ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่176 ใช้ลูกไม้ตื้นๆ

เพราะนางรู้ดีว่าเล็กเซียวเซียนมีพลังกายอสูรระดับราชันย์ ถ้าอาสาวมีสติสัมปชัญญะที่สมบูรณ์ นางต้องสัมผัสถึงการคงอยู่ของเล็กตันได้อย่างสบาย ดังนั้นก่อนที่เล็กเซียวเซียนจะเสร็จสม ปลดปล่อยฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดออกมาทั้งหมด หญิงสาวต้องรีบหนีออกมาจากที่ซ่อนให้เร็วที่สุด

เล็กตันเคลื่อนกายออกไปจากที่ซ่อนลัดเลาะไปทางสวนดอกไม้เนินดิน ที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งก่อนจะกลายร่างเป็นมังกรขาว ทะยานกลับสู่ร้านค้าตระกูลเล็กอย่างอ่อนเพลีย เพราะอิ่มเอมกับรสสวาทที่ได้แอบถ้ำมองอาสาว ขณะเริงรักกับกริชเพชรอย่างถึงพริกถึงขิง

"คุณชายโจวเจ้าขา..ข้ามีความสุขเหลือเกินที่ได้ให้ท่านเปิดพรหมจรรย์ เหมือนได้หลุดลอยสู่สวรรค์ชั้นฟ้า ข้าคงไม่อาจลืมรสสวาทที่ท่านมอบให้กับข้าวันนี้ได้ ข้าขอบคุณท่านจริงๆ นะเจ้าค่ะ..."

เล็กเซียวเซียนกล่าวขณะที่นางใช้ศีรษะหนุนต้นแขนเขา พร้อมใช้มือลูบไล้หน้าอกชายหนุ่มอย่างมีความสุข หลับตาพริ้ม กริชเพชรเอียงตัวขยับเข้ากอดนาง จุมพิตที่หน้าผากอย่างหลงเสน่ห์ในความสดของหญิงสาว

เขาอดภูมิใจเล็กๆ ไม่ได้ที่มีโอกาสเปิดซิงของอสูรระดับราชันย์ แถมยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่างหาก ถ้านางไม่มีเรื่องต้องเสียความบริสุทธิ์เพื่อข้ามขั้นให้กายอสูรขึ้นสูงกว่านี้ เขาคงจะไม่มีโอกาสได้เสพสมกับนางอย่างแน่นอน

สาวสวยออดอ้อนออเซาะชายหนุ่มและดื่มด่ำความสุข ที่เขาบรรเลงให้กับนางอีกสามยกใหญ่ๆ จนทำให้สาวสวยปริมเปรม จนเสียงร้องกระเส่าดังไปรอบบริเวณยอดภูเขาน้ำแข็ง สร้างความเพลิดเพลินให้กับสาวสวยสุดๆ ลีลาการเสพสมของชายหนุ่ม ช่างแปลกพิสดารเขาพลิกซ้ายพลิกขวา สอนวิชากามารมณ์ให้นางอย่างสุดความสามารถ

สาวสวยก็เป็นนักเรียนที่สุดยอดเรียนรู้เทคนิคที่ชายหนุ่มสอนสั่ง จนนางรู้สึกแปลกใจว่าเขาเรียนรู้วิชาแบบนี้มาจากไหน ไม่ว่าท่าลิงอุ้มแตงกวางเหลียวหลัง หรือนางมณโฑขย่มตอ ที่เขาเอ่ยชื่อมาแต่ละท่า มันเล่นเอาสาวสวยสั่นสะท้านไปทุกกระบวนท่าที่จัดให้นาง

สุดท้ายทั้งสองกอดก่ายกันใช้เวลา สองก้านธูปไหม้ กว่าจะเสร็จกิจในกระท่อมน้ำแข็งที่เย็นชุ่มฉ่ำ ช่วยให้เกมส์สวาทของกริชเพชรและเล็กเซียวเซียน เย็นสบายมีความสุขโคตรๆ

"คุณชายโจวก๋วย ข้าไม่มีอะไรตอบแทนท่านนอกจากสิ่งสำคัญ ที่ข้าได้สะสมมาตลอดทั้งชีวิต นี่คือถุงนิมิตขั้นเทพ ระดับสุดยอดที่ข้าปรับปรุงใช้เฉพาะตัว ถุงใบนี้มันจะถูกอาคมของข้าลงไว้ เพื่อเชื่อมต่อกับคลังวัตถุดิบโอสถทุกชนิดข้าสะสมไว้

บนยอดเขาแห่งนี้ ข้ารู้ว่าท่านโจวก๋วยมีความสามารถในการปรุงโอสถ ข้าอนุญาตให้ท่านนำวัตถุดิบทุกอย่าง ที่ข้ามีในคลังยาประจำตัวของข้าทุกชนิด ที่ท่านอยากได้เอาไปใช้ตามใจชอบ เพียงแค่ท่านเก็บพวกมันจากถุงนิมิตที่เป็นสื่อกลางชิ้นนี้

นี่คงจะเป็นการตอบแทนโอสถปรุงกำหนัดที่ท่านมอบให้แก่ข้าเม็ดนั้น และยังมาช่วยเมียระเบิดพรหมจรรย์เพื่อก้าวสู่กายอสูรราชันย์ขั้นที่ หกได้อีก สามีเสียสละตัวเองเพื่อช่วยข้าขนาดนี้สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต ข้าขอมอบให้แก่ท่านนะเจ้าคะที่รักขา..."

เสียงออดอ้อนของหญิงสาวกล่าว ขณะส่งมอบถุงนิมิตขั้นเทพระดับสุดยอดให้กับเขา ชายหนุ่มยกยิ้ม ใจก็ไม่อยากจะเอาของนางแต่สิ่งนี้มันล้ำค่าเหลือเกิน เพราะจะเก็บสะสมสมุนไพรหลากหลายชนิดอันมีค่าสูงส่งในอาณาจักรอสูรพฤกษา ถ้าเขาไม่รับไว้ก็คงจะเสียดายไปตลอดชีวิต

ดังนั้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจรับถุงนิมิตนั้นมา รู้สึกเขินๆ นิดๆ เพราะที่เขาได้เสพสมกับหญิงสาวนั้น มันเป็นตนต่างหาก ที่ได้เปรียบนางทุกประการ ถ้าเป็นสมัยอยู่โลกมนุษย์ ต้องจ่ายให้กับสาวสวยด้วยราคาแสนแพง แต่นี่กลับได้ค่าตอบแทน ชายหนุ่มรู้สึกตะขิดตะขวงใจยังไงไม่รู้

"แม่นางเล็กเซียวเซียน..สิ่งที่ข้ากระทำลงไปเพื่อ ชดเชยผลกระทบของยาปลุกกำหนัดมิได้มีคุณความดีอย่างที่ท่านเอ่ยชมมาหรอก แม่นางเอาอย่างนี้ ข้าขอมอบเม็ดยาที่ปรุงมาจากเนื้อหงส์ไฟและผลพันดาวให้ท่านสิบเม็ด โอสถนี้อาจจะช่วยกระตุ้นให้ท่านเลื่อนระดับสู่กายอสูรราชันย์ขั้นที่หกได้ไม่มากก็น้อย เพื่อลดระยะความยากในการหาวัตถุดิบเพิ่มระดับกายอสูรของท่านให้น้อยลง ข้าขอมอบเม็ดยาเหล่านี้ให้ท่านเพื่อตอบแทน ถุงนิมิตวัตถุดิบโอสถที่ล้ำค่าของท่าน..."

กริชเพชรส่งยาสิบเม็ดให้กับหญิงสาว นางสั่นศีรษะมองหน้าชายหนุ่ม ยิ้มสูงพร้อมกับจุมพิตที่ริมฝีปากของเขาอย่างรักใคร่

"ข้าไม่เคยเห็นอสูรตนใดจะมีจิตใจดีงามเหมือนท่านมาก่อน ดูสิเสียเม็ดยากระตุ้นกำหนัดที่ล้ำค่า ให้แก่ข้าแล้วยังจะเพิ่มยาเนื้อหงส์ไฟให้ข้าอีกตั้งสิบเม็ด ทั้งๆ ที่ช่วยข้าเบิกพรหมจรรย์มอบความสุขทั้งมวลให้กับข้า นี่ยังจะให้ข้ารับโอสถที่มีมูลค่าสูงอย่างนี้ได้เยี่ยงไร คุณชายโจวเก็บไว้ใช้เองเถอะ..."

นางกล่าวพร้อมกับส่งเม็ดยาคืนให้กับกริชเพชรเพราะตระกูลของนางมั่งคั่ง และด้วยความสามารถเฉพาะตัวของหญิงสาว การเลื่อนระดับขั้นที่หก นางเตรียมไว้ให้กับตัวเองอย่างเหลือเฟือสุดคณานับอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องใช้ยาที่มีมูลค่าสูงของกริชเพชรในการเลื่อนระดับอสูรราชันย์ขั้นที่หก นางจึงตัดสินใจคืนเม็ดยาทั้งสิบเม็ดให้กับชายหนุ่ม แต่การกระทำของเขาครั้งนี้ได้ใจนางไปเต็มๆ

"คุณชายโจวก๋วยเจ้าขา...มีสิ่งหนึ่งที่ข้าเคยได้รับมา ขณะร่อนเร่ไปดินแดนอสูรพฤกษาของทวีปที่หกเมื่อสามร้อยปีที่แล้ว และได้กุญแจสำคัญมาดอกหนึ่งจากทวีปนั้น ข้าปกปิดเรื่องกุญแจดอกนี้มิให้ใครล่วงรู้มาก่อน ตระกูลของเราเคยได้รับข่าวสารมาว่า กล่องของจอมราชันย์เทพอุดร ที่บรรจุดาบกรีดธุรีดินนั้น มันอยู่ในดินแดนอสูรพฤกษาทวีปที่เจ็ด ของพวกเรา

ดังนั้นข้าจึงขวนขวายหากล่องจอมราชันย์เทพอุดรมาหลายร้อยปี แต่ก็ยังไม่ปรากฏขึ้น ข่าวที่ชัดเจนของคนตระกูลเล็กได้ซื้อมาจากพวกเผ่าสิงห์สั่งป่า ว่ากล่องนี้ได้ปรากฏขึ้นแล้ว

ด้วยความรักที่ข้ามีต่อท่าน ข้าขอมอบกุญแจดอกนี้ให้ท่านไว้เปิดกล่องนั้น ถ้ามันมีวาสนาตกอยู่ในมือของท่าน ในอนาคต หวังว่าสิ่งนี้จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าข้ารักและห่วงใยท่านเพียงใด

ข้าคาดหวังในอนาคตที่สงครามโลกคู่ขนานจะเกิดขึ้นอีกสิบปีข้างหน้า ท่านจะสามารถมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัยด้วยดาบกรีดธุรีดินเล่มนั้น เมียขอมอบกุญแจดอกนี้ให้ท่านนะเจ้าคะ..โปรดรับไว้อย่าได้ขัดใจเมียเลยนะที่รัก.."

หญิงสาวพลิกข้อมือปรากฏลูกกุญแจดอกหนึ่งเกิดขึ้นบนมือ กริชเพชรหัวใจแทบจะกระดอนออกจากอก นี่มันเป็นวาสนายิ่งนักเขาสามารถได้รับกุญแจ ที่ผู้คนแย่งประมูลกันในราคาแสนแพง แต่กริชเพชรกลับได้มาฟรีๆ จากหญิงสาวแสนสวยด้วยเหตุเพราะเขาเสียสละเม็ดยาปลุกกำหนัดเพียงเม็ดเดียว นี่มันสกิลพระเอกชัดๆ อะไรจะโชคดีส่งเสริมกันขนาดนี้

"จะดีหรอแม่นาง ของสิ่งนี้สำคัญกับท่านยิ่งนักทำไมท่านไม่เก็บไว้เพื่อหากล่องนั้นมาเปิดเอาอาวุธระดับเทพชิ้นนั้นมาใช้เองล่ะ ท่านมาให้ข้าทำไม ข้ารู้สึกเกรงใจยิ่งนัก..."

แท้จริงใจของชายหนุ่มต้องการดอกกุญแจ ใจแทบขาดแต่เขาก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะเอาเปรียบหญิงสาวมากเกิน เขาได้ระเบิดพรหมจรรย์ของนางแล้วยังจะรับของวิเศษจากนางอีกเขารู้สึกละอายใจยังไงไม่รู้

"รับไปเถอะท่านพี่โจวข้ายินดีมอบให้กับท่าน ข้าหลงรักท่านแล้วรู้หรือเปล่า กุญแจนี้ไม่ใช่มอบให้ท่านฟรีๆ หรอกนะ ท่านต้องสัญญากับข้าว่า ถ้าท่านมีเวลา ท่านต้องกลับมาสอนวิชากามสูตร ที่ท่านแนะนำข้านี้ให้ถ่องแท้ถึงอกถึงใจตกลงตามนี้นะเจ้าคะสามีที่รัก..."

นางกล่าวพร้อมกับยัดดอกกุญแจใสมือให้กริสเพชร แล้วซบหน้าซุกไซร้ซอกคอและกล้าแกร่งบนหน้าอกของชายหนุ่มอีกรอบ กริชเพชรตัดสินใจมอบโบนัสให้นางอีกหนึ่งดอก

กว่าทั้งสองจะเดินทางสู่ร้านค้าตระกูลเล็กได้ก็ใช้เวลาเกือบสามก้านธูปไหม้ เพราะปรนนิบัตินางอย่างถึงพริกถึงขิงอีกหนึ่งยกใหญ่ๆ

หน้าตาของเล็กเซียวเซียนเบิกบานยิ้มแก้มแทบฉีก ซึ่งผิดกับใบหน้าของกริชเพชรที่จะออกไปทางซีดเซียวเพราะใช้พลังอย่างเต็มสูบ กว่าจะสยบสาวสวยอวบอั๋นผู้นี้ลงได้ ขณะที่เจอพวกหมาล่าทุกคนต่างหัวเราะเบาๆ เหมือนจะรู้ว่าชายหนุ่มไปกรรมศึกมาอย่างหนักหน่วง

หลังจากที่ส่งกริชเพชรกลับที่พักตระกูลเล็กแล้ว เล็กเซียวเซียนก็ลาชายหนุ่มกลับยอดเขาของนาง เพราะหญิงสาวรู้สึกเขินนิดๆ เมื่อพวกหมาล่ายกยิ้มแปลกๆ นางจึงรู้สึกอายนิดหน่อย เลยขอตัวกลับก่อน

"คุณชายโจวท่านช่างมีวาสนายิ่ง..เยื้องกรายไปที่ใดก็มีสาวๆ หลงใหลได้ปลื้ม น่าอิจฉาโคตรๆ ดูหน้าตาอิดโรยแบบนี้ กรรมศึกหนักมากระนั้นหรือเจ้าคะ..."

หมาล่ายกยิ้มขณะเดินนวยนาดเผยโฉมรูปร่างอวบอั๋น สวมเกราะเหล็กประจำตัวของนางเดินออกมาต้อนรับกริชเพชร

"ท่านพี่หมาล่าก็อย่าล้อเล่นท่านพี่โจวก๋วยมากเลย ดูสิพี่เขาอิดโรยขนาดนี้อาจจะไปเรียนรู้วิธีปรุงยากับแม่นางเล็กเซียวเซียน จนเหนื่อยอ่อนมาก็ได้ดูตาโหลเชียว..."

เสี้ยวนาบีกล่าวขึ้นขณะเดินไปคล้องแขนกริชเพชร สำรวจดูร่างกายของชายหนุ่ม เขายกยิ้มนิดๆ มองหน้าสาวๆ ไม่รู้ว่าเล็กตันนำเรื่องอะไรมาบอกพวกนาง ถึงได้กระเซ้าเย้าแหย่เขาอย่างสนุกสนาน

"แม่นางเล็กตันท่านมาเล่าอะไรให้พวกนางฟังเหรอ..ถึงพูดแปลกๆ กันเช่นนี้.."

กริชเพชรหันไปถามหญิงสาวขณะที่นางยิ้มแก้มแดงแววตาเผยพิรุธแปลกๆ จนชายหนุ่มจับได้ ที่จริงนางไม่น่าจะรู้อะไรมากเท่าที่ควร หรือว่านางแอบดูเขากับแม่นางเล็กเซียวเซียนเปิดศึกสวาทกัน

"เปล่าๆ ข้าไม่ได้บอกอะไรพวกนาง ข้าบอกเพียงแต่ว่ายากำหนัดของท่านมีผลดีเยี่ยม จนทำให้อาหญิงของข้า เชิญท่านเข้าไปถกเรื่องสมุนไพรที่ใช้ปรุงยากันสองต่อสองในกระท่อมน้ำแข็งเท่านั้นเอง..."

เล็กตันส่ายหน้าปฏิเสธหญิงสาวโบ้ยปากไปทางหมาล่า เหมือนกับว่าคนผู้นั้นต่างหากที่เปิดเผยความลับของกริชเพชร หมาล่าหัวเราะลั่น

"แม่นางเล็กเซียวเซียน..นำคุณชายโจวเข้าไปในกระท่อมเพื่อพูดคุยส่วนผสมยาปลุกกำหนัดกระนั้นหรือ ข้าว่านั่นเป็นแค่ข้ออ้าง พวกเราต่างรู้ดีว่าโอสถของคุณชายโจวก๋วยร้ายแรงขนาดไหน ใครอย่าบังอาจสัมผัสมันเข้าไปเด็ดขาดกายอสูรสูงระดับใดก็ไม่อาจทนแรง เย้ายวนของฤทธิ์เดชมันได้หรอก.."

หมาล่ากล่าวขึ้นขณะที่ทั้งสามเดินกลับเข้าไปในห้องรับรองของกริชเพชร

"จริงๆ เหรอเจ้าคะพี่หมาล่ายานั้นมันรุนแรงขนาดนั้นเชียวหรือ..ไหนข้าขอพิจารณาดูหน่อยซิคุณชายโจวก๋วย วันหน้าข้าจะได้ให้ท่านทำให้ข้าสักสิบเม็ด..."

เล็กตันกล่าวพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งข้างๆ ชายหนุ่ม ตอนนี้ความกระสันอยากของนาง ที่ถูกเขากับอาหญิงปลุกเร้าอารมณ์

ยังไม่ถูกระบายออกมาให้หนำใจ นางจึงอยากใกล้ชิดกริชเพชรมากกว่าเก่ายิ่งอยู่ใกล้เขาเท่าใด เล็กตันรู้สึกเสียวซ่านน้ำรักไหลเยิ้มออกมา แบบไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้ กริชเพชรยิ้มแหยๆ ให้กับหญิงสาว พร้อมกับพลิกข้อมือขึ้น ก็ปรากฎเม็ดยาปลุกกำหนัดวางบนมือแล้วยื่นส่งให้กับนาง

"แม่นางเล็กตันท่านถือระมัดระวังหน่อยนะโอสถปลุกกำหนัดของพี่โจว มันร้ายกาจรุนแรงมากอย่าเผลอทำมันแตกเด็ดขาดซะล่ะ..."

เสียงเสี้ยวนาบีร้องทักเล็กตันอย่างหวาดหวั่นเพราะนางเห็นสาวสวยกำลังใช้นิ้วคลึงเม็ดยาบนฝ่ามืออย่างพิจารณา ถ้าเกิดนางทำแตกตอนนี้ทุกคนในห้องต้องเดือดร้อนแน่ เหมือนครั้งที่นางโดนฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดนี้ในโรงเตี๊ยมตระกูลสือ

"ปุ๊!! .."

"อ๊ากกกกกกก..!!! .."

ยังไม่ทันขาดคำสาวๆ ต่างต้องอ้าปากค้าง ยาบนมือของเล็กตันก็แตกออก เพราะการถูกคลึงอย่างรุนแรงจนฤทธิ์โอสถที่ไร้สภาพทั้งกลิ่นและสีกระจายฟุ้งออกทันทีมันสัมผัสกับทุกคนในห้อง

"โอว!! ..แม่นางเล็กตันเจ้าทำพวกเราสาหัสอีกแล้วรู้ตัวหรือไม่..!! .."

เสียงของหมาล่าร้องขึ้นอย่างตนก แม้ว่าใจของนางจะหลงใหลได้ปลื้มกริชเพชร แต่นางก็ไม่อยากอยู่ร่วมสวิงกิ้งเสพสมกับชายหนุ่มเป็นหมู่คณะแบบนี้

คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสาวสวยอย่างเล็กตันจะใช้ลูกไม้ตื้นๆ แบบนี้มาเล่นงานกริชเพชร นางคงกระหายในตัวชายหนุ่ม จนไม่อาจอดใจรอเวลาหาโอกาสเสพสมกับเขาสองต่อสอง จึงตัดสินใจจัดคุณชายโจวก๋วยซะตรงนี้ โดยใช้ยาปลุกกำหนัดของเขามา เล่นงานชายหนุ่มให้เร็วที่สุด พวกนางจึงโดนหางเลขไปด้วย

...................................................................................................................................................................................