บทที่ 21 ลั่นไก
การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของเฉาตงเฉียงมันมากเกินไปและผิดปกติเกินคาด ผู้ชายที่เมื่อกี้ยังร้องไห้ฟูมฟายแทบจะสติแตก อยู่ๆ กลับมามีความมั่นใจได้ นี่ไม่ใช่การแกล้งโง่ แสดงว่าเขาต้องมีอะไรมาเป็แบ็ค ถึงโจวหยุนเทียนจะไม่ค่อยได้ติดต่อกับเฉาตงเฉียง แต่เขาก็พอจะเข้าใจ เฉาตงเฉียงเป็พวกปากเก่งแต่ขี้ขลาด แถมยังป๊อด ไม่มีความอดทน ไม่น่าคบหาสักนิด
ในสายตาของโจวหยุนเทียน ผู้ชายมีอยู่สามประเภท ประเภทแรกก็เหมือนเขา ยืดหยุ่นได้ รู้จักปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ ประเภทที่สองก็เหมือนพี่หลิน อ่อนโยน สุภาพ น่าอยู่ใกล้ ประเภทสุดท้ายก็คือแบบถังเส้าคนนี้ ทรงพลัง!
ไม่มีใครสนใจคำพูดของเฉาตงเฉียง เพราะเมื่อกี้เขายังทำตัวเหมือนเศษขยะอยู่เลย จะเปลี่ยนไปได้ขนาดนั้นเชียวเหรอ แต่สัญชาตญาณก็บอกเขาว่าหมอนี่ไม่ได้โกหก หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถังคุนก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเป็อย่างที่เขาคิด เื่นี้ก็น่าสนุกขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว
ถังคุนอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก แต่มันกลับทำให้เฉาตงเฉียงรู้สึกเหมือนโดนยั่วโมโห ผู้ชายคนนี้มันดูถูกเขามากเกินไปแล้ว คิดได้ดังนั้น เขาก็ควักปืนออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้วเล็งไปที่ถังคุน
สถานการณ์ที่เปลี่ยนไปทำให้ทุกคนหน้าซีด ปืนเป็ของต้องห้ามในจีน ถ้าไม่มีใบอนุญาตจากรัฐ ต่อให้มีเงินก็ไม่สามารถพกออกมาแบบนี้ได้ ยิ่งเป็พวกขี้ขลาดอย่างเฉาตงเฉียง ยิ่งไม่มีคุณสมบัติจะได้ปืน
บางทีนี่อาจจะเป็ครั้งแรกที่เขาเอาปืนจ่อใส่คนจริงๆ มือของเขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ หลินเล่อมองไปมาระหว่างคนทั้งสองด้วยความกังวล เธออยากจะตบหน้าตัวเองซักที ทำไมต้องปากไวด้วย ถ้าเธอไม่เร่งเขา ก็คงไม่เกิดเื่แบบนี้ขึ้นหรอก
ซูจินหลินและคนอื่นๆ ก็หน้าเสียไปตามๆ กัน ใครจะอยู่หรือตายเขาไม่สนใจหรอก แต่ถ้าเื่นี้หลุดออกไปจากอวี้ห่าว มันจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจของตระกูลมู่ที่กำลังพยายามฟอกขาวอยู่ แถมคนทั้งสองคนนี้ก็ไม่ใช่ธรรมดา ถึงตระกูลมู่จะไม่กลัว แต่เื่วุ่นวายแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี
คุณชายสามมู่ก็ได้รับรายงานเื่ถังคุนจากตระกูลถังแห่งปักกิ่งกำลังมีเื่ที่อวี้ห่าว เขาขมวดคิ้วทันที ถังคุนคนนี้ พวกเขาไม่รู้จัก รู้แค่ว่าหลังจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เขาก็ถูกส่งเข้ากรมทหารโดยผู้ยิ่งใหญ่แห่งตระกูลถัง ปีแรกยังพอมีข่าวคราวของเขาบ้าง แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้ข่าวเขาอีกเลย แม้แต่คนในตระกูลถังก็ไม่รู้ แต่เมื่อครึ่งปีก่อน ถังคุนก็ปลดประจำการออกมา แต่ข้อมูลของเขาก็ยังคงเป็ความลับ คนที่รอบคอบหน่อยก็รู้ว่าเื่นี้มันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ถ้าถังคุนเป็อะไรไป ตระกูลมู่จะรับมือกับความโกรธของตระกูลถังไหวเหรอ?
พอคิดถึงเื่พวกนี้ สีหน้าของมู่ิฮุยก็ยิ่งแย่ลง โดยเฉพาะคำพูดไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงของซูจินหลิน ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าเื่นี้คงจบง่ายๆ ไม่ได้ นี่มันเป็การท้าทายศักดิ์ศรีของลูกหลานตระกูลใหญ่นะ!
"อยากลองให้ฉันสอนวิธีจับปืนมั้ย? เห็นมือสั่นขนาดนี้ คงไม่เคยเล่นปืนมาก่อนสินะ กระจอกจริงๆ" ถึงจะถูกปืนจ่ออยู่ แต่ถังคุนก็ทำเหมือนมองไม่เห็น สีหน้ายังคงผ่อนคลาย แถมยังพูดจายียวนกวนประสาทไม่เปลี่ยน
หลินเล่อถึงกับหัวเราะออกมาเพราะความโมโห นี่มันไม่ใช่เวลาจะมาล้อเล่นนะ ถูกปืนจ่อหัวอยู่แท้ๆ ทำไมยังไม่รู้จักสำรวมอีก
ตอนนี้โจวหยุนเทียนรู้สึกว่าถังเส้าเป็ลูกผู้ชายตัวจริง ในสถานการณ์แบบนี้ยังไม่ยอมถอย คนแบบนี้จะไปหาที่ไหนได้อีก
"ไม่ต้องมาเหน็บแนม ฉันบอกเลยนะว่าฉันยิงปืนเป็จริงๆ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าต่อให้ฉันยิงแกแล้ว จะมีใครทำอะไรฉันได้!" เฉาตงเฉียงเห็นถังคุนไม่สนใจปืนในมือเขา เขาก็ยิ่งกลัว หรือว่าผู้หญิงคนนั้นสำคัญกับเขามากขนาดนั้น? คิดได้ดังนั้น เขาก็หันปากกระบอกปืนไปทางหลินเล่อที่ยืนอยู่ข้างๆ หลับตาลงแล้วปลดเซฟ เสียง "ปัง!" ดังขึ้น เขาลั่นไกแล้ว!
…………………………