อาร์ตเป็นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาๆ ที่ใช้ชีวิตประจำวันอย่างเรียบง่าย เขาไม่เคยคาดคิดว่าชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงในวันหนึ่งที่เขาถูกอัญเชิญไปยังโลกต่างมิติ
เช้าวันนั้น อาร์ตเดินไปที่มหาวิทยาลัยตามปกติ ท้องฟ้าสดใส และอากาศเย็นสบาย เขาเดินผ่านสนามหญ้าหน้าอาคารเรียนพร้อมกับคิดถึงบทเรียนที่จะต้องเรียนในวันนี้
“เฮ้ อาร์ต!” เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้อาร์ตหยุดเดินและหันไปมอง
“สวัสดี ตั้ม” อาร์ตตอบกลับพร้อมกับยิ้ม
“เ้าดูเหมือนจะมีเื่คิดมาก มีอะไรหรือเปล่า?” ตั้มถามพลางเดินเข้ามาหา
“ก็ไม่มีอะไรมาก ข้าแค่คิดถึงการบ้านที่ต้องทำให้เสร็จ” อาร์ตตอบด้วยเสียงเบา
“อืม ข้าก็เข้าใจ แต่บางทีเ้าอาจต้องพักผ่อนบ้างนะ” ตั้มกล่าวพร้อมกับตบหลังอาร์ตเบาๆ
อาร์ตหัวเราะ “ข้ารู้ ข้าจะพยายาม”
เมื่อพวกเขาเดินเข้ามาในอาคารเรียน เสียงประกาศจากลำโพงดังขึ้น
“ขอให้นักศึกษาทุกคนทราบ ขอเชิญร่วมงานวิชาการที่ห้องประชุมใหญ่ในเวลา 10:00 น. ขอขอบคุณ”
“โอ้ งั้นเราคงต้องไปร่วมงานวิชาการนี้” ตั้มกล่าว
“ใช่ ข้าคิดว่าเป็โอกาสดีที่จะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ” อาร์ตตอบ
หลังจากที่พวกเขาเข้าห้องเรียนและเตรียมตัวสำหรับการประชุม จู่ๆ ห้องก็เกิดการสั่นะเือย่างรุนแรง อาร์ตและตั้มต่างใและมองไปรอบๆ
“เกิดอะไรขึ้น?” ตั้มถามด้วยความกังวล
“ข้าไม่รู้ แต่เราต้องหาทางออกจากที่นี่” อาร์ตตอบพร้อมกับมองหาเส้นทางออก
ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าปรากฏขึ้นในห้องประชุม และอาร์ตรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าไปในแสงนั้น
“เฮ้ นี่มันอะไรกัน!?” อาร์ตะโออกมา แต่เสียงของเขากลับจางหายไปในความว่างเปล่า
ความรู้สึกหมุนวนและเสียงรอบข้างหายไปจนเขารู้สึกเหมือนลอยอยู่ในความว่างเปล่า
เมื่อแสงจางลง อาร์ตพบว่าตัวเองอยู่ในป่าทึบที่ไม่คุ้นเคย เขามองไปรอบๆ และเห็นต้นไม้สูงใหญ่และเสียงนกร้องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
“นี่ข้าอยู่ที่ไหน?” อาร์ตพูดกับตัวเอง
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ใกล้เข้ามา อาร์ตหันไปและเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากพุ่มไม้ เธอสวมชุดเกราะเบาและถือดาบสั้นในมือ
“เ้าเป็ใคร?” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
“ข้า… ข้าชื่ออาร์ต ข้ามาจากโลกอื่น ข้าไม่รู้ว่าข้าอยู่ที่ไหน” อาร์ตตอบอย่างตื่นตระหนก
“ข้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับคนจากโลกอื่นมาก่อน แต่ถ้าเ้ามาอย่างไร้เหตุผล ข้าจะไม่ยอมให้เ้าเป็อันตรายต่อหมู่บ้านของข้า” หญิงสาวกล่าวพร้อมกับจ้องมองอาร์ตอย่างตั้งใจ
“ข้าไม่มาเพื่อทำร้ายใคร ข้าแค่้าหาทางกลับบ้าน” อาร์ตอธิบาย
หญิงสาวดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ข้าเชื่อเ้า แต่ข้าต้องพาเ้าไปพบหัวหน้าหมู่บ้านก่อน”
“ข้าขอบคุณมาก ข้าชื่ออาร์ต แล้วเ้าล่ะ?” อาร์ตถามด้วยความรู้สึกขอบคุณ
“ข้าชื่อไอริส ข้าจะนำทางเ้าไป” เธอตอบ
ทั้งสองคนเดินทางไปยังหมู่บ้านใกล้ๆ ขณะที่เดิน อาร์ตและไอริสเริ่มพูดคุยกัน
“ไอริส เ้าสู้เก่งมาก ข้าดูออกจากท่าทางของเ้า” อาร์ตกล่าว
“ข้าได้รับการฝึกฝนมาั้แ่เด็ก หมู่บ้านของเราต้องเผชิญหน้ากับอันตรายมากมาย ข้าจึงต้องเรียนรู้ที่จะปกป้องคนที่ข้ารัก” ไอริสตอบ
“ข้าขอโทษที่ต้องถาม แต่เ้ารู้ไหมว่ามีทางไหนที่จะพาข้ากลับไปยังโลกของข้า?” อาร์ตถามด้วยความหวัง
“ข้าไม่แน่ใจ แต่หัวหน้าหมู่บ้านอาจรู้ เขาเป็คนมีความรู้มาก” ไอริสตอบ
เมื่อพวกเขาเดินมาถึงหมู่บ้าน ไอริสนำอาร์ตไปพบหัวหน้าหมู่บ้าน ชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่ในกระท่อมเล็กๆ และมองมาทางพวกเขาด้วยความสงสัย
“ท่านหัวหน้า ข้าพบคนจากโลกอื่นในป่า เขาชื่ออาร์ต และเขา้าหาทางกลับบ้าน” ไอริสกล่าว
หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้า “ข้ายินดีต้อนรับเ้า อาร์ต ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับการอัญเชิญจากโลกอื่นมาอยู่ที่นี่ เ้าอาจต้องหาวิธีการที่จะกลับไป”
“ข้าขอบคุณท่านมาก ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อหาทางกลับบ้าน” อาร์ตตอบด้วยความเคารพ
หัวหน้าหมู่บ้านยิ้ม “ข้าจะช่วยเ้า แต่เ้าต้องพร้อมเผชิญหน้ากับอุปสรรคมากมายในการค้นหาคำตอบ”
“ข้าพร้อม ข้าจะทำทุกอย่าง” อาร์ตตอบอย่างมั่นใจ
การผจญภัยของอาร์ตเริ่มต้นขึ้น และเขารู้ว่าเขาจะไม่ทำมันเพียงลำพัง แต่จะมีไอริสและคนในหมู่บ้านที่พร้อมช่วยเหลือเขาในการค้นหาทางกลับบ้าน