ตอนที่ 2
Safe Zone แห่งแรก
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงกระแทกจากด้านนอกดังต่อเนื่องราวกับฝูงสัตว์ป่ากำลังพยายามพังประตูเข้ามาในร้าน 7-ELEVEN ทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบปนหวาดกลัว ลูกค้าหลายคนตัวสั่นจนพูดไม่ออก บางคนทรุดตัวลงกับพื้น ขณะที่บางคนยังคงพยายามโทรศัพท์หาครอบครัว แม้สัญญาณโทรศัพท์จะเริ่มขาดหายเป็ระยะแล้วก็ตาม
“แม่ง… นี่มันเื่บ้าอะไรกันวะ…”
ชายวัยกลางคนในชุดพนักงานออฟฟิศพึมพำด้วยใบหน้าซีดเผือด ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังประตูเหล็กนิรภัยที่กำลังสั่นะเืจากแรงกระแทกด้านนอก ทุกครั้งที่เสียงดังขึ้น หัวใจของทุกคนภายในร้านก็เหมือนจะกระตุกตามไปด้วย เพราะไม่มีใครรู้ว่า ถ้าประตูนั้นพังลงมา พวกเขาจะยังมีชีวิตรอดหรือไม่
นนท์สูดหายใจลึก พยายามบังคับตัวเองให้สงบ แม้ภายในใจจะเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว แต่เขารู้ดีว่า ถ้าตัวเองแตกตื่นเหมือนคนอื่น ทุกอย่างจะจบทันที
ชายหนุ่มก้มมองหน้าต่างระบบตรงหน้าอีกครั้ง ตัวอักษรสีฟ้ายังคงลอยอยู่กลางอากาศเหมือนเป็ส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ไปแล้ว ต่างจากเมื่อไม่กี่นาทีก่อนที่เขายังคิดว่าตัวเองกำลังประสาทหลอน
[Safe Zone ระดับเริ่มต้นเปิดใช้งาน]
[จำนวนผู้รอดชีวิตภายในร้าน : 17 คน]
[ค่าความปลอดภัย : 35%]
[คำเตือน : ประตูนิรภัยระดับ D อาจเสียหาย หากถูกโจมตีต่อเนื่อง]
ดวงตาของนนท์หรี่ลงทันที
“ถ้าพวกมันพังประตูได้… พวกเราตายหมดแน่”
“พี่นนท์… พี่พูดอะไรนะ?”
พนักงานสาวชื่อเมย์เงยหน้าขึ้นมองเขาทั้งน้ำตา ใบหน้าของเธอซีดขาวจนแทบไม่มีสีเื เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพยายามกลั้นความกลัวเอาไว้สุดชีวิต
นนท์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริงออกไปบางส่วน เพราะสถานการณ์ตอนนี้ ต่อให้โกหกก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว
“ฟังนะ… ตอนนี้ร้านนี้อาจเป็ที่ปลอดภัยที่สุด พวกเราห้ามเปิดประตูเด็ดขาด เข้าใจไหม”
“แต่ข้างนอกยังมีคนอยู่นะเว้ย!”
ชายวัยรุ่นคนหนึ่งะโขึ้นทันที เขาชี้ไปยังด้านนอกที่มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังทุบประตูร้องขอความช่วยเหลือทั้งน้ำตา เสื้อผ้าของเธอเต็มไปด้วยเื ขาข้างหนึ่งเหมือนจะได้รับาเ็จนเดินแทบไม่ไหว
“ช่วยฉันด้วย!! เปิดประตูที!! ได้โปรด!!”
เสียงร้องไห้ดังลอดเข้ามาจากภายนอก
หลายคนในร้านเริ่มลังเลทันที
แต่ก่อนที่ใครจะทันพูดอะไร ร่างของชายคนหนึ่งที่วิ่งตามหลังเธอมาด้วยท่าทางบิดเบี้ยวก็พุ่งเข้าใส่ทันที ฟันสีแดงฉานกัดเข้าที่ลำคอของหญิงสาวอย่างรุนแรง เืสดกระเซ็นเต็มกระจกหน้าร้าน ขณะที่เสียงกรีดร้องเปลี่ยนเป็เสียงสำลักน่าสยดสยอง
ทุกคนในร้านหน้าซีดทันที
พนักงานสาวบางคนถึงกับอาเจียนออกมา
“เชี่ย…”
นนท์กำหมัดแน่น ดวงตาของเขาจับจ้องสิ่งมีชีวิตด้านนอกอย่างไม่กะพริบ ตอนนี้เขาเห็นชัดแล้วว่า พวกมันไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป การเคลื่อนไหวบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ ดวงตาขาวโพลน และแรงกัดที่โเี้เกินคนปกติ
ติ๊ง!
[ตรวจพบสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ : Walker]
[ระดับภัยคุกคาม : ต่ำ]
[คำแนะนำ : โจมตีศีรษะ]
หน้าต่างระบบเด้งขึ้นอีกครั้ง
นนท์กัดฟันแน่น
“ระบบนี่… เหมือนเกมซอมบี้ชัดๆ”
ทันใดนั้น เสียงกระแทกจากประตูด้านหลังก็ดังขึ้นอย่างแรงจนทุกคนสะดุ้ง
ปัง!!
“เฮ้ย! หลังร้าน!”
พนักงานชายะโเสียงหลง
นนท์รีบวิ่งผ่านชั้นสินค้าไปยังประตูหลังร้านทันที กลิ่นฝนและกลิ่นเืโชยเข้ามาตามช่องประตูเหล็ก เสียงคำรามต่ำๆ ดังอยู่ด้านนอกเหมือนมีบางอย่างกำลังใช้ร่างกายกระแทกเข้ามาไม่หยุด
[คำเตือน!]
[ประตูหลังร้านมีความเสียหาย 12%]
“บัดซบ…”
เหงื่อเย็นไหลลงข้างแก้มของนนท์ เขารีบเปิดหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดไปที่เมนูซึ่งเพิ่งปรากฏขึ้นใหม่
[ร้านค้า]
[ระบบป้องกัน]
[ระบบเติมสินค้า]
[คลังไอเทม]
ทันทีที่เปิดคลังไอเทม กล่องสีเงินขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมข้อความแจ้งเตือน
[Beginner Package ยังไม่ถูกเปิดใช้งาน]
นนท์รีบกดเปิดทันที
วูบ!
แสงสีฟ้าสว่างขึ้นต่อหน้าเขา ก่อนที่กระบองไฟฟ้าสีดำด้านจะปรากฏขึ้นในมืออย่างกะทันหัน น้ำหนักของมันหนักกว่ากระบองทั่วไปเล็กน้อย ด้ามจับเย็นเฉียบ ขณะที่กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินอ่อนๆ วิ่งผ่านตัวอาวุธเป็ระยะ
[กระบองไฟฟ้าระดับ D]
[โจมตี +5]
[มีโอกาสทำให้เป้าหมายติดสถานะอัมพาต]
“...ของจริง?”
นนท์มองอาวุธในมือตัวเองด้วยความไม่อยากเชื่อ
แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรต่อ เสียงโลหะบิดงอก็ดังขึ้นทันที
แกร๊ก…
ประตูหลังร้านเริ่มบุบเข้ามาด้านใน
เสียงกรีดร้องดังขึ้นทั่วร้านอีกครั้ง
หลายคนเริ่มร้องไห้ บางคนพยายามหาที่ซ่อน ขณะที่ชายวัยกลางคนสองคนรีบช่วยกันลากชั้นสินค้ามาขวางประตูหลังอย่างลนลาน
นนท์มองทุกคนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกำกระบองไฟฟ้าแน่นขึ้นเรื่อยๆ
เขารู้ดีว่า…
ถ้ายังเอาแต่กลัวแบบนี้
พวกเขาจะไม่มีทางรอดจนถึงเช้าแน่นอน