ประธานนาวินได้เดินทางมาเพื่อปรึกษาหาทางแก้ไขวิกฤตปัญหา ที่บริษัทของท่านประธานภาคิน ที่ตึกสูงตระหง่านกลางกรุงเทพฯ ซึ่งอยู่ในโครงการพันล้านของท่านประธานภาคินเอง ซึ่งเป็บุคคลที่มีอิทธิพลเบอร์ต้นของเมืองไทย ในด้านอุตสาหกรรมยานยนต์และธุรกิจอสังหาและโรงแรมดังหลายแห่งในเมืองไทย
“ผมทราบรายละเอียดแล้วครับคุณอา ปัญหาหลักที่สำคัญที่สุด ตอนนี้สำหรับบริษัทของคุณอาเอง คือ ขาดความน่าเชื่อถือทางการทำธุรกิจร่วมกับบริษัทอื่น ผมต้องขอโทษนะครับ ผมต้องกล่าวตามตรง”
“ใช่ ภาคิน ลุงยอมรับ และลุงเองก็ได้พยายามแก้ไขด้วยตัวเองก่อน และอยากลองฟังความเห็นคนในวงการธุรกิจด้วย”
“ผมเข้าใจครับ ทางออกที่ดีที่สุดตอนนี้ก็คือ ต้องมีพาร์ทเนอร์เข้ามาช่วยกอบกู้วิกฤตในครั้งนี้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ธุรกิจจะเสียหายไปมากกว่านี้”
“งั้นภาคินว่าลุงต้องขอให้บริษัทไหนเขามาเป็พาร์ทเนอร์ของบริษัทลุง จะมีใครยอมที่จะเสี่ยงกับวิกฤตครั้งนี้”
“ผมไงครับ”
หลังจากสิ้นเสียงนี้ทำให้ประธานนาวิน มองภาคินด้วยสายตาที่ซาบซึ้ง ที่ไม่คิดว่าอย่างภาคินเองจะลงมาช่วยโอบอุ้มบริษัทของตนให้รอดพ้นจากวิกฤตการปัญหาในครั้งนี้
“เดี๋ยวผมขอเตรียมรายละเอียดการเซ็นสัญญาร่วมกัน และให้ทางคุณสมเจดน์ส่งไปคุณลุงนะครับ”
“’ งั้นลุงต้องขอบใจภาคินมากนะ ที่ช่วยเหลือลุงในครั้งนี้”
หลังจากที่ประธานนาวินกลับเข้ามายังคฤหาสน์ของตน ก็ได้รีบแจ้งข่าวดีให้กับครอบครัวทราบข่าวทันทีด้วยความดีใจ
“จริงหรอคะ ที่คุณภาคินเขายอมยื่นมือมาช่วยเรา”
“ใช่...แล้วนภา เขาตกลงที่จะเข้ามาเป็พาร์ทเนอร์ของเรา”
“พิมพ์คิดว่าคุณภาคินเขาก็ทำธุรกิจยานยนต์เช่นกัน ก็น่าจะเข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นเหมือนกับเราเช่านั้น”
“’ งั้นวันนี้แม่ทำกับข้าว เรามาฉลองกับการปรึกษาและการมีพาร์ทเนอร์ใหม่ของเราดีกว่าจ๊ะ”
“เดี๋ยวพิมพ์ไปช่วยคุณแม่ทำกับข้าวด้วยดีกว่า”
หลังจากที่ประธานนาวินแจ้งข่าวดีกับทางครอบครัวแล้ว แต่นภาได้คิดวิเคราะห์ว่าทำไม คนอย่างประธานภาคินถึงเข้ามาช่วยเหลือบริษัทของครอบครัว และทำให้เกิดความกลัวในใจของนภามากขึ้น แต่ยังไม่สามารถพูดความคิดเห็นนี้ได้ เพราะอาจจะเข้าใจผิดและคิดมากไปแต่เพียงฝ่ายเดียว
“พิมพ์ล้างผักสดให้นะคะ”
“ได้จ๊ะ เดี๋ยวให้ป้านวลพรรณ เตรียมให้”
“ดีจังนะคะ วันนี้คุณหนูพิมพ์เข้าครัวพร้อมคุณหญิง”
“ใช่จ๊ะนวล พิมพ์เขาทำกับข้าวเก่ง แต่่หลังนี้ ทำงานเยอะเลยไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร”
“พิมพ์ก็เห็นคุณป้านวลพรรณ ช่วยคุณแม่ตลอด พิมพ์ก็ชอบฝีมือทั้งของคุณแม่และคุณป้านวลพรรณตลอด”
นวลพรรณเป็หัวหน้าแม่บ้านที่คอยดูแลคฤหาสน์ของตระกูลท่านประธานนาวิน และเป็คนที่ดูแลทั้งนภาและพิมพ์ขวัญั้แ่ยังเด็ก นับว่าอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์มานาน เกือบ 30 ปี นวลพรรณจะคอยช่วยงานคุณหญิงประภาเป็อย่างดี
ภาคินได้เริ่มวางแผนต่อ โดยได้ร่างตัวสัญญาในการที่จะเซ็นสัญญาร่วมกับประธานนาวินไว้อย่างครอบคลุม แบบที่ประธานนาวินไม่สามารถที่จะมีตัวเลือกได้เลย โดยได้ส่งรายละเอียดทั้งหมดให้สมเจตน์เลขาคนสนิทเป็คนจัดแจงต่อไป
“คุณสมเจตน์ ผมได้ส่งรายละเอียดสัญญาให้แล้วนะ และขอให้เก็บความลับเื่สัญญานี้ด้วยนะ”
“ได้ครับ คุณภาคิน”
สมเจตน์ได้รับไฟล์เอกสารทั้งหมด และได้ทำการจัดพิมพ์ตัวสัญญาและได้เก็บตัวสัญญาตัวจริงในตู้เซฟของบริษัทเพื่อความปลอดภัย ซึ่งรหัสตู้เซฟนี้จะมีคนรู้เพียงภาคินและสมเจตน์เพียงเท่านั้น ซึ่งไม่มีวันที่สมเจตน์จะเผยความลับต่างๆ เป็อันขาด เพราะคุณท่านประธานคนก่อนรวมทั้งภาคินเป็คนมีบุญคุณ ในวันที่สมเจตน์เกือบตายจากการถูกไล่ฆ่าจากโจรป่าที่เชียงใหม่ โดย่นั้นภาคินได้ถือปืนด้ามยาว ยิงต่อสู้กับโจรจนโจราเ็สาหัส และได้รับสมเจตน์เข้ามาดูแล และเริ่มมอบหมายงานต่างๆ จากท่านประธานเกียรติศักดิ์ผู้ล่วงลับไปแล้ว จนได้รับโอกาสต่อเนื่องมาดูแลภาคินต่อจากผู้เป็พ่อ ซึ่งตัวเองตั้งใจจะรับใช้คุณภาคินผู้มีพระคุณตลอดไป
307
