ขบวนราชทูตและบรรณาการจากเสียนหลอ(ไทยในอดีต) เดินทาง มาเกือบถึง ประตูทางเข้าสู่วังหลวง ที่มองจากด้านนอกมีความยิ่งใหญ่จนผู้ที่เดินทางมาถึงกับ ยืนตะลึงจ้องมองภาพเบื้องหน้าตาไม่กะพริบ
"ชักธงขึ้น"หัวหน้าคณะราชทูตเสียนหลอ(ไทยในอดีต)ะโบอกคนข้างหน้าที่ ชักธง คำว่า"เสียนหลอ" พร้อมกับธงที่มีคำถวายพระพรฮ่องเต้และราชวงศ์เคียงคู่ เพียงอึดใจเดียวที่ธงถูกเชิญขึ้น เสียงอืออึ้งของลมที่กรรโชกอย่างแรง ก่อให้เกิดพายุลมและฝนพัดกระหน่ำ จน คณะทุตล้มลุกคลุกคลานไม่เป็ท่า
"ระวัง"เสียงะโ บอกเสียงดังลั่น ลมฝนพัดกระหน่ำ มืดเหมือนยามค่ำคืน เพียงพักเดียวลมกับสงบลงทันทีขบวนจึงได้ตั้งแถวเดินทางต่อทันที
หน้าทองพระโรงงดงามเหนือคำบรรยายทุกอย่างถูกสรรค์สร้างขึ้นอย่างดงามตระการตา ฮ่องเต้หนุ่มหล่อผิวขาวจัด ท่วงท่าเหมือน กับจอมยุทธ แต่ทว่าแววตาคมกริบ สายตาทรงอำนาจ นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุดที่เป็สีทอง ข้างกายขันทีวัยกลางคนที่เหมือนคนคงแก่เรียน และฮองเฮาผู้ใบหน้าเคร่งขรึมหน้าตาแก่กว่าอายุจริง นั่งอยู่ต่ำลงมา
"ถวายพระพรฝ่าา" ท่าทีเงอะงะภาาาจีน ไม่ตรงสำเนียงกับการประนมมือไหว้ตามแบบฉบับเสียนหลอหรือเสียนโล้ ทำเอาฮ่องเต้หนุ่มอดยิ้มไม่ได้
"ลุกขึ้น ไม่ต้องมากพิธี ดีใจที่เสียนหลอมาเยี่ยมเยือน"
" การทูตนับว่าสำคัญ พระพุทธเ้าหลวงของเรา อยากให้ พวกเราได้ออกศึกษาวัฒนธรรมองชาวจีน"
"นับว่าความคิดของ ฮ่องเต้ของท่านกว้างไกล"
"ฝ่าา เรามีเครื่องบรรณาการมาถวายขอเชิญฝ่าาทัศนา"ฮ่องเต้ลงจากบัลลังก์มายังของบรรณาการที่มองจากข้างบน ยาวออกไปถึงด้านนอกหีบเล็กหีบใหญ่มากมาย บางหีบต้องใช้ลูกหาบถึงสี่คน
ลูกหาบวางหีบลงเป็แถวตอน เปิดหีบอ้าออกตามจังหวะที่ฮ่องเต้หนุ่มฮองเฮาและขันทีข้างกายเดินไปถึง
หีบสุดท้ายใหญ่โตในนั้นผ้าไหมจากเสียนหลอ ถูกเปิดอ้าออก แต่ภาพที่เห็นกลับเป็ ภาพของหญิงสาวสมัยใหม่ ใน ชุดวาบหวิวแบบพริตตี้ชุดสีเหลืองสดเปิดตรงเนินอกจนเห็นร่องอกเบียดชิดกันกระโปรงสั้นเต๋อ นอนหลับกรนเสียงดังสนั่น ด้วยความเมา(เมื่อคืนได้แบงก์พันหลายแบงก์ยังกำอยู่ในมือแน่น ฮ่องเต้หนุ่มมองด้วยอาการขำๆนึกว่าเสียนหลอเล่นตลก นำหญิงงามมาเป็บรรณาการ ฮองเฮาหน้างอ ยิ้มไม่ออกขันทีข้างกายหันมองหน้า หัวหน้าคณะทูตที่ถึงกับกุมขมับ
"ช่างทำดีแท้"ฮ่องเต้หนุ่มอมยิ้ม
"ฝ่าา ใครเล่นตลก"ขันทีข้างกายตั้งข้อสังเกต
"นำเครื่องบรรณาการไปเก็บในคลัง อย่าได้ถือสาเสียนหลอช่างมีอารมณ์ขันซึ่งข้า ..ถือว่าเป็เื่ดี"
"ฝ่าา หญิงสาวในนั้น"หัวหน้าคณะทูตพยายามจะอธิบาย
"คงเป็หนึ่งในเครื่องบรรณาการที่มีชีวิต แปลกมาก ข้าขอขอบคุณน้ำใจ"เป็งั้นไป