Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่ 11​ เข้ามา!


    หลังจากที่​ ได้ผู้ชนะทั้ง​ 10 กลุ่มแล้ว​อาจารย์ร่างใหญ่ก็อธิบาย​ กติกาการต่อสู้​ รอบต่อไปทันที​
    "เอาละ"​ รอบต่อไป​ นักเรียนทั้ง 10 คน​จะถูกจัดลำดับไว้​ตามกลุ่ม​ อันดับ 1​ โทมัส​ อันดับ​ 2​ ชิงอีฮัน​ อันดับ​ 3 คาน​ อันดับ​ 4 หยูเฟย อันดับ 5​ กวนอีชิง​ อันดับ​ 6​ พูกัง​ อันดับ ​7เซี่ยเย่ อันดับ 8​ งิวยะ​ อันดับ 9 อ้ายเฉิน และ​ อันดับ 10 เย่ชิงหยู
    การประลองแต่ละครั้ง​ นักเรียนจะสามารถประลองได้คนละ​ 2​ รอบ​ โดยเริ่มจากอันดับต่ำที่สุด​ สามารถท้าทายใครก็ได้​ เมื่อประลองครบแล้วใครที่อยู่ตำแหน่งไหน​ ก็จะได้ลำดับที่เท่านั่น
    "เริ่มได้เลย​ ลำดับที่สิบ​ เย่ชิงหยูออกมา​ ท้าทายใคร​ เลือกได้เลย"อาจารย์ร่างใหญ่เอ่ยขึ้น
    เย่ชิงหยูที่กำลังยืนมองผู้เข้าแข่งคนอื่นๆอยู่​พลางสำรวจพลังของแต่ละคน​
    "อืม​ เอาไงดีนะ​ เราสู้​ทั้ง9คนได้เลยนะเนี่ย"​เย่ชิงหยูยืนเอามือเกาคาง​ ขนาดนั้นเขาก็ตัดสินใจเอ่ยออกมา​ ซึ่งคำพูดนี้ทำให้ทั้งอาจารย์รวมถึงนักเรียนทั้งหมด​อึ้ง
    "เอ่อ​ ผมขอสู้พร้อมกันหมดเลยได้ไหมครับ​ สู้กับทั้ง9คนเลย"เย่ชิงหยูยกมือเอ่ยถาม
    โทมัสกับคนอื่นๆเมื่อฟังดังนั่นก็​รู้สึกโกรธ​ เป็นแค่จิตวิญญาณขั้น3​ กล้าดียังไง​ ชิงอีฮันที่แต่เดิมเธอเป็นคนนิ่งเฉย​ ตัวเธอเองยังมีอาการของขึ้นเล็กน้อย​ ผู้เข้าแข่งแต่ละคนก็มีความภาคภูมิใจของตัวเอง​ แต่ละคนขึ้นชื่อว่าเป็น​ อัจฉริยะ​ แต่มาถูกเด็กน้อยคนนึงดูถูกถึงขนาดนี้​
    งิวยะถึงกับกัดฟันแน่น​มั่นใจว่าจะสั่งสอนเจ้าเด็กนี่​ ให้ปางตาย​ ไปนอนรักษาตัวซักหลายสัปดาห์เลยทีเดียว​
    นักเรียนคนอื่นๆที่ดูการประลองก็รู้สึกหมั้นใส้เย่ชงหยูอย่างมาก​ ​ ตะโกนด่าออกมากันมามาย
    "ไอโง่​ คิดว่าตัวเองเก่งหรือไงวะ"
    "แค่เป็นอันดับ1 ในกลุ่ม​ไม่ได้หมายความว่าตัวแกเองจะ​อวดดีได้นะเว้ย"
    เย่ชิงหยูยืนฟังด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม​ อาจารย์ร่างใหญ่เห็นนักเรียนตะโกนด่ากันกะเอ่ยขึ้นมาทันที
    "เงียบ"​นักเรียนที่ตะโกนต่อว่าถึงกับหุบปากสนิท เขาหันไปเอ่ยกับเย่ชิงหยู
    "นี่เจ้าหนู​ ยังไงก็ไม่ได้หรอกนะ​"
    เย่ชิงหยูที่ได้ฟังดังนั่นก็​ถอนหายใจออกมา​"เฮ้อ​ ว่าแล้วเชียว​ ชั่งมันเถอะ​"เย่ชิงหยูส่ายหัว
    แต่แล้ว​ เสียงที่ฟังสบายๆก็เอ่ยออกมา​​เสียงสะท้อนดังไปทั่วทั้งลานประลอง​
    "ให้เจ้าหนูนี่แข่ง 1 ต่อ 9 ได้​ ข้าอนุมัติ​​"เป็นเฟยเซียนนี่เอง​
    อาจารย์ร่างใหญ่ได้ยินดังนั่นก็พูดสวนขึ้นมา
    "ได้ยังไงกันครับ​ ท่านเฟยเซียน​ กติกาต้องเป็นกติกาสิครับ​ท่าน"
    เฟยเซียนได้ยินดังนั่นก็มีสีหน้ายิ้มแย้ม
    "ไม่เป็นไร​ เปลี่ยนกฏบ้างก็ไม่เลวนักหรอกนะ​ ​ฮ่าๆ"​เฟยเซียนหัวเราะออกมา​
    อาจารย์ร่างใหญ่เมื่อได้ยินดังนั่นก็ถอนหายใจออกมา​อย่างช่วยไม่ได้
    "ทราบแล้วครับท่านเฟยเซียน​ เอาละทุกคนรับการประลองนี้หรือไม่​"อาจารย์ร่างใหญ่หันไปเอ่ยกับ ผู้เข้าแข่งคนอื่นๆ​
    งิวยะเมื่อได้ยินดันนั่นก็ตอบรับทันที​ เพราะเขาต้องการสั่งสอนเจ้าเด็กนี่เต็มแก่​ ผู้เข้าแข่งคนอื่นๆ​ ก็หันมองหน้ากันไปมา​ ผลสุดท้ายสรุปคือ​ รับคำท้า​ พวกเขาคิดว่าคงต้องสั่งสอนเจ้าเด็กนี่ให้หลาบจำเสียหน่อย​ รู้สึกจะทำตัวอวดดีเกินไป
    เย่ชิงหยูได้ยินดังนั่นก็แสยะยิ้ม​ ผู้เข้าแข่งคนอื่นๆก็​อยู่บนลานประลองเรียบร้อย
    อาจารย์ร่างใหญ่เมื่อเห็นว่าผู้เข้าแข่งขันพร้อมกันแล้ว​ก็ประกาศเริ่มการประลองทันที
    เมื่อเสียงจบลง​ งิวยะไม่รอช้า​ เค้นพลังออร่าระเบิดออกมาจากร่าง​ ฝีเท้าพุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว​ เขาใช้ทักษะวิชาขั้นสุดยอดของตนเองทันที
    "ฮึ่ม ​ตายซะ ไอเด็กน้อย"​วิชาหมัดระเบิดกัมปนาท​ ทักษะนี้ขนาดถูกใช้ออกมา​ เมื่อกระทบกับเป้าหมาย​ จะเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นสั่นไหว​ การทำลายของมันถือว่าเป็นทักษะระดับต้นๆของขั้นกลางเลยทีเดียว
    เย่ชิงหยูเห็นดังนั่นก็แสยะยิ้ม​ ยกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นรับหมัดระเบิดของงิวยะ​ ทันที​
    "ปังงง​"เสียงกระทบของหมัดและฝ่ามือปะทะกัน​ เกิดฝุ่นควันฟุ่งกระจายไปทั่วลานประลอง​
    เมื่อฝุ่นควันค่อยๆสลายหายไป​ งิวยะที่เห็นดังนั่นก็ได้แต่ทำหน้าเงียบ​ เพราะว่า​หมัดของเขาถูก​ ฝ่ามือที่ไม่ได้ใช้พลัังรับเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย​
    "เป็นไปได้ยังไง​"เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้าน
    นักเรียนคนอื่นๆก็ได้แต่อึ้ง​ อ้าปากค้างอยู่อย่างนั่น
    "ก็นะ​"เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้น​ เขาไม่รอช้า​ จับหมัดของงิวยะ​ เหวี่ยงตัวเขาขึ้นไปบนอากาศด้วยพลังมหาศาลทันที​ งิวยะที่ตอนนี้กำลังมึนงงอยู่ก็พลันได้สติ​ ขนาดนี้เข้าอยู่กลางอากาศ​ เย่ชิงหยูกระโดดตามเข้าไป​ ขนาดลอยอยู่บนอากาศ​ เย่ชิงหยูปลดปล่อย​ หมัดห้าราชา​ กระบวนท่า​ วิหคเพลิง​ สำแดงเดช​ ออร่าวิหคเพลิงปรากฏ​ ส่องสว่างเจิดจ้า​ แสงสีแสงบาดตา​สาดส่อง​ เย่ชิงหยูเหวี่ยงหมัดไปทันที​ วิหคเพลิง​พุ่งทะยานฟ้าด้วยความรวดเร็ว​ เข้าใส่งิวยะ​
    งิวยะที่ตอนนี้ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศก็ไม่มีที่ให้หลบ​ ถูกวิหคเพลิงกระแทกเข้าจังๆ​ เสียงระเบิดดังสนั่นเกิดขึ้น
    "ตูมมม​"งิวยะกระเด็นลอยไปไกลหลาย10​เมตร​ ล่วงตกมาจากฟ้า​ เลือดสีแดงท่วมตัวราวกับถูกแผดเผา​ สลบเหมือดไปทั้งอย่างนั่น​
    นักเรียนคนอื่นๆได้แต่เงียบ​ เย่ชิงหยูตอนนี้ที่ ร่วงหล่นมาถึงลานประลองแล้ว​ ก็เอ่ยกับผู้เข้าแข่งคนอื่นๆ​ด้วยสีหน้าเยาะเย้ย​

    "เข้ามา​ ถ้าไม่เข้ามาทั้งหมด​ พวกนายก็ไม่มีหวังจะชนะได้หรอกนะ​"เย่ชิงหยูคำรามประกาศก้องด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม