย์วิจัยพยักหน้า
“ ปราบ เอ็งทำแบบนี้เอ็ง้าอะไร “ ผอ.ศูนย์วิจัยเอ่ยถาม
“ ผมอยากลองดื่มเืของมัน “ เขาเอ่ย
ผอ.ศูนย์วิจัยมองหน้าชายหนุ่ม เขาเองก็อยากได้อาสาสมัครมาดื่มกินเืชองอสูรระดับเจ็ดอยู่นานแล้ว
“ เอ็งแน่ใจ “ ผอ.ศูนย์เอ่ย
“ อืม “ เขาพยักหน้า