วันถัดมาเขาได้รับเงินจากสถาบันแห่งวาเดลที่ 1 และบัตรของสถาบันที่ต้องมาไปใช้เพื่อยืนยันตัวเอง
วันนี้เขานัดกับครอบครัวเพื่อที่จะไปซื้อบ้านหลังใหม่อยู่ใกล้ๆกับสถาบันแห่งวาเดลที่ 1 เขาได้ดูรายละเอียดไว้ล่วงหน้าแล้วก่อนที่ออกมา ครอบครัวของเราเดินทางด้วยรถไฟฟ้าจนมาถึงหมู่บ้านกรีนเดล
หมู่บ้านกรีนเดลเป็นของสถาบันแห่งวาเดลที่ 1 โดยมีรัฐบาลเป็นผู้มีส่วนร่วม จึงจัดเป็นผู้หมู่บ้านของรัฐบาล หมู่บ้านของรัฐบาลจะเป็นพื้นที่สำหรับครอบครัวของผู้มีความสามารถเพื่ออำนวยความสะดวกและความปลอดภัยที่สูงขึ้น เพื่อการดูแลที่ครอบคลุมนั้นคือเหตุผลของการมีหมู่บ้านของรัฐบาล
หมู่บ้านกรีนเดลทั้งหมู่บ้านจะเป็นบ้านเดี่ยวราคาบ้านต่ำที่สุดของหมู่บ้านกรีนเดลแห่งนี้อยู่ที่ 10 ล้านเหรียญ แพงที่สุดอยู่ที่ 100 ล้านเหรียญ โดยมีขนาดพื้นที่การตกแต่งภายนอกภายในอุปกรณ์ภายในบ้านที่แตกต่างกันตามราคา เขาตั้งใจมาซื้อบ้านราคา 100 ล้านเหรียญให้กับครอบครัวของเขา
ครอบครัวของเขามาถึงและเดินไปติดต่อกับสำนักงานที่อยู่หน้าหมู่บ้าน ดูเหมือนว่าจะมีสายตาที่ไม่เป็นมิตรนักจากพนักงานต้อนรับ เขามองเห็นมันในแวบแรก แต่เขาก็พอที่จะเข้าใจได้ เพราะการที่จะมาซื้อบ้านราคาขนาดนี้จะมีสักกี่ครอบครัวที่เดินมากัน แทบทุกคนควรที่จะขับรถส่วนตัวมาที่แห่งนี้ แต่แล้วอย่างไรละเขาไม่ได้สนใจเรื่องแบบนั้น
"สวัสดีค่ะ หมู่บ้านกรีนเดลยินดีต้อนรับ ไม่ทราบว่าวันนี้ต้องการที่จะมาดูบ้านไว้ก่อนใช่ไหมคะ" พนักงานหญิงดูมีอายุกล่าวออกมา
"อยากจะดูบ้านก่อน แล้วซื้อวันนี้เลยครับ" เขาตอบกลับ
"ซื้อเลยเหรอคะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าได้ดูรายละเอียด ราคาของบ้านมาก่อนหรือเปล่าคะ ถ้ายังเชิญนั่งลงก่อนค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะนำแบบบ้านมาให้ดูก่อน" พนักงานหญิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่จะแนะนำ
"ดูมาแล้วครับ ไม่จำเป็นรบกวนพาเราไปดูบ้านเลยจะดีกว่าครับ" เขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
"เอ่อ ค่ะ คุณลูกค้าแน่ใจนะคะ ทางเรามีบริการพาดูบ้านก่อนแต่คุณลูกค้าจำเป็นต้องจ่ายค่าบริการ 5000 เหรียญ" พนักงานหญิงยังคงพูดเหมือนพยายามเตือนเขา
"ไม่มีปัญหาครับ ขอโค้ดสำหรับจ่ายเงินผ่านธนาคารด้วย" เขาตอบอีกครั้ง
พนักงานหญิงก็เดินออกไปหาพนักงานที่ยืนอยู่ตรงเคาน์เตอร์ ในขณะที่ครอบครัวของเขายืนรอ โดยที่ไม่ถูกเรียกให้ไปนั่ง ตรงโซฟาที่เตรียมไว้สำหรับรับแขกด้วยซ้ำ เขาหันมามองหน้าของพ่อที่ดูหงุดหงิดเช่นเดียวกัน กับแม่ของเขาที่ทำหน้าเหมือนบอกว่าไม่เป็นไรลูก เขารออยู่อีกพักนึงก็ยังไม่มีการเชิญให้นั่งหรือนำโค้ดมาให้หรือบอกกล่าวใดๆ ปล่อยให้ครอบครัวของเขายังคงยืนอยู่
เขาหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ จนอยากที่จะกระทืบเท้าสักหนึ่งที แต่มันก็คงจะดูไม่สุภาพ
!! ปั้ง
เขาเดินไปตรงบริเวณที่เตรียมไว้สำหรับแขกที่ต้องนั่งรอและกระทืบเท้าลงพื้น 1 ครั้ง จนเป็นหลุมลงไป ไม่มีเสียงใครพูดอะไรออกมา พนักงานนับ 10 คนที่อยู่ด้านในก็เงียบไปเช่นเดียวกัน
"ไปเถอะหลิน ถ้าทีนี่ไม่ต้อนรับเราก็ไปที่อื่น" พ่อของเขาพูดออกมา
เขากระโดดขึ้นมาจากหลุมและหันไปมองพนักงานที่อยู่รอบๆก่อนจะเดินไปหาพ่อกับแม่ของเขา
"เกิดอะไรขึ้น" เจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนนึงรีบวิ่งมาทีหน้าประตูแล้วกล่าวถาม
"ชายหนุ่มคนนั้นที่อยู่ตรงหลุมเป็นคนทำมัน" หนักงานหญิงคนเดิมเป็นคนพูดออกมา เขายังคงไม่พูดอะไรและรอดูเหตุการณ์ที่กำลังจะเดินไป
"คุณทำความเสียหายให้กับหมู่บ้าน รบกวนรออยู่ที่นี่เราจะเรียกเจ้าหน้าที่ส่วนกลางของรัฐบาลเข้ามาจัดการ" เจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนนั้นพูด
"ตามสบาย" เขาตอบ
ไม่นานนักก็มีรถขับเข้ามา 2-3 คัน ดูเหมือนจะเป็นเจ้าหน้าที่ส่วนกลาง 2 คัน
"รบกวนขอบัตรประจำตัวด้วย" เจ้าหน้าที่ส่วนกลางฟังสิ่งที่เจ้าหน้าที่หมู่บ้านพูดอยู่ 2-3 ประโยคก่อนจะเดินเข้ามาหาเขา 2 คน
เขานำบัตรของรัฐบาลกับบัตรของสถาบันออกมาและยื่นเพียงบัตรของรัฐบาลไปให้ ส่วนบัตรของสถาบันนั้นเขานำขึ้นมาเผื่อไว้มีปัญหา เจ้าหน้าที่ดูเหมือนจะตกใจเล็กน้อย ปัญหาแบบนี้เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นค่อนข้างบ่อยกับผู้ที่ใช้พลังในทางที่ผิด แต่ไม่ค่อยเกิดขึ้นกับผู้มีความสามารถนัก
"เอ่อ คุณหลินใช่ไหมครับ ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ" เจ้าหน้าที่ส่วนกลางยื่นบัตรคืนให้เขาก่อนจะถามออกมา
"เรื่องเป็นแบบนี้ ผมต้องการมาดูบ้านและซื้อมันในวันนี้ แต่พนักงานที่นี่เหมือนจะไม่เต็มใจที่จะบริการ" เขาบอกออกมา หลักจากเห็นท่าทีที่เป็นมิตรของเจ้าหน้าที่ส่วนกลาง แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนแถวๆนี้สีหน้าไม่ค่อยดีหลังจากเห็นบัตรของรัฐบาลของเขา
หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ส่วนกลางก็เดินกลับไปคุยกับเจ้าหน้าที่ของหมู่บ้านก่อนที่จะขอตัวไป ส่วนครอบครัวของเขาก็ได้ซื้อบ้านที่ตอนแรกราคา 100 ล้านเหรียญในราคา 86 ล้านเหรียญ เป็นผู้จัดการของหมู่บ้านกรีนเดลที่เพิ่งขับรถมาเป็นคันที่ 3 นั้นเอง เข้ามาจัดการและให้คำขอโทษก่อนที่จะเป็นคนพาครอบครัวของเขาไปดูบ้านด้วยตัวเอง
ทีแรกพ่อกับแม่ของต้องการที่จะซื้อบ้านราคา 10 ล้านเหรียญแต่เขาต้องการให้ครอบครัวของเขาอยู่บ้านที่ดีที่สุดก่อนที่จะเกลี่ยกล่อมอยู่นานจนท่านยอม หลังจากจัดการเรื่องบ้านเสร็จเรียบร้อย เขาก็พาครอบครัวไปซื้อรถยนต์ เขาให้พ่อเป็นคนเลือกครั้งนี้พ่อของเขาไม่มีท่าทีเกรงใจเหมือนตอนที่ซื้อบ้าน พ่อของเขาเลือกรถราคา 1.5 ล้านเหรียญ แม่ของเขาบ่นพ่ออยู่หลายยกเขาได้แต่หัวเราะกับท่าทีของพ่อ รถจะไปส่งที่บ้านใหม่ของเขาในอีก 2-3 วัน ครอบครัวของเขาไปกินมื้อกลางวันและต่อด้วยการช็อปปิ้งของแม่เขา แม่ซื้อชุดให้กับเราสองพ่อลูกหลายสิบชุดและของอีกหลายอย่าง เราสองพ่อลูกได้กลายเป็นคนถือของให้กับแม่แล้วในตอนนี้