ตอนที่ 18 หน้าที่ ที่ลำบากใจ
[ก้าววายุไวเหนือเสียง]
พึบ! ปั๊ก!
อ๊ากกก!
โดโนแวนทำการโจมตีเหล่าทหารจากด้านหลังโดยใช้สกิลที่ทำตัวให้เขาว่องไวมากๆ ราวกับเป็วิญญานที่โผล่มาแล้วหายไปเหล่าทหารทำได้เพียงยืนงงแล้วล้มไปทีละคน ไม่มีใครตามทันความไวของโดโนแวนได้เลย.........
SKILL ก้าววายุไวเหนือเสียง ใช้ SP 10 ขอบเขต 9 ช่อง รอบทิศทาง
รายละเอียด: ทำให้ผู้ใช้สามารถเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปยังพื้นที่เป้าหมายที่้าได้ในชั่วพริบตา คล้ายการวาป การหายตัว หรือเทเลพอร์ทจุดเด่นเพื่อใช้ในการหนีหรือพุ่งเข้าหาศัตรูไม่ให้ทันตั้งตัว
"สะ สะ สุดยอดเลยคุณโดโนแวน มองไม่เห็นตัวเลย"โอ้ถึงกับตลึงในความว่องไวของโดโนแวนสิ่งที่โอ้มองเห็น มีเพียงแค่ทหารที่ล้มลงทีละคนๆ......
ย๊ากกกก!
"แย่หละ! จากด้านหลัง"โอ้ไม่ทันระวังเพราะกำลังอึ้งกับความเร็วของโดโนแวนทหารได้รอบเข้าด้านหลังของโอ้พร้อมที่จะโจมตีโอ้แต่ยังดีที่........
พึบ! ปั๊ก!
อ๊ากกก!
โดโนแวน: "เ้าหนูอย่าเหม่อสิอย่าทำให้ข้าต้องคอยพะวงหลัง" โดโนแวนเตือนโอ้ให้ดึงสติกลับมา เพราะเขาจะได้สู้แบบไม่ต้องมาห่วงโอ้.......
"ขอโทษครับคุณโดโนแวนผมจะไม่พลาดอีกละครับ"โอ้ตั้งสติและทำตามที่โดโนแวนบอกให้เขาระวังตัว..........
พึบ! ปั๊ก!
อ๊ากกก!
ชั่วพริบตาทหารนับสิบนอนอยู่ที่พื้นกันหมดเหลือเพียงหัวหน้าทหารยามที่ยืมอ้าปากค้างทั้งตัวเปียกไปด้วยเหงื่อปากสั่นไม่หยุด และโดโนแวนก็เดินตรงมาที่หัวหน้าทหารยาม......
หัวหน้าทหารยาม: "กะ กะแกเป็ไปได้ไงทหารนับสิบสกิลอะไรกัน"หัวหน้าทหารยามพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นและดูหวาดกลัวเป็อย่างมาก......
โดโนแวน: "ไปไหนหมดแล้วความกล้าและความปากดีของแก"โดโนแวนกล่าวถามหัวหน้าทหารที่ ยืนตัวแข็งอยู่โดยไม่มีคำตอบจากปากของเขาเลย........
ปั๊ก!
จบคำถามของโดโนแวนหัวหน้าทหารยามก็ลงไปนอนที่พื้นทันที.......
"คุณโดโนแวนพวกทหารพวกที่โดนคุณโดโนแวนจัดการไปทั้งหมดพวกเขาจะเป็อะไรรึเปล่าครับ"โอ้ถามถึงทหารที่โดโนแวนจัดการไปทั้งหมดว่าพวกเขาตายหรือแค่าเ็โดโนแวนจึงหันมาตอบโอ้......
โดโนแวน: "แค่าเ็ติดสถานะคำสาปอ่อนแรง จากออฟชั่นของดาบพิทักษ์ัที่ข้าอยู่ อีกราวๆ 30นาทีพวกเขาก็หายแล้วหละไห้อยู่ตรงนี้ไปก่อน" โดโนแวนบอกโอ้ว่าการโจมตีของเขาไม่ทำให้ตายแค่ทำให้ขยับตัวไม่ได้ในระยะเวลานึงเท่านั้น.......
"สุดยอดไปเลยนะคุณโดโนแวนเนี่ย"โอ้กล่าวชมโดโนแวน แต่โดโนแวนก็ตอบกลับโอ้มาว่า
โดโนแวน: "นี่เป็เพียงด่านแรกเท่านั้นเ้าหนูข้างในยังมีพวกระดับข้าอีกหลายคน" โอ้ต้องใอีกครั้ง เมื่อโดโนแวนบอกว่าคนที่เก่งระดับเขายังมีอีกหลายคน.......
"ยังมีที่โหดระดับคุณอีกหลายคนเลยเหรอครับเราจะรอดไหม"เมื่อโดโนแวนบอกว่าคนที่เก่งไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นโอ้จึงรู้สึกวิตกว่าจะไม่สามารถผ่านเข้าไปหากษัตริย์เท ออน ได้
โดโนแวน: "ระดับพลังเทียบเท่าข้าก็มีอยู่หลายคนและที่แกร่งกว่าข้าก็มีหลายคนเช่นกัน"ยิ่งโดโนแวนบอกว่ายังมีคนที่เก่งกว่าเขาโอ้ยิ่งวิตกกว่าเดิมแต่โดโนแวนก็พูดให้โอ้มีสติ
โดโนแวน: "เ้าหนูข้าเชื่อว่าหลายๆคนยังไม่ปักใจเชื่อว่าข้าเป็คนขโมยดาบของกษัตริย์ เท ออน เพราะพวกเขาไม่มีหลักฐานข้าถึงกล้าพาเ้ามาไงหละแต่ถ้าจะมีคนที่ไม่ฟังเราอธิบายมันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาแต่ถ้าใครมาขวางทางข้าก็ต้องจัดการเพื่อเข้าไปให้ถึงกษัตริย์ เท ออน ให้จงได้ เราไปต่อกันเถอะ"
"ครับคุณโดโนแวน"
หลังจากที่โดโนแวนจัดการพวกทหารด้านหน้าเมืองได้สำเร็จอย่างรวดเร็วพวกเขาทั้งคู่ก็เตรียมตัวเดินทางเข้าเมืองต่อแต่ทว่า.......
หวืดดดดดด!!
ฟิ้ว!!
จู่ๆก็มีลมที่พัดไวและแรงมากๆ ตรงที่ฟื้นฝุ่นก็แตกกระจายเป็จุดๆอย่างรวดเร็วคล้ายกับตอนที่โดโนแวนเข้าทำการโจมตีพวกทหาร......
[ก้าววายุไวเหนือเสียง]
โดโนแวนเรียกใช้สกิลเพิ่มความว่องไวของเขาทันทีที่เขาเห็นความผิดปรกติจากลมที่พัดมาทิศทางที่พวกเขายืนอยู่ และตรงพื้นฝุ่นก็แตกกระจายออกเป็วงกลมทิ้งระยะห่างออกจากกันเป็จุดๆ
ฟิ้ว!!
พึบ! พึบ!
ปั๊ก! ปั๊ก!
ครืนนนนนน!!
โครม!!
หลังจากสิ้นเสียงการเรียกใช้สกิลของโดโนแวนตัวของโดโนแวนก็หายไปในทันทีแล้วที่ตรงนั้นก็เกิดเสียงเหมือนมีการต่อสู้ และเกิดคลื่นลมแรงแตกกระจายเป็จุดๆโอ้ทำได้เพียงมองไปตามจุดที่ฝุ่นกระจายแล้วสิ่งที่โอ้เห็นนั้นคือโดโนแวนและชายอีกคนต่อสู้กัน..........
"เข้ามาโดโนแวน"เสียงของชายคนนั้นก็พูดดังขึ้น......
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
พึบ! พึบ!
ปั๊ก! ปั๊ก!
ทั้งคู่ใช้ความเร็วในการต่อสู้กัน เสียงการปะทะดังสนั่นฝุ่นควันและลมแตกกระจายไปทั่วโอ้ได้แต่อึ้งเพราะมองภาพไม่ทัน.........
โดโนแวน: ย๊ากกกก!!
ปั๊ก!
ครืดดดด!!
ตู้ม!!!
สิ้นเสียงะโของโดโนแวน ก็ปรากฏภาพชายคนที่โดโนแวนต่อสู้ด้วยถูกโดโนแวนโจมตีแต่เขาป้องกันไว้ได้ แต่ก็ทำให้ตัวของเขานั้นไถลถอยหลังเกิดรอยครูดที่พื้นเป็ทางยาวจนไปชนกำแพงเมืองเกิดเสียงดังสนั่น.......
อัศวิน แกริค: "ยังแกร่งเหมือนเดิมเลยนะเอิร์ล โดโนแวน หรือ องครักษ์ โดโนแวน"
พึบ! พึบ!
แปะ!
แล้วทั้งคู่ก็พุ่งเข้าหากันด้วยความไวแต่ไม่ใช่เพื่อโจมตีแต่เป็การแตะมือเหมือนเป็การทักทาย......
โดโนแวน: "เ้าก็เช่นกันอัศวิน แกริค ความว่องไวเกือบจะเทียบเท่าตัวข้าแล้ว"
อัศวิน แกริค: "ก็แหงหละข้าก็ต้องมีฝึกฝนกันบ้างอะไรที่เป็จุดด้อยก็ต้องฝึกเพื่อพัฒนาเพื่อให้เก่งขึ้น"ทั้งคู่คุยกันเหมือนเป็เพื่อนสนิท ไม่มีความรู้สึกเหมือนเป็ศัตรูกันเลยแม้แต่น้อย......
"เอิ่ม ขอโทษนะครับ คุณคือใครกันแล้วเมื่อกี้พวกคุณไม่ได้สู้กันเหรอครับและคุณโดโนแวนมีบรรดาศักดิ์เป็ เอิร์ล หรือครับเนี่ยผมงงไปหมดแล้ว" โอ้ยังรู้สึกงงเพราะก่อนหน้านั้นทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือดแล้วจู่ๆก็หยุดต่อสู้แล้วก็ยืนคุยกันอย่างสนุกสนาน แถมชายผู้นั้นยังพูดคำนำหน้าชื่อโดโนแวนว่าอัศวิน ทำให้โอ้สงสันว่าโดโนแวนจริงๆแล้วเป็ใครกันแน่......
อัศวิน แกริค: "ก่อนอื่นข้าต้องขอแนะนำตัวข้าก่อนข้ามีนามว่าอัศวินแกริค เป็เพื่อนสนิทของโดโนแวนเมื่อกี้คือการทักทายกันของพวกข้าอาจจะทักแรงไปหน่อยต้องขอโทษเ้าด้วยเดี๋ยวเ้าก็ชินส่วนโดโนแวนมีบรรดาศักดิ์ คือ เอิร์ล โดโนแวนไม่ได้บอกเ้าหละสิ" แล้วชายคนนั้นก็บอกโอ้ว่าเขาชื่อแกริค และเป็เพื่อนสนิทของโดโนแวน การต่อสู้ที่ผ่านมาคือการทักทายประสาเพื่อนกันไม่มีอะไร......
โดโนแวน:"ชื่อพวกนี้ไม่สำคัญหรอกเพราะในตอนนี้ข้ายังตกอยู่ในข้อหาฏอยู่ว่าแต่เ้ามาที่นี่ทำไม แกริค ้าจะมาจับข้ารึยังไง ขอบอกเลยว่าข้าคงให้เ้าจับไม่ได้จนกว่าจะได้พบกษัตริย์เท ออน" โดโนแวนถาม แกริค อย่างตรงไปตรงมาถึงสาเหตุที่ อัศวิน แกริคมาหาโดโนแวน........
อัศวิน แกริค: "ข้ามาเพื่อเตือนเ้าโดโนแวนข้าเองเองไม่เชื่อแต่แรกว่าเ้าเป็ผู้ขโมยดาบของกษัตริย์เท ออน แต่ทว่าเ้าก็ไม่ได้อยู่ในวันที่ ดยุก ชามาน มากราบทูลเื่คนที่ขโมยดาบเขาจึงบอกว่าเ้าเป็คนขโมยข้าเองก็พูดแทนไม่ได้เพราะตัวเ้าไม่ได้อยู่ที่นั่นทำให้ทุกอย่างมันดูเหมือนเป็ความจริง และตอนนี้ ดยุก ชามาน เตรียมกองกำลังไว้ด้านในเมืองพวกระดับอัศวินทั้งหมดมารวมกันที่ด้านในของเมืองท่านจงระวังตัวให้มากข้าบอกได้เท่านี้แหละ"
และสาเหตุที่ อัศวิน แกริค มาหา โดแวนก็เพื่อ บอกให้โดโนแวนระวังตัวเพราะเบื้องหน้ามีทหารที่เก่งกาจขวางทางเขาอยู่หลายคนและเขายังเชื่อว่าโดโนแวนไม่ใช่คนขโมยดาบของกษัตริย์ เท ออน
โดโนแวน:"ข้าขอบใจเ้ามาก แกริค ข้าจะระวังตัวงั้นข้าขอตัวเดี๋ยวจบเื่เราค่อยมาสู้กันใหม่" โดโนแวนกล่าวลา แกริค เพราะยังมีอุปสรรคใหญ่รออยู่...........
โดโนแวน:"ไปกันเถอะเ้าหนู"
ครับ!
หลังจากโดโนแวนจบธุระกับ แกริคเขาและโอ้ก็เดินเข้ามาด้านในเมืองทันที.......
ณ ด้านในของเมืองนคร์.......
ผู้เล่นมากมายที่มายืนดูโอ้ และโดโนแวนที่เดินเข้ามาภายในเมือง เพื่อดูว่าพวกเขาทั้งคู่จะสำเร็จภารกิจ หรือไม่เพราะ มีทั้งคนเชียร์คนด่า และคนอิจฉา.............
ผู้เล่น ฉี่เฉี่ยวหัว: สู้ๆ ผ่านให้ได้นะ
ผู้เล่น ใครเซมาเตะกู: โดนทหารฆ่าตายเลเวล -5 แน่แก ฮ่าๆๆๆ
ผู้เล่น ตูนเบบี้เสลอ: ตูนรักทุกคนครับ พี่น้องอย่าตีกันนะครับ
ผู้เล่น กูเซไปเตะใคร: อย่าร้องนะอุส่าบอกให้แบ่งไม่เชื่อตายฟรีแถมเสีย 5 เลย โง่จริงๆ
ผู้เล่น ดาวน์ไม่ผ่อน: ทหารอย่างเยอะบอกเลยตีกันยับ
เมื่อเข้าทั้งคู่เดินผ่านเข้ามาด้านในคนที่มายืนดูก็พูดต่างๆนาๆแต่พวกเขาไม่ได้สนใจแล้วเดินต่อทันที..............
"หยุดตรงนั้นแหละ โดโนแวน" ระหว่างที่โอ้และโดโนแวนเดินอยู่นั้นก็มีเสียงดังขึ้นเป็คำสั่งเพื่อให้โดโนแวนหยุดเดินโดโนแวนจึงหันไปมองทางต้นทางของเสียงและพบ.......
อัศวิน เดม่อน ครูส: "หยุดตรงนี้เถอะโดโนแวน อย่าให้เื่บานปลายไปกว่านี้เลยยอมให้ข้าจับท่านซะเถอะก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้เมื่อท่านผ่านจุดที่พวกข้ายืนอยู่ไปจะไม่มีใครช่วยท่านได้แล้วนะโดโนแวน"เสียงที่ดังขึ้นนั้นคือเสียงผู้มีระดับพลังเทียบเท่าโดโนแวนเขาพูดเพื่อให้โดโนแวนหยุดบุกเข้าเมืองเพราะถ้าโดโนแวนเข้าไปมากกว่านี้จะไม่มีใครหยุดเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นได้........
โดโนแวน: "ให้ข้าหยุดตรงนี้แล้วยอมรับในความผิดที่ข้าไม่ได้กระทำงั้นรึเ้าคิดเหรอว่าถ้าข้ายอมจำนน จะมีโอกาสได้พูดเมื่อโซ่ตรวนรัดมืดข้านั่นคือครั้งสุดท้ายที่ข้าจะได้หายใจ ถึงยังไงข้าก็ถูกสังหาร สู้ไปตายเอาดาบหน้าอย่างน้อยได้พูดความจริงถ้าตอนนั้นจะต้องตายข้าก็ได้พูดมันออกไป"
ถึงจะมีทหารกี่คนมาขวางเพื่อไม่ให้โอ้และโดโนแวนเข้าไปพบกษัตริย์เท ออน แต่โดโนแวนก็ตอบกลับพวกนั้นไปว่าเขาจะลุยให้ถึงที่สุด......
อัศวิน เดม่อน ครูส: "สิ่งที่ข้าหนักใจที่สุดคือ การที่ข้าต้องมาสู้รบกับเพื่อนตัวเองข้าไห้เ้าไปต่อไม่ได้จริงๆโดโนแวน" แล้วคนที่เข้ามาขวางโดโนแวน เขาก็เป็เพื่อนของโดโนแวนอีกเช่นกัน.....
โดโนแวน:"เพียงแค่เ้าคนเดียวขวางข้าไม่ได้หรอก เดม่อน ครูส"
อัศวิน เดม่อน ครูส: "ข้ารู้โดโนแวนว่าข้าคนเดียวหยุดเ้าไม่ได้แต่ข้าก็ไม่ได้บอกว่าข้ามาแค่คนเดียว" ทางฝั่งอัศวิน เดม่อน ครูสไม่ได้มีเพียงคนเดียวเท่านั้นเพราะเขารู้ว่าถ้ามาแค่คนเดียวหยุดโดโนแวนไม่ได้แน่ๆ........
อัศวิน โคล วัลโด้: "ว่าไงสหายโดโนแวน"
อัศวิน กัส อีธาน: "โดโนแวนพวกข้าต้องทำตามคำสั่ง"
อัศวิน เรนเดล: "ไม่โกรธกันนะโดโนแวน"
อัศวิน อีคารอส: "ทำแบบนี้ไม่เข้าท่าทำไมต้องมาสู้กันเอง"
อัศวิน เดม่อน ครูส: "พวกข้าไม่อยากทำแบบนี้เลยแต่พวกข้าขัดคำสั่งไม่ได้เ้าคงเขาใจพวกข้านะโดโนแวน"
เมื่อเหล่าอัศวิน ระดับสูงมากันพร้อมหน้าพวกเขาได้รับคำสั่งให้หยุดโดโนแวนไว้ให้ได้และโดโนแวนเองก็อยากจะฝ่าเข้าไปเช่นกัน............
อัศวิน กัส อีธาน: "เื่นี้จบไม่สวยแน่ๆ"
โดโนแวน: "คงหยุดศึกครั้งนี้ไม่ได้แล้วสินะ"
[ก้าววายุชั่วพริบตา]
พึบ!
[ก้าววายุชั่วพริบตา]
พึบ!
ไว้รอลุ้นกันตอนหน้านะครับ ^^ พักหายใจแป๊บนึง
เม้นติชมได้นะครับไม่โกรธไม่เคือง จะโกรธมากถ้าเห็นข้อเสียผมแล้วไม่ยอมบอกกัน
แล้วเจอกัน BY.....หมีหลุดโลก
545
