เมื่อเด็กชายเดินเลาะตามธารน้ำเกือบครึ่งชั่วยาม เขาพบกับประตูไม้เก่าแก่บานหนึ่งฝังอยู่ในผนังถ้ำ
ประตูบานไม้ไร้ซึ่งลวดลายตกแต่งดูธรรมดาแบบที่ไม่สามารถธรรมดาไปได้กว่านี้แล้ว แต่กลับให้ความรู้สึกดึงดูดอย่างประหลาด
รอบประตูเต็มไปด้วยหยกเรืองแสงเนืองแน่นขนัด ส่องแสงแยงตา
หืม?
“บริเวณนี้เป็จุดเดียวในถ้ำที่มีหยกประหลาดฝังตัวอยู่มากที่สุด ราวกับวางเหยื่อล่อให้ปลามาติดเบ็ดอย่างไรอย่างนั้น”
เซี่ยจิ่งหลินอดระแวงไม่ได้
“ผู้าุโ ข้ามาถึงแล้วขอรับ”
“…”
ไร้ซึ่งการขานตอบ
“ข้าขออนุญาตเข้าไปนะขอรับ..”
เซี่ยจิ่งหลินตัดสินใจผลักประตูไม้และเดินเข้าไปด้านในพลันคิดว่าเสียงปริศนานั้นคงมิได้มีเจตนาร้ายหรอกกระมัง
เขาค่อยๆใช้ฝ่ามือผลักประตูเบาๆ
แอ๊ดด
ประตูไม้ถูกผลักเปิดออกได้อย่างง่ายดาย
สายตาสำรวจมองด้านใน
ข้างในเป็ห้องหินที่เรียบง่ายทรงกลมขนาดห้องห้าคูณห้าจั้ง
มีโต๊ะหินงามประณีตดั่ง์สร้างอยู่กลางห้อง ราวกับแกะสลักจากทองเทพอำพันประดับด้วยลวดลายพญาเผิงกรีดทะลวงนภา เจินหลงเทพคำรามกู่ก้องฟ้าสิบทิศ!
แสงสลัวเรือนรางจากเทียนสีหยกที่วางอยู่บนเชิงเทียนสามขาบนกลางโต๊ะหิน..
ให้ความรู้สึกแห่งสัจธรรมนิรันดร์!
ที่แปลกคือ ด้านข้างโต๊ะปูไว้ด้วยเบาะรองนั่งสีเขียวมรกต มีโครงกระดูกสีขาวขุ่นนั่งอยู่บนเบาะ
โครงกระดูกลึกลับ!
โครงกระดูกนี้สวมด้วยอาภรณ์เก่าขาดจนแทบไม่เห็นลวดลายบนเสื้อผ้าเ่าั้แล้ว
“จากสภาพของกระดูก คงเป็ของผู้ฝึกปราณที่มีระดับปราณบรรลุขั้นสูงอย่างไม่น่าเชื่อเป็แน่”
โดยปกติแล้วเมื่อผู้ฝึกปราณตายลง ไม่ว่าจะมีระดับการฝึกปราณสูงเพียงใดร่างกายก็มิอาจทนต่อการกัดกร่อนของ ‘กาลเวลา’ได้
นอกเสียจากบรรลุขั้นการฝึกปราณที่สูงอย่างเหลือเชื่อ ทะลวงขอบเขตแห่ง ‘กายข้าดั่งมรรค ก่อเกิดวิถี ดำรงอยู่ตราบนิจนิรันดร์’
ความเงียบสงัด ประกอบกับโครงกระดูกปริศนา พาทำให้บรรยากาศโดยรอบดูหนาวเย็นและวังเวงพิกล
ยิ่งกว่านั้นจินตนาการของเด็กชายที่มีต่อบรรยากาศโดยรอบยิ่งทำให้เขารู้สึกแอบหวั่นๆในใจขึ้นมา เขาคิดว่าหากมีเข็มตกลงมาคงได้ยินเสียงอย่างชัดเจนเป็แน่
เมื่อพินิจให้ดีมือข้างหนึ่งของโครงกระดูกลึกลับแบอ้า วางพาดอยู่บนโต๊ะหยก
เด็กน้อยมองสำรวจจากนอกห้องโยนก้อนหินขนาดเล็กเข้าไปข้างใน
หินตกลงบนพื้น แต่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น..
นี่เปรียบเสมือนการโยนหินถามทาง เมื่อมั่นใจว่าค่อนข้างปลอดภัยเขาจึงค่อยๆก้าวเท้า เดินเข้าไปในห้องหิน
ค่อยๆมุงหน้าตรงไปยังโต๊ะหินตรงกลาง สำรวจโครงกระดูกปริศนาพินิจหินประหลาด
หินนี้มองจากภายนอกด้วยตาเนื้อ เหมือนกับกรวดหินธรรมดาอย่างที่สุดหากวางมันไว้ด้านนอกคงไม่มีผู้ใดนึกสงสัยและเอะใจอย่างแน่นอน
แต่พอมาอยู่ในถ้ำลึกลับแห่งนี้..อยู่ในมือของโครงกระดูกปริศนาก็เป็อีกเื่หนึ่งแล้ว!
“ผู้าุโ ข้ามาถึงแล้วขอรับ..”
“ท่านคงมิใช่..โครงกระดูกตรงหน้าหรอกนะขอรับ?!”
“…” ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับเช่นเดิม
ขณะที่จิ่งหลินหมายจะพูดอะไรต่อ ทันใดนั้นเองเสียงลึกลับพลันดังขึ้น
[เป้าหมายถึงที่หมายแล้ว โปรดััหินและติดตั้งระบบ]
[ย้ำอีกครั้ง โปรดััหินและติดตั้งระบบ..]
เสียงปริศนาดังขึ้นในห้วงจิตของเด็กชายอีกครั้งบอกให้ตนััหินที่อยู่บนฝ่ามือของโครงกระดูกลึกลับ
ด้วยใจแน่วแน่ไม่อาจหันหลังกลับ เซี่ยจิ่งหลินยื่นนิ้วไปัักับหินประหลาดก้อนนั้น
ทันทีที่ปลายนิ้วััหิน เขาก็ตกอยู่ในภวังค์อันลึกล้ำให้ความรู้สึกเหมือนจักรวาลขนาดเล็กถูกบีบอัดแน่นปิดครอบอยู่ภายในแฝงไว้ซึ่งประกายแห่งหมื่นกาลนิรันดร์
เขาเห็นเซียนกระบี่เหาะเหินเดินอากาศใช้กระบี่ฟันแหวกดวงดาราเห็นบรรพจารย์อสูรมารตัวใหญ่ั์บดขยี้กลุ่มดาวเคราะห์ด้วยฝ่ามือเห็น…ภาพอันน่าเหลือเชื่อมากมายประเดประดังเข้าสู่ห้วงจิตของเด็กชายราวมหาคลื่นซัดสาด
สิ่งที่เขาสังเกตเห็นจากบุคคลเย้ยฟ้าเหล่านี้จุดร่วมกันคือทั้งหมดต่างหินประหลาดนั่น!!
เด็กน้อยรีบถอนมือออกจากการััหินทันทีเกรงว่าหากถือนานกว่านี้คงได้เืออกเจ็ดทวาร หัวสมองะเิแหลกเละเป็แน่!
แฮ่กแฮ่ก แฮ่ก
“สิ่งที่ข้าเห็นมันคืออะไรกัน..”
เหงื่อเม็ดโตผุดออกมามากมายเสื้อผ้าที่ฉีกขาดของเด็กชายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ
ไม่รอให้เด็กน้อยให้ขบคิดมากความ
ทันใดนั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
เหมือนเป็การตอบรับของหินประหลาด
ขณะนั้นเองมีแสงสวางจ้าเรืองรองแสบตาปะทุขึ้น เพียงชั่วพริบตาหินประหลาดนั้นลอยขึ้นจากมือโครงกระดูกพุ่งเข้าหาเด็กน้อยราวอุกกาบาต
หินเจาะเข้ากลางหน้าผากเข้าสู่ห้วงสภาวะจิตของเขา!
ไม่ทันรอให้เด็กน้อยตอบสนอง เซี่ยจิ่งหลินก็สลบไปอีกครา
เด็กน้อยตกอยู่ในสภาวะเหมือนฝันฝันว่าตนได้ล่องลอยอยู่ในสายธารแห่งกาลเวลาอันไม่มีที่สิ้นสุด
พบเห็นการก่อเกิดและการดับสลายของดวงดารา พบจุดกำเนิดและจุดสิ้นสุดของธาตุทั้งห้าการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงของวัฏจักรต่างๆ
ความรู้สึกผ่อนคลายอันหาได้ยาก เหมือนสายน้ำเย็นไหลชำระจิตชโลมใจ
ขณะนั้นเองเสียงลึกลับพลันดังขึ้นกระทบโสตประสาทของเซี่ยจิ่งหลินเด่นชัดกว่าที่เคย
ติ้ง!
[กำลังอัพโหลดข้อมูล..]
[ดำเนินการติดตั้งเสร็จสิ้น]