“ หม่ามี๊ “
เสียงเด็กน้อยวิ่งออกมาต้อนรับอย่างไว หลังจากที่ฮาชีคขับรถมาจอดหน้าร้านอาหารบ้านสวนคุณยาย
เคทอุ้มคูเปอร์มาหอมด้วยความคิดถึง
“ คิดถึงหม่ามี๊ไหมครับ “
“ คิดถึงที่สุดเลยครับ “
ฮาชีคเปิดประตูลงมาจากรถก่อนจะเดินมาหาทั้งคู่
“ คุณอาก็มาด้วยหรอครับ “
“ ต้องมาสิ อาก็คิดถึงคูเปอร์เหมือนกัน “
ฮาชีครีบอุ้มคูเปอร์มาจากเคททันที ก่อนที่จะฮาชีคกับคูเปอร์จะเดินเล่นเข้าไปในบ้าน เคทยังคงยืนงงอยู่หน้ารถที่ถูกแย่งลูกไปต่อหน้าต่อตา แถมคูเปอร์ก็ดูจะไม่สนใจแม่ของเขาเลย
ป้าบ!!
ป้าเอมอรเดินเข้ามาตีที่ไหล่เคทจนเสียงดังก่อนจะรีบพาเดินมาที่หลังร้าน
“ แกหายหัวไปไหนมา แล้วไปรู้จักกับคุณฮาชีคเขาได้ไง “
“ เขาเป็หัวหน้าหนู เพิ่งมาลงทุนทำธุรกิจกับที่บริษัทหนูเองค่ะ “
“ แล้วแกหายไปไหน ไม่รับมือถือฉันสักสาย อย่าบอกนะว่าที่ไปต่างจังหวัด แกไปกับเขาแค่สองคน “
“ ก็.. ใช่ “
ป้าป!!
“ ยัยลูกไม่รักดี นี่แกยังไม่เข็ดอีกใช่ไหม คนนี้แกจริงจังหรือเปล่า “
ป้าเอมอรตีไหล่เคทดังป้าปอีกรอบ
“ แม่!! หนูเจ็บนะ ตีเบาๆ สิ “
“ ตีเบาแกจะรู้สึกไหม “
ป้าเอมอรน้ำตาเอ่อ เมื่อคิดถึงคำพูดของหลานชายที่พูดถึงพ่อของเขา
“ แม่ แม่เป็อะไร ร้องไห้ทำไม “
“ ถ้าคุณฮาชีคเป็พ่อของคูเปอร์ก็ดีสินะ หลานของฉันจะได้ไม่รู้สึกเศร้า “
“ หมายความว่าไง “
“ หลายวันก่อน เขามาถามว่าพ่อของเขาไปไหน เพื่อนที่โรงเรียนมีแต่พ่อแม่ไปรับ เขาคงจะรู้สึกอิจฉาที่ตัวเองไม่มีพ่อไปรับบ้าง แกไม่เคยพูดถึงพ่อเลย ฉันก็คิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไรตราบใดที่ฉันให้ความรักแก แต่พอวันนั้นแกเข้ามาถามฉัน ว่าพ่อแกไปไหน สีหน้าของเขาที่รวบรวมความกล้ามาถามฉัน คงคาดหวังรอคำตอบ แต่ฉันก็ตอบไม่ได้ “
ป้าเอมอรน้ำตาไหลพราก สงสารหลานรักที่เหมือนจะโหยหาอ้อมกอดจากพ่อเขา ยิ่งเห็นว่าคูเปอร์กับฮาชีคเล่นกันอย่างสนุกสนานก็ยิ่งทำให้คนเป็ยายทุกข์ใจขึ้น เคทที่ฟังถึงสิ่งที่แม่ตัวเองเล่า เธอก็ยิ่งรู้สึกผิดกับคูเปอร์
“ ฉันแค่อยากให้หลานได้เจอกับพ่อของเขาสักครั้ง หรือไม่แกก็รีบแต่งงานซะ อย่างน้อยหลานของฉันจะได้มีพ่อไม่ขาดความอบอุ่น “
“ คือ… คุณฮาชีคกับคูเปอร์ “
“ ทำไม คุณฮาชีคกับคูเปอร์ ทำไม!! “
ป้าเอมอรมองหน้าลูกสาวที่ตอนนี้คิ้วขมวด อ้ำอึ้งไม่ยอมพูด ก่อนที่เธอจะเบิกตากว้าง
“ อย่าบอกนะ ว่าคุณฮาชีคเป็พ่อของคูเปอร์ “
เคทพยักหน้าเบาๆ ยอมรับ
“ แล้วคุณฮาชีครู้หรือเปล่า “
เคทส่ายหน้า
“ แล้วทำไมแกไม่บอกเขา แกจะปิดเื่นี้ไปถึงเมื่อไหร่ “
“ หนูมีเหตุผลที่ยังบอกเขาไม่ได้ แม่เก็บเื่นี้ไว้ก่อนนะ อย่าเพิ่งบอกเขา อย่าเพิ่งบอกคูเปอร์ด้วยนะ “
“ โถ หลานของฉัน น่าสารจริงๆ “
ป้าเอมอรปาดน้ำตาก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน ถึงจะสงสารหลาน แต่ก็ดีใจด้วยเช่นกัน อย่างน้อยคนที่ใจดีและรักคูเปอร์แบบฮาชีคก็เป็พ่อของเขา
“ ป้าเอมอรทำอาหารมาเต็มโต๊ะไปหมด และยังมีของหวานขนมไทยที่ฮาชีคชอบกินอีกด้วย ฮาชีคมองอาหารบนโต๊ะตาลุกวาว มีแต่อาหารแปลกตาจัดวางสวยงามไปหมด “
“ แม่ ทำมาเยอะจังอยู่กันแค่สี่คนเองนะ “
เคทมองอาหารที่อยู่บนโต๊ะจนล้น
“ เยอะตรงไหน ผู้ชายตัวใหญ่กินเยอะจะตาย แกก็ใช่ว่าจะกินนิดเดียวกินข้าวที่บ้านฉันตั้งหลายจาน “
“ กินเยอะๆ นะคูเปอร์ “
ป้าเอมอรป้อนข้าวหลานกิน และยังไม่สนใจที่เธอพูดด้วย
ฮาชีคหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นสองแม่ลูกตีกัน
หลังจากทานอาหารอิ่มแล้ว ฮาชีคก็ขอตัวกลับไปพักผ่อนที่เพ้นท์เฮ้าส์ เพราะขับรถมาทั้งวัน ส่วนเคทก็จะค้างคืนนอนที่บ้านแม่กับคูเปอร์คืนนี้
แอ๊ดด
เสียงแม่เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ขณะที่เคทกำลังทาครีมจะเข้านอนพอดี
“ มีอะไรอ่ะแม่ คูเปอร์หลับแล้วหรอ “
“ หลับแล้ว เดี๋ยวนี้เริ่มโต ก็เริ่มนอนยากขึ้น “
“ แม่อาสาเองนะ ต้องพาเข้านอนตลอดไปเลย “
“ นี่ แม่จะถามอะไรแกหน่อย วันก่อนมีผู้ชายคนนึงมาทานข้าวที่ร้าน ดูน่ากลัวมากเลย “
“ ใครหรอ เขาแค่หิวข้าวเลยแวะมาหรือเปล่า “
“ แม่ก็คิดแบบนั้นแหละ แต่เขามองแต่คูเปอร์ตลอดเวลาเลย แล้วยังบอกว่าเป็เพื่อนแกด้วยนะ “
“ ห๊ะ เพื่อนที่ทำงานหนูหรอ ปกติถ้าจะมาก็โทรมาชวนหนูตลอดเลยนะ อีกอย่างแม่ก็พอรู้จักเพื่อนๆ หนูไม่ใช่หรอ “
“ ก็ใช่นะสิ แต่คนนี้แม่ไม่เคยเห็นหน้าเลย ไม่คุ้นด้วย ดูน่ากลัว แม่ยังคิดเลยนะว่าแกจะคบคนแบบนี้หรอ “
“ หน้าตาเขาเป็ยังไงอ่ะ “
“ เป็คนต่างชาติ น่าจะอิตาลีแหละ พูดไทยก็ไม่ค่อยชัด “
“ คุณวาดิมหรอ ลูกน้องคุณฮาชีค แต่ก็ไม่น่าใช่นะ คุณวาดิมไม่ได้ดูน่ากลัวแต่ดูดีมากกว่า “
“ นี่ คนนั้นเขามีแผลเป็ที่หน้าด้วย ถึงบอกว่าน่ากลัวไง แต่ที่น่าแปลกกว่า เขาสั่งอาหารมาสองสามอย่างแต่ไม่ยอมกินเลย แล้วก็รีบออกไปบอกมีธุระด่วน “
“ อ้าว แล้วแม่ได้ถามชื่อไหม “
“ ถามสิ อืมม… ชื่ออะไรนะ เซ… เซอะไรก็ไม่รู้อ่ะ เขาฝากบอกลูกด้วยนะว่าเดี๋ยวจะกลับมาอีก แม่ไม่อยากให้มาเลย “
“ ถ้าเป็คนอิตาลี ก็มีอยู่ไม่กี่คน ถ้ามีแผลที่หน้ายิ่งเป็ไปไม่ได้ใหญ่ “
“ แล้วเขาได้บอกอะไรอีกไหม “
“ ไม่ได้บอกแล้ว มีแค่นี้แหละ มันคาใจแม่เลยมาถาม “
“ เพื่อนที่ทำงานที่บริษัทที่สนิทไม่มีคนอิตาลีเลยนะแม่ “
“ แล้วถ้าเขามาครั้งหน้าจะทำยังไงล่ะ “
“ ที่ร้านมีกล้องวงจรปิดหรือเปล่า “
“ มี แต่มีไม่ครบทุกมุมหรอก “
“ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้หนูให้ช่างมาติดเพิ่มให้ จะได้สบายใจ “
“ ดีเลย เดี๋ยวแม่นึกชื่อออกแล้วแม่จะบอกแล้วกัน “
“ อ่า โอเคๆ “
หลังจากแม่ออกไปจากห้อง เคทครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็นึกไม่ออกว่าจะมีเพื่อนที่ไหนมาหาเธอ แต่ทำไมมาที่ร้านอาหารถึงเอาแต่มองลูกเธอกันนะ อาจจะแค่ชอบเด็กหรือเปล่า เคทสลัดความคิดออกจากหัว คงไม่มีอะไรหรอก อาจจะจำคนผิดหรือเปล่า หรือไม่ก็รอให้แม่นึกชื่อออกก่อน
ติ๊ง!
“ เสียงข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา เคทเปิดออกดูเบอร์ที่คุ้นเคย “
“ หลับหรือยัง? “
เพิ่งจะกลับไปบ้านได้ไม่นานเอง มีอะไรหรือเปล่านะ
“ ยังค่ะ คุณฮาชีคมีอะไรหรือเปล่าคะ “
“ ไม่มี ผมแค่ทักมาถามเฉยๆ เผื่อคุณยังไม่นอน “
“ แล้วทำไมไม่โทรมาล่ะคะ “
“ ผมกลัวโทรไปจะปลุกคูเปอร์ตื่นหรือเปล่า เขาหลับหรือยัง “
เคทแอบอมยิ้มในใจ
“ หลับแล้วค่ะ คูเปอร์โตแล้วเขานอนแยกห้องกับฉันค่ะ “
ตืดดด ตืดดด
หลังจากที่ฮาชีคอ่านข้อความเธอเสร็จ เขาก็โทรมาทันที
“ มีอะไรหรือเปล่าคะ “
เคทกดรับสายฮาชีคที่โทรเข้ามา
“ ผมอยากได้ยินเสียงคุณก่อนนอน “
“ ทำไมล่ะคะ “
เคทถามเหตุผลออกไปแต่ไ่ม่มีเสียงตอบกลับจากปลายสาย
“ คุณฮาชีค? “
“ พรุ่งนี้เจอกันครับ เดี๋ยวผมไปรับ ฝันดีนะครับ “
“ คะ… ค่ะ ฝันดีนะคะ “
เคทบอกฝันดีตอบกลับ แต่คำถามเธอเขากลับไม่ตอบเลย เคทมองหน้าจอเบอร์มือถือที่วางสายไปแล้วสักพัก อยากได้ยินเสียงฉันหรอ
เคทพึมพำ เธอไม่อยากคิดเองเออเองไปคนเดียว ว่าเขาอาจจะชอบเธอ ความรู้สึกแวบหนึ่งที่เข้ามาในหัวของเธอ รูปหญิงสาวในรูปถ่ายกับฮาชีคที่กอดกันอย่างสนิทสนมบนโต๊ะทำงานที่ห้องนอนของเขา ทำให้เธอต้องหยุดคิดเข้าข้างตัวเอง