บริษัท AWออแกไนซ์
“คุณอัยวาคะคุณอัยวาคะ มีเื่ใหญ่แล้วค่ะ คุณอัยวา”เลขาสาวหน้าห้องประธานบริษัท
“อะไรกันยายแอล เสียงดังมาแต่ไกล”อัยวา ประธานบริษัทออแกไนซ์ที่กำลังเป็ที่นิยมของเหล่าสินค้าที่มาใช้บริการจ้างจัดงานเพื่อเปิดตัวสินค้าในตอนนี้
“มีเื่ใหญ่มากค่ะคุณอัยวา”แอลเลขาสาวของอัยวา ที่เพิ่งรับโทรศัพท์จากลูกค้า รีบมารายงานเ้านายทันทีด้วยท่าทีระริกระรี้
“เื่ใหญ่อะไรอีกหรือว่ามาร์คมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนอีก”อัยวาที่ถามพร้อมถอนหายใจมาร์คือแฟนหนุ่มของเธอที่ที่เป็ดาราพระเอกดังระดับแถวหน้าของเมืองไทยคบกันมาเกือบ5 ปีแล้ว เธอและเขาเริ่มคบกันั้แ่เธอเริ่มเปิดบริษัท ส่วนเขาก็เพิ่งเข้าวงการคบกันแรก ๆ ก็รักกันดี เข้าดูแลเทคแคร์เธอเสมอมาแต่หลังจากที่เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปคือเริ่มมีความเ้าชู้ มีผู้หญิงเข้ามาพัวพันมากขึ้น
‘มาร์คข่าวเื่น้องเมย์มันคืออะไร ทำไมมีภาพหลุดว่ามาร์คไปคอนโดน้องเขา’อัยวาย้อนกลับไปในอดีตเมื่อมีปัญหาเื่ข่าวกับผู้หญิง
‘โถ่อัยวาที่รัก น้องเขาติดรถมา เพิ่งกลับจากถ่ายละคร ไปถึงคอนโดเขาก็แค่ชวนไปเอาของฝากให้ผู้กำกับไม่มีอะไรเลย ที่รักเชื่อใจเขาบ้างสิ เขารักที่รักคนเดียวนะ’มาร์คตอบพร้อมเดินมากอดเธอ และเธอก็เชื่อใจเขา แต่ผ่านไปได้แค่สองวัน
‘คุณอัยวาค่ะคุณอัยวาเห็นข่าวคุณมาร์คหรือยังค่ะ’แอลวิ่งเอาไอแพตมาให้เ้านายดู
‘ข่าวอะไรเหรอ’อัยวาถามเลขาพร้อมรับไอแพตมาอ่าน เป็พาดหัวข่าวว่าพระเอกอักษรย่อ ม แอบกินกับนางเอก มบนรถตู้ในกอง เกรงใจแฟนสาวนักธุรกิจ ซึ่งในแม้ภาพจะเบลอหน้าของคนที่เป็ข่าวแต่อัยวาก็จำแฟนหนุ่มของเธอได้ดีแต่เธอก็เลือกจะไม่โวยวาย เพราะถึงทำไปเขาก็ไม่ยอมรับอยู่ดีวันไหนที่เธอหมดความอดทน วันนั้นเธอก็จะเดินออกมาจากเขาทันที กลับมาปัจจุบัน
“ไม่ใช่ข่าวคุณมาร์คหรอกค่ะคุณอัยวาแต่เป็เื่งาน บริษัทกาแฟติดต่อให้เราจัดงานเปิดตัวสินค้ากาแฟตัวใหม่ของเขา”แอลบอกด้วยท่าทีตื่นเต้นยืนไม่นิ่ง
“แล้วมันใหญ่ตรงไหนจัดที่สนามหลวงเหรอ”อัยวาถามอย่างติดตลก
“ไม่ใช่ค่ะคุณอัยวาอย่าตลกสิค่ะที่ใหญ่คือเขาจะเปิดตัวพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ด้วย”แอลพูดพร้อมทำท่าตื่นเต้นไปใหญ่จนอัยวาเริ่มไม่เข้าใจว่าแอลจะตื่นเต้นอะไร ทั้ง ๆ ที่บริษัทเธอรับจัดงานทำงานร่วมกับศิลปินดารามามากมายไม่เห็นต้องตื่นเต้นเลย
“ตื่นเต้นขนาดนั้นพรีซ็นเตอร์คือใครเหรอ?”อัยวาถาม
“ก็..กรี๊ด....ก็น้องเจวาย ศิลปินฮ่องกง ที่กำลังดังระดับโลกในตอนนี้ไงค่ะคุณอัยวา”
“เจวาย?ใครกัน ไม่เห็นจะรู้จักเลย”
“อะไรกันค่ะคุณอัยวาไปอยู่ไหนมาค่ะถึงไม่รู้จักเจวาย สามีแห่งชาติของพวกเรา คุณอัยวารู้ไม่ค่ะคอนเสิร์ตของเขาเมื่อปีที่แล้ว แอลพยายามกดบัตรยังกดไม่ทันเลยไม่คิดไม่ฝันว่าปีนี้จะได้เป็ทีมงาน ไม่ต้องไปแย่งกดบัตรแถมยังได้ใกล้ชิดเจวายขนาดนั้น”แอลที่ทำหน้ามีความสุขอยู่ในโลกแห่งความฝันหวานของหล่อน ทำให้อัยวาที่นั่งมองถึงกับส่ายหน้าเห้อ..นี่แหละหนาความรักความหลง ทำให้คนบ้าได้
“ค่อยไปฝันหวานต่อนะตอนนี้ฉันขอรายละเอียดงานทั้งหมดและเรียกประชุมทีมพรุ่งนี้ด้วย”อัยวาบอกก่อนที่โทรศัพท์เธอจะดังขึ้น
“ว่าไงค่ะมาร์ค”อัยวาที่รีบรับโทรศัพท์ทันทีที่เห็นว่าใครโทรมา
“ที่รักทานกลางวันหรือยังครับ”มาร์คส่งเสียงออดอ้อนทันทีที่อัยวารับโทรศัพท์
“ยังเลยค่ะคุณมีอะไรกับวาหรือเปล่า”อัยวาถามอย่างสงสัย เพราะปกติมาร์คไม่ค่อยโทรหาเธอ
“ผมจะโทรมาบอกคุณว่าผมยังถ่ายละครไม่เสร็จ คงจะต้องถ่ายพรุ่งนี้ต่อยังไม่ได้กลับกรุงเทพวันนี้นะครับ”มาร์คบอก
“ค่ะแค่นี้ใช่ไม่ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ วามีงานค้างอยู่แค่นี้ก่อน”อัยวาวางสายโทรศัพท์ทันทีเพราะแอลกำลังเอารายละเอียดงานมาให้เธอ
ด้านมาร์ค
มาร์คหลังจากวางสายจากอัยวาเขาก็หันไปคว้าหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างๆ เขามากอดพร้อมกับหอมแก้มเธอไปฟอดหนึ่งก่อนจะมองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างมีความสุข
“เป็ไงค่ะ แฟนพี่มาร์คเขาไม่สงสัยบ้างเหรอค่ะ”ข้าวฟ่างถามพร้อมกับซบที่อกของมาร์ค
“อัยวาเขาไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นเหรอข้าวฟ่างก็รู้ ไม่งั้นพี่คงไม่แอบคบกับข้าวฟ่างมาได้เกือบปี”
“ก็จริงค่ะเพราะนอกจากข้าวฟ่างแล้ว พี่มาร์คก็ยังมีอีกหลายคนไม่ใช่เหรอค่ะที่กำลังจีบอยู่ตอนนี้”
“เวลาเราอยู่ด้วยกันเราไม่พูดถึงคนอื่นสิค่ะ น้องข้าวฟ่าง”มาร์คพูดพร้อมเชยคางข้างฟ่างขึ้นมาจูบเบา ๆทีนึง
“พี่ว่าแต่งตัวเถอะเดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกันข้างนอกดีกว่า”มาร์คลุกขึ้นจากเตียงนุ่งผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำทันที ส่วนข้าวฟ่างก็หยิบโทรศัพท์มาดูภาพที่เธอแอบถ่ายมาร์คกับเธอเอาไว้
“วันไหนพี่เขี่ยฟ่างทิ้งฟ่างจะแฉให้หมดเลย หึ ๆ”ข้าวฟ่างยิ้มออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะเก็บมือถือทันทีและเข้าไปจัดการตัวเองต่อหลังจากที่มาร์คออกจากห้องน้ำแล้วหลังจากที่เตรียมตัวกันเสร็จ มาร์คพาข้าวฟ่างไปกินข้าบนดาดฟ้าโรงแรม ซึ่งเป็ที่ส่วนตัวโดยเขาถ่ายภาพให้ข้าวฟ่างได้ลงโซเชียลมีเดียแต่ตัวเองไม่ได้ถ่ายกลับเอาภาพเก่าตอนไปถ่ายละครมาลงเพื่อบอกทุกคนว่าตัวเองอยู่ที่ต่างจังหวัดกำลังถ่ายละคร แต่เขาไม่รู้หรอกว่าบนดาดฟ้าโรงแรมที่เขาพาข้าวฟ่างมาทานอาหารมีเพื่อนสนิทของอัยวาที่มาทานอาหารกับสามีหล่อนเหมือนกัน
“น้ำรินคุณมองอะไรอยู่เหรอ”สิทธาถามภรรยาตัวเองที่กำลังจ้องมองโต๊ะข้างหลังเขา
“คุณลองหันไปมองดูซิค่ะ”น้ำรินบอกสิทธาหันไปมองถึงกับใ
“นั้นมันมาร์ค แฟนของอัยวาเพื่อนน้ำรินนิ”
“ใช่ค่ะรินสงสารอัยวาจังเลย จนถึงตอนนี้รินก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรวาเขาจะเลิกกับนายคนนี้ได้สักที”
“เราเป็คนนอกจะไปยุ่งมากก็ไม่ดี เตือนเท่าที่ทำได้เถอะ”สิทธาได้แต่บอกภรรยาตัวเอง เพราะหลายครั้งที่เขาและน้ำรินไปเจอภาพแบบนี้และเคยบอกกับอัยวาไป แต่สุดท้ายอัยวายังคงให้อภัยเขาเสมอมา ทำให้สิทธากลัวว่าอัยวาจะมองว่าพวกเขายุ่งเื่ของเธอมากเกินไป
“กลับกันเถอะค่ะรินอิ่มแล้ว ถึงไม่อิ่มก็กินไม่ลงแล้ว”
“งั้นเช็คบิลเลยเนอะ”หลังจากที่สิทธาและน้ำรินเช็คบิลกันเสร็จก็กลับขึ้นรถน้ำรินคิดมากเื่มาร์คจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาอัยวาเพื่อนตัวเอง
“ฮัลโหลอัยวาตอนนี้แกอยู่ไหน”
“อยู่ที่คอนโดนะกำลังเตรียมเอกสารประชุมพรุ่งนี้”
“กินอะไรหรือยัง”
“ยังเลยยังไม่หิว ถ้าคิวค่อยทานบะหมี่เอานะ ทำไมคิดถึงฉันเหรอ”
“ก็เออนะสิเดี๋ยวฉันซื้อข้าวมันไก่ ของโปรดแกไปให้นะ”
“โอ้ยไม่ต้องแกเกรงใจ ป่านนี้แล้ว ถ้ามาก็นอนกับฉันนะ ฉันไม่ให้แกขับรถกลับคนเดียว”
“นอนได้ไงแล้วมาร์คแฟนแกละ”
“มาร์คเขาติดถ่ายละครที่ต่างจังหวัดนะ”
“งั้นแกรอฉันก่อนนะเดี๋ยวฉันให้แฟนฉันไปส่งที่ห้องแก”
“โอเคงั้นแกซื้อเบียร์กับไก่ทอดมาด้วยสิ นาน ๆแกมาค้างห้องฉันคืนนี้เราก็กินเบียร์กับไก่ทอดดูหนังกัน”
“ไหนว่าเตรียมเอกสารประชุมไง”
“ก็แกมาหาทั้งทีกว่าจะถึงงานฉันคงจะเสร็จแล้วละ” แล้วทั้งสองคนก็วางสายลงสิทธาที่ขับรถอยู่หันมามองหน้าน้ำริน อย่างบอกว่าใจเย็น ๆ อย่าไปยุ่งเื่ของเขา
“คุณไม่ต้องมองหน้ารินแบบนั้นค่ะรินจำเป็ต้องเตือนเพื่อนถึงแม้ว่ามันจะเลิกคบรินก็เถอะ”น้ำรินบอกกับสามีตัวเองอย่ามุ่งมั่น
ด้านอัยวาหลังจากวางสายจากน้ำรินเธอก็หันกลับมานั่งมองภาพของไอดอลฮ่องกงที่ชื่อว่าเจวาย ในอริยบทต่าง ๆ ที่เหล่าแฟนคลับถ่ายมาลงไว้ในอินเตอร์เน็ต
“หน้าตานายหล่อแบบนี้นี่เองไม่แปลกใจที่ยายแอลกรี๊ดซะขนาดนั้น”อัยวากดเลื่อนภาพไปเรื่อย ๆจนไปเจอคลิปที่เขาทักทายแฟนคลับบนเวทีเป็ภาษาไทย
“พูดไทยก็ได้ด้วยอ้อนก็เก่งแฮะ รอยยิ้มแบบนั้นช่างทำให้สาว ๆ ใจละลาย นี่ถ้าฉันอายุ 18-19ก็คงจะตามกรี๊ดนายไปด้วยเหมือนกับเด็กสาว ๆ สมัยนี้แน่พ่อหนุ่มน้อยเจวาย”อัยวานั่งมองภาพว่าที่พรีเซนเตอร์ที่เธอต้องร่วมงานในอีกไม่กี่วันข้างหน้าอย่างอมยิ้ม