แบมมองสำรวจไปรอบๆหมู่บ้าน เขาไม่รู้เลยว่าควรจะไปที่ไหนก่อนดีเพราะข้อมูลของเกมส์ๆนี้ที่อยู่ในหัวเขาแทบจะเป็ศูนย์ ทุกอย่างที่นี่ใหม่สำหรับเขา
แบมนึกถึงเกมส์ที่เขาเคยเล่นผ่านๆมา แบมจึงสนใจในเื่ของสเตตัสตัวละคร เขาหาวิธีอยู่นานจึงจะพบวิธีเรียกหน้าต่างเมนูขึ้นมาด้านหน้า หลังจากเลือกดูข้อมูลตัวละครก็มีหน้าต่างใหม่เด้งขึ้นมา
ชื่อตัวละคร พัม
เลเวล 0
อาชีพ นักเดินทาง
ชื่อเสียง 0
กิลด์ ไม่มี
HP 100/100
SP 20/20
STR 5
AGI 5
INT 5
VIT 5
แต้มสถานะคงเหลือ 0
ค่าความเหนื่อย 0%
หลังจากแบมจ้องอยู่นาน ก็ยังไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรต่อไปดี แบมออกเดินไปดูรอบๆหมู่บ้าน แบมเดินไปคุยกับ npc เพื่อหาข้อมูลพื้นที่โดยรอบ จึงได้รู้มาว่าหมู่บ้านแห่งนี้มีชื่อว่า หมู่บ้านแห่งนักเดินทางมันตั้งอยู่บนเกาะอันโดดเดี่ยวแห่งหนึ่ง โดยรอบๆหมู่บ้านมีพื้นที่ป่าเขาเป็ส่วนใหญ่
หลังจากที่แบมสำรวจรอบๆจนพอใจ เขาก็มาหยุดอยู่ที่จัสตุรัสกลางเมืองอีกครั้ง ตอนนี้รอบๆน้ำพุมีผู้เล่นหลายคนเริ่มเกาะกลุ่มพูดคุยกัน บางกลุ่มก็เริ่มพูดคุยเื่วางแผนออกไปเก็บเลเวลรอบหมู่บ้าน บ้างก็ถามรายละเอียดของเกมส์ที่ทุกคนต่างไปพบเจอมา
ยืนฟังอยู่พักใหญ่แบมก็ได้รู้ว่าเกมส์นี้ไม่มีระบบกระเป้าที่สามารถเก็บของทุกอย่างไว้ข้างในเหมือนเกมส์ที่เขาเคยเล่น มีคนพยายามอยู่นานที่จะหาของที่ทางเกมส์แจกให้กับผู้เล่นใหม่ อย่างเช่นอาวุธเริ่มต้น หรือโพชั่นเริ่มต้น แต่ก็ไร้วี่แววทั้งสิ้น
แบมเริ่มเดินเข้าไปหาผู้เล่นกลุ่มหนึ่งที่กำลังพูดคุยถึงการรับเควสจาก npc เขาสนใจเื่นี้เป็พิเศษเพราะเกมส์ที่ไม่ได้ให้อะไรติดตัวผู้เล่นใน่เริ่มต้นเลย เกมส์อาจจะให้ผู้เล่นเหล่านี้เริ่มทำเควสง่ายๆภายในเมือง เพื่อรับของรางวัลอย่างอาวุธหรือค่าประสบการณ์ใน่เริ่มเกมส์
"เมื่อกี้ผมเดินเข้าไปในบาร์แห่งหนึ่งในเมือง ผมได้พบกับตาเฒ่าพูดถึงเื่หลานสาวที่ป่วยอยู่ที่บ้าน ตาเฒ่าคนนั้นได้มอบภารกิจให้ผมไปเอายา มาจากแม่หม้อที่อยู่ทางใต้ของเมือง" ชายคนหนึ่งกำลังพูดถึงเควสที่เขาได้รับมาโดยบังเอิญให้ผู้เล่นคนอื่นได้ฟัง
เมื่อพูดจบคนมากมายก็เริ่มวิ่งไปที่บาร์ที่ชายคนนั้นพูดถึง เมื่อมาถึงทุกคนก็มองหาตาเฒ่าคนนั้นแต่ก็ไม่มีใครเจอ npc ที่เป็ชายแก่เลยสักคน แบมเดินออกมาจากบาร์ เขาหยุดอยู่ตรงร้านดอกไม้แห่งหนึ่งที่ขายดอกไม้อยู่ริมถนนหลักของเมือง
เขานึกสงสัยขึ้นมา ว่าถ้าเขาเข้าไปถามกับชาวบ้านตรงๆ จะสามารถรับเควสได้ทันทีเลยหรือไม่ เขาลองเดินตรงไปพร้อมทักทายผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังตัดแต่งดอกไม้ในมือ
"สวัสดีครับ ผมขอเควสหน่อยได้มั้ย" แบมลองเข้าไปพูดกับชาวบ้านตรงๆ
"ฉันไม่มีเควสให้คุณหรอก ถ้าคุณสนใจจะรับเควสล่ะก็ทำไมไม่ลองไปที่ บ้านคุณลุงแซมดูล่ะ"
แบมค่อนข้างประหลาดใจอยู่หลายส่วนที่ชาวบ้านทั่วไปจะรู้จักการมอบหมายเควสให้ผู้เล่นด้วย เมื่อสอบถามถึงบ้านลุงแซมแน่ชัดแล้ว แบมก็เดินออกมาทันที
ไม่นานเท่าไหร่แบมก็มาถึงบ้านของลุงแซมที่ผู้หญิงร้านขายดอกไม้แนะนำมา บ้านหลังนี้เป็บ้านไม้ที่ดูทรุดโทรม อยู่ค่อนข้างห่างไกลจากแหล่งชุมชนพอสมควร แบมเคาะประตูสักพักหนึ่งก็มีชายแก่เดินออกมาเปิดประตู
"ว่าไงล่ะพ่อหนุ่ม"
"ผมได้ยินมาว่า ลุงมีเื่กังวลใจที่ลุงแก้ไม่ได้ใช่หรือเปล่าครับ"
"มีสิพ่อหนุ่ม ลุงมีหลานสาวอยู่คนหนึ่งนอนป่วยอยู่ หลานสาวของลุงต้องใช้ยาจากแม่หมอที่อยู่ทางตอนใต้ของหมู่บ้าน พ่อหนุ่มพอจะช่วยไปเอามาให้หลานลุงได้มั้ย" ชายชราอ้อนวอน
'คุณได้รับการเสนอเควส คำขอของลุงแซม' หน้าต่างข้อความขึ้นมาทันที
"ได้ครับลุงเดี้ยวผมกลับมา" แบมยิ้มกว้าง นี่เป็เควสแรกของเขาในเกมส์ๆนี้ เขาจะต้องทำให้มันสำเร็จให้จงได้
"คุณได้รับเควส คำขอของลุงแซม" หน้าต่างข้อความขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ได้มีรายละเอียดเกี่ยวกับเควสมากขึ้นกว่าเดิม
เควส คำขอของลุงแซมความยากระดับ E
หลานสาวของลุงแซมป่วยหนักมาเป็เวลาหลายวันแล้ว และทางเดียวที่จะทำให้หลานสาวของลุงหายจากอาการป่วยก็คือยาวิเศษของแม่หมอ แต่ด้วยระยะทางจากเมืองไปบ้านของแม่หมอ มีอันตรายมากมายและระยะทางที่ไกลมากเกินไป ทำให้ลุงแซมไม่สามารถไปเอายามาให้หลานสาวด้วยตนเองได้ ผู้เล่นจะต้องนำยาจากแม่หมอมาให้มอบให้ลุงแซม
รางวันภารกิจ : ค่าประสบการณ์ 200 , ชื่อเสียง 10 , เงิน 100 เหรีญ
"เควสระดับ E น่าจะเป็เควสระดับต่ำสุดแล้วล่ะมั้ง" แบมมองดูรายละเอียดเควสและพูดขึ้น
เมื่อเดินออกมาจากบ้านของลุงแซม เขาก็มุ่งหน้าสู่ถนนทิศใต้ของหมู่บ้านเมื่อเดินมาเรื่อยๆ ก็พบกับประตูทางออกของหมู่บ้าน ไม่ไกลจากประตูทางออกมากนัก มีผู้เล่นหลายคนเริ่มออกมาตีมอนสเตอร์หน้าประตูกันแล้ว
มอนสเตอร์รอบๆเมืองส่วนใหญ่จะเป็กระต่างตัวอวบอ้วนที่ดูไม่เป็พิษเป็ภัยใดๆทั้งสิ้น เมื่อมองไปที่บนหัวของมอนสเตอร์ ก็พบชื่อและเลขเลเวลบอกอยู่้า
เมื่อเดินพ้นประตูเมือง ในมุมมองของเขาก็มีบางอย่างเปลี่ยนแปลง ้าซ้ายบนของเขามีชื่อและหลอดเืขึ้นมาให้เห็น ด้ายซ้ายล่างก็มีข้อความตัวเล็กๆเขียนไว้ เมื่อลองเพ่งมองข้อความพวกนั้น ข้อความมันก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายส่วนทำให้อ่านได้ง่ายขึ้นมาก
แบมลองวิ่งเข้าใส่กระต่ายตัวหนึ่ง หลังจากโจมตีด้วยมือเปล่าดู
'1'
'1'
'1'
เขาโจมตีมันอยู่หลายทีมันก็ตายลงและกลายเป็ฝุ่นสีขาวหายไป
'คุณสังหาร กระต่าย lv.0 ได้รับค่าประสบการณ์ 4 แต้ม' หลังจากตีมอนเตอร์ตายลงข้อความเหล่านี้ก็ปรากฎขึ้นอยู่ด้านซ้ายล่างของเขา
แบมลองตีมอนเตอร์อยู่อีกพักใหญ่ เมื่อตีมันจนพอใจแล้วเขาก็ได้ถอยออกมาและเดินมุ่งหน้าไปทางใต้อีกครั้ง ตอนนี้ยังห่างไกลนักที่จะสังหารมอนเตอร์ให้ตายด้วยการโจมตีไม่กี่ที เขาจึงวางแผนหาอาวุธก่อนที่จะเริ่มล่ามอนสเตอร์อย่างจริงจัง
แบมเดินมุ่งหน้ามาทางใต้จนมาพบกระท่อมหลังหนึ่ง ด้านหน้ากระท่อมเขาสังเกตุเห็นผู้ชายคนที่เขาพบในจัดตุรัส ชายคนนี้คือคนที่เขาบอกกับผู้เล่นคนอื่นเื่เควสของลุงแซม แบมคิดไว้แล้วว่ามันจะต้องเป็เควสเดียวกัน แต่มันก็เป็เื่ปกติของเกมส์ออนไลน์ ที่ผู้เล่นจะได้รับเควสแบบเดียวกัน
หลังจากทั้งคู่พบกันก็ทักทายกันชั่วครู่ก่อนที่ชายคนนั้นจะจากไป แบมเดินเข้าไปขอยาจากแม่หมอในกระท่อม เมื่อได้รับของเควสมาแล้ว เขาก็มุ่งหน้ากลับไปที่หมู่บ้านทันที
เมื่อเขามาถึงที่หน้าบ้านของลุงแซมแบมก็เห็นชายคนเดิมมาถึงก่อนเขาแล้ว แบมไม่ได้สนใจอะไรมากนักเขาเดินไปหาลุงแซมกับชายคนนั้นช้าๆ แต่ก็ต้องหยุดชะงักลง
'เควส คำขอของลุงแซม ล้มเหลว' แบมอ่านข้อความที่ขึ้นมาซ้ำๆอยู่หลายรอบ และพยายามคิดถึงเหตุผลที่ทำให้เควสล้มเหลว แต่คิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ
แบมมองไปที่ลุงแซม ตอนนี้ลุงแซมยิ้มอย่างมีความสุข ลุงแซมรับขวดยาที่ได้จากชายคนนั้นและเดินเข้าไปในบ้านโทรมๆของเขา แบมก็เข้าใจได้ทันทีลุงแซม้ายามารักษาหลานสาวที่นอนป่วย เมื่อได้ยารักษามาแล้วลุงแซมก็ไม่จำเป็ต้องใช้ยาของเขาอีกแล้ว นั่นคือสาเหตุที่ทำให้เควสล้มเหลว เท่ากับว่าเควสที่ทำสำเร็จไปแล้วก็อาจจะไม่ปรากฎขึ้นมาให้ผู้เล่นคนอื่นทำซ้ำได้อีก
แบมตัวสั่นเทาทันที เขาที่เพิ่งจะทำเควสล้มเหลว แต่ความรู้สึกของเขากำลังโห่ร้องด้วยความดีใจ ที่เกมส์ๆนี้จะได้สร้างประสบการณ์ใหม่ๆให้กับเขา แบมเฝ้ามองอยู่ครู่หนึ่งก็เดินออกมา
แบมมุ่งหน้ามาที่โรงตีเหล็กแห่งหนึ่ง เมื่อตอนที่เขาเดินสำรวจรอบหมู่บ้าน เขาบังเอิญไปได้ยินเ้าของโรงตีเหล็กพูดกับช่างเื่การหาคนงานขุดเหมืองคนใหม่ แบมจึงแวะมาที่นี่เป็ที่แรกเพื่อหวังจะได้เควสจากโรงตีเหล็กแห่งนี้
ภายในโรงตีเหล็กแห่งนี้มีช่างตีเหล็กอยู่สามคน ทั้งสามคนกำลังคร่ำเคร่งอยู่กับงานของตน แบมจำช่างที่เขาอังเอิญเห็นเมื่อครั้งก่อนได้ทันที
"สวัสดีครับ ที่นี่รับคนงานขุดเหมืองอยู่หรือเปล่าครับ"
"หืมม ... พ่อหนุ่มสนใจทำงานนี้หรอ" ช่างตีเหล็กหันมาและประเมินแบมด้วยสายตา
"ใช่ครับพอจะมีงานอะไรให้ผมทำบ้างหรือเปล่า"
"ข้าว่าเ้าดูท่าทางอ่อนปวกเปียกทำงานนี้ไม่ได้หรอก ..... แต่ถ้าเป็งานง่ายๆอย่างเอาของไปส่งข้าว่าคงไม่มีปัญหา เ้ารู้จักร้านอาวุธแถวจัสตุรัสเมืองหรือเปล่าล่ะ"
แบมพยักหน้าตอบทันที ร้านอาวุธตรงจัสตุรัสเมืองเป็ร้านที่ดึงดูดสายตาผู้เล่นใหม่แบบเขามากที่สุด แต่ขึ้นชื่อว่าร้านมันก็ต้องใช้เงินมาเพื่อแลกอาวุธ เขาเป็ผู้เล่นใหม่ที่เงินยังไม่มีสักนิดเขาจึงไม่ได้คิดย่างกายเข้าไปแม้แต่น้อย
"ดี ... นำอาวุธที่ข้าเพิ่งตีเสร็จ ไปส่งที่นั่น และนำเงินกลับมา"
ช่างตีเหล็กชี้ไปที่กล่องไม้ขนาดใหญ่ที่มี่ดาบหลายรูปแบบกองอยู่ด้านใน
'ท่านได้รับเควส ส่งอาวุธ ท่านจะรับหรือไม่'
"ได้เลย ผมจะรีบกลับมา"
เควส ส่งอาวุธระดับความยากภารกิจ E
ด้วยความยุ่งของโรงตีเหล็กแห่งนี้ ทำให้ช่างตีเหล็กไม่มีเวลาว่างแม้แต่จะไปส่งอาวุธให้กับร้านค้า ช่างตีเหล็กจึงได้ขอให้ท่านไปส่่งอาวุธที่ร้านค้าในลานจตุรัส
รางวันภารกิจ ค่าประสบการณ์ 200 , เงิน 1,000 เหรียญ , ชื่อเสียง 4
แบมเดินเข้าไปพยายามยกมันขึ้นมาแต่ไม่ว่าจะออกแรงเท่าไหร่ก็ยกไม่ขึ้น เขาจึงลากมันไปกับพื้นแทน
"เ้าเด็กนี่ อ่อนแอซะจริง มีหวังถ้าให้ไปขุดเหมืองในถ้ำคงตายซะก่อนจะถึงถ้ำแน่ๆ" ช่างตีเหล็กที่เฝ้ามองอยู่ ส่ายหัวเล็กน้อย
แบมลากกล่องอาวุธไปตามทางถนนเส้นหลัก ระหว่างทางเขาเป็เป้าสายตาของผู้เล่นหลายคน แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาถามอะไรทั้งสิ้น เวลาผ่านไปสิบห้านาทีในที่สุดแบมก็มาถึงหน้าร้านอาวุธได้แล้ว
ด้านหน้าร้านอาวุธ มีชายตัวอ้วนกำลังยืนรออยู่หน้าร้าน เมื่อเห็นแบมลากกล่องอาวุธมาเขาก็วิ่งเข้ามาหาแบมทันที
"ทำไมถึงได้ชักช้าขนาดนี้ ข้ารอเ้าอยู่นานแล้ว" ชายร่างอ้วนเดินเข้ามาและตอว่าแบมทันที
หลังจากส่งอาวุธเสร็จเรียบร้อย เ้าของร้านอาวุธก็ส่งถุงเงินขนาดใหญ่มาให้ แบมรับไว้และวิ่งกลับไปที่โรงตีเหล็กทันที แบมส่งถุงเงินที่ได้มาให้กับช่างตีเหล็ก
'ยินดีด้วย ท่านสำเร็จเควส ส่งอาวุธ'
'เลเวลอัพ'
'ท่านได้รับสกิล คุณสมบัติของนักเดินทาง'
"เ้าทำงานได้ดีมาก ... ถ้าเ้าสนใจจะทำงานขุดเหมืองจริงล่ะก็ ไว้แข็งแรงมากกว่านี้แล้วค่อยมาใหม่แล้วกัน" ช่างตีเหล็กส่งถุงเงินขนาดเล็กให้แบม และเดินหายเข้าไปในโรงตีเหล็ก
แบมเปิดถึงเงินดูก็พบเหรียญทองจำนวนหนึ่งอยู่ก้นถุง แบมเปิดหน้าต่างสถานะตัวละครขึ้นมา
ชื่อตัวละคร พัม
เลเวล 1
อาชีพ นักเดินทาง
ชื่อเสียง 4
กิลด์ ไม่มี
HP 100/100
SP 20/20
STR 6
AGI 5
INT 5
VIT 5
แต้มสถานะคงเหลือ 5
แบมมีแต้มที่ไว้ใช้อัพค่าสถานะห้าแต้ม แต่เขายังไม่รู้ว่าจะต้องอัพสถานะด้านไหนดีเขาจึงเก็บมันไว้ก่อน เขาเดินกลับไปที่ร้านอาวุธอีกครั้ง แบมเข้าไปในร้านและเลือกดูอาวุธที่เขาสามารถหาซื้อได้
ดูอยู่นานเขาก็พบมีดเล้มหนึ่งที่อยู่ใต้ชั้นวางด้านในร้าน เมื่อสอบถามราคาแบมจึงตัดสินใจซื้อมีดเล่นนี้ทันที เพราะด้วยเงินที่เขามี แบมไม่สามารถซื้ออย่างอื่นได้แล้วนอกจากมีดเล่มนี้
มีด
มีดเก่าๆ ที่ถูกช่างตีเหล็กฝึกหัดสร้างขึ้นมา ไม่มีราคาค่างวดเท่าไหร่นัก
เพิ่มพลังโจมตี : 10
เงื่อนไขในการใช้งาน : ไม่มี
เขาเหน็บมัดไว้ตรงเข็มขัดของเขาและเดินออกมาหน้าประตูเมืองอีกครั้ง เขาลองใช้มีดที่ซื้อมาใหม่ลองโจมตีกระต่ายดู
'12' เพียงครั้งเดียวมอนสเตอร์ก็ตายลงในทันที
'คุณสังหาร กระต่าย lv.0 ได้รับค่าประสบการณ์ 4 แต้ม'
"สุดยอดไปเลย"
แบมพูดด้วยความดีใจ เขาไล่สังหารมอนสเตอร์อีกหลายตัวก่อนจะพบว่า มอนสเตอร์พวกนี้อยู่ห่างกันพอสมควรและมันทำให้เขาได้ค่า
ประสบการณ์ของพวกมันน้อย แบมจึงตัดสินใจเดินออกไปให้ไกลจากตัวหมู่บ้านมากยิ่งขึ้ โดยหวังว่าจะสามารถเจอมอนสเตอร์ประเภทอื่นๆ
แบมเดินออกมาไกลมากขึ้นเรื่อยๆ จนพื้นที่รอบๆตัวมีต้นไม้ใหญ่มากขึ้น ไม่นานเขาก็พบเข้ากับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังจับปาร์ตี้ล่ามอนสเตอร์กันอยู่
คนกลุ่มนี้มีทั้งหมดสี่คนโดยมีผู้ชาย สามคนผู้หญิงหนึ่งคน พวกเขาทุกคนต่างถือดาบไม้ หรือไม่ก็ไม้พลองไว้กับตัว แต่เมื่อเทียบมันกับที่แบมมีอยู่มันก็ไม่ใช่อาวุธที่มีประสิทธิภาพมากนัก
"นายหามีดมาจากที่ไหน" เมื่อชายคนหนึ่งในกลุ่มหันมาสังเกตุเห็นสิ่งที่แบมถืออยู่ก็ถามขึ้น
"ผมซื้อมันมาจากร้านอาวุธในเมือง"
"แล้วนายหาเงินมาจากไหน ... พวกฉันตีมอนสเตอร์มาตั้งนานแต่ก็ไม่เห็นเงิน หรือของดรอปจากมอนสเตอร์เลยสักนิด"
"อืมมม ... พวกคุณเลเวลอะไรกันแล้วครับ" แบมถามขึ้น
"พวกเราเลเวล 0 กันอยู่" ผู้หญิงในกลุ่มพูดขึ้น
"จากที่ผมอ่านรายละเอียดสกิล ผมคิดว่าคงต้องเลเวล 1 ให้ได้ก่อนถึงจะสามารถทำให้ของมอนสเตอร์ดรอป" แบมนึกถึงสกิลก่อนหน้า
"มีเื่แบบนั้นด้วยหรอ"
เขาเปิดหน้าต่างสกิลขึ้นมาพร้อมกับผลักมันไปข้างหน้าให้คนกลุ่มนั้นอ่าน
"จริงด้วย ... เกมส์นี้มันน่าปวดหัวเกินไปมั้ยเนี่ย"
แบมเดินจากคนพวกนั้นออกมาไม่นานก็พบเข้ากับหมูป่าตัวหนึ่งมีนมีเขี้ยวที่ใหญ่และยาวออกมาด้านนอก
'หมู่ป่าเขี้ยวยาว lv.12' แบมชะงักทันทีก่อนจะลองคำนวนดูในใจว่าเขาจะฆ่ามันได้หรือเปล่า เมื่อคิดได้เช้นนั้นเขาจึงพุ่งเข้าหามันจากด้านหลังทันที
'25! critical'
เสียงหมูป่าร้องโหยหวนออกมา แบมยิ้มขึ้นทันทีเขาคิดไว้อยู่แล้วว่าการโจมตีที่จุดอ่อนอย่างเช่นด้านหลังน่าจะมีผลในเื่ของค่าความเสียหาย
หมูป่าเมื่อมันได้สติกลับมา มันก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว เขี้ยวของมันเปล่งแสงสีแดงออกมา แบมรู้ได้ในทันทีว่านี่มันต้องเป็สกิลของมอนสเตอร์แน่นอน แบมที่กำลังคิดถึงเื่นี้อยู่ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาช้ากว่าที่ควรจะเป็ทำให้กระแทกเข้ากับหมูป่าเขี้ยวยาวตรงๆ
'51'
แบมกระเด็นไปไกล เมื่อเขาลุกขึ้นก็สำรวจตัวเองดูนี่เป็การถูกโจมตีครั้งแรกที่เขาเข้ามาในเกมส์แห่งนี้ มันไม่มีความรู้สึกเจ็บใดแต่กลับรู้สึกได้ว่าเขาโดนโจมตีที่จุดไหน
แบมวิ่งพุ่งเข้าใส่หมูป่าอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อน เมื่อหมูป่าเขี้ยวยาวยืนประจันหน้าเข้าหาเขาเขี้ยวของมันยาวออกมาทำให้เขาแทงมันได้อย่างยากลำบาก แบมจึงเปลี่ยนเป็ะโขึ้นไปแล้วแทงมีดลงมาที่กลางหลังของมัน
'15'
หลังจากสร้างความเสียหายแล้วเขาก็ถอยห่างออกมาจากหมูป่า เขาลองมองไปที่หมูป่าอีกครั้งเพื่อหาหลอดเืของมัน แต่หาอยู่นานแบมก็ไม่เห็นหลอดเืสักนิด
เขานึกไปถึงกระต่ายหลายๆตัวที่เขาสังหารลงไปก่อนหน้านี้ มันก็ไม่มีหลอดเืเหมือนกันหรือว่าเกมส์นี้จะไม่มีหลอดเลิอดให้ดูกัน เขาตกลงไปในความคิดอยู่นานเมื่อเขาไม่รู้ว่ามันจะตายลงเมื่อไหร่ ยิ่งสร้างแรงกดดันให้เข้ามากยิ่งขึ้นแบมเลือกที่จะถอยออกมาอีกนิดเพื่อหาโอกาสหนีออกมา
แต่ดูเหมือนหมูป่าเขี้ยวยาวตัวนี้จะไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆอีกแล้ว มันวิ่งซิกแซกด้วยความเร็วมาทางเขา แบมยืนเตรียมพร้อมสำหรับการปะทะครั้งนี้
แบมที่โดนโจมตีไปครั้งก่อนทำให้เืของเขาเหลือเพียงครึ่งหลอดแล้ว ถ้าครั้งนี้เขาถูกมันโจมตีอีกครั้งมีหวังเขาต้องตายที่นี่แน่ๆ เมื่อหมูป่าเขี้ยวยาวพุ่งมาถึงตรงหน้า แบมก็กวาดเท้าขึ้นมาแตะให้มันไปได้ข้าง
'2'
มันได้ผลถึงแม้ในแง่ของความเสียหายอาจจะไม่ได้มากมายนัก แต่ในแง่ของทำให้มันชะงักก็เพียงพอที่จะทำให้แบมรอดจากการโจมตีครั้งนี้ของมัน
เมื่อสบโอกาสงามๆแบมพุ่งตัวตามไปทางหมูป่าทันที ครั้งนี้เขากระหน่ำแทงมันที่อยู่บนพื้นอย่างไม่คิดชีวิต ดาเมจขึ้นมาไม่หยุดแต่ก็ยังไร้วี่แววของการอ่อนแรงของมัน
ในที่สุดหมูป่าเขี้ยวยาวก็ดันตัวเองลุกขึ้นยืนมาได้เขี้ยวของมันก็เปล่งแสงสีแดงขึ้นอีกครั้ง สกิลนี้เขาเคยพลาดโดนมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้เขาจะไม่พลาดอีก
ในขณะที่หมูป่าเขี้ยวยาวเริ่มออกวิ่ง แบมก็สไลด์ตัวมาอยู่ด้านหน้ามันแล้ว เขาใช้มีดเล่มเล็กเฉือนไปที่ขาข้างหนึ่งของมันทำให้มันต้องล้มลงอีกครั้ง
แบมคิดในใจว่าถ้าครั้งนี้มันยังไม่ตายเขาจะต้องหนีให้สุดชีวิต ยังไม่มีใครรู้ว่าถ้าเกิดตัวละครตายจะมีบทลงโทษอะไรบ้าง และเขาก็ไม่ได้อยากเป็ผู้พิสูจน์เื่พวกนี้
แบมเริ่มโจมตีหมูป่าเขี้ยวยาวอีกชุดใหญ่ เมื่อข้อความของระบบยังไม่มีวี่แววแจ้งเตือนเขาก็เตรียมพร้อมที่จะหนีออกมาจากจุดนั้น ก่อนที่เ้าหมูป่าตัวนี้จะลุกขึ้นมาได้ แต่มันก็สายไปแล้วเขี้ยวหมูป่าครั้งนี้มันส่องแสงสีฟ้าออกมา
ครั้งนี้มันแตกต่างจากครั้งอื่นๆที่ผ่านมา หมูป่าปล่อยลมหายใจออกมาทางจมูกด้วยความรุนแรง แรงหายใจของมันพุ่งตรงเข้ามาปะทะกับด้านหลังของแบมเข้าอย่างจัง
'26'
"ร้ายนักนะ" แบมฝืนลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก ใครจะไปคิดว่าหมูตัวนี้จะมีสกิลโจมตีระยะไกลเช่นนี้ด้วย หมูป่าเริ่มลุกขึ้นอีกครั้ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้มันจะวิ่งไม่ได้เร็วเหมือนเดิมอีกแล้ว
แบมเฝ้ามองการเคลื่อนไหวทุกฝีเก้าของมัน ตอนนี้ความคิดที่จะหนีของเขาหายไปหมดสิ้นแล้ว มันวิ่งไปรอบๆเหมือนหาจังหวะโจมตีเข้ามา แต่มีหรือที่แบมจะเปิดโอกาสให้มันอีกครั้ง
แบมปามีดเล่มเล็กในมือเข้าไปหามัน ทันทีที่มีดถูกเป้าหมายแบมก็เคลื่อนไหวมาทางหมูป่าตัวนี้อย่างรวดเร็ว ความเสียหายจากการปามีดทำให้มันเสียจังหวะการเดินไปชั่วพริบตา แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้แบมปะชิดเข้ามาหามันได้แล้ว
มีดที่ปักคาอยู่บนตัวของมันถูกแบมจับลากทำให้เกิดรอยแผลยาวกลางลำตัว เมื่อได้จังหวะแบมก็ขึ้นขี่บนหลังของมันและแทงมีดลงไปหลายต่อหลายครั้ง
'ท่านสังหาร หมูป่าเขี้ยวยาว lv.12 ได้รับประสบการณ์ 280 แต้ม'
'เลเวลอัพ'
หมูป่ากลายเป็แสงสีขาวหายไป พร้อมกับทิ้งเขี้ยวอันยาวแหลมของมันไว้บนพื้นแบมทิ้งตัวลงนอนแทบทันที ลมหายใจที่ส่งออกมา เสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม แสดงให้ถึงความตื่นเต้นสุดขีด มันคือการสังหารมอนสเตอร์ที่ตื่นเต้นอย่างมาก ประสบการณ์เช่นนี้เขาไม่สามารถหามันได้จากเกมส์แบบเก่า และเขาก็จะไม่มีวันสนุกกับเกมส์แบบเก่าอีก
6K
