เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไป ปลูกผักอิหยัง

    หลงป่า

    กำไม้ในมือไว้แน่นกวัดแกว่งไปมา“เจ้าไม่อาจต่อกรกับพวกมันได้หนีไปเสีย”“ลองดูฤิทธิ์แป๋มบ้างเถอะจะจัดการให้ดูลำพังท่านไม่อาจขวางพวกมันให้ข้าช่วยเถอะ”ซงหยางถอนหายใจมองแป๋มที่มีท่าทีแข็งขัน“จูเจียข้าเป็นห่วงเจ้า” มือสังหารถลาเข้าใส่คนทั้งหมดอย่างตั้งใจจะฆ่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ