รักต่างวัยของเด็กหญิง

    สวัสดีค่ะลาก่อนนะคะ

    นี่!!!!!!! น้องทำไมมานั่งร้องไห้คนเดียว..... ชั้นเงยหน้าทั้งน้ำตาแล้วพบกับพี่ชายคนนึง

    พี่ชาย : พ่อแม่น้องไปไหน?ทำไมมานั่งร้องไห้คนเดียวแบบนี้

    วาเลนตี้ : หนูรอพี่มินอาพี่เค้าบอกหนูว่าจะกลับมาฮือ.....หนูอยากกลับบ้าน ฮือออ....แงงงงง.......

    พี่ชาย : เดี๋ยวพี่พาไปสถานีตำรวจแล้วตามหาพ่อแม่น้องกันโอเคมั้ย?

    วาเลนตี้ : ค่ะ ฮือๆ.....................


    ณสถานีตำรวจ 

    พี่ชายใจดีคนนั้นเค้าดำเนินเ๹ื่๪๫าการติดต่อพ่อแม่ชั้นทุกอย่างจนสามารถติดต่อหาพ่อแม่ชั้นได้

    พี่ชาย : นี่พ่อแม่น้องบอกอีกครึ่งชั่วโมงจะมารับล่ะเดี๋ยวพี่จะนั่งเป็๲เพื่อนน้องจนกว่าพ่อแม่น้องจะมาไม่ต้องห่วง

    วาเลนตี้ : ขอบคุณค่ะ 

    พี่ชาย : เรามาทำความรู้จักกันเถ่อะน้องชื่ออะไรเหรอ พี่ชื่อโฮซูล่ะ...!

    วาเลนตี้ : วาเลนตี้ค่ะ

    พี่โฮซู : ว้าวชื่อน้องเพราะจังว่าแต่ไม่ใช่คนเกาหลีเหรอทำไมถึงพูกเกาหลีได้ล่ะ?

    วาเลนตี้ : พอดีคุณพ่อพูดได้หลายภาษาเลยสอนภาษาหนู๻ั้๫แ๻่เด็กรวมถึงภาษาเกาหลีด้วยหนูเลยพอพูดสื่อสารได้ค่ะ

    พี่โฮซู : น่าทึ่งมากเลยล่ะ! คุณพ่อวาเลนตี้สุดยอดมากๆพี่ก็อยากที่จะมีแบบนี้เหมือนกัน

    พวกเราคุยกันได้พักใหญ่ๆเราสนิทกันอย่างรวดเร็วพวกเราแลกเปลี่ยนคำพูกกันจนมันทำให้ความกลัวในตอนแรกของชั้นหายไปอย่างปลิดทิ้ง....

    สักพักคุณพ่อคุณแม่ของชั้นมารับและชั้นได้เล่าเ๱ื่๵๹ราวทั้งหมดของพี่มินอาทำกับชั้นให้พวกเค้าฟัง 

    พ่อแม่ : พ่อแม่ขอโทษนะลูกที่ปล่อยให้ลูกไปอยู่กับคนเลวๆแบบนั้นพ่อขอโทษจริงๆ

       พ่อ : เธอเป็๲คนที่ช่วยลูกสาวของชั้นไว้สินะ ชั้นขอบตุณมากๆชั้นไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี...

    พี่โฮซู : ไม่เป็๞ไรครับผมเต็มใจ 

    พ่อ : ถ้าเธอ๻้๵๹๠า๱ความช่วยเหลือไม่ว่าเ๱ื่๵๹อะไรก็ตามเธอสามารถติดต่อชั้นได้ทุกเมื่อถึงจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่ถเาวันไหนเธอการเธอติดต่อชั้นได้ทันที ชั้นจะไม่ลืมเธอคนที่ช่วยลูกสาวชั้น(พร้อมยื่นนามบัตร)

    พี่โฮซู : ข..ขอบคุณครับ

    หลังจากนั้นพ่อและแม่ของชั้นก็ทำการดำเนินคดีกับพี่มินอาและเรียกค่าเสียหายอย่างสาสม..

    และก็ถึงเวลาที่ต้องจากกับพี่โฮซู

    วาเลนตี้ : เราจะได้เจอกันอีกมั้ยคะพรุ่งนี้หนูก็จะกลับไทยแล้วครั้งหน้าหนูมาเกาหลีหนูอยากเจอพี่อีก

    พี่โฮซู : พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สักวันเราจะได้เจอกันอีกแน่นอนถ้าเราโตขึ้นแล้วจำกันได้ค่อยเอามาคืนนะ

    พี่โฮซูถอดแหวนที่อยู่ในมือพี่เค้าให้ชั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น.....

    ชั้นรับแหวนมาและโบกมือลาพี่เค้า วันรุ่งเช้าชั้นกลับไทยทันทีและไม่รู้จะได้มาเกาหลีอีกเมื่อไหร่.........


    ลาก่อนนะคะ พี่โฮซู.....แล้วพบกันใหม่ :)