รักของผมเหมือนสองโลก

"อึก..อ่า นะนี่อะไรหน่ะ อื้อส์" มันคืออะไรหน่ะผมไม่รู้อะไรเลยผมจำได้ว่าผมหลับแล้วอ่า นี่ความฝันแน่เลย แต่ทำใมต้องเป็๲ฝันเปียกด้วยว่ะ 

"ก้อย หุ่นมึงโคตรเอ็กเลยว่ะ"

"อ่ะ..เฮ้ย!! ใครหน่ะ"ผมไม่รู้ว่ามันคือใครแต่ทำใมตัวผมมันหนักๆ ผมพยายามลืมตาขึ้นมาดูแต่ทำใม ทำใมมันลืมไม่ขึ้นว่ะ แยาแล้วโจรขึ้นบ้านรึเปล่าว่ะ ผมพยายามอยู่หลายรอบเพื่อมห้ตัวเองลืมตาให้ได้แต่ไม่เลย ผมลืมตาไม่ได้สักที อ่ามือนุ่มจังว่ะ 

"อ่าส์..อื้อส์..อ๊ะ..จะ จะเสร็จแล้ว อ่าส์" ผมไม่คิดเลยว่าผมจะฝันเปียก แต่เดียวนะเมื่อกี้เสียงใครหน่ะต้องตื่น ต้องตื่นแล้ว ผมรู้สึกเหมือนมีคนมากอดแต่ผมอยู่คนเดียวนี่ ขณะที่ผมกำลังคิดหนักอยู่ๆผมก็ หลับไปแบบไม่รู้ตัว

 `หึ น่ารักเป็๲บ้า ฝันดีนะ ฉันรักนายนะก้อย'

@ตอนเช้า 

 อ่า อะไรเปียกๆว่ะ 

พรึบ!!

"เฮ้อ ฝันเปียกจริงด้วยสินะ"ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำทันทีก่อนจะจำได้ว่าเมื่อวานผมได้ยินเสียงต้องเป็๲โจรแน่ๆผมต้องตรวจของในบ้านแล้ว ผมรีบอาบน้ำแต่กลับรู้สึกหนาวๆหลังแหะ อ่าช่างๆก็อาบน้ำก็ต้องหนาวละนะ 

   หลังจากผมตรวจเช็คบ้านเสร็จมั่นใจแล้วจึงไปทำกับข้าวเช้ากินแต่ผมดันทำเมนูโปรดที่เท็มมันชอบกินมากๆซะด้วย

 "ฮึก..ไอ้เท็ม ฮื้ออออ ฮึกฮื้ออออ ทะ..ทำใมทำใมมึงต้องทิ้งกูไปด้วย ฮื้อๆๆๆมึงรู้มั้ยกูยังไม่พร้อมจะเสียมึงไปเลยนะ ฮื้ออออ ไอ้เพื่อนเหี้*เอ้ยไปไม่บอกกันสักคำฮึกฮื้อออรู้มั้ยกูเสียใจขนาดใหนห๊ะ"

ผมนั่งร้องไห้กอดกับโต๊ะอาหารที่เคยมีไอ้เท็มมันนั่งและเสียงหัวเราะเสียงกวนตี*ของมันแต่วันนี้ไม่มีมันอีกแล้วผมโคตรจะเจ็บใจที่ทำได้แค่ร้องไห้ 

 @เท็ม 

ผมยืนดูไอ้ก้อยร้องไห้พร้อมโวยวายใส่ผมผมตายแล้วข้อนี้ผมรู้แล้วและวันที่เท็มไม่มางานศพผมผมก็เสียใจมากแต่พอมาวันนี้นี่ก็ผ่านมาสองเดือนกว่าๆแล้วที่ผมตายไปแต่ไอ้ก้อยมันยังร้องไห้อยู่เลยผมอยากกอดมันอยากขอโทษมันแต่ผมทำไม่ได้เลย ผมพยายามสื่อสารกับมันหลายรอบแต่ก็จนปัญญาแล้วจริงๆ ผมไม่รู้ต้องทำยังไงแล้ว

`ฮึก..ก้อยกูขอโทษ กูขอโทษ ฮึก..ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ดูแลมึงขอโทษที่ทำมึงร้องไห้ ขอโทษที่ทิ้งมึงไปแบบนี้'ผมเดินไปกอดมันถึงแม้มันไม่รับรู้เลยก็ตามแต่ผมก็อยากเคียงข้างมันนานๆ ทำใม๼๥๱๱๦์ใจร้ายกับผมแบบนี้นะ

@จบพากย์เท็ม