ตอน ผู้ชายแปลกหน้า
“เป็ไงบ้างคะยังเจ็บตรงไหนอยู่เหรอเปล่า”
หมูหวานมองเ้าของเสียงทุ้มนุ่มตาค้าง ผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเตียงเป็ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา บุคลิกภายนอกที่เธอเห็นเขาดูเป็ผู้ชายอบอุ่น แต่งกายภูมิฐานแต่ค่อนข้างเฉยในความรู้สึกของเธอ แววตาของเขายามจ้องมองใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
“นี่หมูหวานนอนหลับไปนานแค่ไหนคะ”
“สักสามสี่ชั่วโมงเห็นจะได้”
“ลุงเป็คนพาหมูหวานมาส่งโรงพยาบาลเหรอคะ”
“ลุงเลยเหรอ เรียกพี่ก็พอม้าง”
ใบหน้าที่กำลังยิ้มของอนาวินต้องหุบยิ้มฉับเมื่อได้ฟังเด็กสาวใช้สรรพนามเรียกแทนตัวเขาว่าลุง เขาสังเกตว่าใบหน้าอ่อนเยาว์ของเด็กสาวดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะ ไม่เหมือนตอนแรกที่เขาพาเธอมาส่งโรงพยาบาล ตอนนั้นใบหน้าของเธอซีดเผือดแทบไร้สีเื คุณหมอบอกว่าร่างกายของเธอปรกติดีร่างกายไม่พบาแใดๆ สมองก็ไม่ได้กระทบกระเทือนอะไร เพียงแค่ข้อเท้าแพลงเท่านั้น
“พี่นี่แหละที่พาน้องมาส่งโรงพยาบาล แล้วยังเป็คู่กรณีอีกด้วยว่าจะถามอยู่ว่าทำไมน้องถึงขี่รถแบบนั้น นึกจะเลี้ยวกลับรถก็เลี้ยวเลยมันอันตรายมากรู้ไหมคะ ดีนะที่ไม่เป็อะไรมากทำให้พี่ต้องเสียเวลาไปด้วยเลยแล้วตัวน้องเองก็ต้องมาเจ็บอีก ตอนแรกพี่ก็ว่าจะรอรถพยาบาลแต่กลัวน้องจะเป็อะไรมากพี่ก็เลยพามาส่งซะเอง คราวหน้าคราวหลังเวลาขี่รถต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้นะคะ น้องอาจจะไม่ได้โชคดีเหมือนวันนี้ก็ได้อายุยังน้อยอยู่เลยหากเป็อะไรไปพ่อแม่คงเสียใจมาก”
“ทำไมบ่นเก่งเหมือนแม่เลย”
หมูหวานพึมพำเบาๆ
“เมื่อกี้ว่าไงนะคะ”
อนาวินเลิกคิ้วขึ้นเป็เชิงถาม
“ปะ เปล่าคะ หมูหวานขอโทษค่ะต่อไปจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ”
เด็กสาวยกมือขึ้นไหว้ท่วมหัว เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าเท้าข้างหนึ่งของเธอใส่สนับเท้าอยู่ และรู้สึกเจ็บแปลบเมื่อเธอพยายามขยับเท้า
“ช่างเถอะ ถือซะว่าฟาดเคราะห์ไป น้องไม่เป็ไรมากก็ดีแล้วส่วนเื่ค่าซ่อมก็ปล่อยให้เป็หน้าที่ของบริษัทประกันไป แล้วนี่บ้านช่องอยู่ที่ไหนบัตรอะไรติดตัวมาก็ไม่มีพี่เลยติดต่อญาติของน้องไม่ได้ จำเบอร์โทรศัพท์ที่บ้านได้ไหมคะ”
“จำได้ค่ะ หมูหวานขอยืมโทรศัพท์ลุงโทร.หาแม่หน่อยได้ไหมคะ”
หมูหวานพูดเสียงอ่อยๆ เธอรู้ดีว่าต้องถูกผู้เป็แม่ดุเอาแน่ๆ เนื่องจากฝ่ายนั้นคอยว่ากล่าวตักเตือนเื่การขับขี่รถด้วยความเร็วของเธออยู่บ่อยๆ กระทั่งมาเกิดอุบัติขึ้นจนได้
“จะไม่ได้ก็ตรงเรียกพี่ว่าลุงนี่แหละ เอ้ารับโทรศัพท์ไปโทร.บอกที่บ้านซะป่านนี้คงเป็ห่วงกันแย่แล้ว”
หมูหวานรับโทรศัพท์จากชายแปลกหน้ามาแล้วติดต่อไปยังผู้เป็มารดาทันที