ความตึงเครียดลับๆ ระหว่างเรา

ผมเดินออกจากห้องทำงานของจักร แล้วตรงไปหาพิมที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ “เขาบอกแล้วใช่ไหม ว่านายจะเป็นเลขาของเขาหนึ่งอาทิตย์?” เธอถาม “ครับ เขาเพิ่งบอกผมเอง ผมไม่รู้เลยว่าผมทำอะไรถึงโดนแบบนี้” ผมโกหก พร้อมมองเธอด้วยสีหน้ากังวล

“ไม่ต้องห่วง” เธอพูดปลอบใจ “นายทำได้แน่ ทุกอย่างที่ต้องรู้ อยู่ในแฟ้มพวกนี้” เธอยื่นแฟ้มหนาๆ สีสันสดใสมาให้ผม ไม่ใช่หนึ่ง แต่ห้าแฟ้ม ผมจ้องอย่างไม่อยากเชื่อ “ในแฟ้มพวกนี้มีอะไรบ้างครับ?” ผมถามอย่างตกใจเล็กน้อย

“แฟ้มสีเหลือง มีตารางงานของบอส ทั้งรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน แม้กระทั่งล่วงหน้าหลายปี ทุกเช้าก่อนเขามาถึง นายต้องเอาตารางของวันนั้นให้เขา แฟ้มสีแดง มีประชุมและอีเวนต์ทั้งหมดที่เขาต้องไป นายต้องไปกับเขา เว้นแต่เขาจะบอกเป็นอย่างอื่น แล้วถ้ามีใครโทรมานัดอะไร นายก็จดลงกระดาษแผ่นนี้” เธอโชว์กระดาษสีขาวมีเส้นให้ผมดู

“แฟ้มสีเขียว มีใบรับรองกับเอกสารทั้งหมดของ Love Food และ LF Lab นายจะต้องใช้ถ้ามีใครขอ หรือถ้าบอสต้องใช้” เธอเปิดแฟ้มแล้วดึงแฟ้มย่อยสีเขียวเข้มออกมา “อันนี้ไว้ตอนนายไป LF Food มีข้อมูลสินค้า ราคาขาย...อย่าลืมเอาไปด้วย แฟ้มสีน้ำเงิน มีเบอร์โทรสำคัญทั้งหมด ทั้งพนักงานและบริษัทพาร์ตเนอร์”

“ส่วนแฟ้มสีน้ำตาล สำคัญที่สุด ทุกอย่างเกี่ยวกับบอส อยู่ในนั้น เขาชอบกาแฟแบบไหน ต้องเอาไปให้กี่โมง ช่วงไหนเขาพร้อมให้รบกวน อะไรที่เขาไม่ชอบ... ทุกวันนายต้องแน่ใจว่าเขามีทุกอย่างพร้อมทำงาน นั่นรวมถึงเช็ดโต๊ะ เติมกระดาษถ้าจำเป็น จัดแฟ้ม ตรวจดูว่ามีเสื้อผ้ากับรองเท้าสำรองหรือเปล่า แล้วบ่ายสี่ตรง นายต้องเอาผลไม้หั่นใส่จานไปให้ ทุกชิ้นต้องขนาดเท่ากันเป๊ะ สำคัญที่สุด เติมลูกอมกับช็อกโกแลตที่เขาชอบในชามใต้โต๊ะ ถ้านายลืม...โดนไล่ออกทันที”

พิมมองผมแล้วพูดเสริม “นายเอาอยู่” ผมมองเธออย่างประหม่าแล้วถาม “คุณจำทั้งหมดนี่ได้เหรอ...ทุกอย่างที่เขียนในแฟ้มพวกนี้?” “ได้สิ ฉันทำงานเป็นเลขาของเขาที่ LF Lab ตั้งแต่แรกแล้ว พอพ่อของเขาเสีย แล้วจักรมารับช่วง Love Food ฉันก็ตามมาทำต่อ ทุกอย่างในแฟ้มสีน้ำตาล นั่นคือโน้ตของฉัน สิ่งที่ฉันเรียนรู้เกี่ยวกับเขาตลอดเวลา ตอนนี้โต๊ะนี้เป็นของนายหนึ่งอาทิตย์ โชคดีนะ” เธอตบไหล่ผมเบาๆ พร้อมยิ้ม

ผมนั่งลง สูดหายใจลึกๆ แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมหยิบรับ “กาแฟผมอยู่ไหน?” เสียงเย็นชาของจักรถาม “กำลังเอาไปครับบอส” ผมตอบแล้ววางสาย ผมไปเอากาแฟ เคาะประตูห้องเขา แล้วเดินเข้าไป วางถ้วยลงบนโต๊ะ “ขอบคุณ” จักรพูดเรียบๆ แล้วเงยหน้ามองผม “พิมบอกแล้วใช่ไหม ว่านายต้องทำอะไรบ้าง?”

“ครับ เธอบอกแล้ว” ผมพูด “ผมไม่รู้เลยว่างานเยอะขนาดนี้ แล้วเธอจดทุกอย่างไว้ละเอียดมาก” “นั่นแหละทำไมเธอถึงสมควรได้พัก” จักรพูดต่อ “พิมเป็นเพื่อนร่วมงานที่ภักดี ถ้านายทำงานแทนเธอได้หนึ่งอาทิตย์...จะมีรางวัลรอนายอยู่” “รางวัลอะไรครับ?” ผมถามอย่างอยากรู้

เขาลุกขึ้นเดินมาหาผม ก้มลงเล็กน้อย มองผมใกล้ๆ “ผมว่านายรู้อยู่แล้วนะ?” เขาถามพร้อมขยิบตา “ผมคิดว่าผมรู้ครับ” ผมตอบ แก้มร้อนวาบ เขายืดตัวพิงโต๊ะ แล้วดึงผมเข้าหาจนตัวเราชิดกัน มือซ้ายเขาสอดนิ้วลูบผ่านเส้นผมผมเบาๆ ขณะที่ผมใช้นิ้วไล้ไปตามใบหน้าเขา หยุดตรงลำคอ แล้วโน้มเข้าไปจะจูบเขา…

แต่ตอนนั้นเอง เราได้ยินเสียงส้นสูงของผู้หญิงเดินเข้ามา ผมรีบถอยออก จัดผม แล้วเดินไปทางประตู อัมราเข้ามาพอดี ปิดประตูตามหลัง แล้วพูดว่า “บอสคะ คุณต้องตรวจเอกสารพวกนี้” “ได้” จักรตอบ ผมออกจากห้องเขา กลับมานั่งที่โต๊ะ ยังเหมือนตกอยู่ใต้มนตร์เสน่ห์ของเขา เขาทำให้ผมประหลาดใจได้เสมอ แม้ตอนที่ผมคิดว่าไม่มีอะไรจะทำให้ผมตกใจได้อีกแล้ว

ผมเปิดแฟ้มสีน้ำตาล อ่านสิ่งที่พิมเขียนเกี่ยวกับเขา “เขาชอบดาร์กช็อกโกแลตกับหมากฝรั่ง ไม่ชอบพิสตาชิโอ เวลาเขาเครียด เขาจะเดินไปเดินมา แล้วต้องการหมากฝรั่ง” ขณะที่ผมกำลังอ่าน โทรศัพท์ก็ดัง “จักรพูด” เสียงเขาดังมา “อีกห้านาที เราจะไป LF Lab เตรียมตัว”

ผมหยิบแฟ้มสีเขียวเข้มออกจากแฟ้มเขียว หยิบกระดาษสองสามแผ่น ปากกา และดินสอ ใส่กระเป๋าเป้ จักรเดินออกจากห้องทำงาน พยักหน้าให้ผม ผมลุกขึ้นแล้วเดินตามเขา เราไม่ได้พูดอะไรกันเลย ระหว่างเดินไปตามถนนสู่ LF Lab ระหว่างเดิน ผมถามเขา “ทำไมในครัวคุณไม่มีของหวานเลยครับ อย่างลูกอมหรือช็อกโกแลตที่คุณกินที่ทำงาน?”

จักรตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง “เมื่อก่อนผมมีลิ้นชักเต็มไปด้วยของหวาน แต่ก่อนนายย้ายมาอยู่กับผม ผมยกทั้งหมดให้กิต แล้วเขาเอาไปแบ่งพนักงานที่ LF Lab เป็นการขอบคุณที่พวกเขาทำงานหนัก” “แต่ทำไมล่ะครับ? ทำไมไม่เก็บไว้?” “ถ้าผมเก็บไว้ นายคงหาเจอ แล้วคงคิดไม่ดีกับผม ว่าผมใช้ชีวิตไม่เฮลท์ตี้”

ผมยิ้มแล้วพูด “ความสมดุลสำคัญนะครับ ร่างกายต้องการสารอาหาร วิตามิน แร่ธาตุ...บางครั้งก็ต้องการของหวานเหมือนกัน แม้แต่ช็อกโกแลตก็ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นได้” จักรยิ้มบางๆ แล้วขยี้ผมผมอีกครั้ง บนทางเท้า ผมเห็นก้อนหินเล็กๆ รูปหัวใจ ผมหยิบมันขึ้นมา กำลังจะโชว์ให้จักรดู แต่ทันใดนั้นเอง...จู่ๆ ก็มีจักรยานคันหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาหาเราด้วยความเร็ว…