หลังจากที่จิวหรงออกไปได้ราวๆหนึ่งก้านธูปซือหานก็ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น เขากำลังคิดถึง่เวลาที่เหมาะสมว่าตัวเองจะเปิดประตูออกไปเมื่อไหร่ และเมื่อแน่ใจว่าไม่มีการเคลื่อนไหวใด ที่นอกประตูแล้วเขาก็ค่อยๆเปิดประตูออก ซือหานตรงไปเรือนทางตะวันออก เป้าหมายอยู่ที่ห้องนอนของเฟยเซียง
ไม่ผิดไปจากที่เขาคิดเอาไว้ภรรยาของเขาและน้องสาวได้นัดพบกันที่นี่ หัวใจของซือหานเต้นระรัวเขาเหมือนพวกโจรราคะที่กำลังถ้ำมอง แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองล่วงรู้ความลับของภรรยาทั้งหมดแล้วหรือไม่หรือว่า...ยังมีบางสิ่งที่เขาไม่รู้อยู่อีก
ซือหานไปหยุดที่หน้าต่างบานหนึ่งและใช้ปลายนิ้วเจาะรูเพื่อมองเข้าไปด้านในให้เห็นว่าจิวหรงและเฟยเซียงกำลังทำสิ่งใดกันอยู่
“ชุดนี้แน่นไปหน่อยมั้ย??” จิวหรงพูดกับเฟยเซียง
จิวหรงที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้ากระจกนางสวมใส่ชุดชั้นในของชาวเปอร์เซีย ส่วนเฟยเซียง นางอยู่ในชุดคลุมหนังจิ้งจอกสีดำหันหลังให้กับหน้าต่างและมองสำรวจเรือนร่างของจิวหรง
“ข้าว่ากำลังพอดีนะดูงดงามและชวนมองมากกว่าชุดเก่า”
เฟยเซียงพูดให้อีกฝ่ายมั่นใจจากนั้น นางเอ่ยถาม
“พี่หญิงพร้อมหรือยัง??”
จิวหรงครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบสั้นๆว่า “อื้อ...พร้อมแล้ว”
ได้ยินแบบนั้นเฟยเซียงเดินฝ่าความมืดออกมาที่หน้าประตู ทำเอาซือหานต้องรีบหลบ แต่ไม่นานนางก็เดินกลับมาเสมือนเตรียมพร้อมทุกอย่างเอาไว้แล้ว
ชายชราอายุราวๆหกสิบปีเดินหลังค้อมเข้ามาด้านใน ซือหานไม่เคยเห็นหน้าชายชราคนนี้มากก่อน เขาแน่ใจว่าคนผู้นี้ไม่ใช่คนของจวนเขาแต่เป็คนที่เฟยเซียงเตรียมมา
ในตอนนั้นภายในใจของซือหานคิดไปถึงเื่ต่างๆมากมายเขาแทบไม่อยากคิดต่อเลย...สาวงามอันดับสามและสี่ของฉางอันนำตัวชายชราเข้ามาในห้องนอน โดยที่ชุดที่พวกนางสวมกันอยู่แทบจะกึ่งเปลือย
จากนั้นเฟยเซียงก็ได้ถอดชุดคลุมหนังจิ้งจอกสีดำออกเผยเนินอกขนาดใหญ่สองเต้า ดูเหมือนว่านางสวมใส่ชุดชั้นในแบบเปอร์เซียไว้เหมือนกัน
หัวใจของซือหานเต้นแรงหรือว่าภรรยาของเขากำลังนอกใจ และชายชู้ของภรรยาเป็ชายแก่ที่อายุใกล้ลงโรงได้ทุกเมื่อ ไม่เพียงเท่านั้น ตัวของเฟยเซียงเองก็มีความชอบที่พิลึกพิลั่นเหมือนกันอย่างนั้นหรือ??
ซือหานถูกเรือนร่างของเฟยเซียงเย้ายวนจนไม่อาจคิดดีได้เลยชุดชั้นในที่เป็ผ้าฝ่ายบาง หากชุ่มน้ำเล็กน้อยก็สามารถมองทะลุถึงภายใน ประกอบกับเชือกเส้นบางที่คล้องเอาไว้อย่างหลวมๆเขาเผลอจินตนาการว่าตัวเองเป็คนที่ได้ดึงเชือกเส้นเล็ก ปลดชุดบางของอีกฝ่ายจนหมดตัวก็ทำให้แก่นกายของเขาผงาดขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้
แต่ว่าสิ่งที่ซือหานคิดดูเหมือนจะไม่ถูกต้องทั้งหมดตัวของจิวหรงและเฟยเซียงมิได้มีรสนิยม ร่วมรักกับชายแก่เหมือนที่เขาคิดในหัวทั้งสองสาวเพียงแค่จ้างชายชราผู้นี้มาเพื่อวาดรูปเท่านั้น
ชายชราวางสัมภาระลงกับพื้นเขาตั้งโต๊ะ วางกระดาษแผ่นใหญ่ไว้ด้านหน้า และหยิบพู่กันออกมาเตรียมพร้อม
“พี่หญิงพร้อมหรือยัง??” เสียงของเฟยเซียงดังขึ้น
จิวหรงหันหน้ากลับมาและนั่งลงทั้งคู่นั่งบนเก้าอี้ขนาดเล็กอย่างเบียดเสียด ด้วยชุดชั้นในเปอร์เซียที่เกือบจะเห็นเป็ร่างเปลือยเปล่าหากไม่ใช่ว่าจิตกรคือชายแก่ แต่เป็ชายหนุ่มกลัดมันแล้วละก็...เชื่อได้เลยว่าหญิงสาวทั้งสองคนคงไม่พ้นต้องสังเวยน้ำกามออกมาอย่างแน่นอน
ความงดงามและความเย้ายวนของสตรีทั้งสองคนซือหานให้เต็มสิบไม่หักเลย เขาบังเกิดความรู้สึกอิจฉาชายแก่อยู่ไม่น้อย
จากนั้นทั้งสองคนก็หยุดการเคลื่อนไหวกลายเป็แบบให้ชายชราวาด พวกนางลงไปบนกระดาษ
เวลาผ่านไปราวๆหนึ่งก้านธูปชายชราพยักหน้าขึ้นลงและพูดขึ้นด้วยเสียงแ่เบา “เสร็จแล้ว”
เวลานั้นเขาคิดว่าภาพของพวกนางทั้งคู่คงจะวาดเสร็จแล้ว แต่หารู้ไม่ว่า ซือหานเข้าใจผิดทั้งหมดคำว่าเสร็จแล้วของจิตรกร มีเพียงเค้าโครงใบหน้าเท่านั้นที่เสร็จแต่ภาพั้แ่ลำคอจรดปลายเท้า เขายังไม่ได้เริ่มวาดมันเลย
เฟยเซียงไม่พูดอะไรเสมือนว่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทำกัน นางเอื้อมมือไปถอดชุดชั้นในของตัวเองเช่นเดียวกับจิวหรง นางก็ได้ถอดชุดของตัวเองออก จนเหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าชิ้นใดปกปิดส่วนลับในตัวเลย จากนั้นทั้งสองสาวก็ค่อยๆกอดกันแแ่ประสานสองเต้าเบียดเข้าหากันโดยใช้ยอดอกที่ตั้งชูชันแตะัักัน และก็หยุดการเคลื่อนไหว กลายเป็แบบภาพที่เฝ้าฝันชวนมอง
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยามชายชราก็ได้พูดขึ้น “้าเสร็จแล้วด้านล่างจะให้วาดยังไง”
จิวหรงเหมือนจะยังลังเลแต่เฟยเซียงก็ยิ้มให้กับนางและพยักเบาๆให้ยอมทำตาม โดยที่เฟยเซียงเป็ฝ่ายเริ่มทำออกท่าออกทางก่อน
สองขาที่เคยหุบแนบชิดปิดบังส่วนลับค่อยๆอ้ากว้างและหันกลีบกุหลาบสีชมพูอ่อนไปด้านหน้า สองขาที่แยกออกเผยให้เห็นส่วนลึกภายในอย่างชัดแจ้ง
กลีบกุหลาบของเฟยเซียงใหญ่และนูนกว่าของจิวหรงเส้นขนละเอียดอ่อนที่ถูกตกแต่งอย่างงดงามตัดกับสีประสานของกลีบกุหลาบที่เป็สีชมพูกลีบดอกไม้ทั้งสองข้างเบียดกันสนิทแแ่ หากไม่ใช่เพราะว่านางอ้าขากว้างก็คงไม่อาจมองเห็นด้านในได้ชัด
เฟยเซียงพูดให้อีกฝ่ายสบายใจ“เฒ่าสือแก่จนไม่มีอารมณ์อย่างว่าแล้วท่านพี่ไม่ต้องเป็ห่วง”
จิวหรงพยักหน้าขึ้นลงช้าๆจากนั้นนางก็ได้ทำตามเฟยเซียง ค่อยๆแยกขา และถ่างออกเพื่อให้จิตกรได้วาดภาพเหมือนของพวกนางสองคนลงไปบนกระดาษ
ส่วนลับของจิวหรงแตกต่างกับเฟยเซียงเล็กน้อยถึงยังคงความงดงามไว้เหมือนกัน แต่เพราะกลีบของนางไม่ได้แนบชิดกันสนิทแต่ก็ไม่ใช่เื่แปลก เพราะตลอดเวลาที่จิวหรงแต่งงานกับซือหาน พวกเขาแทบจะร่วมรักกันตลอดคืนเว้นแค่่ฤดูหรือ่ที่ซือหานติดงานจนไม่ได้กลับเรือนเท่านั้น
ซือหานที่แอบมองอยู่ตกตะลึงในความกล้าของภรรยาสาว ถึงจะเป็ชายแก่ใกล้ลงโรงก็ตาม แต่อย่างไรเขาก็เป็ผู้ชายการอ้าขาเปิดกลีบกุหลาบให้อีกฝ่ายบรรจงวาดรูปลงไปในกระดาษนั้นเป็สิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง
แต่ถึงกระนั้นความผิดชอบชั่วดีก็แล่นเข้ามาเพียงครู่เดียว สองกลีบกุหลาบที่เปิดอ้าของสตรีผู้งดงามและสูงศักดิ์งดงามเหนือสามัญสำนึก
หากเลือกได้ซือหานอยากเข้าไป เสนอตัวเป็จิตกรผู้บันทึกภาพกามาเหล่านี้ลงไปในกระดาษด้วยตัวเองมากกว่า
เขาอดคิดไม่ได้เลยว่าจะดีแค่ไหน หากตรงกลางระหว่างจิวหรงและเฟยเซียงมีเขาคั้นอยู่มือข้างซ้ายของเขาคงจะแหย่เข้าไปในกลีบกุหลาบของภรรยารักและก้มลงใช้ปลายลิ้นััรสชาติกลีบกุหลาบของน้องภรรยา เพียงแค่คิดมือขวาที่กำแก่นกายของตัวเองไว้แน่นก็ค่อยๆรูดขึ้นลงด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า
234
