ดั่งฟากฟ้าโอบกอดฝืนทราย

    ไม่เนียน

    “เธอไม่ใช่ชายา เรายังไม่ได้นอนกับเธอด้วยซ้ำไป”ซายิดปิดปากขำ ทอดสายตาไปยังเนินทรายสูงลิบ ที่มีรอยเท้าเล็กๆ ของลูกแก้วย่ำขึ้นไปนั่งกอดเข่ามองพระอาทิตย์กลมโตตกดินที่เวิ้งฟ้าห่างไกลออกไปอย่างใจจดจ่อ“องค์ชายกำลังจะบอกกระหม่อมว่า ที่นอนร่วมห้องกันมาตั้งหลา...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ