เช้าวันนั้น ตอนที่ตื่นนอน คุณพ่อยังไม่ตื่น แม่ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ววางไว้บนโต๊ะ หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็เห็นแม่แต่งกายด้วยชุดสูทผู้หญิงที่ดูเป็ทางการ
"ตื่นแล้วเหรอ นัท? วันนี้แม่ไปประชุมแถวโรงเรียนลูก ไปพร้อมกันเลยไหม" แม่กล่าว
วันนี้แม่สวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้า และกางเกงสแล็คสีเทา พร้อมกับรองเท้าส้นแบน ดูสง่างามและคล่องแคล่ว
ผมตอบรับคำ ทานอาหารเช้าจนเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้า และเดินออกจากบ้านพร้อมกับแม่
โรงเรียนอยู่ไม่ไกลจากบ้าน เดินไปประมาณสิบห้านาทีก็ถึง ระหว่างทางแม่ชวนคุยเื่การเรียน และฝากฝังเื่ต่างๆ วันนี้เพิ่งรู้ว่าแม่เก็บชุดชั้นในไว้ที่ไหน ที่แท้แม่คงกลัวว่าเสื้อผ้าของคุณพ่อจะปะปนกับชุดชั้นในของแม่ เลยแยกซักและนำไปตากที่ระเบียงด้านนอก เมื่อวานตอนกลางคืนไม่ได้เปิดไฟ เลยไม่ทันสังเกต วันนี้ตอนที่ไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ระเบียง ก็เลยเห็น
"นัท!" เสียงผู้หญิงที่คุ้นหูดังมาจากข้างหลัง แม่และผมหันไปมอง เห็นเป็พลอยวิ่งตามมา
"สวัสดีค่ะคุณป้า มาโรงเรียนเช้าจังเลยนะคะวันนี้" พลอยทักทายแม่ด้วยความเคารพ แม่ยิ้มต้อนรับพลอยอย่างเอ็นดู "สวัสดีจ้ะ พลอย มาเช้าๆอากาศกำลังดี แล้ววันนี้ฝากพลอยดูแลนัทให้แม่ด้วยนะลูก" แม่หันมาพูดกับผม แต่สายตาเอ็นดูก็จ้องมองไปที่พลอย
ผมยิ้มแหยๆ รู้สึกเขินขึ้นมานิดหน่อย พลอยเองก็หน้าแดงปลั่ง ก้มหน้างุดลงอย่างน่ารัก ผมเลยรีบดึงแขนแม่เบาๆ เป็เชิงปราม "แม่ค้าบ คนมองกันให้พรึ่บ อย่าพูดอะไรแบบนี้เลย" ผมกระซิบเสียงเบาๆ ด้วยความอาย แม่หัวเราะเบาๆ "โธ่ ลูกชายแม่ขี้อายจริงเอาน่าๆ แม่ก็แค่แซวเล่นนิดหน่อย พลอยไม่ต้องคิดมากนะลูกนะ"
แล้วแม่ก็หันไปคุยกับพลอยต่ออย่างใจดี "ถ้ายังไง ปิดเทอมใหญ่ว่างๆ ชวนคุณพ่อคุณแม่มาทานข้าวที่บ้านเราบ้างนะลูก ให้คุณป้าได้รู้จักคุณพ่อคุณแม่ของพลอยบ้าง"
"แม่!" ผมรีบปรามแม่อีกที พลอยยิ้มแหยๆพยักหน้ารับอย่างเกรงใจ
"เอ้อๆ แม่ไปประชุมก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะสายเอานะ พวกหนูค่อยๆ เดินไปโรงเรียนกันนะลูก" แม่บอกลาด้วยความเป็ห่วง แล้วรีบเดินนำไปก่อน
พลอยยังก้มหน้างุด หน้าแดงก่ำ มือก็กำชายกระโปรงแน่น ท่าทางแม่จะเอ็นดูพลอยจริงๆจังเลยแฮะ เมื่อวานผมนึกว่าแม่แค่พูดเล่นๆไปงั้นเองนะเนี่ย ทั้งๆ ที่ปกติแม่ก็ไม่ค่อยพูดเล่นบ่อยๆ สักเท่าไหร่
"ทำไงดีๆ ทำไงดีเนี่ย นัท แม่เธอชวน...ชวนไปกินข้าวบ้านจริงๆเหรอ" พลอยเริ่มรนๆพูดจาวกไปวนมา เขย่าแขนผมเบาๆ อย่างคนทำตัวไม่ถูก
ตอนนั้นก็ใกล้ถึงโรงเรียนเต็มทีแล้ว พวกผมไม่เหมาะจะเดินจับมือกันไป ผมเลยค่อยๆปล่อยมือพลอ แล้วหันไปยิ้มแหยๆให้ "โธ่ แม่จะอยากเจอหน้าลูกสะใภ้ในอนาคตบ้าง มันก็เื่ธรรมดาน่า"
พลอยหน้าแดงก่ำ สะบัดเท้ากระทืบพื้นทีนึง แล้วก็เอื้อมมือมาหยิกแขนผมแรงๆทีนึง
ผมเลยเล่าเื่ที่แม่พูดเมื่อคืนให้พลอยฟังอีกรอบ พลอยถึงได้เข้าใจว่า ที่แท้แม่เป็ห่วงว่าพวกเราจะเลยเถิดไปกันใหญ่ อยากให้พวกเราตั้งใจเรียน ส่วนเื่คบกันเป็แฟนก็แค่ให้ช่วยส่งเสริมเื่เรียน
แต่เอาจริงๆนะ ั้แ่คบกับพลอยมาเนี่ย ผลการเรียนของผมก็ดีขึ้นเยอะจริงๆ ถ้าขยันอีกหน่อย เผลอๆ จะติดอันดับท็อปยี่สิบของห้องได้เลย
"อีกไม่กี่วันก็สอบกลางภาคแล้วนะ" พลอยพูดเสียงเบาๆ เหมือนยังแอบกังวลอยู่ว่าถ้าพวกเราสอบไม่ติดอันดับท็อปยี่สิบจะทำยังไง
"ไม่ต้องห่วงน่า ่นี้แม่ติวเข้มให้ทุกวันเลย นี่ถ้าพวกเราขยันกันอีกนิดหน่อยนะ ท็อปยี่สิบสบายๆ" ผมพูดอย่างมั่นใจ พูดแล้วก็อดนึกถึงัันุ่มนิ่มตรงหน้าอกแม่ที่แนบแขนผม หลังเลิก พอกินข้าวเย็นเสร็จ วันนี้แม่จะต้องติวเข้มให้ผมอีกแล้ว ก็อีกไม่กี่วันก็จะสอบกลางภาคแล้วนี่นา ผมต้องขยันให้มากกว่าเดิม
"ลูกจำสูตรนี้ไว้นะลูก สำคัญมาก ใช้บ่อย"
แม่เปลี่ยนเป็ชุดอยู่บ้านแล้ว เสื้อยืดสีขาวตัวหลวมๆกับกางเกงวอร์มสีเทา ปิดบังรูปร่างสวยงามของแม่ไว้มิดชิด ต้นขาอวบอิ่มของแม่แนบชิดกับต้นขาของผม เพราะอากาศร้อน ผมเลยใส่แค่กางเกงขาสั้นอยู่บ้าน ต้นขาของผมกับแม่เลยแนบชิดกันโดยมีแค่กางเกงวอร์มเนื้อนุ่มคั่นอยู่ ผมอดไม่ได้ที่จะซึมซับััจากต้นขาแม่ที่ส่งผ่านเนื้อผ้ามากระทบขาผม ต้นขาแม่แข็งแรงมาก ไม่มีส่วนไหนหย่อนคล้อยเลย ถึงแม้จะใส่กางเกงวอร์มตัวหลวม แต่ตรงที่แนบขาผมกลับเป็เนื้อแน่นๆ ทำให้ผมรู้สึกซ่านขึ้นมาในใจ
"อยากลองจับดูจัง" ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว แล้วก็รู้สึกว่า เฮ้ย ไม่เลวนี่นา!
ว่าแล้วผมก็แกล้งบิดี้เี สายตาก็เหลือบมองไปที่ต้นขาแม่แบบเนียนๆ "เอ๊ะ แม่ กางเกงแม่เปื้อนอะไรอ่ะ?"
ผมพูดพลางเอื้อมมือไปแตะขาแม่ ััจากมือบอกว่าต้นขาแม่แน่นกระชับ เนื้อนุ่มละเอียด กางเกงวอร์มก็ใส่สบาย ขาอ่อนที่อยู่ข้างในขยับเบาๆ ตอนที่มือผมแตะโดน ที่ผมลูบๆ คลำๆ ขาแม่ไปหลายที แม่ถึงจะรู้สึกตัว แล้วก้มลงมองดูกางเกงตัวเอง
"จริงเหรอ? แม่ดูหน่อยซิ"
ผมรีบชักมือกลับ "เช็ดออกไปแล้วครับ สงสัยจะเป็ฝุ่นเฉยๆ มั้ง"
แม่ "อืม" ตอบรับสั้นๆ "งั้นเรามาต่อข้อนี้กัน"
ผมพยักหน้า แต่ก็ "แอบ" เอามือไปวางแปะไว้บนขาแม่เหมือนเดิม เอาจริงๆตอนนี้ในใจผมเต้นแรงมาก กลัวแม่จะจับได้ว่าผมตั้งใจ แต่แม่ก็เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาอธิบายโจทย์เลขข้อนั้น เหมือนจะไม่ทันสังเกตว่ามือผมวางอยู่บนขาแม่แล้ว หรือไม่ก็แม่คงคิดว่าถึงมือผมจะวางอยู่บนขาแม่ก็คงไม่เป็ไรมั้ง
"มุมสองมุมนี้ มุมนึง 45 องศา แล้วก็พื้นที่ตรงส่วนที่ตัดกับวงกลมตรงนี้นะ..."
แม่สาธยายโจทย์เลขต่อไปเรื่อยๆ แต่ในมือผมกลับเริ่มชื้นเหงื่อ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงกล้าหน้าด้านมาฉวยโอกาสกับแม่ได้ขนาดนี้ ต้นขาแม่สั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการพูด ผมอดไม่ได้ที่จะคิดว่า ตอนนี้ผมกำลังลูบคลำต้นขาแม่เต็มที่ ซึมซับความแน่นกระชับและเนียนนุ่มของมันอย่างเต็มที่ ผมเริ่มรู้สึกว่ามือมันชาๆนิดหน่อย เลยขยับเบาๆ แม่ก็ยังคงอธิบายโจทย์เลขต่อไปไม่ได้สังเกตว่ามือผมขยับ มือผมเลยได้เปลี่ยนไปวางบนขาแม่ในมุมที่สบายขึ้นกว่าเดิม
"เอาล่ะ ลองทำเองดูนะ วันนี้ตั้งใจทำให้เสร็จทั้งชุดนี้ก่อนค่อยนอนนะลูก" แม่เหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะ ตอนนี้ก็เกือบห้าทุ่มแล้ว
"ลูกง่วงรึยัง?" แม่ถามพลางมองหน้าผม
"ง่วงที่ไหนกันเล่า!" ผมะโอยู่ในใจ "แม่ไม่รู้หรอกว่าขาแม่มันสบายขนาดไหน?!"
ผมส่ายหน้า "ยังไม่ง่วงครับ เมื่อกลางวันผมงีบไปหน่อยนึงแล้ว"
แม่พยักหน้า "ถ้างั้นลูกทำไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง คืนนี้เราจะทำให้เสร็จตรงนี้แหละ"
ผมตอบ "ครับ" แม่ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ รอจนแม่กลับมา ผมก็ทำโจทย์ข้อนั้นเสร็จพอดี แม่พยักหน้าแล้วใช้นิ้วชี้ไปที่กระดาษ
"ตรงนี้ผิดนะ ทำไมลูกถึงสะเพร่าแบบนี้นะ?"
ผมรีบแก้ตามที่แม่บอก แม่นั่งลงรอจนผมแก้เสร็จ แม่ก็หยิบกระดาษไป แล้วเริ่มอธิบายโจทย์ข้อต่อไปให้ผมฟัง ความซ่านในใจผมมันก็เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาอีก ผมเหลือบมองต้นขาแม่ด้วยหางตา ตอนที่แม่ลุกไปเข้าห้องน้ำเมื่อกี้ ผมแอบเลื่อนเก้าอี้ของตัวเองเข้าไปใกล้แม่มากขึ้นอีกนิด ให้ตัวเราสองคนแนบชิดกันได้มากกว่าเดิม เพราะข้างๆที่แม่นั่งมันเป็กำแพง แม่คงขยับไปไหนอีกไม่ได้แล้ว
แล้วก็เป็อย่างที่คิดไว้ พอแม่นั่งลง ต้นขาแม่ก็แนบชิดกับขาผม แนบสนิทกัน แถมแม่ยังไขว่ห้างอย่างที่ชอบทำเป็ประจำ ยิ่งทำให้ขาของแม่กับขาของผมแนบชิดกันสนิทเข้าไปอีก
"แม่ค้าบ ตรงนี้ผมยังไม่ค่อยเข้าใจเลยครับ"
ผมหยิบกระดาษข้อสอบมา ยื่นไปให้แม่ แล้วก็ถือโอกาสเอามือไปวางแปะบนขาแม่แบบเนียนๆ อีกครั้ง
แม่รับกระดาษไป แล้วก็พูดขึ้นทันที "เพราะลูกใช้สูตรผิดน่ะสิ เดี๋ยวแม่ดูแป๊บนึงนะ"
แม่ก้มๆ เงยๆ หาอะไรบางอย่างบนโต๊ะ แต่การขยับตัวครั้งนี้ กลับทำให้ขาแม่เลื่อนออกไปนิดหน่อย ตอนนี้ตำแหน่งมือของผม ห่างจากจุดที่ลับสุดยอดของแม่ แค่ไม่กี่เิเเท่านั้น!
"ลูกดูนะ..."
ตอนที่แม่เริ่มอธิบายโจทย์ข้อนั้นให้ผมฟัง ใจผมลอยละลิ่วไปอยู่ที่มือที่วางอยู่บนขาแม่เรียบร้อย เหมือนได้กลิ่นหอมๆ จากส่วนที่ลับสุดยอดของแม่ลอยมาแตะจมูก เหมือนมือของผมกำลังจะได้ลูบไล้ส่วนนั้นอย่างเต็มที่เสียแล้ว มือของผมมันช่างเก้อกระดาก คนตรงหน้าคือแม่ที่ผมรักมาตลอด ผมรู้ว่าตัวเองไม่ควรมีความคิดล้ำเส้นกับแม่ แต่ผมก็ห้ามความกำอยากที่มันพลุ่งพล่านอยู่ในตัวไม่ได้เลย
"ลูกเข้าใจไหม?"
ในตอนที่จิตใจผมกำลังต่อสู้กันเองอย่างหนักหน่วง ฟุ้งซ่านไปไกล แม่ก็เงยหน้าขึ้นมามองผม พอเห็นผมเหม่อลอย แม่ก็เลยขึ้นเสียงนิดหน่อย "นัท! แม่ถามว่าเข้าใจรึยัง!"
ผมไม่ได้เข้าใจอะไรเลยสักนิด เลยรีบขอโทษแม่ บอกว่าเมื่อกี้สงสัยจะง่วงไปหน่อย เลยเผลอใจลอย แม่ก็เห็นว่ามันก็ดึกมากแล้ว ไม่จำเป็ต้องฝืนกัน เรียนไปตอนนี้ก็คงไม่ได้ผลดีเท่าไหร่ แม่เลยพยักหน้า
"งั้นลูกไปอาบน้ำแล้วพักผ่อนเถอะ วันนี้ข้อสอบชุดนี้เอาไว้ก่อน"
ผมจะยอมปล่อยโอกาสทองที่จะได้เนียนฉวยโอกาสกับแม่ไปได้ยังไง? เลยรีบส่ายหน้า บอกว่าผมยังไหว
แม่เห็นว่าผมกระตือรือร้นกับการเรียนขนาดนี้ ก็ดีใจ เลยเอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ "นัท แม่รู้ว่าหนูชอบพลอย แต่ก็อย่ากดดันตัวเองมากเกินไปนะลูก เข้าใจไหม?"
น้ำเสียงแม่ช่างอ่อนโยน รอยยิ้มก็แสนใจดี แต่การกระทำของแม่แบบนี้ ก็ทำให้ผมไม่กล้าเอามือวางไว้บนขาแม่อีกต่อไป ในแววตาผมเลยฉายแววผิดหวังออกมา แม่ลุกขึ้นยืน แต่เพราะเก้าอี้ของเราสองคนมันใกล้กันมากเกินไป พอแม่ลุกขึ้นก็เลยสะดุดเก้าอี้ตัวเองล้ม "อ๊ะ!" แม่เสียหลัก ทรุดฮวบลงมาทับขาอ่อนผมเต็มๆ! ผมรีบคว้าแขนแม่พยุงแทบไม่ทัน แต่มือผมคว้าผิดที่ ตูดกลมๆแน่นๆของแม่เลยทิ้งน้ำหนักลงมาเต็มเหนี่ยวตรงเป้ากางเกงผม ที่มันเพิ่งจะแข็งเป๊กเพราะคิดอกุศลกับแม่ "โอ๊ย!" แม่ร้องเสียงหลง... แต่ในใจผมร้อง "โอ๊ย!" แม่รีบคว้าโต๊ะข้างๆ เกาะไว้แน่น แต่ตูดแม่ก็ยังนั่งทับผมควยอยู่ทั้งยวง
ผมรวบเอวแม่ไว้ ให้แม่ทรงตัวอยู่บนตักผมแบบนั้น ควยด้านล่างก็เลยได้ที ขยี้ตูดแม่ย้ำๆสองสามที ถึงจะยอมปล่อยออกมา เสียวจนแทบคลั่ง! ผมเคยแต่คิดเองเออเองว่าอยากเอาควยไถตูดแม่ อยากรู้ว่าตูดแม่มันจะนุ่มขนาดไหน แต่ของจริงแม่ง. โคตรพุ่งดี! ตูดแม่แน่นจริงแต่ก็นุ่มมากและแค่เสี้ยววินาทีที่เสียดสีกันเมื่อกี้ ผมก็รับรู้ถึงความเสียวซ่านจากตูดแม่เต็มๆมันเหมือนแก้มเด็กทารกนุ่มละมุน แม้จะมีกางเกงกั้น ก็ไม่ได้ลดทอนแรงกระแทกจากตูดแม่ ที่ส่งตรงมาถึงควยผม!
"โอ๊ย!" แม่ร้องอีกรอบ คราวนี้แม่ถึงกับขยับตูดเอง! จังหวะโยกตูดเบาๆนั่น แทบจะทำน้ำเงี่ยนผมแตก
"ลูกเป็อะไรไหม?" แม่ทรงตัวได้แล้ว รีบหันมาถาม ผมรีบปล่อยมือจากเอวแม่ ให้แม่ยืนให้มั่นคงก่อน... แต่ในใจนี่สั่นไปหมดแล้ว!
"ไม่เป็ไครับแม่ไม่ได้หนักขนาดนั้น " จริงๆในใจอยากให้แม่นั่งทับผมไปทั้งคืนเลยด้วยซ้ำ
แม่คลำๆตูดตัวเอง "เมื่อกี้เหมือนโดนขอบเก้าอี้กระแทก ดีนะไม่เจ็บเท่าไหร่"
นี่มันไม่ใช่เก้าอี้เว้ย! นี่มันควยลูกชายแม่เอง!
แม่มองหน้าผมทีนึง คงเช็คว่าผมไม่ได้เป็อะไร แล้วก็พูดให้ผมรีบไปพักผ่อน แล้วเดินออกจากห้องนั่งเล่นไป พออาบน้ำเสร็จ ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง คิดถึงััเมื่อกี้ตูดแม่นุ่มอวบ ถึงจะเป็แค่แป๊บเดียว ไม่กี่วินาทีแต่มันให้ความรู้สึกคนละเื่กับตอนกอดลูบคลำพลอย คืนนี้คงนอนไม่หลับแน่ๆ ััตูดแม่เมื่อกี้มันติดตรึงใจผมไปทั้งคืนแล้ว
ถึงพลอยที่กำลังโตเป็สาวจะพอเติมเต็มความอยากรู้อยากเห็นเื่ร่างกายผู้หญิงของผมได้บ้าง แต่ก็แค่กอดๆ ลูบๆ คลำๆเท่านั้นแหละ ขนาดจะจับนมยังโดนปฏิเสธเสียงแข็งเลย แล้วแบบนี้มันจะช่วยอะไรความอยากรู้อยากเห็นเื่ผู้หญิงของเด็กวัยรุ่นอย่างผมได้
"วันนี้มาทวนภาษาอังกฤษกันหน่อย เอาแฟ้มนี้ไป"
ได้เวลาแม่มาติวพิเศษให้ผมตอนเย็นอีกแล้ว ่นี้ใกล้สอบปลายเดือน ถึงบางทีแม่ต้องเตรียมสอน แต่แม่ก็ยังปลีกเวลามาติวให้ผมได้ตั้งชั่วโมงครึ่งแน่ะ แน่นอนว่าระหว่างติว ก็ต้องมีแอบเนียนๆ ถูๆ ไถๆ กันบ้าง แม่ยื่นแฟ้มมาให้ "นี่เป็เรียงความของเด็กที่สอบได้ที่หนึ่งภาษาอังกฤษของจังหวัดเราปีที่แล้ว ลองเอาไปดูเป็ตัวอย่างสำนวนไวยากรณ์ แล้วก็คำศัพท์ในนั้น แม่ว่าเขาเขียนดีนะ"
วันนี้แม่กลับมาบ้านยังไม่ได้อาบน้ำเลย ยังใส่ชุดทำงานอยู่เลย เสื้อยืดสีเหลืองอ่อน กางเกงขาเจ็ดส่วนสีขาวเข้ารูป โชว์ข้อเท้าขาวๆเนียนๆ ขาแม่นี่เรียวสวยได้รูปจริงๆ เวลาใส่กางเกงแบบนี้แล้วยิ่งเห็นชัดเลย ผมขานรับไปทีอากาศมันร้อนจริงๆ แอร์ในห้องเพิ่งเปิด ยังไม่ทันเย็น ผมใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเดียว ตามสูตรคือต้องนั่งเบียดๆ ขาแม่ แอบฟินกับความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้ถูๆ ไถๆ
ผมก้มหน้าก้มตาเขียนเรียงความ แม่ก็นั่งเขียนแผนการสอนอยู่ข้างๆ ในห้องเงียบๆ มีแค่เสียงแอร์เบาๆ กับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวแม่ที่ลอยอวลอยู่ในอากาศ ทำให้บรรยากาศเงียบสงบมันดู...เย้ายวนขึ้นมาหน่อยๆ เสื้อผ้าแม่นี่มันปิดมิดชิดเกินไปจริงๆนะ ขนาดครูผู้หญิงที่โรงเรียนผม บางทีเขายังใส่กระโปรง ใส่ส้นสูงกันบ้างเลย แต่แม่ผมนี่ใส่ส้นสูงนับครั้งได้ ั้แ่ผมจำความได้ แม่ใส่ส้นสูงไม่เกินสิบครั้งเลยมั้งส่วนใหญ่ก็ใส่วันเกิดตา วันเกิดยาย งานแต่งงานอะไรทำนองนั้น ถึงจะยอมใส่ที
"ทำยังไงให้แม่แต่งตัวเปิดเผยกว่านี้หน่อยนะ? อย่างน้อยๆใส่กระโปรงคลุมเข่าก็ยังดี อย่างนั้นตอนเย็นๆ ผมก็จะได้โดนผิวแม่บ้าง" ผมคิดไปมือก็เขียนเรียงความไป จังหวะนั้นเอง แม่ก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ๆผม จนผมรู้สึกถึงไรผมแม่ที่มาแตะๆใบหู ยิบๆ คันๆ
ผมเกร็งไปหมด ถึงจะรู้ว่าแม่แค่มาดูผมเขียนเรียงความ แต่ผมนานๆทีถึงจะได้ใกล้ชิดแม่ขนาดนี้ นอกจากตอนเด็กๆที่เคยนอนกับแม่ ใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ในห้องเงียบๆนี่เหมือนจะได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นเลย กลิ่นหอมจากตัวแม่มันทำให้ผมใจลอย สมาธิหลุดจากเรียงความไปหมดแล้ว
"ไวยากรณ์ผิดนะ ต้องใช้ Past Simple"
เสียงแม่หวานๆ ดังข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ ที่แม่พูดออกมา มันทำให้ใบหูผมร้อนผ่าว ผมอดไม่ได้ต้องเกาหูแกรกๆ ตอนนั้นเองถึงรู้ว่าหูมันร้อนไปหมดแล้ว สงสัยจะแดงเถือก แม่พูดจบก็ใช้นิ้วชี้ลงไปตรงที่ผมเขียน "คำศัพท์คำนี้ก็ผิด เขียนผิดได้ไงเนี่ย คำง่ายๆ แค่นี้" ใจผมมันไปจดจ่ออยู่กับใบหูตัวเองหมดแล้ว แถมมือแม่ที่ชี้คำผิดเมื่อกี้ แขนแม่ทั้งท่อนมันก็แนบมากับแขนผม แอร์เย็นๆก็ดับความร้อนในตัวผมไม่ได้ ผมรีบลบคำผิดออกไป เหลือบตามองแม่หน่อยนึง ขาแม่ไขว่ห้าง รองเท้าแตะแม่ห้อยอยู่ที่ปลายเท้า นิ่งสนิทไม่กระดิกกระเดี้ยดูไม่งามเลย ส่วนตัวแม่ที่เบียดๆผมอยู่ มันก็เลยเอียงๆมาทางผม ถ้าผมหันหน้าไปตอนนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะได้จูบแม่ก็ได้นะเนี่ย
"ใจเย็นๆ ก่อนใจเย็นๆ" ผมพยายามข่มใจตัวเองสุดฤทธิ์ สงสัยคืนนี้คงต้องพึ่งเสื้อในแม่ช่วยดับเงี่ยนอีกแล้ว "แม่...คือว่า...ผมอยากถามอะไรหน่อย"
"หืม?" แม่ขานรับ "ถามอะไรเหรอ?"
ผมรวบรวมความกล้า "คือ...ถ้าสอบกลางภาคคราวนี้ ผมได้ท็อป 20 ของห้อง จะมีรางวัลอะไรให้ผมไหมครับ?"
เสียงหัวเราะเบาๆ ของแม่ดังมาข้างหู "เด็กคนนี่ยังต่อรองกับแม่อีกนะเนี่ย ว่ามาสิ อยากได้อะไร อยากได้เพิ่มเหรอ"
"ไม่ใช่อย่างนั้นครับแม่" ผมรีบส่ายหน้า แล้วก็วางปากกาลง ไม่กล้ามองหน้าแม่ "คือ...ไม่ใช่เื่เงิน"
แม่เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย "มีอะไรก็พูดมาเถอะน่า แม่สอนลูกไว้ยังไง? เป็ลูกผู้ชาย มีอะไรก็พูดตรงๆ"
"คือผมอยากไปเที่ยวทะเลกับแม่ตอนปิดเทอม ที่หาดบางแสน ่นี้อากาศก็ดีด้วย แล้วเดี๋ยวก็คงไม่ร้อนนานแล้ว ผมอยากไปพักผ่อนก่อนสอบ"
จริงๆ แล้วในใจผมแค่อยากเห็นแม่ใส่ชุดว่ายน้ำแหละครับ อยากเห็นผิวขาวๆ แขนขาเรียวๆ ของแม่ ให้ชื่นใจ แม่ฟังแล้วก็อึ้งไปนิดนึง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา "ไอ้ลูกคนนี้นี่ แค่นี้จริงๆ นะ?"
ผมรีบเงยหน้าขึ้นไปมองแม่ พูดอย่างตื่นเต้น "แม่ตกลงแล้วใช่ไหมครับเนี่ย?"
แม่พยักหน้า "เอ้อๆ ก็ได้ๆ แต่ลูกต้องตั้งใจสอบให้ดีนะ ถ้าสอบได้ท็อป 20 เดี๋ยวแม่พาไปว่ายน้ำ ทั้งลูก ทั้งพลอยเลย"
ผมรีบส่ายหน้า "โธ่ แม่ ผมอยากไปกับแม่สองคนมากกว่าพลอยเขาว่ายน้ำไม่เป็นี่นา"
พลอยว่ายน้ำไม่เป็จริงๆครับ แล้วอีกอย่าง หาดบางแสนที่ว่านี่ ส่วนใหญ่เขาก็ไปเล่นเครื่องเล่นทางน้ำกัน ไม่ค่อยมีใครลงไปว่ายน้ำจริงจังหรอก แล้วพลอยก็ขี้อายจะตาย ไปด้วยกันคงไม่สนุก
แม่ "อ้อ เหรอ" แล้วก็พูด "เออๆ งั้นก็ตั้งใจอ่านหนังสือไป"
ผมยิ้มแก้มปริ อยากเห็นชะมัดว่าแม่ใส่ชุดว่ายน้ำแล้วจะสวยขนาดไหน ก็เราไม่ได้ไปเที่ยวทะเลด้วยกันนานมากแล้วนี่นา ั้แ่เด็กๆ ตอนนั้นก็ยังเด็กเกินกว่าจะมานั่งชื่นชมอะไรแบบนี้
"แม่ใจดีที่สุดในโลกเลย!" ผมยิ้มทะเล้นเข้าไปกอดแม่ แล้วก็แอบหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่ๆ ถึงจะแค่แป๊บเดียว แต่ก็ฟินสุดๆไปเลย
"ว้าย!" แม่ร้องเสียงหลง แต่ก็หัวเราะไปด้วย ตีผมเบาๆ ที "ไอ้เด็กนี่ ยังไม่แปรงฟันเลย! ไม่รู้จักรักษาความสะอาดรึไง!" ผมรีบเอาแขนพาดบ่าแม่ ทำทีเป็พูดเล่น "งั้นเดี๋ยวผมไปแปรงฟันก่อนนะ แล้วค่อยมาหอมแม่อีกที!" แม่เบ้ปากใส่ผมทีนึง แล้วก็ผลักผมออกไป "ไป๊! ไอ้ลูกบ้า หัดแต่จะปากหวาน เดี๋ยวจับไปคัดลายมือซะเลยนี่!"
ผมแลบลิ้นใส่ แม่พูดขู่ไปงั้นแหละ ถึงจะไม่ค่อยลงโทษอะไรผมจริงจัง แต่ถ้าแม่เอาจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ แม่ก็จะให้ผมคัดลายมืออย่างเดียว ไม่มีต่อรอง
การสอบกลางภาคผ่านไปได้ด้วยดี ่ที่แม่ติวเข้มให้ผมไม่ได้สูญเปล่าจริงๆ เพราะแม่สอนหนังสืออยู่ในโรงเรียนดัง เลยจับทางคนออกข้อสอบได้แม่น อะไรเป็จุดสำคัญ อะไรที่ต้องออกสอบ แม่รู้หมด ข้อสอบอัตนัยข้อใหญ่ๆ ผมก็ทวนมาหมดแล้ว แถมวิชาที่ผมไม่ถนัดอย่างวิทยาศาสตร์กับคณิต ก็ยังทำได้คล่อง ไม่มีข้อไหนที่ทำไม่ได้เลย
"นัท สอบเป็ไงบ้าง?"
พอพลอยสอบเสร็จ ก็รีบวิ่งมาถามผมเลย เพราะตอนสอบเขาจะสลับห้องสอบกันหมด อย่างผมอยู่ห้องสิบ แต่ต้องไปสอบห้องห้า เพื่อนร่วมห้องก็ไม่รู้จัก แถมข้อสอบก็เป็ AB อีก ถึงจะนั่งข้างกันก็ลอกกันไม่ได้อยู่ดี พลอยสอบอยู่ห้องสิบสองข้างบน ่พักสอบก็ให้เดินได้แค่ชั้นตัวเอง กับไปเข้าห้องน้ำ
"ก็โอเคนะ ต้องขอบคุณพลอยเลยที่ติวให้ทุกวัน" ผมพูดเอาใจพลอยไปงั้นแหละ ถึงพลอยจะติวให้ผมจริงๆ แต่แม่ติวให้ผมได้ผลมากกว่าเยอะ แค่คำชมพวกนี้มันใช้ได้ผลกับทุกคนนั่นแหละ
พลอยเกาหัวแกรกๆแล้วก็ยิ้มเบาๆ "ก็ดีแล้วๆงั้นตอนเย็นหลังสอบเสร็จ เราไปหาอะไรกินที่ร้านตรงซอยสองกันนะ!" ผมตอบตกลงพลอย แล้วก็คุยกันเื่ประเด็นสำคัญของวิชาที่จะสอบ่บ่ายอีกนิดหน่อย
"สอบเสร็จแล้วเหรอ?"
พอกลับถึงบ้าน พ่อกำลังนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา พอเห็นผมกลับมา ก็หรี่เสียงทีวีลง
"ครับ"
เสียงแม่ดังมาจากในครัว "ไปล้างหน้าล้างตาก่อน เดี๋ยวแม่ไปเตรียมข้าวให้กิน"
"ขอบคุณครับแม่"
"เออ กินข้าวไปนะ เดี๋ยวพ่อลงไปเดินเล่นข้างล่างหน่อย" พ่อพูดจบ ก็เปลี่ยนรองเท้าแล้วลงไปข้างล่าง
แม่ยกกับข้าวออกมา แล้วก็นั่งลงบนโซฟา เปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยเปื่อย สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ช่องข่าว
"ว่าแต่นัท กินข้าวเสร็จแล้วในตู้เย็นมีแตงโมนะ พ่อซื้อมา"
"ครับ" ผมขานรับ แล้วก็พูดต่อ "แม่ครับ วันอาทิตย์นี้โรงเรียนผมมีกิจกรรมตั้งบูท ถ้าแม่ว่าง เราไปเดินเล่นที่งานกันไหมครับ ในงานมีเกมให้เล่นเยอะแยะเลย"
แม่คิดๆดู "วันอาทิตย์น่าจะว่างนะ
จริงๆ งานก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่หรอก ถ้าแม่ไม่ไปด้วย ผมก็ไม่อยากไปเหมือนกัน ไปกับพ่อ พ่อก็เอาแต่ถามพลอยเื่เรียน ผมกำลังจะบอกว่า "งั้นช่างมันเถอะ" แต่แม่ก็พูดขึ้นมาอีกว่า "แต่ก็ไปเดินเล่นหน่อยก็ดีเหมือนกันนะ โรงเรียนเราก็ไม่ค่อยมีกิจกรรมแบบนี้อยู่แล้วนี่นา งานเลิกแล้วค่อยไปหาอะไรกินข้างนอกก่อนกลับบ้านก็แล้วกัน"
ผมพยักหน้าหงึกๆ แม่พูดต่อ "วันนี้สอบเป็ไงบ้าง? มีตรงไหนทำไม่ได้รึเปล่า?"
ผม
ก็เล่าเื่ที่คุยกับพลอยให้แม่ฟังอีกรอบ แม่ยิ้มๆ "ก็ดีแล้ว ถ้าลูกสอบเข้าโรงเรียนเราตอนม.ปลายได้ ก็ถือว่าเก่งมากเลยนะ"
"กินข้าวเสร็จแล้วไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวตรงนี้แม่เก็บเอง" แม่พูดจบ ก็เดินเข้าห้องนอนไป
6K
