เวลานี้อ้นใและช็อคเป็อย่างมาก เขาไม่คิดว่าเขาจะโดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ และอีกอย่างเขาเองก็ไม่คิดว่ามิ้นจะทำแบบนี้กับเขาเหมือนกัน
“นี่เธอ รู้สึกดีกับเรางั้นหรอเนี้ย”
หลังจากเขาตั้งสติได้ เขาก็ขับรถออกจากคอนโดของมิ้นทันที แต่ทว่าเื่นี้มันยังคงคาใจเขาอยู่ไม่น้อยว่ามิ้นรู้สึกยังไงกับเขากันแน่ เขาเลยตัดสินใจถามกับระบบว่ามันจะมีวิธีเช็คมั้ยว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไงกับเขา
“เห้ออ นี่ระบบชั้นจะเช็คค่าความรักของคนอื่นที่มีให้ชั้นได้ยังไง” อ้นกล่าวกับระบบ
‘โฮสสามารถใช้หน้าต่างสถานะ เพื่อดูของมูลของหญิงสาวได้ ข้อมูลที่ขึ้นมาในนั้นจะเป็ข้อมูลของหญิงสาวที่มีความรู้สึกรักใคร่กับโฮส และยังแสดงถึงหญิงสาวที่มีค่่าความเกลียดชังต่อโฮสเช่นกัน’
“แล้วทำไมแกถึงไม่บอกชั้นแต่แรกเื่หน้าต่างสถานะเนี้ย”
‘ก็โฮสไม่ได้ถาม…’
“แต่แกก็ควรจะบอกเื่สำคัญแบบนี้นะเว้ยยยย ไอ้ระบบเวรนี่”
‘ระบบดีเสมอ แต่เื่ที่โฮสไม่ได้ถามระบบก็ไม่ได้แจ้ง อย่างที่ระบบเคยบอกไป ระบบก็ลืมได้เหมือนกัน’
“ระบบแกนี่มันไร้ความรับผิดชอบที่สุดเลยว่ะ เออช่างมันเถอะผ่านแล้วผ่านไปชั้นจะดูหน้าต่างสถานะสักหน่อย แล้วชั้นจะเรียกมันขึ้นมาได้ยังไงละ”
‘เหมือนกันการใช้ประเมิน โฮสเพียงแค่พูดหรือคิดในใจว่า สถานะ เพียงเท่านี้ ก็จะมีหน้าต่างสถานะขึ้นมา’
“โอเค งั้นชั้นลองเลยแล้วกัน สถานะ”
ทันใดนั้นหลังจากที่อ้นได้กล่าวคำว่่า สถานะ ออกมาก็พลันมีหน้าต่างสีฟ้าเหมือนกับกล่องข้อความที่ระบบตอบกลับเขาเด้งขึ้นมา
ติ๊งงง!!
อันดับ 1
มิ้น อายุ 24 ปี ความรู้สึกต่อโฮส เริ่มที่จะชอบ ระดับความรัก 50%
ฟ้า อายุ 20 ปี ความรู้สึกต่อโฮส รู้สึกดีด้วย ระดับความรัก 30%
เฟิร์น อายุ 26 ปี ความรู้สึกต่อโฮส ชอบ ระดับความรัก 70%
“โอ้ มีสถานะบอกรับดับความรู้สึกตอนนี้ด้วยสินะ แถมมีเปอร์เซ็นความรักด้วย ถ้าความรักถึง 100% ชั้นก็จะได้เงินจากที่ใช้ไป 20% เลยสินะ”
“แต่ว่าเฟิร์นเนี้ย มีระดับความรักถึง 70% เลยงั้นหรอ แต่ช่างสิ ในเมื่อเธอเลือกไปแล้ว ทางนี้ก็ไม่แคร์เหมือนกัน”
ทันใดนั้นก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น อ้นหยิบขึ้นมาดู เป็ชื่อ มน เพื่อนของเขาโทรมา เขาไม่รอช้ากดรับสายทันที
“ว่าไงมึง”อ้นกล่าว
“วันนี้ว่างป่าวว่ะ มึงอ่ะ”
“ว่างสบายๆ กูลาออกจากงานมานอนอยู่บ้านเฉยๆละ”
“มึงลาออกแล้วหรอว่ะ เออ ออกได้ก็ดีเห็นมึงบ่นอยู่บ่อยๆเื่งานที่ทำงาน แล้วมึงออกมามึงจะมีเงินใช้หรอว่ะ”
“สบายกูมีช่องทางแล้วกัน และตอนนี้กูก็ไม่ขัดสนเื่เงินแล้วด้วย”
“เออดีๆ เอาที่มึงสบายใจดีกว่า ออกมาจากที่นั้นก็ดีแล้วจะได้สบายใจ”
“ขอบใจมึงว่ะ ว่าแต่มึงโทรมาหากูเนี้ยมีอะไรเปล่า”
“ก็แค่จะชวนมึงไปเที่ยวคืนนี้ มึงว่างนิ จะไปมั้ยละ”
“ที่ไหนว่ะ ใครไปบ้าง”
“ที่เอกมัยร้านเสือดาว คนที่ไปก็มีกู บอย กร ถ้ามึงไปด้วยก็รวมกัน 4 คน”
“ได้กูไป เจอกันกี่โมง”
“3 ทุ่มที่ร้าน”
“ได้เจอกัน”
อ้นมองดูนาฬิกาซึ่งตอนนี้เป็เวลา 1 ทุ่มตรงเท่ากับว่าพอจะมีเวลาอีก 2 ชั่วโมงก่อนจะถึงเวลานัดเขาจึงตัดสินใจกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดก่อน
ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ขับรถมาถึงบ้าน เขาไม่รอช้ารีบนำเสื้อผ้าที่มิ้นซื้อให้มาซักแล้วอบแห้งทันที ใช้เวลาประมาณ ชั่วโมงกว่าก็ซักเสร็จหลังจากนั้นเขาก็จัดแจงแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่มิ้นเป็คนซื้อให้
ต้องบอกเลยว่าเซนต์ในการเลือกซื้อเสื้อผ้าของมิ้นนั้น ดีใช้ได้เลยทีเดียว เพราะหลังจากที่เขาจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมเสร็จแล้วนั้นก็ออกมาดูดีไม่น้อยเลย แต่งตัวเสร็จเขาก็หันไปมองนาฬิกาซึ่งตอนนี้เป็เวลา 2 ทุ่มกว่าแล้ว ขึ้นจึงรีบขับรถออกไปจากบ้านทันที
ในระหว่างทางที่เขากำลังขับรถไปนั้น ขณะที่รถกำลังติดไฟแดงอยู่ก็พลันมีเสียงแจ้งเตือนข้อความโทรศัพท์ดังขึ้น
ติ๊ง!!!
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูปรากฏว่าเป็ข้อความจากมิ้น
‘พี่อ้นทำอะไรอยู่คะ ถึงบ้านหรือยัง’
‘พี่ถึงบ้านสักพักแล้ว แต่ตอนนี้พี่ออกมาข้างนอก กำลังจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆครับ’
‘อ่ออ งั้นหรอคะ หนูแค่ทักมาถามเฉยๆว่าพี่ถึงบ้านปลอดภัยดีใช่มั้ย จะว่าไปพี่ไปเที่ยวกับเพื่อนที่ไหนหรอ’
‘ไปแถวเอกมัยร้านเสือดาวนะ เพื่อนโทรมาชวนเมื่อกี้ พี่ว่างๆพอดีเลยไป’
‘หรอคะ เที่ยวให้สนุกนะคะพี่’
‘ค้าบบบ เออเสื้อผ้าที่เราซื้อให้พี่น่ะ พี่ใส่มาด้วยนะ ดูดีสุดๆเลยแหละ เราเลือกชุดได้ดีมากเลย’
อ้นพิมพ์ไปหลังจากนั้นก็ถ่ายรูปส่งให้มิ้นดูว่าเขาใส่ชุดที่เธอซื้อให้มาจริงๆ มิ้นที่เห็นรูปที่อ้นส่งมาให้เธอ เธอก็ดีใจเป็อย่างมากที่อ้นใส่เสื้อผ้าที่เธอซื้อให้แล้วยังไม่พอเขายังถ่ายรูปส่งมาให้เธอดูด้วย
‘เขากับพี่มากๆเลยคะ หนูดีใจจังพี่ใส่ชุดที่หนูซื้อให้พี่ด้วย’ มิ้นพิมพ์ตอบอย่างดีใจ
‘ขอบคุณสำหรับชุดเท่ๆนะ ไว้วันหลังมาช่วยพี่เลือกซื้อหน่อยแล้วกันนะ’
มิ้นที่เห็นข้อความอ้นพิมพ์มาแบบนั้นเธอก็ดีใจเป็อย่างมากจึงพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
‘ได้เลยค่าาาาา’
‘โอเค เดียวพี่ขับรถต่อแล้วไว้เราค่อยคุยกันใหม่นะ’
‘โอเคค่า ขับรถดีนะคะ’
ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ขับรถมาถึงร้านเสือดาวที่เอกมัยเรียบร้อย ด้วยความที่เขาขับรถ Porscha มาทางร้านจึงจัดให้เขาจอดรถไว้ใกล้กับร้านที่สุด ทันทีที่เขาจอดรถเสร็จและก้าวลงจากรถ ก็พลันมีเสียงที่คุ้นเคยทักเขาขึ้นมาทันที
“อ้าวอ้น เดียวนี้เอาเื่เลยนี่หว่าขับ Porscha เลยหรอว่ะ ตอนคุยโทรศัพท์บอกว่ามีช่องทาง แต่เห็นแบบนี้แล้วน่าจะเรียกว่าตอนนี้มึงรวยแล้วป่าวว่ะ” มนกล่าว
“ไงพวกมึงไม่ได้เจอกันนานเลยว่ะ” อ้นกล่าว
“เออจะว่านานก็นานจะว่าไม่นานก็ไม่นานนะ ผ่านไปได้ 2-3 เดือนเองมั้งที่เจอกันล่าสุด” มนกล่าว
“แต่ว่าหลังจากที่เจอกันล่าสุด มึงก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะเนี้ย ทั้งรถที่ขับ ทั้งการแต่งตัวเรียกได้ว่าดูหรูหราขึ้นมาเลยนะมึง” กรกล่าวกับอ้น
“เออ พอดีมีเื่อะไรนิดหน่อย จะเรียกว่าโชคดีก็ได้ว่ะ” อ้นกล่าว
“ไม่ใช่แค่โชคดีเฉยๆแล้วมั้ง เปลี่ยนไปอย่างกับหน้ามือเป็หลังมือแบบนี้ แต่ก็ดีใจกับมึงว่ะ ดีใจที่เห็นมึงดีขึ้นแบบนี้ว่ะ” บอยกล่าว
ต้องบอกเลยว่าทั้ง 3 คนนี้เป็เพื่อนที่ดีของอ้นเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าอ้นจะมีปัญหาอะไรทั้ง 3 คนนี้ก็จะคอยช่วยเหลืออ้นมาเสมอ เรียกได้ว่าทุกคนเป็เพื่อนรักกันเลยก็ว่าได้ พวกเขาไม่คิดอิจฉาอ้นเลยด้วยซ้ำที่อ้นร่ำรวยมีเงินมีทองมากขึ้น กลับกันพวกเขากับยินดีกับอ้นเสียด้วยซ้ำ
“เออๆ ขอบใจพวกมึงมากๆ วันนี้เดียวกูเลี้ยงเอง อยากกินไรจัดได้เลยเพื่อนเต็มที่เดียวกูจ่ายเอง”อ้นกล่าวอย่างยินดี
“เหยดดด เอาเื่จังว่ะ ได้งั้นพวกกูไม่เกรงใจเลยนะเว้ย ฮาๆๆๆ” มนกล่าวพลางหัวเราะ
“เออ คำไหนคำนั้นเต็มที่” อ้นกล่าวอย่างมั่นใจ
หลังจากที่่คุยกันเสร็จพวกเขาก็พากันเดินเข้าร้านทันที จากนั้นมนก็จัดแจงบอกพนักงานให้จัดหามุมแจ่มๆดีๆให้กลุ่มของพวกเขาหน่อย พนักงานก็รู้งานเป็อย่างมาก พากลุ่มของพวกอ้นเดินไปที่ยังโต๊ะที่รายล้อมไปด้วยสาวๆทั้งนั้น
เอาละสิมามุมที่มีสาวๆเยอะแบบนี้ จะเป็ยังไงต่อกันน๊าาาาาาาาาาาาาาาา ถ้าชอบก็ฝากกดติดตามกดให้กำลังใจกันด้วยน๊าา