อลินตา... หมอผีข้ามภพ

เจ้าภูแสนกับอลินตาเดินเข้ามาในงานทุกสายตาหันมามองทั้งสองเป็นจุดเดียว ทุกการกระทำหยุดเคลื่อนไหว คุณพระ!เหนือฟ้ายังมีฟ้าเหนือไอรดา ยังมีอลินตา โหราตระกูล ไอดินถึงกับอุทาน

               “นี่สิ พระเอกนางเอกในนิยายหลุดออกมาเดินได้ของจริง” อย่าว่าแต่ไอดินเลยที่คิดแบบนี้แม้แต่ไอรดาก็คิดแบบเดียวกับผู้เป็นพี่ชายเหมือนกัน สวยหล่อทั้งคู่กินกันไม่ลงจริงๆและความคิดต่อมาของไอรดาคืออยากเป็นคนที่ยืนแทนตำแหน่งของอลินตา แน่นอนไอรดาอยากได้เจ้าภูแสนมาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ไม่เพียงแต่สมองของอลินตาที่ประมวลผลแต่สมองของไอรดาตอนนี้ก็ทำงานอย่างฉับพลันเธอรู้แล้วว่าจะทำอย่างไรเพื่อให้ได้เจ้าภูแสนมาไว้ในครอบครอง มันคงมีวิธีเดียววิธีถนัดของไอรดานั่นคือการสลัดน้ำมันพรายใส่เจ้าภูแสนตอนสลับคู่บนเวที!

                เป๋าเดินตัวปลิวนำหน้าทุกคนไปเช็คคิวขึ้นเวทีกับทีมสต๊าฟเป๋าหายเข้ากลุ่มคนไปสักพัก ก็กลับมาพูดกับกลุ่มของอลินตาตามที่ทีมสต๊าฟชี้แจงมา

               “คุณอลินกับเจ้าขึ้นเวทีก่อน แล้วตามด้วยคุณไอดินกับคุณไอรดาเพราะทั้งสองคนเป็นไฮไลท์ของงาน ทีมงานบอกว่าคุณไอรดาจะควงคู่คุณไอดินพี่ชายของเธอ จังหวะที่คู่ของเจ้ากับคุณอลินเดินกลับเข้าเวทีก็จะสลับคู่กันเดินวนลูปไปด้านหน้าเวทีอีกรอบแล้วคู่ของคุณไอดินกับคุณอลินก็ลงจากเวทีก่อนส่วนเจ้าภูแสนกับคุณไอรดาต้องยืนให้สื่อมวลชนถ่ายรูปบนเวทีคุณไอรดากล่าวขอบคุณแขกที่มาร่วมงาน แล้วถึงจะลงจากเวทีได้ค่ะ” อลินตายืนฟังนิ่งๆไม่แสดงสีหน้าใดๆผิดกับเจ้าภูแสนที่นอกจากคิ้วขมวดแทบจะผูกกันเป็นเงื่อนแล้วยังถามสวนเป๋าออกมาอย่างไม่สบอารมณ์

               “สลับคู่เพื่ออะไร?ฉันไม่เคยตกลงว่าจะสลับคู่ พวกสต๊าฟคิดอะไรหัวสมองทื่อแบบนี้ยังมีคนจ้างจัดงานอยู่เหรอ?” อลินตาส่ายหน้าหันกลับมาพูดกับเจ้าภูแสน

               “แหม.. ใจเย็นๆ สิคุณ โลกทุกวันนี้ไปถึงไหนๆกันแล้วมันก็ต้องมีพลิกแพลงเพื่อความสมบูรณ์ของงานกันหน่อยก็แค่สลับคู่เพื่อเดินบนเวที จะตื่นเต้นทำไมคะ?” ปราถะนาคราชในร่างเจ้าภูแสนมองอลินตาก่อนจะถามห้วนๆ

               “หน้าแบบนี้ดูเหมือนตื่นเต้นมากเหรอ?” อลินตายิ้มเย็นรู้สึกอารมณ์ดีผิดปกติ

               “งั้นก็คงจะตื่นเวทีสินะคะ” ยัง.. แม่คุณยังเล่นไม่เลิก

               “ฉันไม่ชอบให้ใครมาสั่ง และเปลี่ยนกำหนดการโดยที่ไม่บอกฉันล่วงหน้าตอนแรกที่ตกลงกันไอรดาก็ได้ยินเต็มสองหูว่าฉันไม่เดินคู่กับเธอและฉันก็ยังยืนยันคำเดิม ไม่เดินคู่กับไอรดาไม่ว่าจะเดินรูปแบบไหนก็ตาม” ปราถะไม่ชอบจริงๆเพราะที่ผ่านมาเขาเป็นคนที่ออกคำสั่งผู้อื่นเสมอตั้งแต่อยู่ในเมืองบาดาลเมืองแห่งพญานาคราชจนกระทั่งตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของเจ้าภูแสนซึ่งดำรงตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเต็มภาคภูมิเขาก็ไม่เคยที่จะอยู่ใต้คำสั่งใครแต่วันนี้ไอรดากลับทำให้เขาหงุดหงิดเพราะเธอเล่นเปลี่ยนกำหนดการเดินแบบบนเวทีเอาดื้อๆซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่เขารับรู้ตั้งแต่แรก อลินตาบีบแขนปราถะแรงๆ ด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะค้านขึ้น

               “แต่เมื่อกี้คุณก็ทำตามข้อเสนอฉัน” ปราถะที่อยู่ในอารมณ์พร้อมบวกทำให้ลืมความรู้สึกบางอย่างที่พ่วงออกมากับความใจร้อน เขาตอบรวดเร็ว อย่างลืมตัวยั้งคำพูด

               “ก็ยกเว้นเธอไง ไม่เข้าใจอะไรอีก....” อุ๊ย..คุณพระ... อลินตาหัวใจฟูฟ่องขึ้นมาราวกับกระโปรงแดนเซอร์ทีเดียวแต่เจ้าตัวคนที่พูดไม่ได้สนใจ กลับเดินถลาจะเข้าไปเล่นงานทีมสต๊าฟอลินตาต้องรีบรั้งแขนไว้ พร้อมกับปรามเสียงดุแฝงด้วยความเฉียบขาดอันเป็นเอกลักษณ์ที่คุ้นชินประจำตัว

               “หยุดเลย ห้ามใจร้อน แล้วทำตามที่ฉันพูดเราจะไม่แยกกันบนเวทีจนกว่าจะลงจากเวทีพร้อมกันแล้วต่อจากนี้ก็ควรตั้งใจฟังฉันดีๆ เพราะฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว” แค่ประโยคแรกของอลินตาก็ทำเอาปราถะชะงักเท้าประโยคต่อมาไม่ต้องพูดถึง ปราถะค่อยๆ ถอยหลังกลับมายืนที่เดิมแววตาใบหน้าแม้จะดูขึงขัง แต่เจ้าตัวกลับยืนตรงตั้งใจฟังราวกับเด็กน้อยกำลังยืนเคารพธงชาติหน้าเสาธงชัยยันตร์มองท่าทางนายเหนือหัวของตัวเองอดประหลาดใจไม่ได้ แอบคิดในใจรู้จักฟังคนอื่นด้วยแฮะ

               อลินตาบอกแผนการกับปราถะจนเข้าใจและไม่นานการพูดคุยก็ต้องหยุดลงเพราะมีสื่อมวลชนกลุ่มหนึ่งที่อยู่หลังเวทีกระหน่ำถ่ายรูปทั้งกล้องถ่ายรูปและกล้องจากมือถือไม่เว้นแม้แต่ทีมสต๊าฟที่พากันยกกล้องมือถือถ่ายรูปทั้งสองรัวๆทิ้งไอรดากับไอดินเจ้าของงานให้อยู่เบื้องหลัง ไอดินได้สติก่อนรีบเดินแทรกทุกคนมาหาอลินตาทันที

               “เชิญทางนี้เลยครับคุณอลิน” อลินตาหันมองไอดินดวงตาเป็นประกายยิ้มมุมปากเล็กๆไอดินเห็นอลินตายิ้มให้ก็คิดว่าเจ้าตัวจะว่าง่ายฟังตนเลยเดินเข้าไปใกล้ๆทำท่าวาดวงแขนจะให้อลินตาควง แต่อลินตากลับยกสองมือเรียวงามควงแขนปราถะในร่างของเจ้าภูแสนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวานสุภาพ

               “เชิญคุณไอดินนำทางพวกเราไปเลยค่ะ” ปราถะหันมามองอลินตาแววตาภูมิใจเล็กๆอลินตาสำแดงให้ทุกคนในงานเห็นว่าในตอนนี้ผู้ชายคนไหนก็ไม่สำคัญเท่าเขาเพราะอลินตาเลือกที่จะไม่ควงแขนใครหรือเดินตามใครนอกจากเขาคนเดียวแต่ภูมิใจแว้บเดียว ประโยคต่อมาของอลินตาก็ทำเอาปราถะแทบอยากจะเขกกะโหลกหญิงสาวเข้าให้

               “นี่ เดินให้มันดีๆ อย่าทำตัวเหมือนหุ่นยนต์ได้ไหมฉันรู้ว่าคุณไม่ค่อยชอบงานพวกนี้เท่าไหร่ แต่มาแล้วก็ตามน้ำหน่อยสิ เคยได้ยินไหมเข้าเมืองตาหลิ่วให้หลิ่วตาตามน่ะ จะได้สมกับค่าจ้างที่เสียไป เอาไว้เสร็จงานแล้วเดี๋ยวจะพาไปปิกนิกจิบกาแฟในป่าช้าเฮี้ยนเพราะฉันรับจ็อบสัปเหร่อวัดที่ภาคอีสานไว้จะไปปราบผีให้ ถือว่าชวนก็ละกันนะ”ปราถะจุ๊ปากอย่างไม่ชอบใจ ผู้หญิงคนนี้เคยมีโมเมนท์อ่อนหวานเหมือนผู้หญิงปกติธรรมดาเป็นรึเปล่าเนี่ยปราถะเดินควงแขนอลินตาเข้าไปยังโต๊ะทีมงานสต๊าฟเพื่อรับบรีฟงานแต่โดยดี โดยมีไอรดายืนมองเขม็งมาทางทั้งสองคนอยู่เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงโต๊ะ ทีมสต๊าฟก็ยื่นเอกสารให้ทั้งคู่

                “นี่ค่ะ..”อลินตารับเอกสารจากไอรดายิ้มๆ และจังหวะนั้นเอง อลินตาท่องคาถาอตีตมนตราถอยหลังเพื่อหยุดเวลาพลางหันมองสบตาปราถะ ปราถะที่รออยู่แล้วเมื่อได้สัญญาณจากอลินตา และเป็นจังหวะที่หญิงสาวหยิบเอกสารชายหนุ่มก็ดีดนิ้วขึ้นอย่างรวดเร็วฉับพลันนั้นเองงานทั้งงานก็ดูเหมือนจะนิ่งสนิทราวกับหยุดเวลาเอาไว้

                อลินตาตาเบิกโพลงรับรู้เพิ่มว่าพลังของเธอเมื่อรวมกับพลังมนตราแห่งพญานาคราชมันเปี่ยมอานุภาพยิ่งนักแม้ในตอนแรกที่วางแผน อลินตาไม่คิดว่ามันจะได้ผลสักเท่าไหร่แต่ตอนนี้ก็ประจักษ์ใจแล้วว่ามันเกินจะได้ผลจนเธอเองก็แทบไม่เชื่อสายตา อลินตายิ้มสมใจที่ได้อาคมใหม่เพิ่มเติมจากนั้นก็หันหน้าไปทางไอรดาที่ยืนนิ่งอยู่ ก่อนจะพูดขึ้นซึ่งถ้ามองผิวเผินก็เหมือนกับว่าอลินตากำลังคุยกับไอรดาแต่ทว่า อลินตาหาได้พูดคุยกับไอรดาไม่

                “ไปเกิดใหม่กันได้แล้วหนุ่มๆสาวๆ” ฉับพลัน..ผีตายโหงที่สิงสู่อยู่ในร่างของไอรดาก็โผล่พรวดออกมายืนอยู่ต่อหน้าอลินตาและปราถะเหมือนเด็กอนุบาลกำลังยืนเข้าแถวเรียงหนึ่งตัวแทนผีตายโหงที่ถูกเรียกออกมาจากร่างของไอรดาทำหน้าไม่พอใจโต้ตอบอลินตาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดด้วยความยึดติดที่เรื้อรังมานาน

                “มึงอย่าเข้ามาเสือก!”