Fall in love : 22
คบเลย!
[คู่รองตอนสุดท้าย]
หลังจากนั้นซีอาร์กลับไปที่บ้านของตนเอง เขาเข้าไปทำความสะอาดบ้านจนเสร็จแล้วเก็บของของตนเองมาอยู่กับฝ้ายชั่วคราว
ณ ตอนนี้ซีอาร์นั่งก้มหน้าเล็กน้อยอยู่ที่โซฟาตัวยาว รู้สึกเหมือนกับิญญาหลุดออกจากร่าง เหนือ แอชตัน และฝ้ายยืนมองด้วยความรู้สึกสงสารเขาอย่างมาก คนเดียวที่เขารักและหวงแหนมากที่สุดกลับจากเขาไปอย่างไว
ตรู๊ดดด~! ตรู๊ด~!
ซีอาร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ถือสายรออยู่นานมากพอสมควรกว่าจะรับสาย
"ป้าครับ..."เมื่อคนปลายสายกดรับ เขาเอ่ยเรียกออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
:อะไร!? นี่ร้องไห้หรอ!? จะขออะไรล่ะ!?:คนปลายสายเอ่ยถามเสียงดุ ทั้งๆที่ยังไม่รู้สาเหตุที่ชายหนุ่มโทรหาเลย
"ซูตายแล้ว...ฮึก! ฮืออ..."ชายหนุ่มพูดบอกแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง คนปลายสายถึงกับชะงักนิ่งใ "ตอนนี้เธออยู่ห้องดับจิตที่โรงพยาบาล XXX"
"ฉันไม่น่าปล่อยให้ซูกัสไปอยู่กับแกเลยจริงๆ!!"คนปลายสายว่าเสียงดุออกมาแล้วกดวางสายทันที ซีอาร์วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะโดยที่ยังคงร้องไห้อยู่
หญิงสาวค่อยๆเดินมาแล้วหยุดอยู่ตรงหน้าซีอาร์ เธอโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วโอบกอดเขาไว้ มือบางลูบแผ่นหลังหนาเบาๆเพื่อเป็การปลอบโยน
"ขอโทษนะที่รบกวนเธอ..."ซีอาร์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับพยายามจะหยุดร้องไห้ "เดี๋ยวต้องบอกพี่กรกับเจนด้วย...เห้อ..."
"อืม...ไม่เป็ไร...มันไม่ใช่ความผิดของนาย"ฝ้ายตอบกลับแล้วผละกอดออก ชายหนุ่มจึงเงยมองเธอเล็กน้อย
"ฉันขอโทษด้วยนะ...ถ้านายไม่มารู้จักฉันเื่นี้ก็คงไม่เกิดขึ้น..."ฝ้ายพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด และถ้าวันนั้นหญิงสาวไม่เข้าไปช่วยซีอาร์ทั้งสองคนคงจะไม่ได้มาอยู่ในจุดนี้ด้วยกัน
"ไม่เป็ไรหรอก...ยังไงสักวันไม่ฉันก็ซูนั่นแหละที่ต้องตายเพราะไม่มีเงินจ่ายหนี้ที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้เป็ภาระ"เขาตอบกลับ
"เลิกโทษตัวเองกันได้แล้ว"แอชตันเอ่ยขัดคอขึ้นมา "ถ้าเราเจอตัวมันอยากจะให้ทำยังไง?"เขาเดินมาแล้วเอ่ยถาม
"ถ้าเจอหรอ...ผมไม่อยากจะอะไรมากหรอกนะ...เพราะต่อให้ทำร้ายมันจนสาหัสพิการยังไงน้องผมก็ไม่ฟื้นจากความตายอยู่ดี...แต่ยังไงก็...ฝากฆ่ามันที...ทำกับมันเหมือนที่มันทำกับน้องผม"ซีอาร์เงยมองแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แอชตันจึงพยักหน้าตอบรับ
ณ วันเผาศพของซูกัส
"แกหายไปไหนมาฮะ!!?!? โผล่หน้ามาในวันเผาศพของน้องแกเนี่ยนะ!! ฮืออ!!"เมื่อซีอาร์ก้าวฝีเท้าเข้ามาในวัด เสียงของหญิงสาววัยกลางคนผู้เป็ป้าเอ่ยถามออกมาพร้อมกับกระชากเสื้อเขา ใบหน้าร้องไห้ออกมาอย่างหนัก "เพราะแก!! ฉันไม่น่าให้เธอไปอยู่กับแกเลย!!"
ชายหนุ่มยืนนิ่งให้คนเป็ป้าด่าทอออกมา คนอื่นๆต่างรีบพากันห้ามแล้วดึงตัวเธอออกมา ฝ้ายและลูกน้องของเธอช่วยกันห้ามเช่นกัน
"คุณคิดว่าคุณเสียใจอยู่คนเดียวหรอคะ!? นี่มันงานศพคนที่ซีรักมากที่สุดนะคะ! คุณยังจะด่าเขาอีกหรอ!?"เป็ฝ้ายที่เอ่ยถามเสียงตะคอก ป้าถึงกับหันจ้องเขม็งทันที
"แล้วแกเป็ใคร!?"เธอเอ่ยถามกลับเสียงตะคอกเช่นกัน
"พูดจาให้มันดีๆหน่อย ระวังจะโดนเก็บโดยไม่รู้ตัว"เหนือเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าดุดัน ป้าหันจ้องเขม็งใส่เขาเช่นกัน
"ไว้เราจะนำเงินมาให้แทนคำขอโทษนะครับ มันเกิดจากพวกเราเองด้วยเลยทำให้พวกมันพาลไปถึงหลานสาวของคุณ"พ่อของฝ้ายเดินมาแล้วพูด ตามด้วยแม่ของเธอเดินมาหยุดยืนข้างๆ
"เราจะขอรับตัวซีอาร์ไปทำงานด้วยเองค่ะ"แม่ของฝ้ายพูดขอ
"เอาๆมันไปเถอะ! ตัวปัญหาแบบนี้ฉันไม่เอาหรอก!"ป้าตอบกลับแล้วมองซีอาร์ั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า สายตาบ่งบอกถึงความรังเกียจและโกรธแค้นเขาอย่างมาก
"แล้วไม่ใช่เพราะคุณหรอซีอาร์ถึงเป็แบบนี้? เพราะคุณไม่ใช่หรอ? ซีอาร์ถึงออกจากบ้านไปอยู่คนเดียว"แอชตันพูดขึ้นมาบ้าง คนเป็ป้านิ่งเงียบไม่ตอบกลับแต่อย่างใด
เธอมองซีอาร์เล็กน้อยแล้วเดินหนีไป ชายหนุ่มทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น รู้สึกเจ็บใจอย่างมากจนแทบทนไม่ไหว สายตาแอบเหลือบไปมองกรและเจนเล็กน้อย กรและเจนมองเขาด้วยสีหน้าเสียใจไม่ต่างกันแต่ไม่ได้นึกโทษซีอาร์เลยสักนิด
"นาย...จะกลับก่อนไหม?"ฝ้ายหันไปถามซีอาร์
"ไม่ล่ะ อีกเดี๋ยวก็จะเผาศพแล้ว"เขาตอบกลับ จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงก็มาถึงเวลาเผาศพ
ควันสีเทาขุ่นล่องลอยออกมาจากปล่องเมรุเผาศพล่องลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ซีอาร์มองควันที่ล่องลอยตามอากาศไปด้วยสีหน้านิ่งเฉย ดวงตากลมค่อยๆมีน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว
เมื่อฝ้ายหันไปเห็นว่าชายหนุ่มข้างกายตนเองมีน้ำตาไหลออกมา เธอจึงจับมือเขาไว้แล้วใช้ปลายนิ้วโป้งลูบมือเบาๆเชิงปลอบโยน
ซีอาร์หันมองเล็กน้อยแล้วรีบยกมือขึ้นปาดน้ำตาตนเองทันที และเมื่อจบพิธีทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว...ทั้งสองคนเดินทางกลับไปที่หอพักด้วยกัน เหนือและแอชตันด้วยเช่นกัน
"นายไม่ต้องทำงานกับพ่อฉันนะ"ฝ้ายพูดสั่งทันทีเมื่อเข้ามาในห้อง
"ทำไม?"ซีอาร์เอ่ยถามกลับด้วยสีหน้างุนงงและคิ้วขมวดเป็ปม
"อยากฆ่าคนหรอ?"เธอหันไปเอ่ยถามอีกครั้ง ชายหนุ่มถึงกับชะงักไปนิด "ครอบครัวฉันไม่ได้ทำงานบริสุทธิ์...ฉะนั้นนายห้ามทำเด็ดขาด"
"อืม..."เขาตอบรับในลำคอแค่นั้น
"หาแฟนซะนะนาย...เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นบ้าง"ฝ้ายพูดขึ้นมาอีกครั้ง
"น้องฉันเพิ่งตายยังจะมาพูดแบบนี้"เขาว่ากลับเสียงดุเล็กน้อย
"ก็เผื่อนายจะมีความสุขขึ้นบ้างไง"ฝ้ายตอบกลับ "ฉันว่าน้องนายน่าจะอยากเห็นนายมีความสุขมากกว่ามานั่งเศร้าไปวันๆนะ ถ้ามีความสุขเพื่อตัวเองไม่ได้...ก็มีความสุขเพื่อน้องนายสิ"
"..."ซีอาร์มองเธอด้วยสีหน้านิ่งเฉย "งั้นเธอมาเป็แฟนฉันสิ"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ฝ้ายถึงกับชะงักกึกทันที
เหนือและแอชตันที่กำลังหาอะไรทานถึงกับชะงักกึกเช่นกัน ก่อนที่ทั้งสองคนจะหันมองฝ้ายและซีอาร์
"จะ...จะบ้าหรอ!?"ฝ้ายว่าออกมาแก้เขิน
"ก็เธอบอกให้หาแฟนสักคนหนิ...เผื่อจะมีความสุข ตีกับเธอก็มีความสุขดี ซูน่าจะไม่คัดค้านด้วยที่มีเธอเป็พี่สะใภ้"เขาตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเฉย หญิงสาวที่ได้ยินแบบนั้นมีสีหน้าเลิ่กลั่กทันที
"คบเลย!"
"คบเลยเถอะ!"
เหนือและแอชตันยืนมองแล้วแอบพูดเชียร์ทั้งสองคนเบาๆ ฝ้ายยังคงมีท่าทางที่ดูเลิ่กลั่กและลังเล ไม่รู้ว่าควรจะตอบคบดีหรือไม่
"สรุป?"ซีอาร์เอ่ยถามย้ำอีกครั้ง
"อะ...อื้ม"เธอตอบรับในลำคอด้วยสีหน้าเคอะเขิน ซีอาร์แอบหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อยให้กับท่าทางของหญิงสาว "ไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นเถอะ"
"อื้ม ขอบใจนะ"ซีอาร์พูดพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย ฝ้ายจึงส่งยิ้มกลับก่อนที่ซีอาร์จะเดินไปเข้าห้องน้ำ
"ยิ้มอะไรกัน!?"ฝ้ายเอ่ยถามทันทีเมื่อหันไปเห็นเหนือและแอชตันยืนมองเธอแล้วแอบอมยิ้มกันอยู่ แต่ทั้งสองคนกลับส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะเดินหนีไปหาอะไรทานต่อ
"หึ! บ้าเอ๊ย..."ซีอาร์ยิ้มแล้วว่าออกมาเบาๆ ก่อนจะเปิดน้ำเพื่อล้างหน้า เขาเงยหน้าขึ้นมองกระจกแล้วหุบยิ้มลงอย่างช้าๆ "ไปเกิดใหม่ไวๆนะซู...ไปเกิดอยู่ในครอบครัวที่ดีกว่านี้นะ..."
ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแ่เบา น้ำสีใสค่อยๆไหลออกมาจากดวงตาอีกครั้ง เขารีบใช้มือรองน้ำล้างหน้าอีกครั้งแล้วเดินออกไป
"ทำอะไรกันอ่ะ?"เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นความชุลมุนที่ห้องครัว
"หาวิธีทำกับข้าวน่ะ"ฝ้ายตอบ
"อย่าบอกนะว่าโตป่านนี้แล้วยังทำกับข้าวไม่เป็อีก?"ซีอาร์เอ่ยถามอีกครั้ง ทั้งสามคนจึงพยักหน้าหงึกๆพร้อมกัน
"ฉันไม่จำเป็ต้องทำอาหารเองอ่ะ ปกติไปทานข้างนอกไม่ก็ให้แม่ครัวทำ"แอชตันตอบ
"ฉันซื้อทานอย่างเดียว"เหนือตอบ
"ฉันก็ซื้อมาทาน"ฝ้ายตอบ ซีอาร์ถึงกับกุมขมับทันทีก่อนจะเดินเข้าไป
"หลบไป เดี๋ยวทำให้ทานเอง"เขาพูดสั่ง ทั้งสามคนพร้อมใจหลบให้ซีอาร์ทันที ชายหนุ่มจึงเริ่มทำอาหาร
"นายทำอาหารเก่งจัง"ฝ่ายเอ่ยชมออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึง ในระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังทำอาหารอยู่ และเธอยืนดูเขาทำอาหารด้วย
"ฉันอยู่คนเดียวไง เลยฝึกทำ"เขาตอบ ฝ้ายจึงพยักหน้ารับ สักพักซีอาร์ทำอาหารจนเสร็จเรียบร้อยและจัดจานเสิร์ฟ หลังจากนั้นทั้งสี่คนร่วมนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน
--------------------------
ว่า 3 ะเือีก 1 ???? (ญาริน Said : ฉันก็ทำอาหารไม่เป็นะ! คนทำไม่เป็ย่อมไม่ผิด! ????)
จบคู่รองอย่างแฮปปี้~
3K
