คฤหาสน์ของตระกูล *เวียร์โบเคติก* เป็คฤหาสน์ที่สืบทอดกันมาั้แ่สมัย่ปลายของยุคกลาง หรือเป็ที่รู้กันโดยทั่วไปว่าเป็ยุคมืดแห่งทวีปยุโรป
ใน่ยุคมืดนั้น *ศาสนจักร* ได้คอยควบคุมความคิดและการดำเนินชีวิตของประชากรไปทั่วทั้งทวีปยุโรป
การล่าแม่มด,พ่อมดก็เกิดขึ้นในยุคนี้ ทำให้มีผู้เดือดร้อนต้องรับเคราะห์จากกรณีการล่าแม่มด,พ่อมดนี้ไปมากมายหลายหมื่นคน
มีทั้งคนที่ถูกจับเผาทั้งเป็,ถูกจับแขวนคอ,ถูกจับแขวนให้อดตาย,ถูกจับกดน้ำและอีกสารพัดวิธีที่ทางศาสนจักรจะนำมาใช้กับบุคคลที่ถูกสงสัยว่าเป็แม่มด,พ่อมดและครอบครัว
คฤหาสน์ของตระกูลเวียร์โบเคติกตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองแกรนด์เชสเตอร์ บนที่ดินที่กว้างขวางหลายร้อยเอเคอร์
คฤหาสน์แห่งนี้มีคนอาศัยอยู่ด้วยกันรวม 42 คน
โดย 7 คนในนี้เป็คนของตระกูลเวียร์โบเคติกที่แท้จริง ส่วนคนอื่นๆที่เหลือเป็ผู้รับใช้ของตระกูลที่อยู่ด้วยกันมาอย่างยาวนานจากรุ่นสู่รุ่น
หัวหน้าของตระกูลเวียร์โบเคติกในรุ่นนี้มีชื่อว่า *แอรอน* เวียร์โบเคติก โดยที่ทุกคนในตระกูลจะเรียกเขาว่า *มาสเตอร์แอรอน*
มาสเตอร์แอรอนมีอายุประมาณ 26 ปี เป็ชายชาวยุโรปผมยาวสลวยเปล่งประกาย มีดวงสีทองตาสีฟ้ากระจ่างสดใส มีหน้าตาหล่อเหลาคมเข้มและมีรูปร่างที่สูงสง่ากว่าชายชาวยุโรปทั่วๆไป รวมถึงมีร่างกายที่แข็งแรงสมส่วน
มาสเตอร์แอรอนเป็นักธุรกิจและเป็นักไวโอลินที่ประสบความสำเร็จเป็อย่างสูง โดยที่มาสเตอร์แอรอนมักจะจัดแสดงคอนเสิร์ตไวโอลินของเขาอยู่เป็ประจำอย่างสม่ำเสมอ
ภายในห้องโถงพักผ่อนที่หรูหราของคฤหาสน์ มาสเตอร์แอรอนซึ่งอยู่ในชุดสูทแบบลำลองสีขาวได้นั่งจิบชายามบ่ายแก่ๆพร้อมกับเปิดดูข่าวสารต่างๆจากแท็บเล็ตอยู่อย่างผ่อนคลายสบายๆ
"มาสเตอร์แอรอนครับ ทางโรงโอเปร่าแห่งเมืองแกรนด์เชสเตอร์ได้ทำการส่งตารางเวลาในการจัดแสดงคอนเสิร์ตครั้งต่อไปของมาสเตอร์มาถึงแล้วครับ" หัวหน้าพ่อบ้านที่มีชื่อว่า *เอียน* เมื่อพูดจบก็นำเอกสารจากโรงโอเปร่าประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์ยื่นส่งให้กับมาสเตอร์แอรอน
"อืม..อีก 2 เดือนข้างหน้า ถ้าอย่างนั้นผมก็ยังพอมีเวลาแต่งเพลงใหม่ๆได้อีก 2 - 3 เพลง" มาสเตอร์แอรอนพึมพำออกมาเบาๆ
"พ่อบ้านเอียน คุณช่วยไปตามโซเฟียมาพบกับผมทีนะครับ" มาสเตอร์แอรอนบอกกับพ่อบ้านเอียน
เมื่อเวลาผ่านไปสักครู่ *โซเฟีย* สาวผิวสีผู้มีรูปโฉมที่งดงามก็เข้ามาพบกับมาสเตอร์แอรอน แล้วถามออกมาว่า "มาสเตอร์เรียกดิฉันมาพบ มีอะไรจะให้ดิฉันรับใช้หรือคะ"
"ผมอยากให้คุณทำการโฆษณาประชาสัมพันธ์งานแสดงคอนเสิร์ตครั้งต่อไปของผมตามเอกสารที่โรงโอเปร่าส่งมาให้นี้ที"
"ได้ค่ะ..ดิฉันจะรีบดำเนินการให้เรียบร้อยค่ะ" โซเฟียรับเอกสารมา แล้วจึงรีบออกไปจัดการธุระให้กับมาสเตอร์แอรอนในทันที
โซเฟียเป็ CEO ผู้ดูแลธุรกิจของตระกูลเวียร์โบเคติกซึ่งมีอยู่มากมายหลากหลายธุรกิจในเมืองแกรนด์เชสเตอร์แห่งนี้
และที่สำคัญเธอเป็ลูกศิษย์คนที่ 2 ของมาสเตอร์แอรอนจากจำนวนลูกศิษย์ทั้งหมด 3 คน
แล้วมาสเตอร์วิลแอรอนก็ออกเดินทางจากคฤหาสน์ไปยังสนามฟุตบอลประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์ เพื่อที่จะดูการแข่งขันฟุตบอลนัดสำคัญ ระหว่างทีมั์ใหญ่ประจำเมืองของเขากับทีมั์ใหญ่จากเมืองข้างเคียง
มาสเตอร์แอรอนออกเดินทางโดยรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม สีขาวไปพร้อมกับ *โทมัส* ซึ่งเป็คนขับรถประจำตัว พวกเขาทั้ง 2 คนใช้เวลาเดินทางไม่นานนัก ก็มาถึงสนามฟุตบอลขนาดใหญ่ซึ่งเป็สนามฟุตบอลประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์ จากนั้นทั้งมาสเตอร์แอรอนและโทมัสต่างก็เดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ VIP บนอัฒจันทร์ของสนามฟุตบอลแห่งนี้
การแข่งขันฟุตบอลนัดนี้ยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้น แต่บรรดาแฟนบอลก็เข้ามารออยู่เกือบที่จะเต็มความจุของสนามแล้ว
แล้วเหตุการณ์บางอย่างก็เกิดขึ้น มีคนจำนวน 20 คนซึ่งสวมชุดของทีมสโมสรฟุตบอลประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์ได้เดินออกมาจากทางเดินเข้าสู่สนามฟุตบอลของนักกีฬา โดยที่พวกเขาทั้ง 20 คนได้ขนอุปกรณ์บางอย่างออกมาด้วย
อุปกรณ์นั้นมีลักษณะเป็โลหะรูปวงกลมสีเทาที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เมตรและมีความหนาประมาณ 0.30 เมตร
เมื่อคนทั้ง 20 คนนั้นนำเอาโลหะรูปวงกลมสีเทามาติดตั้งไว้ที่กลางสนามฟุตบอลท่ามกลางความงุนงงสงสัยของบรรดาแฟนบอล ซึ่งแฟนบอลหลายๆคนต่างก็พากันคิดว่านี่คือการแสดงโชว์ก่อนเกมส์การแข่งขันฟุตบอลจะเริ่มขึ้น
จากนั้นคนทั้ง 20 คนได้กระทำการบางอย่างซึ่งเป็การเปิดใช้งานโลหะรูปวงกลมสีเทาอันนั้น
แล้วก็มีเสียง กี๊ส..สสส.....!!!!!!!! ดังขึ้นมาอย่างแรงและยาวนาน แล้วจึงค่อยๆเบาเสียงลงไป
คลื่นเสียงนี้ได้ทำการโจมตีเข้าสู่สมองของแฟนบอลรอบสนามทั้งหมดทุกคน
เมื่อบรรดาแฟนบอลถูกคลื่นเสียงนี้โจมตีเข้าสู่สมอง พวกเขาทั้งหมดก็หยุดนิ่งไปในทันที
พวกเขาไม่สามารถที่จะขยับร่างกายได้อย่างที่ใจคิด ยืนอยู่ก็หยุดนิ่งในท่ายืน นั่งอยู่ก็หยุดนิ่งในท่านั่ง หากเดินอยู่ก็หยุดนิ่งในท่าเดินและเมื่อร่างกายเสียสมดุลย์ในท่าเดินคนๆนั้นก็จะล้มลงไป
พวกเขาทุกคนยังมีสติความนึกคิดอยู่ เเต่ไม่สามารถขยับร่างกายได้ สร้างความตื่นใและความหวาดกลัวให้กับพวกเขาเป็อย่างมาก
ต้องรู้ว่าสนามฟุตบอลประจำเมืองแกรนด์เชสเตอร์แห่งนี้มีความจุของที่นั่งผู้ชมในสนามถึง 74,000 ที่นั่ง
ตอนนี้แฟนบอลทั้งหมดรวมถึงเ้าหน้าที่ที่อยู่ในสนามมีจำนวนอยู่เกือบๆ 71,000 คน แต่ก็ไม่มีใครที่จะสามารถขยับตัวได้เลยแม้สักคนเดียว
แม้กระทั่งโทมัสคนขับรถของมาสเตอร์แอรอน
ผ่านไปสักครู่..จึงมีเสียงประกาศจากลำโพงของสนามฟุตบอลออกมาว่า "นี่คือการปฏิบัติการของหน่วยจู่โจมจากกลุ่มเสรี ทุกคนในสนามฟุตบอลแห่งนี้คือตัวประกันของกลุ่มเสรี"
"พวกคุณจะยังคงมีสตินึกคิด แต่จะขยับตัวไม่ได้ แต่พวกคุณก็ไม่ต้องวิตกกังวลมากจนเกินไป หากรัฐบาลทำตามข้อเรียกร้องของกลุ่มเสรีแล้ว ทางเราจะปล่อยพวกคุณให้เป็อิสระ"
"แต่ถ้าหากทางรัฐบาลไม่ปฏิบัติตามข้อเรียกร้อง พวกคุณก็จะต้องเป็ผู้เสียสละสังเวยชีวิตให้กับปฏิบัติการของกลุ่มเสรีในครั้งนี้"
แล้วบรรยากาศในสนามฟุตบอลก็เงียบลง จะมีก็เพียงเสียงคลื่นเสียงจากโลหะรูปวงกลมสีเทาที่ส่งเสียงออกมาเบาๆอย่างต่อเนื่องเพียงเท่านั้น
เมื่อประกาศนั้นจบลง มาสเตอร์แอรอนก็ลุกขึ้นยืนแล้วทำการร่ายเวทย์เปลี่ยนชุดของเขาเป็ชุดคลุมพ่อมดม่วงที่มีผิวผ้าคลุมเป็มันเงาราวกับผ้าไหม พร้อมทั้งประดับไปด้วยอัญมณีเวทย์และอักขระเวทย์ที่วิจิตรสวยงาม ภายใต้ผ้าคลุมพ่อมดสีม่วงนั้นมีชุดเกราะเวทย์สีดำขลิบทองซึ่งมีขนาดที่พอดีกับตัวของมาสเตอร์แอรอนสวมอยู่อีกชั้น
รวมถึงดวงตาของมาสเตอร์แอรอนก็ใด้เปลี่ยนจากสีฟ้ากลายเป็ดวงตาสีม่วงสดใสอีกด้วย
"นั่น..นั่นคือ..พ่อมดสีม่วงที่เป็ตำนานเล่าลือกันมาในเมืองแกรนด์เชสเตอร์แห่งนี้นี่นา.." ผู้คนที่นั่งอยู่บริเวณเก้าอี้ด้านหลังของมาสเตอร์แอรอนต่างพากันคิดในใจอย่างตื่นตระหนก ถึงพวกเขาจะขยับตัวไม่ได้ แต่พวกเขาก็ยังคงมองเห็นและได้ยินทุกอย่าง
"โทมัส..คุณจะต้องใช้เวลาอีกนานไหมในการปลดล็อกร่างกาย" มาสเตอร์แอรอนถามโทมัส
"น่าจะอีกใช้เวลาอีกประมาณ 10 นาทีครับมาสเตอร์" โทมัสกล่าวตอบ ตอนนี้โทมัสสามารถปลดล็อกร่างกายได้บางส่วนแล้ว จึงทำให้เขาสามารถพูดคุยกับมาสเตอร์แอรอนได้
"เอาล่ะ..ผมจะออกไปตรวจสอบดูหน่อยว่าผู้ก่อการร้ายพวกนี้มันมีวัตถุประสงค์อะไร"
"ถ้าคุณปลดล็อคร่างกายเสร็จ คุณก็ตามผมมาก็แล้วกัน" มาสเตอร์แอรอนสั่งกำชับโทมัส
"ครับมาสเตอร์" โทมัสรับคำ ซึ่งโทมัสก็คือลูกศิษย์คนที่ 3 ของมาสเตอร์แอรอน
จากนั้นมาสเตอร์แอรอนในชุดคลุมพ่อมดสีม่วงก็ได้ก้าวเดินออกไปในทันที
การที่มาสเตอร์แอรอน หรือ *จอมเวทย์หมื่นมิติ* ไม่กลัวที่จะเปิดเผยตัวตนต่อหน้าผู้คนก็เป็เพราะชุดคลุมพ่อมดสีม่วงชุดนี้มีอักขระเวทย์จารึกอยู่ ใครก็ตามที่เห็นมาสเตอร์แอรอนสวมใส่ชุดคลุมพ่อมดสีม่วงนี้จะลืมมาสเตอร์แอรอนและเื่ราวทั้งหมดภายในเวลาอีก 3 นาทีถัดไป
่เวลา 3 นาทีนี้จะหายไปจากความทรงจำจนไม่เหลือความทรงจำใดๆอยู่เลย ความทรงจำของใครก็ตามที่เห็นมาสเตอร์แอรอนในชุดคลุมพ่อมดสีม่วงนี้จะกลายเป็ความว่างเปล่าไปเสียเฉยๆ..
366K
