วันนี้วันรวยทั้งบ้านจึงตื่นมาแต่เช้ามืดเพื่อเขียนเลขเด็ดใส่กระดาษ
“ท่านเทวดาบอกว่าจะให้เลขงวดนี้งวดสุดท้ายใครจะซื้อรีบทุ่มเลยนะ มีบ้านขายบ้าน มีรถขายรถเชิญเอาเงินมาแทงหวยกันเลย…” ปิยะลักษณ์กล่าวติดตลกเชิญชวนทุกคนด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง
หลังจากวันนี้แล้วเธอตั้งใจจะพักวัดดวงยาวเพราะเกรงว่าหากถูกติดต่อกันหลายงวดอาจโดนไข้โป้งก็เป็ได้สองครั้งหลังในการวัดดวงจึงต้องเขียนคำขอลงในสมุดสมปรารถนากำกับทุกครั้ง ว่าขอให้ได้รับเงินครบทุกบาททุกสตางค์เมื่อเ้ามือจ่ายเงินแล้วก็ขอให้ลืมเลือนไปว่าใครเป็คนถูกเอาไว้ให้ในอนาคตมีหวยออนไลน์ค่อยจัดเต็มกันอีกที…
“น้าภาซื้อแค่สองพันเหรอ เติมไปอีกสิเดี๋ยวอีกหน่อยน้าต้องใช้เงินซื้อที่ดินนะ ชีวิตคู่จะได้ไม่ขลุกขลักไง”
เมื่อถูกทักแบบนี้บุญภาถึงกับแปลกใจเพราะเื่ซื้อที่ดินเป็เื่ที่เธอพึ่งคุยกับคนรักมาแม้แต่พ่อแม่ก็ยังไม่รู้
“แล้วที่ดินตรงนั้นจะดีไหมล่ะ?” บุญภาถามต่อ
“ดีมาก แต่ตอนนี้น้ายังไปอยู่ไม่ได้หรอกนะมีแต่ป่ากกป่าอ้อเอาไว้น้าแต่งงานหรือเข้ากรุงเทพฯเมื่อไหร่ก็มารับหนูไปดูที่ดินแล้วกัน เดี๋ยวจะชี้ให้ว่าต้องซื้อตรงไหนถึงจะเป็ทำเลทองทำกำไรได้ในอนาคตเพราะอีกหน่อยแถวนั้นจะเจริญมากมีถนนตัดผ่านหลายสาย”
คำพูดของหลานสาวทำเอาคนโตในบ้านถึงกับมองหน้ากัน
“แล้วน้าล่ะ ต่อไปน้าจะเป็ยังไง?”บุญชัยถามอย่างกระตือรือร้น
“น้าชัยน่ะเหรอ น้าต้องรักษาศีลข้อสามนะไม่รักเขา ไม่จริงจังกับเขาก็อย่าไปหลอกฟันเขา แล้วก็อย่าไปเล่นพนันบอลไม่งั้นจะมีหนี้หลักล้าน เดี๋ยวน้าเรียนจบ ม.6 ก็ต้องเข้ากรุงเทพฯเหมือนกัน”บุญชัยถึงกับนิ่งค้างเพราะแผนการเข้ากรุงเทพฯเป็สิ่งที่คิดวางแผนไว้ในใจแต่ยังไม่เคยเล่าให้ใครฟัง
“ส่วนตากับยายเดี๋ยวหนูค่อยบอกนะ ยังไม่ถึงเวลา…เอาไว้ให้ใกล้ไปกรุงเทพฯก่อน” ปิยะลักษณ์หันไปทางตากับยายอย่างรู้เท่าทันว่าพวกท่านกำลังจะอ้าปากพูดอะไร
“แล้วเอ็งรู้ได้ไงว่าเอ็งจะได้ไปกรุงเทพฯ”ตาถามขึ้น
“ไม่เชื่อคอยดู… เดี๋ยวอีกไม่นานพ่อกับแม่จะมารับพวกหนูไปอยู่กรุงเทพฯแล้วมาหาพร้อมกันทั้งคู่ด้วย”
“ตอนนี้เขียนเลขก่อนเถอะวันนี้ไปส่งไกลกว่าเดิมหลายเ้าเลย” ยายตัดบทเข้าภารกิจสำคัญ
เมื่อถึงเวลาประกาศผลสลากกินแบ่งรัฐบาลทุกคนก็เฮลั่นยิ่งกว่าเดิมถ้ารวมเงินที่ถูกในงวดนี้ด้วยปิยะลักษณ์ก็มีเงินเก็บห้าสิบกว่าล้าน ส่วนคนอื่น ๆมีตัวเลขในบัญชีร่วมสิบล้านเพราะไม่กล้าจัดหนักเหมือนเธอหลังจากทำบุญเลี้ยงพระในวันพระใหญ่ไม่กี่วันพ่อกับแม่ก็โผล่หน้ามาดังคำที่ปิยะลักษณ์เคยพูดไว้จริงๆ น้องชายทั้งสองคนต่างวิ่งเข้าไปรุมกอดพ่อกับแม่อย่างดีใจ
“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะแม่เดี๋ยวหนูช่วยเอาของไปเก็บให้นะคะ”ปิยะลักษณ์แย่งกระเป๋าเสื้อผ้าจากมือบิดาไปเก็บไว้บนบ้านส่วนน้องชายทั้งสองก็ยกมือสวัสดีตามพี่สาว
“มากันแล้วเรอะ?”ตาบ้วนลี่ลุกจากเปลยวนเดินมาหาอย่างดีใจที่ได้เห็นหน้าลูกสาวและลูกเขยคนโปรด
“หมายความว่าเตี่ยรู้เหรอคะว่ารินจะมา?”บุญรินมองหน้าบิดาอย่างแปลกใจหลังจากตัวเธอกับสามียกมือสวัสดีแล้ว
“นังหนูมันบอกไว้แล้ว”ตาบ้วนลี่ยิ้มแล้วตอบสั้น ๆ
“ขึ้นมากินน้ำกินท่ากันก่อนเถอะแล้วค่อยคุยกัน” ยายกิมฮวยชะโงกหน้าส่งเสียงดังมาจากระเบียง
หลังจากบุญรินและวินิจกินข้าวกินปลาอิ่มหนำสำราญแล้วก็มานั่งล้อมวงสนทนาบุญภารับหน้าที่เล่าเื่ราวทั้งหมด
“เื่จริงเหรอเนี่ยะ?”บุญรินส่งเสียงสูงอย่างแทบไม่เชื่อหูน้องชายทั้งสองคนเลยถือสมุดบัญชีธนาคารมาอวดพ่อกับแม่
“โอ้โห…ถูกหวยติดกันหลายงวดลูกรวยกว่าพ่อที่ทำงานหาเงินมาทั้งชีวิตอีกนะเนี่ยะ” วินิจกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน
“ตอนนี้พ่อกับแม่ไปเช่าบ้านอยู่แถวหน้ารามใช่ไหมเดี๋ยวเราเอาเงินไปซื้อบ้านกัน หนูกับน้องคุยกันแล้วว่าพวกเราจะช่วยกันออกเงิน”ปิยะลักษณ์เล่าถึงแผนในหัว
“เชื่อแล้วว่าเอิงมีจิตนึกรู้จริง ๆ พวกเรายังไม่ทันบอกเลยว่าจะพาลูกๆ ไปอยู่ที่ไหน แล้วถ้าแม่กับพ่ออยากรวยบ้างต้องทำยังไง?” บุญรินถามลูกสาวอย่างสนใจ
“อยากรวยก็ต้องเชื่อลูกลูกบอกให้ทำอะไรก็ต้องทำ ห้ามดื้อ ห้ามเถียง ห้ามขัด พ่อกับแม่ทำได้ไหมล่ะคะ?คิดก่อนตอบนะถ้าตกลงใจแล้วพ่อกับแม่จะมาผิดสัจจะกับหนูไม่ได้!” ปิยะลักษณ์มองหน้าบิดามารดาอย่างจริงจังโดยเฉพาะผู้เป็มารดาที่ดื้อรั้นมาก ชาติที่แล้วความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกระหองระแหงกันมาตลอดเพราะตัวเธอเองก็ได้กรรมพันธุ์ความดื้อรั้นจากแม่มาเต็ม ๆ แต่ตอนนี้ิญญาเธอในร่างนี้มีอายุมากกว่าพ่อแม่ของเธอเสียอีกดังนั้นก็ควรต้องเชื่อฟังเธอบ้างล่ะนะ
“ถ้าหนูสามารถทำให้พ่อกับแม่ลืมตาอ้าปากได้พวกเราจะเชื่อลูกทุกอย่าง”ทั้งสองคนมองหน้าสบตากันก่อนพยักหน้าตกลง
“ตากับยายและน้าเป็พยานให้หนูด้วยนะ”ปิยะลักษณ์หันไปให้ผู้ใหญ่ในบ้านช่วยเป็พยาน
“ได้ พวกเราเป็พยานให้ โดยเฉพาะมึงอ่ะ รินดื้อรั้นเอาแต่ใจมาั้แ่เด็กจนกูปวดหัวขนาดโตมีลูกมีผัวแล้วก็ยังไม่เปลี่ยนนิสัย” ยายหันมาบ่นลูกสาวอย่างรู้จักนิสัยดีกับหลานตาและยายพูดเพราะ แต่ถ้าเป็ลูก ๆ ภาษาพ่อขุนจะมาเต็ม
“ถ้าแม่เอ็งดื้อ เดี๋ยวตาจะถือไม้เรียวกำราบมันเอง”ตาเข้าข้างหลานสาวเต็มที่
“โธ่…เตี่ยอ่ะ”บุญรินทำท่าโอดครวญจนทุกคนยิ้มขำ
“เื่ความสามารถพิเศษของหนูขอให้ทุกคนเก็บเป็ความลับด้วยนะคะหนูยังอยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่” ปิยะลักษณ์ย้ำกับทุกคนอีกครั้ง
•✡°・*.☆° .:*❅❀❅*:. °☆. *・°✡•
ฟินจิกหมอนก่อนใครไม่ต้องรอนาน!
กับ E-BOOK ที่ Meb
