โอ๋กับต้อมซ้อมที่ชมรมมวยอย่างต่อเนื่องพอได้เหงื่อเริ่มชกกระสอบทรายสลับกับชกลม ครูหนึ่งอยากให้การซ้อมวันแรกเอาแค่ฟื้นร่างกายให้เข้าที่ก่อนจึงไม่ได้เน้นหนักอะไรเป็พิเศษ
“พวกเธอชกสากลมานานพรุ่งนี้ครูอยากให้พวกเธอมาเน้นเื่การเตะหน่อยส่วนวันนี้พอแค่นี้เท่าที่ครูสังเกตดู ร่างกายพวกเธอเริ่มเข้าที่กันบ้างละวันนี้พวกเธอกลับบ้านพักผ่อนได้”
“ผมกับไอ้ต้อมว่าจะไปดูมะปรางซ้อมหน่อย พวกผมอยากเห็นการซ้อมมวยหย่งชุนแบบจริงๆว่าทำเหมือนในหนังไหม?”
“เอ่อดีเลยครูว่าจะไปเหมือนกัน ตอนนี้วิทย์กับบัวดูอยู่ั้แ่เที่ยงๆ ละ…ครูก็อยากเห็นของจริงเหมือนกัน”
มะปรางยังคงตีหุ่นไม้อย่างต่อเนื่องจนเหงื่อโทรมกายเสียงกระทบหุ่นไม้ดังต่อเนื่องหลายครั้งจนเด็กนักเรียนบางคนใวิทย์กับบัวยังคงยืนปะปนอยู่ในกลุ่มนักเรียน จนกระทั่งครูหนึ่ง,โอ๋และต้อมเดินเข้ามาจับกลุ่มรวมกัน
“ตีหุ่นั้แ่เที่ยงยังไม่หยุดครับ...2 ชั่วโมงกว่าแล้ว”วิทย์หันไปบอกครูหนึ่ง
“ตีหุ่นเสียงดังมากกกก”ครูหนึ่งพูดไปพลางเดินไปยืนชิดขอบหน้าต่างจ้องมองมะปรางที่ยืนหันหลังให้กำลังตีหุ่นอย่างต่อเนื่อง “มะปรางตั้งใจมากจริงๆ”
“โอ๋ไม่เคยมะปรางแต่งตัวแบบนี้ดูดีจัง”
“หนูก็ไม่คุ้นกับมะปรางแต่งตัวแบบนี้เหมือนกัน”บัวพูดเสริม
มะปรางซ้อมสักพักหนึ่งก็หันมาเห็นกลุ่มของครูหนึ่งจึงได้หยุดซ้อมและเดินออกมาจากด้านในห้องชมรมดนตรี
“ซ้อมวันแรกเป็งัยบ้าง?”ครูหนึ่งเอ่ยปากถามทันที
“หนูทิ้งการซ้อมไปนานมากหนูอยากฟื้นร่างกายตัวเองก่อน วันนี้ได้เหงื่อเยอะดีค่ะ ร่างกายยังไม่ค่อยเข้าที่เท่าไรพรุ่งนี้คงดีขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ”
“ปรางแต่งแบบนี้ดูดีจัง” โอ๋หันมาชื่นชม
“ชุดซ้อมแหละไม่มีอะไรหรอกโอ๋…เพิ่งรื้อชุดเก่าออกมาจากตู้”
โอ๋หันไปเห็นตัวอักษรภาษาจีนที่อยู่ตรงอกด้านขวาของเสื้อมะปรางเอ่ยปากถามด้วยความสนใจ “มีตราตรงเสื้อด้วยนี่เขียนว่าอะไรเหรอปราง”
“อ่านว่าสำนักจาง...”
“ตราอันนี้เหมือนกับเสื้อแข่งขันของลู่เฟยพี่จำได้”
“ครูจางมีชุดซ้อมกับชุดแข่งให้ค่ะพี่หมอ”มะปรางเอามือไปจับที่ตราเสื้อ ยื่นให้ทุกคนเห็นตราใกล้ๆ “ปรางไม่ได้ใส่ชุดนี้มานานแล้วตอนอยู่ที่โน่นปรางใส่ทุกวัน”
“ท่าทางปรางจะเคารพครูจางมากเลยนะ”โอ๋ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อืมมมมากเลยแหละ ครูจางมีบุญคุณกับครอบครัวปรางหลายอย่าง”
“มะปรางทำถูกแล้วล่ะท่านมีบุญคุณกับเรา เราควรให้เกียรติท่านทั้งต่อหน้าและลับหลังครูภูมิใจมากที่มะปรางเป็คนรู้บุญคุณคนแบบนี้”ครูหนึ่งชื่นชมด้วยรอยยิ้ม
“วันแข่งขันหนูไม่ใช้ชุดของโรงเรียน...หนูขอใส่ชุดของสำนักจางนะคะ?”
“ไม่เป็ไรมะปรางใส่ได้เลย ครูยินดีด้วยซ้ำ...แล้วนี่จะซ้อมต่อไหม? เห็นซ้อมมาั้แ่เที่ยงแล้วนี่ครูว่าวันแรกอย่าเพิ่งหักโหมเกินไป เอาแค่พอร่างกายฟื้นตัวก่อน”
“หนูก็คิดแบบนั้นค่ะครูเดี๋ยวหนูขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”
มะปรางรีบวิ่งเข้าไปด้านในชมรมเปลี่ยนจากชุดซ้อมมาเป็ชุดนักเรียนเหมือนเดิมในขณะที่ทุกคนก็เดินเข้าไปดูหุ่นไม้ที่ตั้งอยู่หลังห้องโอ๋กับต้อมลองตีหุ่นไม้ด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ ส่วนครูหนึ่งกับวิทย์ก็อยากลองตีดูบ้างแต่ก็ไม่ค่อยถนัดเท่าใดนัก
มะปรางเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนักเรียนเห็นครูหนึ่งกับวิทย์กำลังลองตีหุ่นไม้กันอยู่ ก็ส่งเสียงเชียร์ให้ตีแรงขึ้นๆ “ตีเลยค่ะครูๆตีๆๆ ตีเลยค่ะ”
“โหดูสิท่อนแขนแดงเลยอ่ะ นี่ครูตีไปแป๊บเดียวเองนะเนีย”
“โอ๋ก็เป็แดงด้วย เจ็บด้วย...นี่ปรางไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?...ตีมา2 ชั่วโมงกว่าๆ นานมาก”
“ปรางตีมาั้แ่เด็กๆแล้ว ปรางชินแล้วมั๊งคะ”
“แล้วมะปรางต้องตีหุ่นแบบนี้ไปจนถึงวันแข่งไหม?”ครูหนึ่งเกิดความสงสัย
“ถ้าซ้อมจริงๆหนูต้องมีคู่ซ้อม ตอนนี้หนูไม่มี...แต่ก็ไม่เป็ไรนะคะ หนูตีหุ่นไม้อย่างเดียวก็ได้ค่ะ”
“อ้าว!แล้วตีหุ่นอย่างเดียวแบบนี้ไม่เป็ไรจริงๆ เหรอ?...ครูว่าน่าจะต้องสลับมาซ้อมคู่บ้าง”
“ไม่มีไม่เป็ไรค่ะครูหนูตีหุ่นอย่างเดียวก็ได้”
“ไม่ได้ๆทำแบบนี้ไม่ได้...เอางี้ ต้อมเคยสู้กับมะปรางไปแล้วเดี๋ยวครูให้โอ๋มาซ้อมคู่สลับบ้างก็แล้วกัน”
โอ๋ได้ยินแบบนี้ถึงกับใ “ครูหนึ่งรู้ไหมครับว่าครูหนึ่งพูดอะไรออกมา โอ๋ไม่เอาด้วยหรอก ไม่เอาๆ ไม่ไหว โอ๋ตายแน่ๆ...ขืนไปสู้ด้วยผมจะไปสู้อะไรมะปรางได้ล่ะ”
“โอ๋อย่าเวอร์!เป็คู่ซ้อมให้แฟนตัวเองไม่เป็ไรหรอก”บัวรีบแซวทันที “ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว สักยกสองยกพอได้เหงื่อ”
“เอาน่าโอ๋ครูคิดว่าซ้อมทีมไปในตัวด้วย จะให้ตีหุ่นชกแต่ลมอย่างเดียว ไม่ดีแน่ๆ”
“ถ้าทุกคนเห็นแบบนี้โอ๋ต้องสู้กับปรางจริงๆ เหรอเนีย!!”โอ๋พูดด้วยน้ำเสียงที่หมดแรง ทำให้ทุกคนหัวเราะกันเสียงดังลั่น “ยังงัยมะปรางก็ช่วยออมมือให้โอ๋ด้วยโอ๋ต้องแย่แน่ๆ”
“นี่โอ๋ยังงัยกัน!มะปรางต้องเป็คนพูดคำพูดนี้ต่างหาก ไม่ใช่โอ๋...”บัวตอกย้ำคำพูดทันที
“ไอ้โอ๋!คราวนี้มึงโดนแฟนมึงกระทืบต่อหน้ารุ่นน้องแน่ๆ”ต้อมรีบเสริมบัวทันที “มะปรางเล่นงานโอ๋ให้หนักแทนพี่ด้วยอ่ะ”
“ดูแต่ละคนทำไมถึงโหดร้ายกับโอ๋ ทำกับโอ๋แบบนี้”คำพูดของโอ๋ทำให้ทุกคนหัวเราะอย่างครื้นเครงกันอีกครั้ง
“ปรางชุดซ้อมเอามาให้พี่บัว พี่ขออาสาดูแลเอง”
“ไม่เป็ไรค่ะพี่บัวหนูมีชุดซ้อมอยู่แค่ 3 ตัวเอง หนูเกรงใจค่ะ”
“เอามาให้พี่เถอะปรางทำอะไรให้กับโรงเรียนตั้งเยอะ พี่อยากช่วยปรางบ้าง ไม่ต้องเกรงใจพี่หรอกพี่เต็มใจจ๊ะ”บัวยื่นมือไปดึงถุงใส่เสื้อซ้อมมาจากมะปราง “เดี๋ยวพี่จะซักให้สะอาดหมดจด”
การฝึกซ้อมของโอ๋,มะปรางและต้อมในแต่ละวันผ่านไป ค่อยๆ เข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมีครูหนึ่ง, วิทย์,บัวสลับกันมาดูแลแต่ละคนอย่างใกล้ชิด โอ๋ลงซ้อมกับต้อมอย่างหนักหน่วง “ดีๆๆๆเข้าจังหวะดีๆ ดีแล้ว”
“จังหวะเตะของโอ๋เข้าช้าเกินไป!!! ต้องเร็วกว่านี้เตะแบบนี้คู่ต่อสู้จับทางได้หมด”
“ไอ้ต้อม!!!...มึงเข้ามาชุดใหญ่อ่ะ ไม่ต้องเกรงใจ เดี๋ยวกูสวนมึงเอง!!!!!!”
“มึงหลบให้ได้ละกัน!!!”
มะปรางซ้อมหาจังหวะเข้าทำหุ่นกับหลบหลีกไป-มาเธอพยายามสร้างจังหวะเข้าทำอย่างต่อเนื่องเร็วบ้าง ช้าบ้าง เน้นเข้าทำเร็ว-ออกเร็วสลับกับการจู่โจมบริเวณแขนและลำตัวหุ่นอย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
“การเคลื่อนไหวของมะปรางดีขึ้นเยอะจังหวะเริ่มคล่องตัวมากขึ้น”ครูหนึ่งให้ความเห็น
“วันนี้ดูเหมือนเริ่มสร้างจังหวะเข้าทำต่อเนื่องหลายช็อต”วิทย์ให้ความเห็นเพิ่มเติม
มะปรางยังคงตีหุ่นด้วยท่าทีแข็งกร้าวมากขึ้นจนเสียงกระทบกับหุ่นไม้ดังมากขึ้นเรื่อยๆแสดงให้เห็นถึงความรุนแรงที่มาจากการปะทะในแต่ละครั้งจนทำให้วิทย์กับบัวอึ้งไปตามๆกัน เด็กนักเรียนที่มุงดูกันอยู่หน้าห้อง โพสต์คลิปการซ้อมวันนี้ของมะปรางจนเต็มแอดมี
“พวกมึงดูคลิปพี่มะปรางซ้อมวันนี้กูบอกเลย อย่าอึ้งฮะๆๆๆ !!!!!!”
“นี่ของจริงว่ะไม่ใช่ในหนัง...ซ้อมโหดมาก โหดจริงๆ”
“พี่มะปรางของหนูเก่งที่สุด!!!!”
“มะปรางซ้อมอย่างโหดอ่ะ…นึกว่าดูหนังอยู่นะเนียมะปรางทำเหมือนในหนังจีนเป๊ะเลย 555”
“ซ้อมหนักขนาดนี้ไปแข่งที่กรุงเทพจะได้ลุ้นมันๆหน่อย!!!”
“ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามะปรางสู้กับพี่ๆ ทีมชาติการต่อสู้จะเป็ยังงัย...อยากให้การแข่งขันเริ่มพรุ่งนี้ก็ได้นะ ตื่นเต้นสุดๆ”
“ถ้าเป็ไปได้อยากตามไปเชียร์ที่กรุงเทพอ่ะ แต่ลางาน10 วันไม่ได้แน่นอน!!!!”
การฝึกซ้อมในแต่ละวันมีสื่อมวลชนหลายช่องรวมถึงทีมประชาสัมพันธ์ของฝ่ายจัดการแข่งขันสลับเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามาถ่ายทำสกู๊ปพิเศษทำให้โรงเรียนเต็มไปด้วยสื่อมวลชนทุกแขนงมะปรางไม่ได้ให้สัมภาษณ์ใดๆกับสื่อมวลชน เธอบอกเหตุผลสั้นๆ ว่า อยากมีสมาธิกับการฝึกซ้อมอย่างเต็มที่มากกว่า
เวลาล่วงเลยมาจนเหลืออีกเพียง 7วันเท่านั้นก็จะถึงการแข่งขัน “วันนี้พวกเราจะไปซ้อมที่โรงยิมครูจะให้โอ๋ลงซ้อมคู่กับมะปรางที่นั่น และจะเปิดให้เด็กนักเรียน,คณะครูทุกคนเข้าไปดูด้วย พวกเราเป็ตัวแทนของโรงเรียนครูอยากให้ทุกคนได้เห็นถึงความตั้งใจของพวกเรา”
ที่โรงยิม วิทย์จำลองสนามแข่งขันเป็รูป 8เหลี่ยมขนาดประมาณ 5 คูณ 5 เมตรให้ใกล้เคียงกับสนามจริงมากที่สุดและปรับแต่งสถานที่ให้เหมาะกับการซ้อมในวันนี้
คณะครู,นักเรียนรวมถึงสื่อมวลชนจำนวนมากทะยอยเดินเข้ามาในโรงยิมจนแน่นขนัดแทบจะไม่มีที่ว่างครูใหญ่ยืนคุยอยู่กับครูเพ็ญศรี ส่วนครูคนอื่นๆ แยกย้ายกันดูแลนักเรียนในแต่ละจุด
“กูโครตตื่นเต้นเลยว่ะกูไปดูพวกพี่ๆ เขาซ้อมกันทุกวัน...วันนี้ลองซ้อมสู้บ้างละ!!!!”
“วันนี้เห็นครูหนึ่งบอกว่ามะปรางจะสู้กับโอ๋นี่ ครูหนึ่งโครตโหดอ่ะ ให้โอ๋สู้กับแฟนตัวเอง”
ครูหนึ่ง, โอ๋, มะปราง, ต้อมและบัวเดินเข้ามาในโรงยิมได้รับเสียงตบมือกันดังลั่น ทุกคนโห่ร้องด้วยความยินดีส่งเสียงเชียร์ทุกคนจนดังลั่นโรงยิม
“วันครูขอให้นักเรียนทุกคนช่วยกันส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจเชียร์ทั้ง 5 คนที่เป็ตัวแทนโรงเรียนของเรา เดินทางไปสร้างชื่อเสียงสร้างผลงานที่กรุงเทพ” วันนี้ครูเพ็ญศรีรับอาสาเป็พิธีกร
“ขั้นตอนจากนี้ครูขอส่งต่อให้กับครูหนึ่งค่ะ”
“สัปดาห์หน้าคุณวิทย์จะทำหน้าที่เป็หัวหน้าทีมคุณบัวเป็รองหัวหน้าทีม จะพาพี่โอ๋,พี่ต้อมและพี่มะปรางของพวกเราทุกคนเดินทางไปแข่งขันที่กรุงเทพ ครูหนึ่งอยากย้ำว่า ขอให้ทุกคนช่วยกันส่งกำลังใจส่งแรงเชียร์”
“วันนี้จะเป็การซ้อมครั้งใหญ่ที่สุดเพื่อจำลองสถานการณ์ให้ใกล้เคียงกับการแข่งจริงให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้ครูเลือกที่จะให้มะปรางซ้อมกับโอ๋ ขอให้ทั้ง 2คนจริงจังกับการซ้อมครั้งนี้เพื่อหาข้อบกพร่องของแต่ละคน”
“ไอ้โอ๋วันนี้มันจะได้รู้ว่า การยืนฝั่งตรงข้ามกับมะปราง...น่ากลัวขนาดไหน!!!!!” ต้อมหันมาพูดกับบัวด้วยน้ำเสียงจริงจังเป็อย่างมากจนทำให้บัวต้องหันมามองหน้าต้อมด้วยความสนใจ
*****************************
12K
