นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

        ​​​ 5 วันต่อมา

        ภายในห้องนักบินLife 711   ปรีทแอร์โฮสเตสสาวเคาะประตูห้องนักบินในมือมีถาดพร้อมเสริฟกาแฟ 2 ถ้วยให้กัปตันและนักบินผู้ช่วย     “ วันนี้ เราทำงานครบทีมดีใจไหมปรีท“ กัปตันมิคกี้ถามหญิงสาวพร้อมมองรอยยิ้มหวานฉ่ำ วินนี่รับถาดกาแฟจากมือของเธอ “ขอบคุณครับ” ปรีทอดสงสัยไม่ได้ อยากรู้ว่าหญิงสาวนั่งริมทางเดินผิวขาวผมสีน้ำตาลธรรมชาติ ดวงตากลมโต คือหญิงสาวที่นั่งในเที่ยวบินวันนั้นคนเดียวกันหรือเปล่า “ผู้โดยสาร 2 C  คือคนที่กระชากหัวใจคุณไปครองใช่ไหมคะ”   ประตูห้องนักบินเปิดออกกว้างปรีทหันหลังมองชั้นผู้โดยสารชั้นหนึ่ง นิทตี้เดินทางกลับไปเยี่ยมแม่ของเธอพร้อมกับวินนี่ในเที่ยวบินนี้ กัปตันมิคกี้จิบกาแฟพร้อมกล่าวออกมาเหมือนย้ำความสัมพันธ์ระหว่างนักบินหนุ่มกับนิทตี้ให้เธอเข้าใจ    “ใครบอกคุณว่า กระชากหัวใจ  เธอคนนั้นยึดทั้งกายทั้งใจเอาไปหมดเกลี้ยงไม่เหลืออะไรไว้ให้ใครที่แอบหลงรัก จริงไหม วินนี่“ คำกล่าวเช่นนี้ทำให้ปรีทอายสีหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา มือของเธอรีบปิดบานประตูกลับออกมายืนประจำที่ด้านนอก   วินนี่หันหน้าถามนักบินรุ่นพี่  “โธ่ กัปตันครับทำไมพูดแบบนั้นกับเธอครับ เธอเสียใจแน่ๆ “ กัปตันรุ่นพี่หัวเราะเสียงใส“ ผมเสียดายแทนเธอ  ความจริงปรีทน่ารัก นิสัยใช้ได้ มีผู้ชายหลายคนมาจีบ  เธอจะมาเสียเวลาแอบชอบคุณทำไม  เอาเถอะน่าเธอไม่ใช่คู่ของคุณ“  กัปตันมิคกี้จิบกาแฟต่อ  วินนี่มองหาช้อนกาแฟที่เขาทำหล่น

        กัปตันประกาศระยะทางและภูมิยากาศของเมืองปลายทาง   นิทตี้นั่งริมทางเดิน ผู้โดยสารชายหลายคนแอบชะเงอมองเธอ  บางคนส่งยิ้มให้ บางคนมาพร้อมภรรยาทำท่าลุกนั่ง เข้าห้องน้ำเดินผ่านที่นั่งก็มองสาวงามด้วยความหวังลอยๆ บางคนรอภรรยาเผลอ หันมาทักทายเหมือนสนิทสนม สองสาวแอร์โฮสเตสอดขำไม่ได้พลัดกันเข้าไป เล่าเรื่องราวให้ วินนี่ปั่นป่วนเล่น   “ น่าอิจฉาคนมีแฟนสวยนะคะ ผู้โดยสารผู้ชายนั่งไม่ติดกันเลย เที่ยวบินนี้มีสีสันขึ้นมาเลยค่ะ“  สุนาต้ารับถาดกาแฟคืน ยืนมองจ้องหน้าวินนี่   “เธอชอบดื่มอะไรค่ะ ฉันจะบอกว่า ผู้ช่วยนักบินสั่งให้เป็นพิเศษ “  วินนี่อมยิ้มยักคิ้วขึ้น ความทะเล้นของเขาสองสาวแอร์โฮสเตสไม่รู้นิสัยของเขา นึกว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษ “ ฝากจูบแบบ lip Lockให้ผมได้ไหมพวกหนุ่มๆพวกนั้นจะได้รู้ว่าผมคือเจ้าของ”  สุนิต้าหน้าซีด โต้กลับ “ลุกขึ้นไปแสดงความเป็นเจ้าของเองสิคะ”วินนี่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา  “พวกคุณแซวผมไม่หยุด   ถ้าผมไม่กลัวโดนปลดเหมือนนักบิน "สไปซ์เจ็ท" ผมจะลุกขึ้นไปจูบคนรักของผมตอนนี้ต่อหน้าพวกผู้ชายหัวงูพวกนั้น “ ร่างสูงลุกขึ้นโน้มใบหน้ามาใกล้ริมฝีปากของเธอ  มือของสุนิต้าปิดปากร้อง “ Ohhh NO...“ สุนิต้า รีบปิดประตูห้องนักบินอย่างรวดเร็ว

        เครื่องบินลงจอดที่เมือง Ahmdเรียบร้อย วินนี่คว้าหมวกสวม ยืนจัดเครื่องแบบใส่ไม้แขวนฝากสุนิต้า“ ผมมีเวลา 40 นาที ขอลงไปส่งเธอก่อนนะครับ “  นิทตี้ลงจากเครื่องบินยืนรอวินนี่ที่บริเวณรับกระเป๋าใกล้ทางออกร่างของชายหนุ่มวิ่งเข้ามายืนข้างๆเธอ  “เพื่อนของผม ลัคกี้รอคุณอยู่ที่ทางออก  ผู้ชายสวมเสื้อยืดสีฟ้ากางเกงยืนส์สีดำ เขาจะมาส่งคุณก่อนเที่ยวบินสุดท้ายของคืนนี้ รักษาตัวด้วย โทรฯมาผม ห้ามลืม“  สวมกอดเธอ จุมพิตเธออย่างอ่อนหวาน   ผู้โดยสารชายที่แอบมองนิทตี้  ต่างมองเธอด้วยความผิดหวัง“เจอกันตอนค่ำนะคะ“   นิทตี้ก้าวเดินออกไปอย่างรวดเร็วตรงหาลัคกี้ “ Hi Nithaya“ ลัคกี้ทักทายเธอเข้ามาช่วยหิ้วกระเป๋าและถุงของฝาก

        “ขอบคุณนะคะ สำหรับกระเป๋าเงินที่คุณส่งให้ในวันนั้น“ ลัคกี้ยิ้มพร้อมกล่าว “ไม่เป็นไรครับ   ร่างอ้วนท้วมเดินคุยกับเธอจนถึงลานจอดรถ“ผมจะมารับคุณตอน 2 ทุ่ม  ก่อนเที่ยวบินออก 2 ชั่วโมง นี่นามบัตรผมมีอะไรก็ติดต่อมา“  นิทตี้ไม่รู้ว่าจะขอบคุณวินนี่กับลัคกี้อย่างไร ครั้งนั้นเธอก็คือเด็กสาวจากบ้านนอกเข้ามาหางานทำ แต่ในวันนี้เธอกลับมาที่นี่อีกครั้งทุกอย่างเปลี่ยนไปเธอไม่เหมือนคนเดิม ช่วงระยะเวลา 4 เดือนนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ระหว่างที่เธอนั่งในรถเก๋งสีฟ้าอ่อนของลัคกี้  เธอทบทวนเรื่องราวตั้งแต่บ่ายวันนั้น ลุง..พยายามข่มขืน ทำร้ายทุบตีเธอในห้องนั่งเล่น จากเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เธอตัดสินใจจองห้องพักและซื้อตั๋วเครื่องบินมากรุงเดลฮี เธอเจาะจงเที่ยวบิน Life 711นี้ ความปรารถนาต้องการพบผู้ช่วยนักบินหนุ่ม เธอเลือกนั่งดื่มกาแฟร้านFruity เพราะนักบินหนุ่มแวะทักทายเพื่อนก่อนขึ้นเครื่องทุกครั้ง เช้าวันนั้นเธอหนีภัยร้าย  ค่ำในคืนนั้นเธอเจอเทพบุตร มันคือวาสนา หรือ ความบังเอิญ    “คุณนิตยาถึงแล้วครับ”เสียงของชายหนุ่มเพื่อนสนิทของวินนี่  ชี้ไปที่โรงพยาบาล “โอ้ …ขอบคุณค่ะ”