“สกปรก!”
“หึหึ ยังไงล่ะ มึงยังจะปากดีอยู่มั้ย”
“ลบ…ลบเดี๋ยวนี้นะ”
“ถ้าเกิดว่าภาพนี้หลุดออกไป...”
“อย่านะ...เงิน...แกอยากได้เงินใช่มั้ย”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงสิ้นหวังเช่นนั้น ไอ้คมก็ยิ้มหื่นราวกับคนถูกหวย คุณหนูตรงหน้าอ่อนต่อโลกกว่าที่มันคิด แม้ท่าทางจะเหวี่ยงวีนเอาแต่ใจ แต่พอเจอสถานการณ์เช่นนี้เข้าไปเธอก็ถึงกับหน้าซีดเซียว เพราะพิมฐาไม่ใช่เพียงเกรงกลัวว่าคุณพ่อจะรู้เื่เท่านั้น แต่หญิงสาวก็มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงด้วยเช่นกัน ถ้าเกิดว่าไอ้คมเล่นงานเธอขึ้นมา...มีหวังภาพลักษณ์ของตัวเองและของครอบครัวต้องพังไม่เป็ท่าเพียงเพราะความร่านของตัวเอง!
“ดีนะที่พ่อของมึงดีกับกู ถ้าอยากให้กูลบ.....”
“……อร๊ายยยย ไอ้บ้า ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาด!!!”
“ถ้าไม่ยอม มึงก็เตรียมตัวได้เลย!!!”
“อึก….”
เสียงเข้มคำรามในลำคอมันแฝงไปด้วยความเ้าเล่ห์ที่แกมไปด้วยการบังคับ สายตาหื่นจ้องเขม่งลงไปที่ร่องนมขนาดใหญ่ของสาวรุ่นลูก ไอ้คมไม่คิดไม่ฝันว่าภาพที่มันแอบถ่ายไว้จะได้ใช้งานเร็วขนาดนี้ ในตอนแรกไอ้ยามเถื่อนแค่จะปล่อยผ่านไป เพราะมันเองก็ไม่ชอบวุ่นวายเื่ของคนอื่น แต่พอได้ยินน้ำเสียงดูถูกของคุณหนูลูกผู้ดี งานนี้ไอ้คมเลยอยากจะสั่งสอนเธอสักครั้งให้หลาบจำจนไม่กล้าปากดีอีก!
“คืนนี้กูอยู่กะดึกจนถึงเช้า”
“….”
“กลับบ้านไปนอนคิดซักสองสามชั่วโมง ถ้าคืนนี้มึงไม่มาหากู...กูจะถือว่ามึงอยากให้ทุกคนรับรู้ธาตุแท้จริงๆของตัวเอง”
“ต…แต่…”
“มึงรู้ใช่มั้ยว่าโลกนี้มันเร็ว แค่กูส่งรูปนี้ไปให้คนอื่น รับรอง”
“….แก….แกต้องเจอดีแน่”
“หึหึ กูจะคอยดู”
แม้ว่าจะจนมุมสิ้นหนทางหรือแม้จะหลังชนฝาขนาดไหน พิมฐาก็ไม่วายที่จะแสดงท่าทางคุณหนูเอาแต่ใจออกมา เธอเดินหน้าซีดกลับมาจากป้อม แม้แต่เงินในถุงก็ไม่ได้กลับคืนมาด้วย หญิงสาวไม่รู้จะทำเช่นไรดี...ถ้าหากไอ้คมเอาเื่นี้ไปขายให้นักข่าว มีหวังสังคมของเธอคงตราหน้าไปตลอดชีวิต!
เวลาผ่านไป...
แม้ว่าพิมฐาจะกลับเข้ามาในบ้านและอาบน้ำชำระร่างกาย แต่หญิงสาวก็ไม่วายที่จะคิดเื่ที่ไอ้คมเสนอมาให้ แน่นอนว่าคุณหนูเช่นเธอไม่มีทางยอมทำเช่นนั้นแน่ น้ำเสียงและร่างกายกำยำของมันที่ัักับเธอเมื่อ่หัวค่ำ...มันทำให้คุณหนูคิดไม่ตก เธอไม่อยากคิดว่าตัวเองจะใจเต้นได้มากขนาดนั้น คงเป็เพราะความกลัวที่ถูกมันข่มขู่เป็แน่...ไม่ใช่เื่อย่างว่าแน่นอน!
“อื้อออ ฉันจะทำยังไงดี”
พิมฐาเดินออกมาจากห้องน้ำ ตอนนี้ก็ใกล้เวลาจะเที่ยงคืนแล้ว หญิงสาวกลัวเหลือเกินว่าไอ้คมจะทำอะไรที่ไม่คาดฝัน เพราะคนชั้นชนอย่างมันไม่มีอะไรต้องเสีย ผิดกับคุณหนูเช่นเธอไม่ว่าหน้าตา ชาติตระกูล เพื่อนฝูงทั้งหลาย ต่างคนก็ต่างเป็คนใหญ่คนโตไปหมด ถ้าเกิดได้เอาเงินไปล่อมันอีกนิด...บางทีคนหาเช้ากินค่ำอย่างไอ้ยามคนนั้นคงคิดอะไรได้
“ทีแท้...แกก็แค่อยากได้เงินเพิ่มนี่เอง”
เสียงเล็กพยายามพูดปลอบใจ ก่อนจะใส่เสื้อผ้าและกำกุญแจรถขับออกจากบ้าน ร่างระหงในชุดนอนชิ้นน้อยมุ่งตรงไปที่ตู้เอทีเอ็มพร้อมกับกดเงินออกมาฟ่อนใหญ่ พิมฐาคิดเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่ไอ้คม้า แต่แท้จริงแล้ว ไม่ว่าเธอจะมาด้วยเงินหรือมาตัวเปล่า ไอ้ยามหื่นกามรุ่นลุงคนนั้นก็มีสิ่งเดียวที่มันอยากได้มาตลอด!