เสี่ยสรอรรค เ้าของบริษัทค้ารังนกส่งออก มีน้องสาวซึ่งมีปัญหาทางจิต อันเนื่องมาจากถูกเสี่ยพิบูลข่มขืน แต่คดีกลับถูกยกฟ้อง
เสี่ยพิบูล ผู้ถูกกล่าวหาว่าข่มขืนสุนทรี แต่ชนะคดี ั้แ่นั้นมาเขากลายเป็คู่อริกับเสี่ยสรอรรค
เสี่ยอันนพ พ่อของอินกมล เขาหมายมั่นปั้นมือให้ลูกสาวเป็ทองแผ่นเดียวกับครอบครัวของสรอรรค
พิมวรรณ ทำอาชีพนักข่าว เธอเป็น้องสาวของเสี่ยพิบูล มีเพื่อนสาววัยเดียวกันคือ ไฮดราและอินกมล
ไฮดรา สาวสวย มีเสน่ห์ เป็นักจิตวิทยาชาวอังกฤษ พูดไทยได้
อินกมลหรืออินทิพัฒน์ ลูกสาวเสี่ยอันนพ ประกอบธุรกิจเดินเรือส่งออกสินค้า
สารวัตรวุฒิกฤษ เขาคอยสืบคดีฆาตกรรมต่อเนื่องซึ่งพัวพันกับเสี่ยสรอรรค
สุนทรี เหยื่อคดีข่มขืน เมื่อเธอไม่ได้รับความเป็ธรรม ทำให้เธอรู้สึกกดดันจนกระทั่งมีปัญหาทางจิต
วิชัย รองประธานบริษัท เขาเป็คนมีมนุษย์สัมพันธ์ดีและคอยฝึกงานให้กับอินทิพัฒน์
ณ ประเทศอังกฤษ
พิมวรรณ นั่งอ่านข่าวคำพิพากษาคดีข่มขืนสุนทรี น้องสาวของเสี่ยสรอรรค ซึ่งเป็ผู้มีชื่อเสียง ในข่าวกล่าวว่า เสี่ยสรอรรคไม่พอใจกับคำตัดสินครั้งนี้ที่สั่งยกฟ้อง เนื่องจากหลักฐานยังไม่เพียงพอ ทำให้เสี่ยพิบูลถูกปล่อยตัว และสุนทรีถึงกลับเป็ลมล้มไปเพราะช็อคกับคำตัดสิน
“เป็อะไรหรอพิม นั่งอ่านอะไรอยู่ทำไมหน้าเครียดแบบนั้น” อินสังเกตเพื่อนสาว
“นั่นสิ ทานแซนวิชได้แล้ว ฉันอุตส่าห์ทำอย่างสุดฝีมือ” ไฮดรากล่าวบ้าง
“พี่ชายฉันพ้นคดีความแล้ว” พิมยอมบอก
“อ้าว แล้วไม่ดีใจหรอ” อินสงสัย
“ไอ้ดีใจ ก็ดีใจอยู่หรอก แต่อีกใจก็สงสารสุนทรีน่ะ” พิมเห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกัน
“ฉันว่าศาลน่าจะตัดสินอย่างยุติธรรมที่สุดแล้ว พี่ชายเธอไม่ผิดซะอย่าง หรือเธอไม่เชื่อใจพี่ชายตัวเอง” อินสงสัย
“ความจริงก็เชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง เพราะยังไงพี่ชายฉันก็เป็ผู้ชายนะ” พิมไม่แน่ใจ
“ให้ฉันพิสูจน์มั้ยล่ะ” ไฮดราเสนอ
“นั่นสิ พิสูจน์ยังไง” อินสงสัย
“ถ้าฉันได้เจอเขา ได้คุยและลองสะกดจิตดู ก็อาจได้รู้ความจริงในวันนั้นไง” ไฮดรากล่าว
“ทำได้งั้นหรอ” พิมสงสัย
“ทำได้สิ” ไฮดราตอบอย่างมั่นใจ
“ฉันกลัวพี่ชายเป็คนร้าย” พิมเริ่มกังวล
“เอายังไงกันแน่เนี่ย” อินเริ่มงงกับพิม
“ก็ได้ พิสูจน์ก็พิสูจน์ ฉันจะได้สบายใจหากพี่ชายบริสุทธิ์จริงๆ” พิมยอมเสี่ยง
“ว่าแต่เธอไม่ทำงานหรอไฮดรา” อินสงสัย
“ฉันลาพักร้อนชั่วคราวน่ะ เพื่อเธอเลยนะพิม” ไฮดราหันไปยิ้มให้พิม
“ฉันก็อยากไปเป็เพื่อนนะ แต่ฉันต้องทำวิทยานิพนธ์ให้เสร็จ จะได้เรียนจบเสียที” อินกล่าว
“ขอบคุณมากนะ ไฮดรา แต่ฉันเองลางานไม่ได้ ต้องไปหาข่าวที่ต่างเมือง” พิมอยากไปเป็เพื่อนด้วยแต่ทำไม่ได้
“แค่บอกที่อยู่พี่ชายเธอมาก็พอ ไม่ต้องห่วงนะจ้ะเพื่อนๆ” ไฮดราพูดยิ้มๆ
ดังนั้นปฏิบัติการแรกของสามสาวก็คือการพิสูจน์ว่าเสี่ยพิบูลเป็ผู้บริสุทธิ์จริงๆ หรือไม่
และแล้วไฮดราก็เดินทางไปประเทศไทยตามที่ได้ตั้งใจเอาไว้ ผ่านไปเป็ระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มๆ ไฮดราก็เดินทางกลับมาประเทศอังกฤษ พร้อมกับแสดงสีหน้าอันเศร้าหมอง
อินกมลเป็คนขับรถไปรับเพื่อนที่สนามบินแล้วพากลับหอพักด้วยกัน เธอสงสัยว่าเพื่อนรักเป็อะไรจึงรีบถาม
“เธอเป็อะไรกันแน่น่ะ ไฮดรา หรือว่าเสี่ยพิบูลเขาเป็คนร้ายจริงๆ แล้วเขาก็ข่มขืนเธอด้วย” อินเริ่มกังวล
“ไม่ใช่ เขาไม่ใช่คนร้ายหรอก” ไฮดราพูดอย่างมั่นใจ
“แล้วเธอร้องไห้ทำไม” อินงงกับอาการของเพื่อน
“ฉันอกหัก” ไฮดรายอมพูด
“เธอรักเสี่ยพิบูลงั้นหรอ” เมื่อเห็นเพื่อนร้องไห้ อินจึงจอดรถเข้าไปในปั๊มน้ำมันเพื่อให้เพื่อนสงบสติอารมณ์
อินดับเครื่องเปิดกระจกรถ แล้วกอดเพื่อนพร้อมกับลูบหลังเพื่อปลอบ จนกระทั่งไฮดราหยุดร้องไห้ไปเอง
“เขาบอกว่าเขาไม่ชอบฝรั่งและไม่ชอบผู้หญิงที่จีบเขาก่อนน่ะ” ไฮดรายังคงสะอื้น
“ในเมื่อเขายอมบอกชัดเจนอย่างนี้ ก็ตัดใจเถอะนะ ยังดีที่เขาไม่หลอกให้เธอถลำลึกไปมากกว่านี้” อินพยายามปลอบ
“ฉันดีขึ้นแล้วล่ะ พวกเรากลับกันเถอะ” ไฮดรายอมตัดใจตามคำแนะนำเพื่อน
อินเห็นเพื่อนดีขึ้นจึงพากลับหอพัก
ไฮดราเดินเข้าไปในห้อง อยู่ดีๆ พิมก็เดินเข้าไปกอดเพื่อนสาวพร้อมกับรีบถามว่า “เห็นพี่ชายฉันออกตามหาสาวฝรั่งอย่างบ้าคลั่ง ใช่เธอรึเปล่าไฮดรา”
ไฮดราเผลอมองอินด้วยสายตาลุกลี้ลุกลนอย่างมีพิรุธ แต่เธอก็รีบพูดกลบเกลื่อนทันที “จะเป็ฉันได้ยังไง พอฉันสะกดจิตเขาเสร็จ และรู้ความจริงก็รีบกลับมาทันที”
“งั้นหรอ อาจจะไม่ใช่เธอก็ได้ เพราะแม่บอกว่าฝรั่งคนนั้นชื่อว่าซินดี้” พิมกล่าว
“ให้ไฮดราไปพักผ่อนก่อนเถอะนะพิม เพื่อนเดินทางมาเหนื่อยๆ” อินเห็นใจไฮดรา กลัวเพื่อนร้องไห้ต่อหน้าพิม
พิมจึงช่วยถือกระเป๋า และยอมปล่อยให้เพื่อนไปอาบน้ำอาบท่า
ตกเย็นสามสาวนั่งทานข้าวเย็นด้วยกัน พอทานหมด ก็เริ่มถกกันเื่พี่พิบูล
“สรุปว่าเื่ราวมันเป็ยังไงกันแน่ไฮดรา” พิมอยากรู้
“ฉันก็ไปพบพี่พิบูลในฐานะเพื่อนของเธอ โดยฉันบอกพี่เขาว่าฉันเป็จิตแพทย์ และ้ารู้ความจริงเพื่อไขความข้องใจ” ไฮดรากล่าว
“เขายอมให้ความร่วมมืองั้นหรอ” อินสงสัย
“ตอนแรกก็ไม่ แต่แม่ของพิมช่วยขอร้องให้น่ะ” ไฮดราเล่า
“แล้วยังไงต่องั้นหรอ” พิมกล่าว
“เขาเล่าให้ฟังว่า ภายในห้องพัก ณ โรงแรมที่เกิดเหตุ มีผู้ไม่หวังดีแอบเอากล้องวีดีโอติดตั้งไว้ในห้องพักห้องนั้นด้วย ซึ่งตำรวจสามารถนำหลักฐานแผ่นซีดีมาได้ ดังนั้นจึงทำให้รู้ว่า ในคืนเกิดเหตุ คุณสุนทรีเป็ลมในงานเลี้ยงการกุศล คุณพิบูลรับไว้ทัน เลยอุ้มหญิงสาวไปพักที่ห้องพักในโรงแรม เขาวางคุณสุนทรีบนเตียง แล้วเดินไปที่หน้าระเบียงพร้อมกับติดต่อเสี่ยสรอรรคให้มารับน้องสาว แต่ทว่าอยู่ดีๆ คุณสุนทรีก็ตื่น แล้วเดินไปกอดพี่พิบูลจากด้านหลัง พี่พิบูลใมาก รีบจับมือเธอออก แล้วรีบออกไปจากห้องห้องนั้นทันที แล้วคุณสุนทรี เอ่อ ก็เริ่มจัดฉากทำให้ตัวเองอยู่ในสภาพเปลือย พร้อมกับร้องไห้แล้วโทรบอกให้พี่ชายมารับ เสี่ยสรอรรคเชื่อน้องสาว เขาก็เลยรีบแจ้งตำรวจแล้วเอาเื่ให้ถึงที่สุด” ไฮดราเล่า
“แสดงว่าพี่พิบูลก็บริสุทธิ์น่ะสิ” พิมดีใจ
“นอกจากคลิปนั้นแล้ว ฉันลองสะกดจิตเขาดู เขาก็เล่าตรงตามภาพที่เห็นจริงๆ” ไฮดรากล่าวยืนยัน
“แล้วเสี่ยเขาไม่เคลิบเคลิ้มบ้างหรอ อุตส่าห์มีผู้หญิงกอดเขาแบบนั้น” อินสงสัย
“เห็นอย่างนั้น พี่เขาเคร่งศาสนานะจะบอกให้ พี่เขาเพิ่งสึกจากการบวชทดแทนบุญคุณแม่ที่บวชนานกว่าสามเดือน เขาเคยบอกแม่ว่าเขาจะพยายามรักษาศีลห้า ดังนั้นเขาจะไม่ยอมผิดลูกผิดเมียใครแน่นอน” พิมเล่าบ้าง
“หายากนะ ผู้ชายแบบนี้” อินกล่าว
“ว่าแต่เขาออกตามหาซินดี้ทำไมหรอ” ไฮดราสงสัย
“ไม่รู้เหมือนกัน พี่ชายไม่ยอมบอกน่ะ เอาไว้ให้ฉันกลับไทยในพรุ่งนี้ หากรู้เมื่อไหร่ ฉันจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน” พิมกล่าว
“โห อุตส่าห์ได้อยู่ด้วยกัน มีอีกคนกลับไทยอีกแล้ว” อินพูดในเชิงล้อเล่น
“น่า ค่อยวีดีโอคอลคุยกันก็แล้วกัน” พิมพูดยิ้มๆ
******************************************************************
วันต่อมาพิมเดินทางกลับไปทำงานที่ประเทศไทย แม่ถึงขั้นขอร้องเพราะไม่อยากอยู่ห่างจากลูกสาว
พิมสามารถติดต่อสมัครงานที่สำนักงานข่าวแห่งหนึ่งได้ เธอไปถึงไทยก็รีบเตรียมตัวเพื่อไปรายงานตัวตอนเช้าวันรุ่งขึ้น
ในวันแรกพิมก็ได้เริ่มงานทันที เธออยู่ในแผนกฆาตกรรม
พิมเป็คนกระตือรือร้น แม้ว่าสารวัตรจะไม่ยอมให้สัมภาษณ์คดีฆาตกรรมผู้หญิงในผับกับทุกสำนักข่าว แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ พิมแอบลอบเข้าไปในห้องสารวัตรได้สำเร็จ
“ผมบอกแล้วไง ว่าผมยังไม่พร้อมให้สัมภาษณ์กับใครทั้งสิ้น” สารวัตรวุฒิกฤษกล่าว
“หรือว่าคุณกลัวโดนด่าว่าคุณไม่มีประสิทธิภาพ ทำงานก็ไม่คืบหน้าสักที” พิมแกล้งพูด
“อะไรนะครับ คุณไม่รู้อะไรเลย อย่าพูดพล่อยๆ สิครับ” สารวัตรพยายามปราม
“การที่คุณไม่ยอมให้สัมภาษณ์ใดๆ แสดงว่าคุณยังไม่พบพยานและหลักฐานเอาผิดน่ะสิ” พิมแกล้งดูถูก
“เอาล่ะ ผมยอมให้สัมภาษณ์ก็ได้ มีอะไรก็ถามมา ผมต้องรีบทำงาน” สารวัตรยอมให้สัมภาษณ์
“รู้ตัวคนร้ายหรือยังคะ” พิมไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอรีบถามทันที
“ยังครับ แต่พวกเรากำลังเร่งสืบให้ถึงที่สุด” สารวัตรกล่าว
“มีร่องรอยใดๆ มั้ยคะ”
“ไม่ครับ เพราะคนร้ายวางแผนมาอย่างดี ทั้งสวมถุงมือ และลงมือกับเหยื่อในที่ลับตาคน”
“คุณสงสัยใครบ้างคะ”
“ผู้หญิงส่วนใหญ่พัวพันกับเสี่ยสรอรรคครับ แต่ผมไม่มีหลักฐาน”
“ทำไมคุณถึงสงสัยอย่างนั้นคะ”
“เสี่ยชอบไปเที่ยวผับ ผู้หญิงที่เป็เหยื่อต่างเคยบริการรินเหล้าและไปกับเสี่ยทั้งสิ้นครับ”
“เสี่ยสรอรรคเป็เสือผู้หญิงหรอคะ”
“มันเป็เพียงข่าวลือ ผมเองก็ไม่รู้หรอกครับ”
“ขอบคุณมากนะคะ ที่ยอมให้สัมภาษณ์” พิมยอมยุติเพราะยังสืบหาตัวคนร้ายไม่ได้เลย
“คุณเป็น้องสาวเสี่ยพิบูลใช่มั้ยครับ”
“คุณรู้จักฉันด้วยหรอคะ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” พิมหันหลังกำลังจะไปเปิดประตูห้องทำงานของสารวัตร แต่เธอก็ต้องใสุดขีด เพราะอยู่ดีๆ สารวัตรก็กอดเธอจากด้านหลัง “ปล่อยนะคะ คุณจะทำอะไรน่ะ”
“เลิกทำเป็ไม่รู้จักพี่เสียทีได้มั้ยพิม พี่รอให้พิมกลับไทยเพื่ออธิบายทุกอย่างให้ฟังนะ” สารวัตรพยายามง้อแฟนสาวที่จากกันมานานถึงสามปี
“พิมไม่อยากฟังค่ะ พี่กฤษปล่อยพิมเถอะ” พิมพยายามแกะมืออดีตคนรักออก
“ผู้หญิงคนนั้นเขาแต่งงานแล้วนะครับ และเขากับพี่ก็ไม่ได้มีอะไรกันด้วย” สารวัตรพยายามอธิบายแม้มันจะเป็เื่เก่า
“ก็เธอบอกอย่างนั้นนี่คะ” พิมยังคงไม่ฟัง
“อะ พี่ให้ดูรูปก็ได้ เห็นมั้ย” สารวัตรเปิดมือถือให้พิมดู
พิมยอมดูรูปในมือถือ ก็เห็นผู้หญิงที่อ้างว่าเป็แฟนของพี่กฤษ เธอกำลังอุ้มลูกวัยขวบกว่าแล้วถ่ายรูปคู่กับแฟนชาวสิงคโปร์
“เห็นมั้ยล่ะ”
“แต่เื่ของเรามันจบแล้วนี่คะ” พิมกล่าวเสียงเศร้า
“แต่พี่ไม่จบนี่ ให้ความเป็ธรรมกับพี่บ้างสิพิม” สารวัตรกอดแฟนสาวแน่นกว่าเดิม
“ปล่อยพิมก่อนนะคะ” พิมพยายามพูดดีๆ
กฤษเลยถือโอกาสหอมแก้มทั้งซ้ายและขวาให้หายคิดถึง
“พี่กฤษน่ะ อย่ารังแกพิมสิคะ” พิมเริ่มเขินจนหน้าแดง
“คืนดีกับพี่ก่อน พี่ถึงยอมปล่อย” สารวัตรยังคงกอดแฟนสาวไว้เช่นนั้น
“ก็ได้ค่ะ”
ด้วยความดีใจสารวัตรกฤษจึงรีบดึงตัวหญิงสาวให้หันหน้ามาหาเขา พร้อมกับกอดเธอ
“ก็ไหนว่าจะปล่อยไงคะ” พิมรู้สึกว่ากฤษกอดเธอแน่นกว่าเดิมเสียอีก
“พี่คิดถึงพิมมากนะ พิมไม่ยอมติดต่อพี่เลย” สารวัตรน้อยใจ
“พิมงานยุ่งนี่คะ” พิมพูดตามความเป็จริง
“เย็นนี้พี่ไปรับนะ” สารวัตรนัดหมาย
“ก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้พิมขอตัวก่อนนะคะ ต้องรีบไปเขียนข่าวค่ะ” พิมกลัวคนอื่นมาเห็นเธอในสภาพกอดกับสารวัตร
สารวัตรเห็นหญิงสาวยอมคืนดีด้วยแล้ว เขาก็เลยหอมเธออีกครั้ง ก่อนจะปล่อยเธอออกไปจากห้อง
สารวัตรกำลังจะเดินตามไปส่งแฟน แต่ถูกพิมผลักไว้ “อายลูกน้องบ้างสิคะ”
สารวัตรก็เลยแกล้งทำมีมาดของผู้บังคับบัญชา คือแค่เปิดประตูให้หญิงสาวแล้วปล่อยเธอไป
******************************************************************
หลังจากที่พิมไปทานข้าวเย็นกับสารวัตร เธอก็รีบกลับห้องนอน แล้วรีบส่งข่าวให้เพื่อน
“เธอยอมคืนดีกับพี่กฤษแล้วหรอ” อินแอบดีใจแทนเพื่อน
“แหม เพื่อนเราง้อง่ายจริงๆ ไม่เล่นตัวสักนิด” ไฮดราแกล้งแซว
“ก็ผู้หญิงคนนั้นเขาแต่งงานไปแล้วนี่” พิมพยายามพูดแก้ตัว
“แล้วเธอเชื่อพี่กฤษงั้นหรอ” ไฮดราแกล้งพูด
“เปล่า ฉันเองก็รู้ข่าวผู้หญิงคนนั้นเหมือนกัน แต่พอฉันรู้ความจริง ฉันก็ไม่กล้าสู้หน้าพี่เขา เลยไม่ไปง้อเขาสักที ถึงกระนั้นมันก็ล่วงเลยมาสามปีแล้ว พี่เขาก็ยังรอฉันอยู่” พิมแอบภูมิใจนิดๆ
“แน่ใจนะ” ไฮดราก็ยังแกล้งเพื่อนอยู่
“ทำไมต้องพูดให้เพื่อนเขวด้วยล่ะ” พิมเริ่มลังเล
“อ้าว ก็ต้องเผื่อใจบ้างไง” ไฮดรากล่าว
“พี่กฤษเขาไม่ทรยศยัยพิมหรอก เขาแอบโทรมาถามข่าวคราวยัยพิมเป็ประจำ” อินยอมพูด
“ทำไมเธอไม่บอกฉันล่ะอิน” พิมสงสัย
“ฉันไม่รู้ท่าทีของเธอนี่ ว่าหายโกรธพี่กฤษแล้วหรือยัง” อินกล่าว
“เอาเถอะ แล้วทำไมเธอถึงได้ไปพบพี่กฤษได้ล่ะ” ไฮดรายังคงถาม
“เอ่อ ฉันไปทำข่าวคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง ฉันเอาเื่สัมภาษณ์มาบังหน้า จริงๆ ฉันอยากเจอเขาน่ะ” พิมยอมบอกเพื่อน
เพื่อนทั้งสองคนถึงกับส่ายหน้า
“ว่าแต่คดีคืบหน้าหรือยัง” ไฮดราสงสัย
“ยังสืบหาตัวคนร้ายไม่ได้เลย แต่เหยื่อสาวเ่าั้ต่างพัวพันกับเสี่ยวสรอรรค” พิมกล่าวตามข้อมูลที่มี
“เสี่ยเขาเป็เสือผู้หญิงงั้นหรอ” อินสงสัย
“ฉันเองก็ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ เขาเป็ศัตรูกับพี่ชายฉัน ถึงคดีข่มขืนจะยกฟ้องไป เขาก็ยังเชื่อว่าพี่ชายฉันเป็คนผิดอยู่ดี” พิมเล่า
“เธอเองก็ระวังตัวไว้บ้าง” ไฮดราแอบเป็ห่วง
“ฉันไม่เกี่ยวด้วยเสียหน่อย” พิมยังคงประมาท
“ไม่ต้องห่วงยัยพิมหรอกอิน เธอก็รู้นี่ ว่าพิมเขามีแฟนเป็สารวัตรเชียวนะ” อินยังคงแซวเพื่อน
“เลิกแซวได้แล้ว ฉันง่วงนอนแล้ว Good Night เพื่อน” พิมตัดบท
อินกับไฮดราแอบยิ้มขำเพื่อน เพราะเพื่อนหน้าแดงเวลาที่พูดถึงพี่กฤษ
“สงสัยพวกเราคงได้กลับไทยเร็วๆ นี้แล้วล่ะ” อินหันไปคุยกับไฮดรา
“ทำไมล่ะ” ไฮดราสงสัย
“พิมคงได้แต่งเร็วๆ นี้แน่” อินคาดการณ์
แต่ทว่าหนึ่งสัปดาห์ต่อมา สองสาวต่างติดต่อพิมไม่ได้เลย จนทั้งสองพากันใ พวกเธอเลยพยายามติดต่อพี่กฤษด้วยการวีดีโอคอล
“เกิดอะไรขึ้นกับพิมหรอคะพี่กฤษ” อินเป็ฝ่ายถาม
“พิมหายตัวไป พี่พยายามออกตามหา แต่ยังหาตัวไม่เจอ” สารวัตรกล่าวอย่างร้อนรน
“ตายจริง พิมจะเกิดอันตรายอะไรมั้ย” ไฮดราเริ่มเป็ห่วง
“พี่ก็ไม่แน่ใจ แต่พี่จะพยายามสืบหาให้เร็วที่สุด พี่จะไม่ยอมให้พิมเป็อะไร” สารวัตรกล่าวอย่างหนักแน่น
“เดี๋ยววันพรุ่งนี้อินก็จะกลับไทยแล้วค่ะ หากอินทราบข่าวของพิม อินจะรีบแจ้งพี่นะคะ” อินกล่าว
“ขอบใจมากอิน พี่ต้องไปแล้ว” สารวัตรงานยุ่ง
“ค่ะพี่”
อินกับไฮดราต่างเป็ห่วงพิม แต่ไม่อาจช่วยอะไรได้เพราะพวกเธออยู่ประเทศอังกฤษ
“ไม่ต้องกังวลนะไฮดรา ฉันกลับไทยเมื่อไหร่ ฉันจะช่วยตามหาพิม” อินเห็นสีหน้าเพื่อน
“ขอให้พิมปลอดภัยก็แล้วกันนะ” ไฮดราทำได้เพียงภาวนา
อินนั่งเครื่องบินไปลงสุวรรณภูมิ ในใจก็เป็ห่วงเพื่อน แต่คิดว่าสารวัตรจะต้องสืบหาตัวพิมอย่างเต็มที่แน่นอน
เสี่ยอันนพเดินเข้าไปกอดบุตรสาวที่จากกันไปนานถึงสามปี บุตรสาวเรียนต่อปริญญาโททางด้านบริหารธุรกิจ
“กลับบ้านเสียทีนะลูก” เสี่ยอันนพกล่าวกับลูกสาว
“ลูกจะรีบกลับไปช่วยงานคุณพ่อไงคะ” อินกล่าวยิ้มๆ
“พ่ออยากให้ลูกไปฝึกงานกับเสี่ยสรอรรคเสียก่อน” เสี่ยอันนพวางแผน
“ทำไมคะ ทำไมต้องฝึกงานกับเขาด้วย” อินไม่อยากเจอเสี่ยที่มีข่าวว่าพัวพันกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนั่น
“มันไม่แปลกนี่ลูก ลูกเป็คู่หมั้นของเสี่ยสรอรรคเขา หนึ่งคือให้ลูกได้ใกล้ชิดเขาเพื่อดูนิสัยใจคอ สองก็คือลูกจะได้ฝึกงานเพื่อเข้าใจระบบงานมากขึ้น” พ่อกล่าว
“ลูกยอมไปฝึกเพื่อดูระบบงานก็ได้ค่ะ แต่ลูกขอแต่งเป็สาวทอมแล้วใช้ชื่อว่าอินทิพัฒน์นะคะ” อินบอกแผนเช่นกัน
“ทำไมล่ะลูก”
“ก็พ่ออยากให้หนูเห็นพฤติกรรมเขานี่คะ ถ้าไปในฐานะอินกมล เขาอาจสร้างภาพก็ได้”
“ตามใจก็แล้วกันลูก ตอนนี้พวกเรากลับกันเถอะ”
175
![[จบ] เกิดใหม่เป็นภรรยาปากร้ายในยุค 70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1662609758_99132261.webp)
