หลังจากที่จอร์นออกจากห้องของคีร่าเธอก็จัดการต่อจนเสร็จและกินพิซซ่าที่จอร์นเอามาให้เธอ และเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะโทรไปบอกซอนย่าเื่ของจอร์นอย่างตื่นเต้น แต่ซอนย่าไม่ได้รับสายจากเธอ
ในขณะที่เธอกำลังเปลี่ยนชุดเพื่อจะไปอาบน้ำ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอจึงเดินไปหาเพื่อจะรับสายนั้นก่อนเมื่อสังเกตบนหน้าจอเห็นว่าเป็สายโทรกลับมาจากซอนย่า
"ซอนย่าฉันขออาบน้ำเสร็จก่อนนะ แล้วจะโทรหานะ"เธอพูดทันทีที่เธอรับสาย
"จริงเหรอเร็วจัง เธอเห็นข่าวแล้วเหรอ" ซอนย่าถามก่อนที่คีร่าจะได้พูดอย่างตื่นเต้นขณะที่เธอโอบแขนของไบรอันที่ขยับหนีไม่ได้เพราะมีคนมองพวกเขาอยู่
"ข่าวอะไร" คีร่าถามด้วยความสงสัย
"ฉันเห็นว่าเธอโทรมา ไม่ได้โทรมาถามเื่นี้หรอกหรอ แล้วเธอโทรหาฉันมีอะไรหรือเปล่า" ซอนย่าถามเพราะสายที่คีร่าโทรมาเธอไม่ได้รับเลยคิดว่าคีร่าคงจะรู้ข่าวของพวกเขาแล้ว
"ข่าวอะไรเหรอ" คีร่าถามย้ำอีกครั้งอย่างจริงจัง
"ข่าวคงยังไม่ได้แพร่ออกไปสินะ ฉันจะบอกเธอเกี่ยวกับเื่ของฉัน หลังจากที่เธอบอกฉันก่อนว่าเธอโทรมามีอะไร ดังนั้นรีบเลย" ซอนย่าพูดทำให้คีร่าถอนหายใจกับการต่อรอง
"ก็.. ฉันไม่รู้จะพูดเื่นี้ยังไงดี แต่จำวันไนท์สแตนด์ของฉันได้ไหม"
"จอร์นหรอ.. ทำไม"
"ใช่.. บังเอิญเขาเป็เพื่อนบ้านข้างห้องฉัน" คีร่าพูดทำให้ซอนย่าร้องเสียงดังออกมาอย่างตื่นเต้น ในขณะที่ไบรอันมองเธอเหมือนเสียสติไปแล้ว
"นี่ไม่ใช่เื่บังเอิญ มันเป็โชคชะตาของเธอมันเหมือนกับเื่ราวความโรแมนติกที่สมบูรณ์แบบ ฉันน่าจะเขียนอะไรแบบนี้สำหรับเื่ต่อไปของฉัน" ซอนย่าพูดอย่างเพ้อฝัน
"ฉันบอกกับเขาว่าอยากให้เื่เมื่อคืนเป็แค่อดีต และจนถึงตอนนี้เขาก็ทำตัวเป็สุภาพบุรุษ เขายังช่วยฉันจัดของในห้องอีกด้วย เธอคิดว่าจะดีไหมถ้าเป็เพื่อนกับเขาและอยู่ข้างห้องติดกันด้วยและเป็คนที่ฉันเคยนอนด้วยอีก ฉันย้ายออกดีไหม" คีร่าถามทำให้ซอนย่ากลอกตา..
"นี่ดีนะ ที่ตอนนี้เธอไม่ต้องไปร้านเซ็กซ์ช็อปพวกนั้นอีกแล้ว แค่ได้เขาเป็เพื่อนบ้านก็มีประโยชน์แล้ว และเขาก็สามารถทุบหม้อน้ำผึ้งของเธอให้ได้ทุกเมื่อที่เธอรู้สึก้ามัน" ซอนย่าพูดพร้อมกับหัวเราะ ทำให้ไบรอันสงสัยว่าเธอเป็คนบ้าประเภทไหน เพื่อนบ้านมีผลประโยชน์เนี่ยนะ มีความสัมพันธ์แบบนั้นด้วยหรอ
"แต่นั่นมันก็เป็ความคาดหวังอยู่เหมือนกัน แล้วถ้าฉันเบื่อเขาหรือเขาเบื่อฉันละ และไม่อยากมีเซ็กส์กันอีกล่ะ มันจะทำให้อยู่กันอย่างน่าอึดอัดใจหรือเปล่า" คีร่าพูดอย่างครุ่นคิด
"เธอกำลังคิดไปไกลเกินไปแล้วคีร่า แค่สนุกกับตัวเองและอยู่กับปัจจุบัน เธอไม่ได้จะแต่งงานหรือออกเดทกับเขาซะหน่อย แค่ทำให้เขารู้ว่าเขามีอิสระที่จะมีคนอื่น ในขณะที่เธอก็มีอิสระที่จะมีคนอื่นเหมือนกัน" คำว่าแฟนมันไม่มีข้อจำกัดในการผูกมัด" ซอนย่าพูดอย่างมีเหตุผล
"นั่นมันสมเหตุสมผลหรือเปล่า" คีร่าถามพร้อมกับหัวเราะ
"อืม.. ถ้าคิดดูดีๆ อย่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป ลองจินตนาการเอาว่านั่งดูหนังหรืออ่านหนังสือแล้วรู้สึกมีความ้าอย่างมาก เธอสามารถแอบเข้าไปในห้องของเขาและให้เขาทำให้เธอพอใจกับมันได้" ซอนย่าพูดด้วยรอยยิ้ม
"แต่เดี๋ยวก่อน แล้วคฤหาสน์ที่เธอตื่นขึ้นมาล่ะ ถ้าเขาเป็เพื่อนบ้านของเธอ แสดงว่าเขาไม่ใช่เ้าของคฤหาสน์นั้นใช่ไหม" ซอนย่าถามด้วยความสงสัย
"ใช่.. เขาเป็แค่ช่างซ่อมบำรุง และอีกไม่นานก็จะได้เป็คนขับรถของบริษัท"คีร่าพูดทำให้ซอนย่าหัวเราะ
"อืม.. ฉันแน่ใจว่าเขาจะคอยช่วยเหลือเธออยู่เหมือนกัน เขาจะเป็คนดูแลส่วนตัวของเธอถ้าเธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร" ซอนย่าพูดอย่างมีนัยยะทำให้คีร่าหัวเราะ ในขณะที่ไบรอันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายขณะที่เขาพาเธอไปที่ห้องของเขาในที่สุด อย่างไรก็ตามเขารู้สึกเสียใจไว้ล่วงหน้ากับผู้ชายที่ถูกเธอกล่าวถึง
"เอาล่ะ.. ฉันโทรไปหาเธอทำไมหนะหรอ ดังนั้นเมื่อข่าวมันยังไม่แพร่ออกไป ฉันเพื่อนสนิทของเธอพึ่งจะหมั้นจ้า" ซอนย่าประกาศ
"หมั้น.. เธอหมั้นกับใคร เธอมีแฟนมากว่าเป็สิบคนในระยะเวลาสองเดือน แล้วทำไมเธอถึงหมั้นได้" คีร่าถามทำให้ซอนย่าดีใจ แต่ดีที่เธอไม่ได้เปิดเสียงลำโพงโทรศัพท์
"นั่นคือเหตุผลที่ฉันถามว่าเธอเห็นข่าวนี้หรือยัง ไบรอัน โคสขอหมั้นฉันแล้ว" ซอนย่าพูดขณะที่ไบรอันปลดแขนออกจากเธอและเปิดประตูห้องของเขา
"เธอพูดเล่นใช่ไหม" คีร่าถามด้วยความไม่เชื่อ
"ทำไมไม่ลองเปิดดูบนอินเทอร์เน็ตดูล่ะ" ซอนย่าแนะนำให้คีร่าและวางสายจากเธอทันที
ไบรอันเดินเข้าไปในห้องนอนของเขาในขณะที่ซอนย่ามองไปรอบห้อง และรอให้คีร่าโทรกลับ ทันใดนั้นคีร่าโทรกลับมาหลังจากได้รับการยืนยันจากในข่าว "ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย"
ซอนย่าหัวเราะขณะที่เธอบอกกับคีร่าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างเธอกับไบรอัน
"เธอควรปล่อยคนดีๆไปเขานะ" คีร่าพูดพร้อมกับหัวเราะ เพราะเธอรู้ว่าเพื่อนของเธอบ้าแค่ไหน
"แน่นอน แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้" ซอนย่ายืนยันกับเธอ
"งั้นเธอจะให้ฉันเป็เพื่อนเ้าสาวในจินตนาการของเธองั้นเหรอ" คีร่าถาม
"จะใครอีกล่ะนอกจากเธอ เธอจะต้องเป็เพื่อนเ้าสาวของฉัน" ซอนย่าพูดแล้วขยิบตาให้ไบรอันที่รีบละสายตาจากเธอ "คู่หมั้นของฉันเขา้าให้ฉันสนใจเขา ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะจ่ะ" ซอนย่าพูดก่อนจะวางสาย
หลังจากซอนย่าวางสาย เธอก็เดินไปหาไบรอันที่นั่งอยู่และไปนั่งอยู่ข้างเขา "แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้พบครอบครัวของคุณ"ซอนย่าถามไบรอันที่ทำหน้าไม่เต็มใจ
"คุณซอนย่า"ไบรอันพูดชื่อของเธอขึ้นมา
"เรียกฉันว่าซอนย่าเฉยๆก็ได้ ไม่จำเป็ต้องมีพิธีการระหว่างเรา ไบรอันที่รัก" ซอนย่าพูดกวนประสาทเขาขณะที่เธอเอามือลูบที่หลังของเขา
"คุณหยุดก่อนได้ไหม" เขาถามด้วยน้ำเสียงโมโหเล็กน้อย
"ไม่ ฉันทำไม่ได้" ซอนย่าพูดแล้วหันไปหยิบโทรศัพท์ของเธอเมื่อมันเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้เป็สายจากนักข่าวที่เธอก็ไม่รู้จัก "นักข่าวได้เบอร์ของฉันมาได้อย่างไร" เธอสงใสในขณะที่เธอรับสายนั้น "ใช่ค่ะฉันซอนย่า สมิธ เออ..เราแอบคบกันมาสักพักแล้ว ฉันแค่นั่งรอคุณเจมส์บรรณาธิการของฉัน แล้วเขาก็เดินเข้ามาหาฉันและขอฉันแต่งงาน มันเป็อะไรที่โรแมนติกที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ ไบรอันของฉันเป็คนโรแมนติกมาก" ซอนย่าพูดพร้อมกับหัวเราะ ในขณะที่ไบรอันเฝ้ามองเธอด้วยสายตาขุ่นเคืองโดยไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้และเอามือนวดหน้าผากของเขา ครั้งนี้เขารอดยากอย่างแน่นอน