เวทยุทธ์สะท้านปฐพี

ภายในถ้ำหินขนาดใหญ่ ร่างเด็กหนุ่มกำลังเคลื่อนไหวราวกับเสือดาวที่ปราดเปรียว มือทั้งสองข้างออกกระบวนท่าหมัดชุดอย่างดุดัน อานุภาพของหมัดเพลิงทำให้อากาศภายในถ้ำร้อนระอุดุจเตาไฟ“ตู้ม ตู้ม ตู้ม......ตู้ม ตู้ม!!”เสียงหมัดต่อยอัดก้อนหินขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้ามาหาดุจห่าฝนระเบิดดังก้อง พละกำลังมหาศาลทำลายหินใหญ่หลายสิบก้อนกลายเป็นฝุ่นผงซู่หลันหัวเราะเบา ๆ พลางถอนพลังเพลิงออกจากหมัด ระยะเวลากว่าสี่เดือนตั้งแต่เขาเปลี่ยนร่างกายตนเป็นร่างธาตุไฟ ด้วยการถ่ายทอดเคล็ดวิชาสุดพิสดารและการฝึกซ้อมอย่างบ้าคลั่ง ในที่สุดเขาก็สำเร็จวิชาพยัคฆ์เพลิงขั้นที่สาม“อาจารย์ ข้าทำลายค่ายกลฝนหินของท่านได้แล้ว รีบเปิดปากถ้ำให้ข้าเร็ว ๆ มิเช่นนั้นข้าจะทำลายมันออกไปเอง”แม้จะรู้สึกยินดีที่ตนสำเร็จเคล็ดวิชาขั้นสุดท้ายได้ แต่ท้องที่ไม่ได้กินอาหารมากว่าสิบวัน ก็ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกขุ่นเคืองอาจารย์บ้าของตนไม่น้อย หากเขาสำเร็จกระบวนท่าหมัดพยัคฆ์เพลิงพันมือช้ากว่านี้ คงต้องตายเพราะความหิวโหยแน่ ๆ“เก่งมากลูกเต่าศิษย์รัก รีบออกมาเร็ว ๆ เข้า อาจารย์คนดีอยากกินเนื้อย่าง เนื้อย่าง ฮี่ ๆ”ซู่หลันเดินออกจากถ้ำด้วยความเหนื่อยใจ หน้าปากถ้ำมีซากสัตว์อสูรตัวโตรอให้เขาออกมาย่าง เหมือนเช่นทุกครั้งที่โดนกักขัง พลังหมัดสายหนึ่งต่อยเข้าที่ต้นไม้หน้าปากถ้ำ ต้นไม้ใหญ่ถูกถอนรากถอนโคนก่อนตกลงบนพื้นดินเสียงดังลั่น เด็กหนุ่มเดินไปที่ต้นไม้แล้วขยับมือไม่กี่ครั้ง ไม้ทั้งต้นก็กลายเป็นท่อนฟืนสองศิษย์อาจารย์นั่งกินเนื้อย่างด้วยกันอยู่หน้าถ้ำ บรรยากาศเย็นวันนี้ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา วั่งซานในภาคคนบ้าที่ชอบกินไปเล่นไป กลับนั่งกินอย่างสงบ ซู่หลันเองก็นั่งกินอย่างเงียบ ๆ เช่นกันเมื่อสิ้นแสงตะวันและดวงจันทร์ปรากฏอยู่บนผืนฟ้า วั่งซานในภาคคนปกติก็ลุกขึ้นจากกองไฟ แล้วเดินนำซู่หลันเข้าไปในถ้ำที่พัก“การที่เจ้าสำเร็จวิชาพยัคฆ์เพลิง อาจจะเป็นทั้งเรื่องดีและเรื่องร้ายสำหรับตัวเจ้า เพราะวิชาพยัคฆ์เพลิงเป็นวิชาระดับเทวะ มีพลังทำลายล้างมหาศาล อานุภาพของหมัดเพลิงขึ้นอยู่กับขุมพลังของผู้ใช้ มันเป็นวิชาที่ผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่หวาดกลัว แต่บางคนก็ต้องการฝึกมัน ..โดยเฉพาะมันผู้นั้น ที่ยอมแลกทุกสิ่งแม้กระทั่งวิญญาณ เพื่อให้ได้ครอบครองเคล็ดวิชานี้..หากมิใช่ความประสงค์ของท่านจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ ข้าก็จะไม่ถ่ายทอดวิชาที่เป็นภัยเช่นนี้ให้เจ้า”ในขณะที่วั่งซานกำลังพูดเตือนถึงภัยร้ายที่จะเกิดขึ้นกับผู้ฝึกวิชาพยัคฆ์เพลิง คลื่นพลังที่ทรงประสิทธิภาพก็กดทับลงมาจากฟากฟ้าดวงตาของวั่งซานพลันเคร่งขรึมลง ชายชราเร้าพลังปราณออกจากร่าง โต้กลับพลังกดดันที่มีไอสังหารเข้มข้น “ฮ่า ๆ ๆ พลังของเจ้ายังร้ายกาจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะวั่งซาน ส่งตัวเจ้าเด็กนั่นมาแต่โดยดีเถอะ ถ้ามันยอมบอกสิ่งที่ข้าต้องการรู้อย่างว่าง่า.....”“ตู้ม ตู้ม ตู้ม......ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!” ผู้บุกรุกที่พูดคำข่มขู่ยังไม่จบ โดนหมัดเพลิงของซู่หลันที่ไม่รู้ว่าออกมาจากถ้ำตอนไหน อัดกระแทกเป็นชุดโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ชุดสีดำที่ใส่ปกปิดรูปโฉมตั้งแต่หัวจรดเท้าถูกเปลวเพลิงเผาไหม้จนเป็นรูโหว่ ผิวเนื้อโดนเปลวเพลิงเผาจนส่งกลิ่นเหม็นไหม้“ไอ้ลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอน!”ชายชุดดำระเบิดพลังออกจากร่างอย่างรุนแรง พร้อมแผดเสียงด่าอย่างแค้นเคือง“ไม่ต้องให้ใครสอน ข้าก็คิดได้เองว่าถ้าจะฆ่าคน อย่ามัวแต่พูดพล่ามปัญญาอ่อน” ซู่หลันโต้กลับ พร้อมเร้าพลังปราณมาป้องกันคลื่นพลังสังหารชายชุดดำมีฝีมือพอ ๆ กับวั่งซาน มันสามารถหลบหลีกหมัดเพลิงได้อย่างลื่นไหลราวกับรู้จังหวะการเคลื่อนไหวของชายชราเป็นอย่างดี ส่วนหมัดเพลิงของซู่หลันที่คอยหาจังหวะเข้าโจมตีเสริม ทำร้ายชายชุดดำได้เพียงเล็กน้อย เพราะระดับพลังห่างชั้นกันถึงสองระดับการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างคนทั้งสาม ทำให้เกิดคลื่นพลังสังหารแผ่กระจายเป็นวงกว้าง สัตว์อสูรในหุบเขาต่างส่งเสียงร้องคำรามอย่างเกรี้ยวกราด พายุพลังทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเหล่าอาจารย์และลูกศิษย์ภายในสำนักตะวันเดือดต่างพากันแตกตื่น และพากันเร่งฝีเท้ามาที่หุบเขาเงาตะวัน ชายชุดดำไม่อยากเผชิญหน้ากับคนทั้งสำนัก จึงปลดปล่อยคลื่นกระแทกสุดพลังใส่สองศิษย์อาจารย์“เมื่อท่านจอมเวทเดินทางมาชิงคนด้วยตัวเอง วันนั้นจะเป็นวันตายของเจ้า ไอ้เฒ่าวั่งซาน”เสียงแหบแห้งเอ่ยถ้อยคำข่มขู่ดังลั่นฟ้า แล้วเร้นกายหลบหนีไปในความมืดจากการปะทะฝีมือกับชายชุดดำ ซู่หลันบาดเจ็บทั้งภายในและภายนอกมิใช่น้อย หากมิใช่เพราะชายชุดดำต้องการจับตัวเขาแบบเป็น ๆ เขาคงโดนมันสังหารด้วยฝ่ามือเดียวเด็กหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก เขาไม่นึกเสียใจเลยสักนิด ที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาพยัคฆ์เพลิง และโดนหมายหัวจากผู้เยี่ยมยุทธ์ที่ชั่วร้าย“ข้าจะเร่งพัฒนาพลังของตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น” ซู่หลันเอ่ยอย่างหนักแน่น“พลังจะเพิ่มพูนอย่างรวดเร็วถ้าได้กินยาวิเศษ และซับพลังปราณศักดิ์สิทธิ์จากสระทิพย์ของสำนักนภากาฬ พรุ่งนี้เจ้าไปหาเหว่ยจง แล้วเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง ..เจ้าไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก..ข้าไม่มีอะไรจะสอนเจ้าแล้ว..อยู่ในสำนักจอมเวท แล้วเจ้าจะปลอดภัย”วั่งซานเอ่ยสั่งเสียงเบา แล้วเดินนำไปยังถ้ำลึกลับเพื่อแช่ตัวในแอ่งน้ำบำบัด โดยไม่สนใจเหล่าศิษย์อาจารย์ที่รวมตัวกันอยู่นอกหุบเขา“ข้าจะแจ้งเรื่องนี้ให้อาจารย์ของน้องสาวรู้ แต่ข้าจะไม่ไปไหน ไม่มีข้าคอยย่างเนื้อกินให้ ท่านต้องหิวตายก่อนไอ้พวกปัญญาอ่อนจะมาถึงอย่างแน่นอน คนอย่างข้ามีแค้นต้องชำระ มีบุญคุณต้องทดแทน”ซู่หลันตอบเสียงเรียบ พร้อมลงแช่ตัวในแอ่งน้ำคู่กับอาจารย์บ้าอย่างสบายใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 34 ทั้งดีและร้าย (100%)

คล้ายกับเรื่องเวทยุทธ์สะท้านปฐพี ที่คุณอ่าน

เวทยุทธ์สะท้านปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 34 ทั้งดีและร้าย (100%)

คล้ายกับเรื่องเวทยุทธ์สะท้านปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้