ห้องพักอาจารย์หมายเลข 403 ในหอพักหญิงล้วนยามค่ำคืน ถูกปกคลุมด้วยความเงียบอันหนักอึ้ง มีเพียงเสียงแอร์เก่าๆ ที่ส่งเสียงครางเบาๆ และแสงไฟนีออนสีเหลืองหม่นจากเสาด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามา เป็แสงที่เพียงพอจะทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ล่องลอยอยู่ในอากาศร้อนชื้นของเดือนเมษายน
พลอย สตรีวัยสามสิบต้นๆ ที่ยังคงไว้ซึ่งรูปร่างอันงามสง่าในฐานะอดีตนักแสดงละครสั้นที่ผันตัวมาเป็ครูพิเศษด้านศิลปะการแสดง เธอสวมเพียงเสื้อเชิ้ตโอเวอร์ไซส์สีขาวของสามีที่ไม่ได้กลับมานานนัก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางยังคงติดอยู่ที่ปกเสื้อขณะที่เธอกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าแล็ปท็อป
ประตูห้องถูกเคาะอย่างแ่เบา ตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนทางโทรศัพท์ ‘เขา’ มาถึงแล้ว
พลอยปิดแล็ปท็อปอย่างรวดเร็ว หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำเหมือนกลองรัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกับความตื่นเต้นอย่างรุนแรง พลอยรู้ดีว่าการมาถึงของ กร ลูกเลี้ยงวัย 23 ที่เพิ่งกลับจากลอนดอน ไม่ได้หมายถึงการกลับมาของความสุขในฐานะครอบครัว แต่มันคือการมาถึงของ ‘เงา’ ที่ตามหลอกหลอนความปรารถนาต้องห้ามของเธอมานานหลายปี
“กรเหรอคะ? เข้ามาเลยค่ะ” พลอยพยายามปรับเสียงให้ดูเป็ปกติ
กรเปิดประตูเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เขาดูผอมลงเล็กน้อย แต่ดวงตาของเขายังคงคมกริบและเต็มไปด้วยความหิวกระหายบางอย่างที่เธอเข้าใจดี กลิ่นฝนที่เพิ่งตกนอกหน้าต่างปะปนกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นแชมพูราคาแพงของเขาพัดเข้ามาในห้องทันที
“ขอโทษครับที่มาดึกไปหน่อย ไฟลต์เลท” กรพูดเสียงทุ้มต่ำ เขาหยุดยืนอยู่ตรงกลางห้องเล็กๆ โดยไม่ลดสายตาจากพลอยเลย
ในห้องนั้นไม่ได้มีแค่พลอย มิ้นต์ นักศึกษาสาวรุ่นน้องที่เข้ามาเป็ผู้ช่วยของพลอยชั่วคราว นั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง พลอยรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่มีคนอื่นอยู่ในห้องนี้—อย่างน้อยมันก็เป็ตัวเบรกที่ไม่ให้เธอทำอะไรเกินเลยทันที
“ไม่เป็ไรค่ะ มิ้นต์ช่วยพี่พลอยจัดการที่นอนสำรองให้นายแล้วนะ” พลอยยิ้มอย่างฝืนๆ
กรเหลือบมองมิ้นต์แค่แวบเดียว ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความรู้สึกแปลกแยก มิ้นต์นั้นสวยน่ารักตามแบบฉบับนักศึกษา แต่สำหรับกรแล้ว พลอยคือจุดศูนย์กลางของความ้าทั้งหมด
“ขอบคุณครับ” กรตอบสั้นๆ และวางกระเป๋าลงข้างโซฟา
บรรยากาศเริ่มอึดอัดหนักขึ้นเรื่อยๆ ความตึงเครียดทางเพศพุ่งสูงจนแทบจะจับต้องได้ พลอยเห็นแววตาของกรที่มองสำรวจเธอั้แ่ปลายเท้าจรดศีรษะ
“ไปอาบน้ำก่อนไหมคะ จะได้สบายตัว” พลอยเสนอ แต่เมื่อเห็นสีหน้าของกรที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า เธอเปลี่ยนใจ “ไม่ดีกว่าเนอะ ดึกแล้ว... กรไปนอนได้เลยค่ะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน”
พลอยเดินไปหยิบผ้าห่มและหมอนที่วางอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ขณะที่ร่างกายของเธอผ่านกรไป กรเอื้อมมือมาจับข้อมือของเธอเบาๆ แต่หนักแน่น
ััของเขาทำให้ร่างกายของพลอยช็อก เธอรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านจากข้อมือไปยังแกนกลางลำตัว
“พลอย” กรเรียกชื่อเธอด้วยเสียงกระซิบที่แหบพร่า มันไม่ใช่เสียงเรียกแม่เลี้ยง แต่เป็เสียงเรียกหา ‘ผู้หญิงคนหนึ่ง’
“...คะ?” พลอยพยายามดึงมือออก แต่แรงบีบของเขายังคงอยู่
กรใช้โอกาสนั้นดึงเธอเข้าหาตัว ระยะห่างระหว่างทั้งคู่แทบไม่มีเหลือ พลอยเงยหน้ามองเขา แสงไฟสลัวทำให้ใบหน้าของกรดูอันตรายและเร่าร้อนยิ่งกว่าที่เคย
“ผมเหนื่อยมาก... แต่ผมคิดถึงคุณ” คำสารภาพนั้นทำให้พลอยอ่อนยวบ
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พลอยได้ยินเสียงมุ้งลวดถูกเลื่อนเบาๆ มิ้นต์ที่ควรจะนอนกอดเข่าอยู่บนเตียง ตอนนี้ลุกขึ้นยืนอยู่ด้านหลังกร เธอมองพลอยด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ และกระดกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เป็สัญญาณที่พลอยคุ้นเคยดี
พลอยเป็คนสอนมิ้นต์ว่าความลับที่สนุกที่สุด คือความลับที่มีคนร่วมรับรู้
ความลังเลของพลอยมลายหายไปภายใต้แรงปรารถนาที่ถูกปลดปล่อยออกมา เธอเลิกต้านทานและหันไปโอบแขนรอบลำคอของกร การตอบสนองของเธอเป็เหมือนการอนุญาตที่กรรอคอยมานาน
กรโน้มตัวลงบดจูบริมฝีปากของพลอยอย่างรุนแรงและหิวกระหาย รสชาติของพริกไทยดำที่กรเพิ่งทานมาปะปนกับรสชาติหวานละมุนของลิปบาล์ม พลอยตอบรับการจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นของทั้งคู่พันเกี่ยวกันอย่างดูดดื่ม แลกเปลี่ยนความร้อนและไอน้ำลายอย่างไม่รู้จักพอ
มิ้นต์เดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีก เธอไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะ แต่กลับใช้มือเรียวข้างหนึ่งวางลงบนแผ่นหลังของพลอย และอีกข้างเลื่อนลงไปลูบไล้บั้นท้ายของกรที่ถูกปกคลุมด้วยกางเกงยีนส์
กรผละจูบออกจากพลอยชั่วครู่ ดวงตาของเขามองมิ้นต์ที่กำลังยื่นหน้าเข้ามาชิดพลอยอย่างเปิดเผย
“เธอก็รู้ความลับของพวกเราใช่ไหม มิ้นต์?” กรใช้เสียงแหบกระซิบถาม
มิ้นต์หัวเราะเบาๆ แล้วตอบกลับด้วยการกดริมฝีปากนุ่มของเธอลงบนแก้มของพลอย ก่อนจะเลื่อนไปที่ลำคอของกร “พลอยเขาเหงา... พวกเราสองคนช่วยปลอบใจพี่ชายไม่ได้เหรอคะ?”
คำพูดของมิ้นต์เป็เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ กรผลักพลอยเบาๆ ให้หลังชนกับผนังห้องที่มีภาพวาดนามธรรมแขวนอยู่ มือข้างหนึ่งของกรเลื่อนลงไปใต้เสื้อเชิ้ตของพลอย ััถึงความร้อนผ่าวจากิัที่ไม่ได้สวมชุดชั้นใน
“อ๊า...” พลอยครางเบาๆ เมื่อนิ้วของกรััยอดอกที่แข็งตัวของเธอ
มิ้นต์ฉีกซองถุงยางอนามัยด้วยความชำนาญ เธอไม่ได้สวมชุดชั้นในเช่นกัน เธอสวมเพียงเสื้อยืดสีดำบางเบาและกางเกงขาสั้น เธอดึงเสื้อยืดของกรออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเหงื่อ
พลอยถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองออกเช่นกัน ทิ้งมันลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี ตอนนี้ทั้งสามคนแทบจะเปลือยเปล่าภายใต้แสงสลัวของห้องเล็กๆ
มิ้นต์คุกเข่าลงต่อหน้ากร เธอใช้ปลายลิ้นแตะเบาๆ ที่ส่วนหัวของอวัยวะที่แข็งขืนของเขา ทำให้กรหายใจเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความตื่นเต้น
“มิ้นต์...” กรพูดชื่อเธออย่างควบคุมเสียงไม่ได้
“ชู่ว์... เงียบไว้ค่ะ เดี๋ยวห้องข้างๆ ได้ยิน” มิ้นต์เงยหน้าขึ้นมองกรด้วยดวงตาเ้าเล่ห์ ก่อนจะงับส่วนหัวเข้าไปในโพรงปากอุ่นๆ ของเธออย่างนุ่มนวล
พลอยมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความผิดบาปและความสุขสมทางสายตา เธอเดินไปข้างเตียง ก้มตัวลงหยิบผ้าเช็ดตัวมาปูไว้บนพื้นใกล้ๆ กับที่กรยืนอยู่
กรโยกสะโพกตามจังหวะดูดดื่มของมิ้นต์ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับพลอยที่กำลังกอดอกมองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความ้า
“คุณดู...” กรพูดติดๆ ขัดๆ “...คุณดูสวยมาก”
ความเย้ายวนของพลอยคือเสน่ห์ที่ต้องห้าม และการได้รับมันจากกรต่อหน้ามิ้นต์ทำให้ความเสียวซ่านนั้นทวีคูณเป็หลายเท่า
มิ้นต์เร่งจังหวะเร็วขึ้น การดูดดึงของเธอหนักหน่วงและเต็มไปด้วยเสียงครางในลำคอที่ควบคุมไม่ได้ของกร
ซี้ดดดดด! อื้ออึง...
เมื่อกรใกล้จะถึงจุดสุดยอด มิ้นต์ผละออกอย่างรวดเร็ว พลอยรับ่ต่อด้วยการใช้มือเข้าควบคุมจังหวะหายใจที่หอบถี่ของกร เธอรูดรั้งแกนกลางลำตัวของเขาอย่างช้าๆ แล้วเร็วขึ้น จากนั้นมิ้นต์ก็ฉวยโอกาสสวมถุงยางอนามัยให้กรอย่างบรรจง
“ทีนี้ก็ตาพี่แล้วค่ะ” มิ้นต์พูดอย่างเร้าอารมณ์ ขณะที่เธอล้มตัวลงนอนราบกับพื้นห้องที่ปูด้วยผ้าเช็ดตัว
กรและพลอยสบตากันอีกครั้ง ความปรารถนาตอนนี้ได้ลบล้างความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไปจนหมดสิ้น กรจัดการเปิดขาของมิ้นต์ที่ชันเข่าอยู่
“พร้อมไหม?” กรถามมิ้นต์ แต่ดวงตาของเขามองพลอย
“พร้อมค่ะ” มิ้นต์ตอบ
กรใช้มือหนึ่งจับสะโพกของมิ้นต์ แล้วค่อยๆ กดแกนกายที่ร้อนผ่าวและแข็งกร้าวเข้าสู่โพรงอ่อนนุ่มของเธอ
ฟึ่บ! เสียงเนื้อที่เบียดเสียดกันดังขึ้นพร้อมกับเสียงลมหายใจที่ติดขัดของมิ้นต์
กรเริ่มขยับช้าๆ ในจังหวะที่เน้นการรับรู้ถึงความคับแน่นและความชื้นแฉะของร่างกายสาววัยรุ่น
พลอยไม่รอช้า เธอสอดแทรกตัวเองเข้ามาในวงล้อมแห่งตัณหา เธอล้มตัวลงนอนคร่อมกร หันหลังให้มิ้นต์ และใช้มือเท้ากับพื้นเพื่อควบคุมความสูงของตัวเอง
เธอประกบปากจูบกรอีกครั้งอย่างดูดดื่ม ขณะที่กรกำลังเร่งจังหวะให้มิ้นต์ที่อยู่ด้านล่าง
นี่คือสามเหลี่ยมที่สมบูรณ์แบบของความใคร่: มิ้นต์ได้รับความรุนแรงของกร, พลอยได้รับความใกล้ชิดทางอารมณ์, และกรได้รับความปรารถนาที่ต้องห้ามจากทั้งสองสาวในเวลาเดียวกัน
“ตับๆๆ! เพียะ!” เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น จังหวะหนักแน่นของกรทำให้เตียงสำรองที่ถูกจัดไว้สั่นะเื พลอยส่งเสียงครางต่ำในลำคอเมื่อเธอลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เปียกเหงื่อของเขา
มิ้นต์เริ่มเปล่งเสียงครางออกมาดังขึ้นเรื่อยๆ อื้อออ... อื้ออึงงงง... เธอกำลังเกร็งกระตุก พลอยเองก็รู้สึกได้ถึงแรงกระแทกจากสะโพกของกรที่สั่นคลอนไปทั่วร่าง
ในขณะที่มิ้นต์ใกล้จะแตะขอบ์ พลอยตัดสินใจเปลี่ยนท่า เธอผละออกจากจูบ แล้วหันไปนั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้ากร ใช้มือจับแกนกายของกรที่ยังคงฝังลึกอยู่ในตัวมิ้นต์ แล้วเธอโน้มตัวลงไปใช้ปากของเธอครอบคลุมอวัยวะส่วนล่างที่ยื่นออกมา
กรถึงกับทรุดตัวลงด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานจากทั้งสองด้าน เสียงครางของเขาเปลี่ยนจากความเร่าร้อนเป็ความเ็ปที่แสนหวาน
“พลอย... อ๊าาา! มิ้นต์! ผมไม่ไหวแล้วววว!”
ความร้อนผ่าวจากช่องทางของมิ้นต์และความอบอุ่นจากปากของพลอยทำให้กรถึงจุดะเิ เขากระตุกเกร็งหลายครั้งอย่างรุนแรง พลอยรู้สึกถึงแรงดันจากถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยน้ำอสุจิอุ่นๆ
มิ้นต์กรีดร้องออกมาพร้อมกัน เธอกระตุกตัวหลายครั้งก่อนจะอ่อนแรงลง ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยความสุขสม
ทั้งสามคนทรุดตัวลงกองอยู่บนผ้าเช็ดตัวเดียวกัน ลมหายใจหอบถี่ของพวกเขาก้องไปทั่วห้อง
พลอยเงยหน้ามองกร ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไม่ได้มาจากความเ็ป แต่เป็ความรู้สึกผิดที่เต็มไปด้วยความสุขสม เธอใช้หลังมือปาดเหงื่อจากหน้าผากของกร
“เราทำอะไรลงไป... กร” พลอยกระซิบ
กรกอดพลอยไว้แน่น “สิ่งที่พวกเรา้า... มาตลอด”
มิ้นต์คลานเข้ามาซบไหล่ของพลอยอย่างหมดแรง ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ
เสียงแอร์เก่าๆ และแสงสลัวยังคงเป็พยานให้กับความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ถูกปลดปล่อยออกมาในคืนนี้
ตอนแรกมาเสิร์ฟแล้วนะ????
ถ้าถูกใจ ฝากนักอ่านใจดีช่วยกดถูกใจ ทิ้งคอมเมนต์เล็ก ๆ ไว้พูดคุยกัน
และถ้าชอบเื่นี้ อย่าลืมเพิ่มเข้าคลังไว้ด้วยนะ
ทุกคอมเมนต์คือพลังใจ
ทุกหัวใจคือแรงสนับสนุน
แค่เก็บเข้าคลัง นักเขียนก็ยิ้มไม่หุบแล้ว????
ความเร่าร้อนในหอพักนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น... การมาถึงของกรทำให้พลอยและมิ้นต์ต้องเผชิญหน้ากับความลับที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ใครจะรู้ว่าบทบาทของมิ้นต์จะเปลี่ยนไปอย่างไรในเช้าวันรุ่งขึ้น? ติดตามต่อตอนหน้า
265
