ตอนที่ 1 วางแผนใหม่
คืนนี้เป็คืนที่ฝนกระหน่ำตกลงมาอย่างรุนแรง เซี่ยฉู่หลานกะพริบตามองม่านหน้าต่างที่ถูกแรงลมโบกสะบัดเข้ามา เป็เหตุให้ในห้องนอนมีละอองฝนคลุ้งกระจายเป็ฝอยเล็ก ๆ
เธอจำได้ว่าเมื่อครู่ถูกแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต่อต้านได้ดูดเข้ามาที่นี่ พอรู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่บนเตียงนี้แล้ว ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าเธอจะรวบรวมสติได้
หญิงสาวคนนี้ชื่อเซี่ยฉู่หลาน อายุเพียงแค่สิบเจ็ดปีเท่านั้น และเพิ่งมีคืนแรกกับชายหนุ่มแปลกหน้าไป เหมือนว่าเซี่ยฉู่หลานตื่นตระหนกเกิน ร้องไห้คร่ำครวญพลอยทำให้คู่นอนโมโหขึ้นมา เขาคนนั้นจึงทิ้งเธอไว้บนเตียงอย่างที่เห็น
เซี่ยฉู่หลานคนเก่าตกลงเป็ภรรยาลับของผู้บัญชาการทหารไปแล้ว หนังสือสัญญาก็เขียนไว้ชัดเจนเป็ลายลักษณ์อักษร กลับทำให้เขาโกรธแบบนี้ ไม่รู้ว่าต่อไปเขาจะยังชุบเลี้ยงเธอต่อหรือเปล่า
ฉู่หลานคนใหม่ถอนหายใจ ชาติก่อนเธอเป็อาจารย์มหาลัยวิทยาลัย ต้องคอยทำรายงานการสอนและวิ่งวุ่นทำวิจัย ใช้ชีวิตแต่ละวันกับการหาเงินเลี้ยงตัวเองและครอบครัว อดหลับอดนอนทุกวันกว่าจะได้เงินมาแต่ละหยวน
ตอนนี้ข้ามมิติมาร่างใหม่ เป็เมียลับของคนใหญ่คนโตก็ยังดีกว่าเหน็ดเหนื่อยแบบเมื่อก่อน บ้านยังผ่อนไม่หมดก็ตายอย่างน่าเวทนาเสียแล้ว
ความเจ็บชาที่บริเวณด้านล่างทำให้เธอรู้สึกว่า ตอนนี้ตนเองเป็ภรรยาลับของผู้อื่นไปแล้วจะมัวมาคร่ำครวญแบบเดิมไม่ได้ ถึงเขาไม่ได้เชิดชูเธอออกหน้าออกตา ยังดีกว่าไม่ทันได้กอบโกยอะไรก็ถูกทิ้งก่อนเสียแล้ว
หนังสือสัญญาระบุไว้ชัดเจนว่าระยะเวลาหนึ่งปี หลังจากนั้นจึงสามารถทำตามใจตนเอง
อาชีพอย่างเมียลับไม่ได้มั่นคงขนาดนั้น ตอนนี้เธอยังสาวยังสวยก็จริง แต่ไม่รู้ว่าเขาจะเบื่อเธอตอนไหน ฉะนั้นเซี่ยฉู่หลานต้องวางตัวใหม่เวลาอยู่ตรงหน้าเขา เพราะหนึ่งปีหลังจากนี้ยังต้องทำงานให้ขา
พอมองว่าเป็งานอดิเรก เซี่ยฉู่หลานถึงสบายในขึ้นมาหน่อย
จากในความทรงจำ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดในยุคนี้มีอยู่สองคน คนที่อุปถัมภ์เธออยู่ชื่อ หลิงชิวหยวน เป็ผู้บัญชาการทหารกระทรวงกลาโหม เรียกว่ามีอำนาจโดยชอบธรรมอย่างแท้จริง คนระดับนี้มีเมียน้อยเมียเก็บจึงเป็เื่ปกติ
บ้านหลังนี้เขาก็เป็คนจัดเตรียมไว้เพื่อเธอโดยเฉพาะ เงินเดือนของฉู่หลานงวดแรกเขาวางทิ้งไว้ั้แ่เริ่มตกลงกันแล้ว อย่างน้อยตอนนี้เธอไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับการรวบรวมข้อมูลในการทำวิจัยจนดึกดื่น
ไม่ต้องวิ่งแข่งกับเวลาให้เหนื่อยอีกแล้ว หลังจากนี้ฉู่หลานจะเกษียณออกมาใช้ชีวิตอย่างช้า ๆ สบาย ๆ สักที่
โชคดีที่หลิงชิวหยวนอายุเพียงยี่สิบหกเท่านั้น มีหน้าตาหล่อเหลา ไม่ใช่ตาแก่พุงย้อยที่ต้องฝืนจะหลับนอนด้วย ไม่งั้นเซี่ยฉู่หลานต้องวางแผนการใช้ชีวิตในยุค 80 นี้ใหม่เสียแล้ว
เธอไม่ใช่คนเคร่งเครียดกับเื่พรหมจรรย์อะไรเทือกนั้น ตอนนี้มีหลิงชิวหยวนเป็คู่นอนก็ไม่เลวเหมือนกัน หน้าตาเขาชวนให้อภิรมย์ไม่น้อย จะมานั่งเสียใจแบบเ้าของร่างคนเดิมได้อย่างไร
“คุณนาย” เสียงเคาะประตูเรียกจากด้านนอกดังขึ้นมา
ฉู่หลานถึงจำได้ว่า บ้านหลังนี้มีสาวใช้ที่หลิงชิวหยวนจ้างเอาไว้เพื่อดูแลเธอ ฉู่หลานจึงขานรับและให้เธอเข้ามา
“ลุกไหวไหมคะ” ลั่วลั่วเข้ามาก็จุดตะเกียงเพิ่ม ทำให้ห้องนอนพลันสว่างขึ้นมากกว่าเดิม
สายตาของลั่วลั่วหยุดมองร่างสวยงามบนเตียง ตอนนี้ผ้าห่มไหลลงมาด้านล่างเล็กน้อย ทำให้มองเห็น่ไหล่และไหปลาร้าของหญิงสาวบนเตียง ผิวของเธอขาวละเอียดลออจนอดมองต่อไม่ได้
่คอมีร่องรอยแดงเล็กน้อย อาจเกิดจากเรี่ยวแรงของคุณผู้ชายที่ทิ้งเอาไว้ แม้ผมของเธอจะลู่ลงมาปิดบังใบหน้าเอาไว้เกือบครึ่ง ลั่วลั่วยังมองออกว่าผู้หญิงคนนี้เป็คนสวยมาก
สมแล้วที่เป็ภรรยาลับของผู้บัญชาการหลิง
ฉู่หลานยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ถ้าเธอมองจนพอใจแล้ว พาฉันไปห้องน้ำหน่อยเถิด ฉันอยากอาบน้ำสักหน่อย”
ลั่วลั่วได้สติขึ้นมา รู้สึกว่าตนเองเสียมารยาทั้แ่เพิ่งพบหน้ากันครั้งแรก “ด..ได้ค่ะ”
ต้องบอกว่าหลิงชิวหยวนคนนี้ค่อนข้างใช้เงินมือเติบจริง ๆ ในยุคนี้เป็ยุคที่ริเริ่มพัฒนาเท่านั้น เขายังสามารถเสกสรรบ้านหรูนอกเมืองหลังหนึ่งเพื่อเลี้ยงนางบำเรอโดยเฉพาะ ถ้าฉู่หลานไม่ตอบแทนเขาบ้าง จะสมกับการที่เขาทุ่มเทให้ขนาดนี้ได้อย่างไร
ขณะนั้นเธอนอนอยู่ในอ่างน้ำ ลั่วลั่วก็ตามเข้ามาสระผมให้เธอ เริ่มแรกฉู่หลานปฏิเสธ ทว่าเ้าตัวก็ยืนยันว่ารับคำสั่งมา สุดท้ายถึงเขินอายไปบ้างแต่เธอต้องยอมรับว่ามันสบายและผ่อนคลายมากทีเดียว
นี่ถือเป็ผลตอบแทนจากอาชีพนี้ของเธอก็แล้วกัน
ใกล้จะหลับเต็มที เธอกลับได้ยินลั่วลั่วพูดว่า “เห็นคุณผู้ชายรีบร้อนออกไป แต่ยังสั่งเอาไว้ว่าวันมะรืนจะมาใหม่อีกค่ะ”
ฉู่หลานลืมตาขึ้นมา “เขาจะมาอีกหรือ”
“ใช่ค่ะ คุณผู้ชายกลัวว่าคุณนายจะออกไปซ้อมร้องเพลงในเมือง ประเดี๋ยวจะคลาดกัน”
ไม่พูดขึ้นมา ฉู่หลานก็ลืมไปแล้วว่าจุดประสงค์แรกของตนเองที่มาเป็เมียน้อยของคนอื่นคืออะไร เธอเกลียดวิชาดนตรีที่สุด ฟังเพลงไม่เคยตรงคีย์สักครั้งจะร้องเพลงจับจังหวะโน้ตก็ผิดเพี้ยนไปหมด
ตอนนี้เธอวางแผนสูบเงินบ่อทองคำนี้ไปก่อน จากนั้นค่อยหาที่สงบมุมสบาย เปิดร้านหนังสือของตนเอง ไม่อยากวิ่งวุ่นวายเหมือนชาติก่อนแล้ว
เพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก เช้าวันนี้อากาศถึงสดชื่นมากเป็พิเศษ หรือเพราะเธอกำลังอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุน้อยหรือเปล่า ทำให้ฉู่หลานรู้สึกแจ่มใสอย่างบอกไม่ถูก ไม่มีอาการปวดหลังปวดอะไรพวกนั้น
เซี่ยฉู่หลานมองผิวพรรณบนต้นแขนแล้วยิ้มอย่างเป็สุข เด็กอายุสิบเจ็ดมันช่างดีแบบนี้นี่เอง
“คุณนาย รับโจ๊กเพิ่มไหมคะ” ลั่วลั่วถามเ้านาย ขณะนี้พวกเธออยู่ในบนโต๊ะอาหารตรงปีกขวาของบ้าน เป็มุมที่จัดไว้เป็สัดส่วนพอดี เครื่องใช้ทั้งหมดเป็ของใหม่ที่คนๆนั้นเตรียมเอาไว้ก่อนแล้ว
เซี่ยฉู่หลานมองอาหารมื้อเช้าง่าย ๆ ตรงหน้า มีโจ๊กไก่ฉีก หมั่นโถสีขาวหลายก้อนบนจาน ด้านข้างยังมีน้ำผลไม้คั้นสดใหม่วางตั้งอยู่
ชาติก่อนเธอได้กินของพวกนี้เป็มื้อเช้าเสียที่ไหนกัน วันเร่งรีบ แค่กาแฟแก้วเดียวกับแซนด์วิชประทังหิวก็หรูมากแล้ว
“ไม่ต้องแล้ว” ฉู่หลานคิดครู่หนึ่งแล้วถามกลับ “ลั่วลั่ว เธอบอกว่าเป็คนที่อำเภอตงจิ๋วใช่หรือเปล่า”
“ค่ะคุณนาย ฉันเป็คนที่นี่”
ยุคนี้มีทีวีให้ความบันเทิงแล้วก็จริง แต่ในจอภาพกลับไม่มีช่องฉายมากเท่าในยุคปัจจุบัน รอทั้งวันอาจมีภาพขึ้นมาแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ฉู่หลานจึงคิดว่าหางานอดิเรกทำแก้เบื่อสักหน่อย
เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้นมา ลั่วลั่วรีบวิ่งไปกลางห้องเพื่อยกหูโทรศัพท์ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงวิ่งกลับมาหาฉู่หลานต่อ
เธอหอบเล็กน้อย “คุณนายคะ คุณผู้ชายกำลังจะมาถึงแล้วค่ะ!”
เซี่ยฉู่หลานลอบคิดในใจ บ่อเงินบ่อทองเธอมาแล้ว วันนี้ต้องสนองความ้าของเขาอย่างเต็มที่ ให้ผู้อุปถัมภ์รู้สึกว่าไม่เสียแรงที่เขาอุตส่าห์ควักเงินจ่ายเธอในราคาสูงขนาดนี้