กามเทพตัวน้อย สายรอยรัก

        เย็นวันนี้จะมีคนสำคัญมาเยี่ยมนาวินจึงให้ป้าสายเตรียมห้องนอนว่างอีกห้องหนึ่งพร้อมอาหารเย็นให้เรียบร้อยส่วนเขาพาเธอกับลูกออกมารอรับในเมือง ระหว่างรอก็พาไปห้างที่ใหญ่ที่สุดในภูเก็ตแล้วเดินเข้าไปในโซนเสื้อผ้าของเด็กเข้าร้านนั้นออกร้านนี้

“พี่วิน พอเถอะค่ะ ซื้อเยอะแล้ว” เอ่ยห้ามเพราะดูในมือตอนนี้แทบจะถือไม่ไหวแล้ว แต่คำพูดของหญิงสาวไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายหยุดเดินเท่ากับสรรพนามที่เธอเรียก

“ฝ้าย เรียกพี่ว่าอะไรนะครับ” เอ่ยถามอยากได้ยินอีกฝ่ายอีกชัดๆ อีกครั้งให้ชื่นใจ

“หยุดซื้อได้แล้วค่ะ แค่นี้ก็ไม่รู้จะใส่หมดหรือเปล่า” เอ่ยห้ามอีกครั้งโดยไม่เรียกชื่ออีกฝ่าย

“คุณแม่เรียกว่า พี่วินค่ะ” หนูน้อยลลนาพูดขึ้นหยุดคุณพ่อหยุดเดิน

“ครับ ลนา วันนี้ซื้อแค่นี้ก่อนละกันนะคะ” หันไปพูดกับลูกสาวบนในหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความดีใจ เพราะนั้นเป็๞สัญญาณที่ดีว่าหญิงสาวกำลังเปิดใจให้โอกาสเขา

                แล้วทั้งสามก็หยุดซื้อเสื้อผ้าเด็กแต่นาวินยังไม่คิดหยุดซื้อเพราะเขาได้พาเข้าไปในร้านเสื้อผ้าผู้หญิงต่อ และฝ้ายลดารู้ทันทีว่านาวินกำลังจะทำอะไรตนจึงรีบห้ามเนื่องจากเสื้อผ้าที่บ้านมีเยอะจนใส่แทบไม่ทันนาวินไม่สนใจเข้าไปเลือกชุดกับลลนา

“คุณพ่อขา เสื้อนี้สวยจัง คุณแม่ใส่ต้องสวยมากแน่ๆ เลยค่ะ” จับเสื้อเดรสสีชมพูอ่อนแขนกุดกระโปรงสั้นให้คุณพ่อดู

“ครับ พ่อว่าแม่ใส่แล้วต้องสวยแน่ๆ เอาตัวนี้ตัวหนึ่ง” เขาหยิบให้พนักงานถือ เธออดใจไม่ไหวจึงเข้าเลือกด้วย เมื่อเห็นว่าได้เสื้อมา 6-7 ตัว ฝ้ายลดาจึงชวนไปจ่ายเงิน บวกกับมาเดินซื้อเสื้อผ้านานแล้วกลัวคนที่จะมารอนาน ระหว่างจะเดินไปจ่ายเงินนาวินก็เหลือบไปเห็นชุดครอบครัวแล้วหยิบมา 4-5 ชุด

        เมื่อเดินซื้อเสื้อผ้าเสร็จเธอถึงได้รู้ว่าคนที่มารับขึ้นเครื่องบินส่วนตัวไปลงที่เกาะเรียบร้อยแล้ว พวกเธอจึงขึ้นเรือกลับเกาะทันที ถึงเกาะก็ค่ำพอดีนาวินอุ้มลูกสาวที่ตอนนี้หลับเรียบร้อยแล้วขึ้นห้องแล้วให้จ๋าดูแลก่อนจะลงมาช่วยฝ้ายลดาเก็บของที่ซื้อมาเอาขึ้นห้อง ส่วนแขกคนสำคัญที่นาวินบอกว่านั้นก็กลับไปนอนพักที่รีสอร์ทแล้วจะมาหาใหม่พร้อมทานอาหารเช้าพรุ่งนี้

“ใครเหรอคะ คนสำคัญที่พี่วินบอก” เอ่ยขึ้นหลังจากนาวินขึ้นมานอนบนเตียง

“คุณพ่อ คุณแม่พี่ครับ ก่อนหน้านี้พวกท่านย้ายไปอยู่อังกฤษ” 

“พวกท่านอยากเจอฝ้ายกับลูก” เมื่อเห็นสีหน้าไม่สบายใจของฝ้ายลดาเขาก็ลุกขึ้นนั่งแล้วจับมือของหญิงสาวมากุมไว้

“พวกท่านใจดี ฝ้ายอย่ากลัวหรืออย่ากังวลเลยนะครับ ไม่เชื่อฝ้ายค่อยดูพรุ่งนี้ครับ เผลอๆ พอคุณแม่เจอฝ้ายกับลูกคนที่ต้องกลัวคือพี่” บอกอย่างอารมณ์ดีแล้วเอนตัวหญิงสาวให้นอนลงแล้วนอนตามไปด้วย

“นอนเถอะครับ วันนี้ทั้งวันแล้วฝ้ายเองก็คงเหนื่อยเหมือนกัน” หลับตาลงพร้อมกอดไว้ไม่ห่างทำให้หญิงสาวสบายใจขึ้นแล้วหลับไปพร้อมเขา