บทที่8 :การสอบปลายภาค [6]
เสียงลมคำรามก้องไปทั่วสนามจำลอง
สิเดริสลอยตัวอยู่บนท้องฟ้าสายฟ้าสีน้ำเงินแตกตัวเป็เส้น ๆ รอบร่างราวกับาาแห่งพายุ
ส่วนด้านล่าง
เซเล่กำลังพุ่งผ่านซากตึกที่พังทลายละอองแสงสีเงินจาง ๆ ทิ้งไว้เื้ั
"เธอแพ้แน่"
นักเรียนคนหนึ่งพึมพำ
หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย
เพราะความแตกต่างของพลังชัดเจนเกินไปสิเดริสอยู่ขั้น 2ในขณะที่เซเล่ยังไม่มีแม้แต่ระบบส่วนตัวแถมพลังของอินทรี์ยังเหมาะกับการรบทางอากาศโดยตรง
ส่วนเซเล่...
ต่อให้เร็วแค่ไหน
สุดท้ายก็ต้องเหนื่อยก่อน
เปรี้ยง!
สายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง
พื้นถนนะเิกระจาย
เซเล่ะโหลบ ก่อนเหยียบเศษคอนกรีตที่ถูกแรงะเิซัดขึ้นมา
ฟุ่บ!
ร่างพุ่งขึ้นสูงกว่าเดิม
สิเดริสหรี่ตา
"ใช้แรงะเิเป็ฐานส่งตัวงั้นหรือ"
เปรี้ยง!
เขาปล่อยสายฟ้าอีกสาย
เซเล่หมุนตัวกลางอากาศ
เหยียบเศษเหล็กที่ปลิวขึ้นมา เปลี่ยนทิศทางทันที
"นั่น..."
กรรมการคนหนึ่งเบิกตา
"เธอกำลังใช้เศษซากทุกชิ้นเป็จุดยืน"
สนามรบทั้งหมดกลายเป็เส้นทางเคลื่อนที่ของเซเล่
เศษหิน
เศษเหล็ก
กำแพงที่แตก
แม้แต่แรงะเิของศัตรู
ล้วนกลายเป็บันไดสู่ท้องฟ้า
แต่ถึงอย่างนั้น
สถานการณ์ก็ยังเสียเปรียบ
สายฟ้าของสิเดริสไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนลง
ในขณะที่ลมหายใจของเซเล่เริ่มหนักขึ้น
การใช้พลังเศษดาราแม้เพียงเล็กน้อย
ก็ยังเป็ภาระต่อร่างกาย
"อีกไม่นานเธอจะหมดแรง"
สิเดริสกล่าวอย่างเยือกเย็น
หอกสายฟ้าเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน
อีกฟากหนึ่งของสนาม
เซร่ากำลังยืนอยู่บนยอดตึก
สายตากวาดมองสนามรบทั้งหมด ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลผ่านสมอง
สิเดริส ความเร็วลม จังหวะการโจมตี
ตำแหน่งหลิน
การเคลื่อนที่ของโคงะ
ตำแหน่งจิยะ
ระยะยิงของคลิส
ทุกอย่างถูกคำนวณพร้อมกัน
"ไม่ใช่..."
เซร่าพึมพำ
"จุดอ่อนอยู่ตรงนั้น"
ดวงตาสีแดงเป็ประกาย
ในที่สุดเธอก็พบ
สิเดริสไม่ได้แพ้ยาก
แต่ก็ไม่ได้ไร้ช่องโหว่
ทุกครั้งที่รวบรวมหอกสายฟ้าขนาดใหญ่
เขาจะต้องหยุดเคลื่อนที่ชั่วครู่
และแนวป้องกันด้านซ้ายล่างจะเปิดออกเสี้ยววินาที
สั้นมาก
สั้นจนแทบไม่มีใครจับได้
แต่คนที่ชื่อเซร่าเห็น
"คลิส!"
เสียงหญิงสาวดังขึ้นผ่านเครื่องสื่อสาร
"ยิงพิกัด B-17!"
คลิสที่กำลังยิงตอบโต้จิยะอยู่ชะงัก
"หา?"
"ยิงเลย!"
"โอเค!"
คลิสไม่ถามซ้ำ
เธอเชื่อการวิเคราะห์ของเซร่า
ปัง!
ะุเวทมนตร์พุ่งออกจากลำกล้อง
จิยะที่กำลังลอบเข้ามาด้านหลังสะดุ้ง
"เดี๋ยวสิ!"
"ฉันยังอยู่ตรงนี้นะ!"
ปัง!
ปัง!
ปัง!
คลิสยิงต่อเนื่อง
บังคับให้จิยะต้องหลบเข้าที่กำบัง
เสียจังหวะช่วยเหลือสิเดริสไปชั่วขณะ
บนท้องฟ้า
สิเดริสกำลังรวบรวมหอกสายฟ้าลูกใหม่
และนั่นคือวินาทีเดียวกับที่
ะุของคลิสเดินทางมาถึง
เปรี้ยะ!
ะุไม่ได้แรงพอจะทำร้ายเขา
แต่พุ่งเข้าชนตำแหน่งพลังเวทที่กำลังรวมตัว
พอดี
"อะไรนะ!?"
สิเดริสเบิกตา
การควบคุมพลังสะดุด
หอกสายฟ้าสั่นไหว
และเซร่าก็ะโขึ้น
"ตอนนี้!"
เซเล่หายไปจากตำแหน่งเดิม
ฟุ่บ!
ละอองแสงสีเงินกระจายกลางอากาศ
ร่างของเธอพุ่งผ่านแนวสายฟ้า
ผ่านเศษหิน
ผ่านกระแสลม
ตรงเข้าหาสิเดริส
เด็กหนุ่มพยายามหันกลับมาตั้งรับ
แต่สายเกินไป
ปึก!
ฝ่ามือของเซเล่แตะลงบนเกราะเวทบริเวณหน้าอก
อย่างแม่นยำ
ครืนนน!
เกราะเวทแตกสลาย
สัญลักษณ์พ่ายแพ้ปรากฏขึ้นเหนือร่างสิเดริส
[ผู้เล่น : ซิเดริส อูรานอส]
[ถูกกำจัด]
ทั้งสนามเงียบกริบ
"..."
"..."
"..."
จากนั้นเสียงฮือฮาก็ดังสนั่น
"แพ้แล้ว!?"
"สิเดริสโดนกำจัดคนแรกเลย!"
"ไม่ใช่เพราะเซเล่คนเดียว"
"เซร่าหาช่องโหว่เจอ!"
"คลิสยิงเปิดจังหวะ!"
บนท้องฟ้า
สิเดริสมองสัญลักษณ์พ่ายแพ้ของตัวเอง
ก่อนถอนหายใจ
"แพ้แล้วสินะ"
เซเล่ลงจอดบนซากตึกอย่างเหนื่อยหอบ
แล้วเงยหน้ามองพี่สาว
เซร่ากำลังยิ้มกว้าง
พร้อมชูนิ้วโป้งให้
"..."
เซเล่เผลอยิ้มบาง ๆ
เป็รอยยิ้มที่แทบไม่มีใครได้เห็น
เพราะนี่ไม่ใช่ชัยชนะของเธอคนเดียว
แต่เป็ชัยชนะของทั้งทีม
ชัยชนะที่เกิดจาก
สมองของเซร่า
การยิงของคลิส
ความแข็งแกร่งของมหิศร
และความพยายามของเธอ
ที่ช่วยกันโค่นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดของชั้นปีลงได้สำเร็จ
และในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้นกับผลการต่อสู้
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า
ดวงตาของหลิน มู่ฉือ
ผู้พิทักษ์กิเลน
กำลังมองเซเล่อย่างเงียบงัน
ราวกับสังเกตเห็นบางอย่าง
บางอย่างที่ไม่ควรปรากฏอยู่ในนักเรียนอายุสิบสี่ปีคนหนึ่ง...।
3K
