เซียวเล่ยเดินทางกลับมาเมื่อเีเ่และเซี่ยชิงเยว่รับประทานอาหารเสร็จสีหน้าท่าทางล้วนเต็มไปด้วยความหนักอกหนักใจอย่างไม่เคยมีมาก่อนรวมถึงความตระหนกใบางประการหลั่งไหลออกมาด้วย
“ท่านปู่ เกิดอะไรขึ้น?”เีเ่ยืนขึ้นทันทีและถามออกมา
“เกิดเื่ใหญ่สำหรับตระกูลเซียวเรานี่นับว่าเป็เื่ราวใหญ่โต” เซียวเล่ยกล่าวหัวคิ้วขมวดแน่นคลายปมลง “ทว่า เหล่านี้ล้วนไม่น่าเกี่ยวข้องใดกับพวกเรามากนัก”
“เื่ใหญ่? เื่ใหญ่อันใด?”เีเ่ตื่นตระหนก
“พรรคตระกูลเซียว”
“พรรคตระกูลเซียว?”ครั้งนี้ ไม่เพียงเีเ่ แม้แต่เซี่ยชิงเยว่ยังต้องเลิกคิ้ว
“ประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าท่านผู้นำตระกูลได้รับจดหมายจากพรรคตระกูลเซียวในจดหมายระบุว่าพรรคจะส่งคนมากลุ่มหนึ่ง ไม่เพียงเท่านั้นผู้นำในกลุ่มนั้นคือบุตรชายคนสุดท้องของผู้นำพรรคตระกูลเซียวคนปัจจุบันเซียวเจวี๋ยเทียน!”เซียวเล่ยกล่าวอย่างช้าๆ
“...”
ข่าวนี้ทำให้เีเ่นิ่งเงียบไปเป็เวลานานก่อนกล่าวว่า“หากเป็จริง นี่แสดงว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องขณะที่ตระกูลเซียวเราแยกออกมาจากพรรคตระกูลเซียวั้แ่หนึ่งร้อยหกสิบปีก่อนพรรคตระกูลเซียวล้วนปฏิบัติต่อพวกเราประดุจคนแปลกหน้า ด้วยระยะเวลากว่าร้อยปีไม่ควรมีใครในพรรคตระกูลเซียวจะหวนกลับมาใส่ใจต่อตระกูลเซียวเล็กๆ ในเมืองนี้เหตุใดพวกมันพลันส่งคนมาที่นี่? แต่ถ้าจะบอกว่าพวกมันมีแผนบางอย่าง...อิทธิพลพรรคตระกูลเซียวครอบคลุมฟ้าดินพวกมันจะวางแผนไปเพื่ออะไร? หากจะบอกว่าพวกมันมาเพื่อให้รางวัลแก่เรายิ่งเป็ไปไม่ได้”
เซียวเล่ยส่ายศีรษะ“แน่นอนว่าความนี้ต้องมีเหตุผล ผู้ก่อตั้งตระกูลเซียวเรา เีเป่ี่ ถูกขับไล่ออกจากตระกูลเซียวอย่างลับๆ เนื่องเพราะด้อยพร์หากทว่า บิดาของเขาคือผู้าุโฝ่ายบังคับกฎของตระกูลเซียว เซียวเจิ้งไม่นานก่อนหน้านี้ เซียวเจิ้งเสียชีวิต ก่อนการเสียชีวิตความคิดของเซียวเจิ้งแปรเปลี่ยนเป็ไม่สนใจพลังและชื่อเสียงอันใดมันยังคงมีบุตรชายคือเีเป่ี่ หลังจากไร้การติดต่อกว่าร้อยปี ในใจรู้สึกละอายเขาทิ้งคำสั่งเสียไว้หวังว่าพรรคตระกูลเซียวจะตามหาผู้สืบทอดของเีเป่ี่และคัดสรรทายาทผู้มีพร์กลับสู่พรรคตระกูลเซียวเพื่อฝึกฝนวรยุทธ์นี่ถือเป็การไถ่โทษที่มันละเลยต่อเีเป่ี่เป็เวลานาน”
ปกติแล้ว มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถอยู่ได้เกินร้อยปีทว่า หากท่านฝึกฝนวรยุทธ์จนถึงจุดหนึ่ง การมีชีวิตอยู่หลายร้อยปีไม่ใช่เื่ยากว่ากันว่าหากท่านสามารถบรรลุถึงขอบเขตลมปราณจักรพรรดิอายุขัยของท่านสามารถยืนยาวหลายพันปี เมื่อฟังคำพูดของเซียวเล่ยเีเ่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนวางใจ ไม่แปลกที่พรรคตระกูลเซียวจะส่งคนมาเยี่ยมเยือนกะทันหันล้วนสืบเนื่องจากเื่ราวนี้ดูเหมือนเซียวเจิ้งผู้ล่วงลับยังคงมีสถานะอยู่ในพรรคตระกูลเซียวพรรคจึงส่งคนมาเพื่อทำตามคำสั่งเสียเีเ่ยังตระหนักได้อีกว่าเหตุใดเซียวเล่ยจึงกล่าวว่านี่ไม่มีใดเกี่ยวข้องกับพวกเขา“คัดสรรทายาทผู้มีพร์ที่สุดเพื่อกลับสู่พรรคตระกูลเซียวเพื่อฝึกฝนวรยุทธ์”...ผู้มีพร์ที่สุดเพื่อฝึกฝนวรยุทธ์ล้วนไม่มีใดเกี่ยวข้องกับเีเ่แน่นอน
อย่างไรก็ตามแน่นอนว่าเหล่าผู้าุโท่านอื่นล้วนต้องะโโลดเต้นเมื่อได้ยินข่าวนี้ถูกนำตัวกลับพรรคตระกูลเซียวเพื่อฝึกวรยุทธ์? จะเป็ความคิดที่ดีเพียงใด? หากหนึ่งในเหล่าลูกหลานของพวกมันถูกคัดเลือกและเดินทางกลับไปพรรคตระกูลเซียวนั่นเปรียบดั่งไส้เดือนในโคลนตมพลันเปลี่ยนเป็ัท่องเมฆาในชั่วข้ามคืน!เหล่าญาติพี่น้องของพวกมันเองล้วนได้รับผลประโยชน์ พวกมันสามารถกระทำการโดยไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งใดไม่เพียงในตระกูลเซียวเท่านั้น รวมถึงในเมืองเมฆาล่องเช่นกัน ใครก็ตามที่กล้า“ไม่เห็นด้วย” เมื่อได้ยินคำ “พรรคตระกูลเซียว”แม้แต่เ้าเมืองเมฆาล่องยังไม่กล้าต่อปากต่อคำ
สีหน้าของเซียวเล่ยแสดงออกถึงความรู้สึกสบายใจทว่าความผิดหวังลึกซึ้งที่ถูกซ่อนอยู่อย่างสุดความสามารถล้วนไม่อาจรอดพ้นสายตาของเีเ่ภายในตระกูลเซียว ไม่มีผู้ใดไม่้าไปยังพรรคตระกูลเซียวแม้จะแสดงท่าทางเช่นนี้ ทว่า เมื่อเหล่าสมาชิกพรรคตระกูลเซียวมาถึงนี่คือโอกาสที่ดีที่สุดในการสานสัมพันธ์ต่อพรรค สมาชิกคนอื่นๆของตระกูลเซียวเมืองเมฆาล่องล้วนมีความหวังอันน้อยนิดอยู่ภายในใจเพียงเซียวเล่ยผู้เดียวที่ไม่อาจแม้แต่จะคาดหวังเนื่องเพราะมันไม่มีทางเป็ไปได้ที่เีเ่จะถูกคัดเลือกโดยพรรคตระกูลเซียว
เีเ่อ้าปากด้วยอยากพูดปลอบใจท่านปู่ของเขาทว่าหลังจากครุ่นคิดอยู่เป็นาน เขากลับไม่รู้ว่าจะพูดอันใดสภาพเส้นชีพจรลมปราณของเขาล้วนกระจ่างแก่ใจ แม้เขาจะพูดให้รื่นหูทว่าจะมีประโยชน์ใด?
“แม้นี่จะไม่เกี่ยวกับพวกเราทว่านี่อาจเป็เื่ดี พรรคตระกูลเซียวยิ่งใหญ่กว้างขวางแม้ว่าพวกเราจะมีโอกาสไปที่นั่น พวกเราเพียงอยู่ในระดับต่ำสุดจะเทียบได้อย่างไรกับการอยู่อย่างอิสระสงบสุขเช่นเมืองเมฆาล่อง?”เซียวเล่ยหัวเราะ นั่งลงที่โต๊ะอาหาร “มาๆ ช่วยปู่ของเ้าทานมื้อเช้าให้หมด”
……………………………………
เมื่ออกจากเขตพักอาศัยของเซียวเล่ย เีเ่พลันพบว่าบรรยากาศทุกที่ทางภายในตระกูลล้วนเปลี่ยนไปปกติแล้ว ในเวลานี้ จะมีศิษย์บางคนมาฝึกฝนในตอนเช้า ทว่า เท่าที่เห็นในขณะนี้เพียงเห็นเงาร่างรางๆเท่านั้นพวกมันล้วนเคลื่อนไหวด้วยฝีเท้าอันรวดเร็วและสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
“ดูเหมือนว่าทุกคนคิดว่าพวกมันสามารถปีนป่ายไปสู่สาขาใหญ่ของพรรคตระกูลเซียวแต่ว่าการก้าวะโทีเดียวสู่์เป็สิ่งที่ดีจริงหรือ? ไม่มีใครคิดถึงว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่พวกมันเข้าสู้พรรคตระกูลเซียวอย่างแท้จริงข้าคาดว่าพวกมันคงเป็ได้เพียงผู้ส่งสาส์นระดับต่ำสุดเพียงเท่านั้น”เีเ่กล่าว
“อิจฉา?”เซี่ยชิงเยว่ถามอย่างเฉื่อยชา
“ไม่แน่นอน!”เมื่อเีเ่พูดจบเขาพลันคิดได้ว่าเซี่ยชิงเยว่ที่ข้างกายเองเป็หนึ่งในศิษย์ของวังเมฆาเยือกแข็งซึ่งไม่ด้อยไปกว่าพรรคตระกูลเซียวแม้แต่น้อยชายหนุ่มเพียงเม้มปากกล่าวว่า “ท่านไม่เหมือนพวกมัน...ช่างเถอะถือว่าข้าไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน”
เซี่ยชิงเยว่เลิกสนใจเีเ่และเดินไปข้างหน้าแม้ว่าจะเป็ย่างก้าวอันแสนเชื่องช้า ทว่าร่างของนางกลับนำไปเจ็ดถึงแปด่ตัวเมื่อนางก้าวเดินอีกก้าวหนึ่ง ร่างของนางเคลื่อนไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วทิ้งเพียงเีเ่ไว้เื้ั เีเ่หยุดเท้าไว้เพ่งสมาธิไปยังย่างก้าวที่แลดูสง่างามทว่าเลือนรางประดุจปีศาจของเซี่ยชิงเยว่ชายหนุ่มพึมพำ “อย่าบอกนะว่านี่คือ ย่างก้าวระบำหิมะของวังเมฆาเยือกแข็งนี่แสดงว่าพลังยุทธ์ของนางต้องไม่ธรรมดา ไม่เพียงอยู่ในระดับสิบขอบเขตยุทธ์แรกเริ่มอย่างแน่นอน”
“โอ้!นั่นน้องเีเ่ใช่หรือไม่!”
เสียงเรียกดังมาจากทางขวามือเีเ่หันตัวไปเผชิญพบกับเซียวหยาง เซียวหยางผู้นี้ปกติหยิ่งยะโสโอหังทั้งยังปฏิบัติต่อเีเ่ด้วยความเหยียดหยามสำหรับการทักทายเีเ่ก่อนด้วยตนเองเช่นนี้นับว่าเป็เื่ไม่ปกติอย่างยิ่ง
“พี่เซียวหยางท่านตื่นเช้า” เีเ่หมุนตัวไปและทักทายตอบอย่างเป็ธรรมชาติ
“ช่างบังเอิญจริงข้ากำลังจะไปหาเ้าอยู่พอดี ไม่คิดว่าจะได้เจอเ้าที่นี่”เซียวหยางก้าวเข้าหาพร้อมทั้งหัวเราะ
“พี่เซียวหยาง้าพบข้ามีเื่อันใด?”เีเ่ถามไถ่ สีหน้าประหลาดใจ
“อืมมมมมม”เซียวหยางผงกศีรษะ “ที่จริงคือพี่ยู่หลงเรียกข้ามาหาเ้าเขากล่าวว่าเ้าอายุน้อยที่สุดในพวกเรา แต่แต่งงานคนแรกสุด ในฐานะสมาชิกในตระกูลพี่ยู่หลง้าจัดงานเลี้ยงฉลองให้เ้า นอกจากนี้เมื่อวานมีคนมาร่วมงานเยอะเกินไป ไม่สะดวกกับการดื่มกินอย่างเต็มที่เปลี่ยนเป็มาเลี้ยงฉลองในวันนี้น่าจะดีกว่า ว่าอย่างไร? เ้าพอมีเวลาหรือไม่?”
เชื้อเชิญไปดื่มกินในเวลาเช้าเช่นนี้นี่แสดงว่าความอดทนของเซียวยู่หลงมีอย่างจำกัด เีเ่ยิ้มเยาะในใจเขารู้อย่างชัดแจ้งถึงเหตุผลที่เซียวยู่หลงตามหาตัวเขาแต่เช้า ขณะนั้นเีเ่แสดงสีหน้าปลื้มอกปลื้มใจ เขาตอบรับอย่างเต็มอกเต็มใจว่า“ท่านพี่ยู่หลงเรียกหาข้า? แน่นอน!ข้ามีเวลาแน่นอน! สำหรับท่านพี่ยู่หลงแล้ว ข้าจะไม่มีเวลาได้อย่างไร? เช่นนั้น...พวกเราไปด้วยกันเลยหรือไม่?”
สีหน้าท่าทางของเีเ่ทำให้เซียวหยางต้องยิ้มเยาะในใจเขาผงกศีรษะรับ “แน่นอน ไปกันเถอะ”
เขตตึกของเซียวยู่หลงใหญ่โตกว่าของเีเ่ประมาณห้าเท่าไม่เพียงแต่หรูหราโอ่อ่าถึงที่สุด ทั้งยังเต็มไปด้วยหญิงรับใช้อ้อนแอ้นแน่งน้อย
ด้านเหนือของเขตที่พักสร้างไว้ด้วยศาลาหลังหนึ่งโต๊ะภายในล้วนจัดวางไว้ด้วยอาหารและสุรานานาชนิดเซียวยู่หลงยกแก้วสุราขึ้นพร้อมทั้งยิ้มอย่างอบอุ่น “น้องเีเ่ท่านตบแต่งหยกงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเมฆาล่องเป็ภรรยาข้าขอแสดงความยินดีกับเ้าอีกครั้งหนึ่ง ในฐานะพี่ชาย ข้าเองต้องพยายามให้หนักขึ้นต่อจากนี้ไป”
“ขอบคุณท่านพี่ยู่หลง”เีเ่ยกแก้วสุราขึ้นอย่างรวดเร็ว หน้าของเขาแดงด้วยความตื่นเต้นดีใจ “ที่จริง...เกี่ยวกับเื่นี้การแต่งงานของข้าเป็เพียงเื่เล็กน้อย ซึ่งความจริงควรเป็ข้าที่ต้องแสดงความยินดีต่อท่านพี่ยู่หลงเสียมากกว่า”
“โอ้?”ใบหน้าของเซียวยู่หลงแสดงออกถึงความสงสัยใคร่รู้ เขายิ้มพลางถามว่า“แสดงความยินดีกับข้า? ข้าไม่เข้าใจ”
เีเ่ตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง“นี่เป็ไปไม่ได้ที่พี่ยูหลงไม่ทราบเกี่ยวกับพรรคตระกูลเซียวซึ่งกำลังเดินทางมาที่นี่เพื่อคัดเลือกเหล่าผู้เยาว์กลับไปยังพรรคพร้อมพวกมัน? ในผู้เยาว์รุ่นหลังของตระกูลเซียวเรา ไม่ว่านับเื่พร์ศักดิ์ฐานะ รูปร่างหน้าตา และบุคลิกภาพ ไม่มีใครสามารถเทียบเคียงกับพี่ยู่หลงได้? ครั้งนี้พี่ยู่หลงต้องเป็ผู้ได้รับคัดเลือกไปยังพรรคตระกูลเซียวอย่างแน่นอนช่างเป็ข่าวใหญ่ที่น่ายินดีอย่างแท้จริง”
“ใช่แล้ว! ถูกต้องพี่ยู่หลงต้องได้รับคัดเลือกเพื่อไปพรรคตระกูลเซียวเป็แน่แท้! มีพี่ยู่หลงอยู่ใครก็อย่าหวัง” เซียวหยางพูดเสริมขึ้นในทันทีศักดิ์ฐานะของมันในตระกูลเซียวเพียงจัดว่าอยู่ขั้นสูงในระดับหนึ่งในเื่การคัดเลือกนี้ มันตระหนักดีถึงโอกาสอันน้อยนิดของตนเองบุคคลที่มีโอกาสมากที่สุดในตระกูลเซียวขณะนี้คือเซียวยู่หลงในเมื่อมันใช้เวลาส่วนใหญ่ติดตามเซียวยู่หลงมานานหากเซียวยู่หลงเข้าสู่พรรคตระกูลเซียว มีแต่จะเป็ผลดีต่อมันมันเริ่มคิดว่าการใช้เวลา่ปีหลังๆติดตามเซียวยู่หลงเป็การตัดสินใจที่ไม่ผิดพลาดเลยจริงๆ
ด้วยสีหน้าท่าทางอันถ่อมตัวเซียวยู่หลงสั่นศีรษะ “พวกเ้ายกยอข้าเกินไปตระกูลเซียวเรามีพี่น้องชายหญิงอันโดดเด่นมากมายแม้ว่าข้าจะนับได้ว่าโดดเด่นที่สุดในเื่ระดับพลังลมปราณเมื่อคำนวณคุณสมบัติอื่นๆแล้ว ยังไม่สามารถมั่นใจได้ถึงเพียงนั้นทว่าข้าจะพยายามให้ดีที่สุด มา น้องเีเ่ แก้วนี้เพื่อความสุขของเมื่อวาน”
ด้วยคำพูดประดุจดังไม่ใส่ใจผลได้ผลเสียที่ซ่อนอยู่ลึกๆในแววตาของเซียวยู่หลงล้วนเต็มเปี่ยมด้วยความคาดหวังเลิศลอยยิ่งกว่าผู้อื่น
หลังจากดื่มสุราไปแก้วหนึ่งใบหน้าเีเ่เปลี่ยนเป็แดงก่ำ เวลานี้เซียวหยางโน้มใบหน้าเข้าใกล้และถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า “น้องเีเ่สตรีที่เ้าตบแต่งเมื่อวานคือโฉมงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเมฆาล่องอย่างแท้จริงโชคด้านสตรีของเ้าล้วนเป็ที่อิจฉาริษยาโดยพี่น้องทั้งหลาย รสชาติที่ได้ััในหอห้องเมื่อคืนวาน...ฮี่ฮี่ต้องน่าพึงพอใจอย่างแน่นอน ใช่หรือไม่?”
เซียวยู่หลงยกแก้วสุราขึ้นใบหน้าเปื้นรอยยิ้มทว่าสายตาจับจ้องไม่คลาดคลาไปยังสีหน้าและแววตาเีเ่เตรียมพร้อมในการจับผิดสีหน้าของเีเ่ ทว่า เมื่อเซียวหยางจบคำถาม ดวงตาของเีเ่พลันโชนประกายกล้าใบหน้าปลดปล่อยรอยยิ้มกว้างขวางอันเป็ที่เข้าใจได้โดยบุรุษทุกผู้เขาโน้มใบหน้าเข้าใกล้เซียวหยาง พูดเสียงเบาพลางยิ้มแย้ม “แน่นอนที่สุด! ฮี่ๆๆๆ...พี่เซียวหยางข้าจะบอกให้ท่านรู้ สตรีทุกนางล้วนไม่มีใดแตกต่าง เซี่ยชิงเยว่ปกติคล้ายนกยูงอันแสนเย่อหยิ่งทว่าบนเตียงแล้ว นางเปรียบดังสตรีร่านสวาท โอ้ เสียงครวญครางของนาง รสชาติของนางแน่นอนว่าน่าพึงพอใจอย่างที่สุด! ฮี่ๆๆๆ...”
เีเ่หรี่ตาลงขณะพูดใบหน้าล้วนแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา
เพล้ง…
แก้วสุราในมือของเซียวยู่หลงพลันแตกเป็เสี่ยงๆกระจัดกระจายเต็มพื้นโต๊ะ
285
