เสียงดังเอะอะ โวยวาย ทำให้ จิณณ์ ตื่นขึ้นมาพบว่ารอบตัวเขา มีคนอยู่เต็มไปหมด แถมมีคนอยู่หลายชาติด้วย ในระหว่างที่เขานั่งสับสนอยู่นั้น ก็มีชายวัยกลางคนเป็คนประเทศอเมริกา เดินเข้ามาหาจิณณ์ แล้วถาม " are you ok? " จิณณ์ในิดน้อย สำหรับเขาภาษาอังกฤษไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้น ได้แต่รีบลุกขึ้นยืน ก่อนจะตอบกลับไป " yeah..yeah..I'm ok " พอชายอเมริกันเห็นว่าจิณณ์พอพูดอังกฤษตอบกลับได้ เขาก็พูดภาษาอังกฤษรั่วใส่จิณณ์ จนจิณณ์เริ่มปวดหัว เขาพึ่งสังเกตเห็นว่า มีเข็มขัดประหลาดสวมอยู่กับเอวของเขา และ ถ้าพูดให้ถูกเหมือนทุกคนจะมีเข็มขัดประหลาดสวมอยู่ ที่ที่เขาอยู่เหมือนเป็พื้นที่ว่างสีขาว เหมือนอยู่ในห้องขนาดใหญ่ ตรงกลางมีบ่อนํ้าพุ อยู่บริเวณตรงกลาง ไม่ทันทีจิณณ์จะได้พูดอะไรตอบกลับคนอเมริกัน ก็มีประตูขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมากลางฟ้า ก่อนจะมีผู้ชายตัวใหญ่สวมชุดสีดำเหมือนจอมเวท เดินออกมาจากประตูลอยอยู่บนอากาศ
หลังจากเหตุเกิดเหตุประหลาดขึ้น ทุกคนต่างะโใส่ชายชุดสีดำ ร่วมถึงคนอเมริกันที่อยู่ข้างตัวจิณณ์ด้วย ชายชุดสีดำชูมือขึ้นระดับไหล่ ก่อนจะดีดนิ้ว เสียงที่จิณณ์ได้ยินจากเสียงที่เป็ภาษาต่างประเทศ กับกลายเป็ว่าเสียงที่คนอเมริกันะโใส่ชายชุดสีดำดันกลายเป็ภาษาที่เขาเข้าใจได้
" แบบนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย " เสียงที่ทุ่มตํ่าแต่ก้องกังวานจากชายชุดดำดังขึ้น ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบงัน
" ขอต้อนรับผู้เล่นผู้ปีนหอคอย พวกเ้าคือผู้เล่นทั้ง 1000 คน ผู้ที่สามารถพิชิตหอคอยได้จะได้รับคำตอบ และ เติมเต็มความปรารถนา จงก้าวเข้าสู่หอคอย แล้วผ่านบททดสอบทั้ง 100 ชั้น ข้าจะรออยู่บนชั้นที่สูงที่สุด " เมื่อพูดจบชายชุดดำกับประตูก็ค่อยๆ หายไป
" แม่มเอ๊ย พูดอะไรไม่เห็นจะเข้าใจ " ชายอเมริกันพูด
" อ่า คุณลุง ฟังผมรู้เื่ไหมครับ " จิณณ์หันไปพูดกับชายอเมริกัน
" โอ หนุ่ม ดีขึ้นแล้วใช่ไหม เห็นสีหน้าแย่ๆ ั้แ่เมื่อกี้แล้ว " ชายอเมริกาหันกลับมาตอบ
" ครับขอบคุณมาก ลุงพอจะรู้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น " จิณณ์แถม
" ไม่เลย ฉันก็ไม่ต่างจากเธอตื่นขึ้นมาก็อยู่ที่นี้ พอกลับคนอื่นแล้ว แถมที่เ้าชุดดำนั้นพูดฉันก็ไม่ได้เข้าใจอะไรเลย " ชายอเมริกันพูด
" ผมยังไม่ได้แนะนำตัว ผมชื่อ จิณณ์ เป็คนไทยคุณลุงล่ะ " จิณณ์ถาม
" โอ้ ฉัน โอลิเวอร์ เป็คนไทยเหรอ ภาษาอังกฤษนายดีมากเลยนะ " โอลิเวอร์พูด
" เออ คุณโอลิเวอร์ ได้ยินผมพูดเป็ภาษาอังกฤษเหรอ " จิณณ์ถามเพื่อความแน่ใจ
" พูดอะไรหนุ่มน้อยจิณณ์ เธอก็พูดอังกฤษกับฉันั้แ่แรกแล้วไปใช่เหรอ " โอลิเวอร์สงสัยในสิ่งที่จิณณ์ แต่ไม่ทันไรเขาก็เข้าใจทันทีทั้งสองคนแต่ได้ยินเสียงที่อีกฝ่ายพูดเป็ภาษาที่พวกเขาคุ้นเคยหรือเข้าใจ จิณณ์ได้ยินเสียงโอลิเวอร์เป็ภาษาไทย และ โอลิเวอร์ได้ยินเสียงจิณณ์เป็ภาษาอังกฤษ
" ลุงโอลิเวอร์ คุณจะทำยังไงต่อ คุณจะไปกับผมไหม หรือจะไปตามหาคนจากประเทศเดียวกันก่อน " จิณณ์ถามโอลิเวอร์ แม้ในความเป็จริงจิณณ์อยากตามหาคนที่มาจากประเทศเดียวกับเขา แต่โอลิเวอร์ก็เข้ามาหาเขาเป็คนแรก จะปฏิเสธไปเลยจิณณ์ก็รู้สึกเหมือนจะทำไม่ลง
" ไม่เป็ไร เราลองไปหาคนที่เธอไว้ใจได้กันเถอะ ระหว่างทางฉันก็อาจจะเจอคนที่ฉันไว้ใจได้ก็ได้นะ " โอลิเวอร์ยิ้ม
จิณณ์พยักหน้าก่อนที่เขาจะเดินไปที่นํ้าพุเพื่อดูเงาสะท้อนของตัวเอง ภาพสะท้อนแสดงถึงใบหน้าวัยรุ่นชายเอเชีย ผมและดวงตาสีโค้กดำแดง พอเห็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางรูปร่างหน้าตาของตัวเองเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้นไม่น้อย จิณณ์กับโอลิเวอร์ค่อยๆ เดินไปรอบๆ เขาเห็นประตูบานหนึ่งอยู่สุดทางเดิน แต่ในตอนนี้ยังไม่มีใครกล้าเดินออกประตูเลยแม้แต่คนเดียว ผู้คนเริ่มจับกลุ่มกันแล้ว จิณณ์เดินไปเรื่อยๆ เจอเขาเข้าไปเจอคนสองคนที่ไม่คิดว่าจะมาเจอในที่แบบนี้ จิณณ์ใมากจนเขาเผยวิ่งออกไปโดยไม่รู้ตัว
มุมมองนักเขียน
นี้เป็ผลงานใหม่ที่ผมเตรียมตัวมากได้ระยะหนึ่งแล้ว และคิดว่าเป็แิที่น่าสนุก อย่างไรก็ตามเื่นี้ได้รับแรงบรรดาลใจมากจากมาสไรเดอร์ จากประเทศญี่ปุ่นและจากแิเกี่ยวกับการแต่งนิยายมาสไรเดอร์ อย่างไรก็ตามผมเคยได้ยินแินิยายมาสไรเดอร์ไต่หอคอย แต่พอลองจะหาอ่านผมหาไม่เจอ ผมเลยคิดอยากลองเขียนเื่ คล้ายมาสไรเดอร์ ไต่หอคอย และมันสนุกมากในการคิดระบบต่างๆ หวังว่าทุกคนจะติดตามกันต่อไปนะครับ
1K
![ห้วงฝันนครา [ไทยพีเรียด]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1689307954_5760453.webp)
