เจ็บใจนัก แต่จำต้องปั้นหน้ายิ้มต่อไป
เพราะลักซ์สาวน้อยนักเวทย์ในเกมมีคุณสมบัติเพิ่มแค่บางส่วนเท่านั้น
แต่สาวน้อยนักเวทย์ที่นั่งข้างอันหลินแค่ขว้างลำแสงสุดท้ายออกมา ก็ะเิเขาจนเละตุ้มเป๊ะแล้ว...
ขอถามหน่อยว่าจะเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ใช้โปรแกรมโกงได้อย่างไร
คำตอบของอันหลินคือเอาชนะนางด้วยสกิลขั้นเทพ!
อันหลินค้นพบแล้วว่า หญิงสาวคนนี้เป็ผู้เล่นขั้นห่วยแตกของแท้ขว้างสกิลออกไป เบี้ยวจนทนดูไม่ได้ อาศัยการดาเมจ[1]ด้วยการโจมตีปกติทั้งนั้น
แม้การโจมตีปกติของนางจะน่ากลัวมากแต่อย่างน้อยก็ทำให้อันหลินมองเห็นความหวังของชัยชนะ
หลังจอมเวทย์แม่มดคืนชีพซื้อไอเทมดาเมจกายภาพทั้งหมด เขาก็ตั้งใจว่าเมื่อถึงเลเวลหกแล้วจะใช้คอมโบชุดหนึ่งส่งสาวน้อยนักเวทย์กลับบ้านไปเสีย
อันหลินไม่ปะทะกับนางซึ่งหน้าอีกรอจังหวะซ้ำมีดใน่แรก จากนั้นค่อยๆ เพิ่มเลเวล[2]
ในที่สุดจอมเวทย์แม่มดของเขาก็เพิ่มเลเวลถึงระดับหก นี่เป็จอมเวทย์แม่มดเวอร์ชั่นไม่ได้ดัดแปลงด้วยเหตุนี้เขาจึงตัดใจใช้คอมโบ Q E W R ที่สร้างความเสียหายให้มากที่สุด
จอมเวทย์แม่มดค้นหามุมหลังหลบพันธนาการแห่งแสงของลักซ์ได้แล้ว ก็ลดระยะห่าง ใช้ตราเวทย์แห่งอาฆาตกับโซ่ลวงตาทันทีและปล่อยพลังบิดเบือนกับมนต์เลียนแบบออกมาแทบจะในเวลาเดียวกัน
คอมโบทั้งหมดสี่สกิล!
การโจมตีชุดนี้ของอันหลินราบรื่นสาวน้อยนักเวทย์ไม่ทันได้ใช้สกิลป้องกันอย่างบาเรียแสงด้วยซ้ำก็ถูกสังหารไปเรียบร้อย
หญิงสาวเห็นหน้าจอมืดลงก็ยู่ปาก มองอันหลินที่นั่งข้างๆ ด้วยสายตาเชิงเจ็บใจ พึมพำว่า “เ้าคอยดู ข้าจะเอาคืนแน่!”
หลังอันหลินได้เปรียบด้วยคอมโบแล้ว ก็เกิดความมั่นใจขึ้นมาอีกครั้งหลังกลับไปที่จุดเกิดแล้ว ก็ซื้อไอเทมที่เพิ่มพลังเวทย์ต่อ
ลำดับต่อไปขอแค่รอให้สกิลคูลดาวน์[3]เสร็จหลบซ่อนสกิลของนาง จากนั้นค่อยใช้การโจมตีชุดเมื่อครู่นี้อีกครั้ง...
นิ่งไว้เราต้องชนะสิ!
พันธนาการแห่งแสงกับเอกฐานแห่งแสงของลักซ์ โจมตีจอมเวทย์แม่มดไม่โดนเลยสักครั้ง
ระหว่างนี้ครึ่งหนึ่งมาจากอันหลินบังคับได้ดีเคลื่อนไหวได้งดงาม อีกครึ่งเป็เพราะผู้บังคับสาวน้อยแห่งเวทย์ห่วยแตกจริงๆ
เวลาคูลดาวน์สกิลของอันหลินใกล้เสร็จสาวน้อยนักเวทย์ร้อนรนแล้ว
เวลาผ่านไปเรื่อยๆในที่สุดนางก็ทำท่าเหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่าง นิ้วมือขยับไปที่ปุ่มสกิลอันติ[4]
“ลำแสงของข้าจะขจัดทุกความมืดมิดส่องสว่างศัตรูถ้วนหน้า!” จู่ๆ หญิงสาวผมชมพูก็พูดประโยคที่จูนิเบียวอย่างยิ่งออกมาจากนั้นก็กดนิ้วลงบนไอคอนของสกิลอันติ!
ชิ้ง!
เสาแสงสีชมพูพุ่งไปหาจอมเวทย์แม่มดของอันหลิน มันคือลำแสงสุดท้าย!
โจมตีเลยหรือ!
หนังตาของอันหลินกระตุก ใช้พลังบิดเบือนทำให้จอมเวทย์แม่มดเคลื่อนที่ด้วยการหันข้าง!
ั้แ่การปล่อยสกิลไปจนถึงการสร้างความเสียหายของลำแสงสุดท้ายมันจะมีระยะเวลาล่าช้าอยู่น้อยนิด โชคดีที่อันหลินมือไวหลบหลีกจากการโจมตีอันยิ่งใหญ่ได้ทันท่วงที
แต่หญิงสาวคนนี้ช่างไม่มีความอดทนเอาเสียเลยปล่อยสกิลอันติออกมาแบบนี้ อันที่จริงอัตราความแม่นยำไม่สูง ถูกบีบคั้นจนเสียสติไปแล้วหรือไง
อันหลินพรูลมหายใจยาวมุมปากหยักขึ้นเล็กน้อย
ไม่ว่าอย่างไรครั้งนี้ก็รอดมาได้หวุดหวิด แถมศัตรูยังขาดสติไปแล้วมันเป็เื่ดีสำหรับเขาไม่ใช่หรือ
จากนั้นก็มีเสียง ตูม ตูม ตูม แว่วมาจากมือถือ
เอ๊ะเสียงของสกิลอันติเป็แบบนี้เหรอ
อันหลินมองหน้าจอจากนั้นเขาก็พบว่าป้อมปราการสามป้อมของตัวเอง เมื่อเจอสกิลลำแสงสุดท้ายเข้าไป
ะเิหมด...ะเิหมดเลย...
เขาทำหน้ามึนงงอีกครั้งมองหญิงสาวข้างกาย แล้วถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ไม่ทราบว่า...สกิลนี้มันอย่างไรกัน”
“หา สกิลนี้คือลำแสงสุดท้ายอย่างไรล่ะ” หญิงสาวตอบทั้งที่ไม่เงยหน้าด้วยซ้ำ
“ลำแสงสุดท้ายงั้นเหรอลำแสงสุดท้ายที่ไหนะเิป้อมปราการทีเดียวพร้อมกันถึงสามป้อม” อันหลินโมโหแล้ว
ลักซ์ที่ใช้สกิลอันติะเิป้อมในพริบตาได้เขายังจะเล่นไปทำไมอีก! ถ้าจะโกงก็ขอให้มีขอบเขตหน่อยได้ไหม!
หญิงสาวได้ยินคำพูดไม่พอใจของอันหลินก็ไม่โกรธแต่อย่างใด กลับอธิบายจริงจังว่า “เ้าดูนะสกิลอันติของลักซ์คือ ‘ลำแสงสุดท้าย’ สมดังชื่อมันคือคลื่นแสงที่รุนแรงที่สุด ในเมื่อเป็คลื่นแสงที่รุนแรงที่สุดเช่นนั้นเมื่อโจมตีป้อมปราการ หากป้อมปราการไม่ได้รับความเสียหายมันจะไม่สมจริงใช่ไหม ฉะนั้น ข้าจึงดัดแปลงอะไรนิดหน่อย ทำให้สกิลนี้สมเหตุสมผลสมจริงสมจังมากขึ้นก็เท่านั้น”
เมื่ออันหลินได้ยินคำชี้แจงก็ราวกับมีแพะนับหมื่นตัววิ่งอยู่ในใจ
สมเหตุสมผลกับผีอะไรสมจริงสมจังบ้าบออะไรกัน!
ลำแสงสุดท้ายกลายเป็สกิล ที่ทำลายล้างทุกสรรพสิ่งไปแล้ว!ยังเรียกว่าสมเหตุสมผลได้อีกหรือ!
อันหลินอยากปามือถือทิ้งยิ่งนักแต่เขาสู้สาวน้อยนักเวทย์ไม่ได้
หากปามือถือทิ้งล่ะก็สิ่งที่รอคอยเขาคือลำแสงสุดท้ายเวอร์ชั่นชีวิตจริง...
เมื่อนึกถึงผลลัพธ์อันน่ากลัวสุดท้ายอันหลินก็สะกดกลั้นอารมณ์โทสะไว้
ในที่สุดภายใต้การต่อสู้อย่างอดทนไม่ท้อถอย เขาก็ยืนหยัดได้ถึงห้านาทีเต็มๆ...
ลำแสงสุดท้ายของสาวน้อยนักเวทย์ทำลายฐานคริสตัลของอันหลิน ปิดฉากการต่อสู้ในครั้งนี้
อันหลินน้ำตาคลอเบ้ามองคำว่า ‘พ่ายแพ้’ บนหน้าจอ พูดอะไรไม่ออกอยู่นาน
“ช่างเป็การต่อสู้ที่สาแก่ใจนัก!”หญิงสาวบิดี้เี เอวคอดกิ่วเหยียดตรง ใบหน้ามีรอยยิ้มที่พออกพอใจ
สาแก่ใจหรือ
อันหลินเคลื่อนนิ้วมือไปที่ปุ่ม‘รายงาน’ บนหน้าจอเงียบๆ...
จากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเกมพิลึกนี่มี GM ที่ไหนกัน หากว่ามีจริง เช่นนั้น GM ก็คือหญิงสาวข้างกายเขานี่แหละ
เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็ทำได้แค่ถอนหายใจยาว เตรียมน้อมรับการลงโทษบทสุดท้าย
“เอ๊ะทำไมเ้าดูไม่มีความสุขเลยล่ะ” หญิงสาวเห็นอันหลินทำหน้าอมทุกข์จึงเอ่ยถามอย่างฉงนใจ
อันหลินกลอกตาใส่นางคิดในใจว่าจะให้ตัวเอง หน้าตาชื่นตาบานปล่อยให้นางจัดการงั้นหรือ
หญิงสาวนึกขึ้นได้รู้แล้วว่าทำไมอันหลินถึงแสดงสีหน้าเช่นนี้
นางตบเข่าฉาดหนึ่งพูดยิ้มๆ ว่า “อืมตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจแล้ว แม้เ้าจะเล่นเกมแพ้ข้า แต่ข้าก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ใช่เ้าฝึกสกิล”
อันหลินตาลุกวาวพูดอย่างปลาบปลื้มว่า “จริงหรือ”
“จริงสิ”หญิงสาวพยักหน้า “แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ”
“เงื่อนไขอะไร”
อันที่จริงขอแค่หญิงสาวรับปากไม่ใช้ลำแสงสุดท้ายกับเขาในชีวิตจริง ต่อให้เป็เงื่อนไขสิบประการ อันหลินก็จะกัดฟันยอมรับ
“อยู่เล่นเกมกับข้าที่นี่”ั์ตาสีม่วงอันงดงามของหญิงสาวหยีเป็รูปจันทร์เสี้ยวแลดูตื่นเต้นเป็อย่างยิ่ง
อันหลิน“…”
“เพื่อนพวกนั้นของข้าเล่นแย่กันหมดพวกนางรับมือข้าได้ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ มีแต่เ้า ที่อดทนได้นานถึงสิบนาทีนี่แหละความรู้สึกที่สูสีคู่คี่กัน!”
หญิงสาวพูดต่อ
อันหลินได้ฟังมุมปากก็กระตุกคิดในใจว่าหากเ้าไม่ใช้โปรแกรมโกงจะมีคู่ต่อสู้ที่ฝีมือสูสีกันโผล่มาเพียบในพริบตาเชียวล่ะ เชื่อข้าสิ!
“จะให้ข้าเล่นเกมกับเ้านานแค่ไหน”อันหลินยังต้องไปหาคนซ้ำมีดถึงเก้าคนโอกาสที่หาได้ยากเช่นนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
หญิงสาวยกมือขึ้นลูบคางงามเกลี้ยงเกลาทำท่าครุ่นคิด
ครู่หนึ่งนางก็พูดขึ้นมาว่า “อืม...ขอแค่เ้าชนะข้าหนึ่งตาข้าก็จะปล่อยเ้าไป”
อันหลินหน้ามืดร่ำร้องในใจว่า นี่จะให้เล่นจนตราบสิ้นดินฟ้าเลยหรือ!
แต่เพียงชั่วครู่จู่ๆ ก็มีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในสมองของเขา
อันหลินเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาจึงพูดว่า “เล่นด้วยน่ะได้แต่เ้าจะยอมรับเงื่อนไขของข้าได้หรือไม่”
หญิงสาวเลิกคิ้ว“ลองว่ามาสิ”
“จุดเล่นเกมของเราต้องเป็บนยอดเขาหินนิลดำเพราะด้วยสาเหตุพิเศษบางประการ ข้าต้องอยู่บนนั้นหนึ่งวัน” อันหลินกล่าว
[1] ดาเมจ คือ ค่าความเสียหาย
[2] เลเวล คือ ระดับของตัวละครในเกม
[3] สกิลคูลดาวน์ คือ กลไกอย่างหนึ่งของระบบการเล่นเกม ในรูปแบบของ่เวลาที่ผู้เล่นจะต้องรอก่อนที่จะสามารถเรียกใช้การกระทำเดิมได้อีกครั้ง
[4] สกิลอันติ คือ สกิลท่าไม้ตาย สกิลที่ดีที่สุดในบรรดาสกิล