Chapter 4
ตัวสำรองยอมเธอทุกอย่าง (*)
"ขอเอาสดได้ปะ?"
"!?"
ฉันที่นอนหันหลังให้เควินอยู่ถึงกับต้องเอี้ยวตัวหันไปมองหน้าเขา
พูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย
"ั้แ่มีอะไรกันมาก็ใส่ถุงมาตลอด"
"..."
"ครั้งนี้มันหมด ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ"
"บ้าเหรอเควิน ไม่เอา"
ฉันขืนตัวลุกขึ้นนั่งแล้วมองหน้าเขาอย่างจริงจัง
ยังไงเราก็ควรป้องกัน ทั้งโรคติดต่อ ทั้งกลัวท้องอีก
"ฉันเอากับเธอคนเดียว"
"หมายความว่าไง?"
เขามีวาดฝันอยู่นี่
"วาดฝัน...ฉันยังไม่เคยมีอะไรด้วย"
"ฮะ!?"
คบมาตั้งสี่ปีเนี่ยนะ
"อือ ตามนั้นแหละ"
"..."
ถึงกับพูดไม่ออกเลยฉัน
"ขอเอาสดนะ"
ยังไม่ทันตั้งตัวเควินก็จับตัวฉันนอนท่าหมาแอ่นก้นไปหาเขา
ดะ เดี๋ยวสิ
"มันจะดีเหรอ? กลัวท้อง"
"ครั้งเดียวนะ"
"อือ ก็ได้"
หวังว่ายาคุมฉุกเฉินจะช่วยชีวิตฉันได้นะ ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
อยากลอง...
พอฉันยินยอมพร้อมใจตอบรับเควินเสร็จ เขาไม่รอช้าชักแท่งลำร้อนใหญ่ขึ้นลงสักสองสามทีแล้วสอดแทรกเข้ามาในกลีบสวาท
"อ๊าาา"
"ซี้ดดด"
แม้จะเอากันมาหลายครั้ง แต่มันก็ยังใหญ่คับแน่นอยู่เสมอ
"อื้อ เค..เสียว"
"อ่า..เฟิร์น แน่นฉิบ"
มือหนาเลื่อนมาคว้าเอวเล็กของฉันแล้วกระแทกสะโพกสอบตอกลำเอ็นลงกลีบสวาท
"อ๊ะ อู้ย"
ฉันร้องครวญครางออกมาเมื่อแท่งเนื้อร้อนขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วเป็จังหวะ
"อ่าเฟิร์น.."
เควินขยับแท่งลำร้อนเข้าออกอยู่อย่างนั้น
เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมงเราทั้งคู่ก็เสร็จสิ้นอารมณ์สวาท
เควินชักแท่งลำร้อนออกมาพ่นน้ำสีขาวขุ่นเข้าที่สะโพกขาวเนียนของฉัน
"อ่า.."
เราทั้งคู่นอนกอดกัน ฉันมองหน้าเขาที่หลับตาพริ้ม
ติ๊งง!!
เสียงโทรศัพท์ของเควินดังขึ้นที่หัวเตียง ฉันผละออกจากอ้อมกอดแกร่งแล้วเอื้อมหยิบโทรศัพท์ของเควินมาดูว่าใครโทรมา
'Wadphan'
วาดฝันอีกแล้วสินะ..
แต่ตอนนี้มันเป็เวลาของฉันนะ ไม่อยากแบ่งเวลาให้ใครเลย..
ฉันวางลงไม่รับแล้วมองหน้าเควิน เขากำลังหลับสบายตาพริ้ม
เวลานอนนี่น่าเอ็นดูจริงๆ
ติ๊งง!!
เสียงโทรศัพท์ยังดังขึ้นอยู่ไม่หยุด
มีเื่ด่วนอะไรรึเปล่านะ
"เอาไงดีล่ะเรา"
ฉันนั่งคิดอยู่สักพัก อยากจะเห็นแก่ตัวเก็บเควินเอาไว้คนเดียวไม่แบ่งให้ใคร
แต่ใจก็รู้ดีว่าเขารักคนอื่นมากกว่า...และโทรมาหลายสายขนาดนี้คงจะมีเื่ด่วน
"เค..เควิน"
ฉันเขย่าตัวเขาเบาๆ เพื่อให้ตื่น
"อื้ออ อะไรเฟิร์น ยังง่วงอยู่เลย"
เควินสะลึมสะลือแล้วเอื้อมมือมาคว้าเอวฉันหวังดึงให้ลงไปนอนกับเขาด้วย
แต่ฉันขืนตัวเอาไว้แล้วจ้องหน้าหล่อนั้น
"วาดฝันโทรมา"
เมื่อพูดจบประโยค เควินที่ง่วงสะลึมสะลือในตอนแรกก็ดีดตัวลุกขึ้นจากที่นอนมาคว้าโทรศัพท์ไปจากมือฉัน
เจ็บจัง...
เขาลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง
เกลียดภาพนี้จัง...ไม่อยากเห็นภาพแบบนี้อีกแล้ว
ฉันนั่งอยู่บนเตียง สภาพตอนนี้คือเปลือยเปล่าทั้งตัว
สักพักเควินก็เดินเข้ามาในห้อง
"เฟิร์น ฉันกลับก่อนนะ"
เควินเดินมาหยิบเสื้อผ้าที่หล่นอยู่ที่พื้นขึ้นมาสวม
ฉันกระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่น้ำตาออกไป
"ทำไม..กลับเร็วจังล่ะ"
พยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น
"วาดฝันไม่สบายอะ ยังไม่หายดี"
"งะ งั้นเหรอ.."
อีกแล้วสินะ
"อะนี่เงิน เอาไปซื้อยาคุมฉุกเฉินนะเฟิร์น"
เควินส่งเงินให้ฉันหนึ่งใบเทา
"เควิน...ไม่ไปได้มั้ย"
"..."
เควินเงียบแล้วสบตาฉัน แม้ห้องตอนนี้จะมืดมาก แต่ฉันก็เห็นหน้าเขาได้อย่างชัดเจนจากผ้าม่านที่แง้มเอาไว้จนแสงจันทร์สาดส่องเข้ามา
"ฉัน้านายนะ"
อารมรืของฉันในตอนนี้ทั้งดิ่ง ทั้งเศร้า อยากให้เขาอยู่ด้วย
"ขอโทษนะเฟิร์น ไว้วันศุกร์เราจะมาหานะ"
เควินตอบพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
ส่วนฉันก็ยังนั่งเศร้าอยู่บนเตียง...เขาคงรักววาดฝันมาก
ฉันมันก็แค่ที่สอง แสดงตัวก็ไม่ได้
เมื่อไรนะ...เมื่อไรจะตัดใจเลิกกับเขาได้สักทีใบเฟิร์น!
ฉันนั่งกอดเข่าแล้วมองแสงจันทร์ที่แสนจะสว่างในคืนนี้
ทำยังไงดีนะใจ
"จะเลิก...หรือจะสู้ต่อดีนะเฟิร์น"
ได้แต่ถามตัวเอง...
เช้าวันต่อมา
มหาวิทยาลัย
เป้นอีกวันที่ฉันโหนรถเมล์มาเรียน และก็ดันสายเพราะมัวแต่แวะร้านยาซื้อยาคุมฉุกเฉิน
"แฮ่กๆ"
ฉันรีบวิ่งเข้ามานั่งข้างๆ เฟย ส่วนคริสต์กับโอมนั่งโต๊ะด้านหน้า
"เป็อะไรวะไอ้เฟิร์น ทำไมมาสาย"
คริสต์หันมาถามฉันที่นั่งหอบแฮ่กๆ
"ตื่นสายอะ"
ฉันจำใจโกหกออกไป
"ที่จริงหอมึงก็ทางผ่านกู คราวหน้าให้กูแวะรับก็ได้นะ"
ไอ้โอมหันมาพูดกับฉันบ้าง สงสัยมันจะสงสารแหละ
"ไม่เป็ไรอะมึง กูเกรงใจ"
"งั้นให้กูไปรับก็ได้"
เฟยพูดขึ้นเสียงเรียบ
"มึงยิ่งแล้วใหญ่ คอนโดอยู่คนละทางกับหอกูเลยเฟย"
ฉันนี่โชคดีจริงจริ๊ง มีเพื่อนมีน้ำใจ
"อาจารย์มาละๆ"
คริสต์บอกเพื่อเป็สัญญาณให้เราเงียบ
อาจารย์วัชระเดินเข้ามา อาจารย์จอมโหดกับคะแนนที่แสนจะได้มายาก
รุ่นพี่บอกว่าการจะได้เอวิชานี้มันยากมากๆ ทั้งๆ ที่เป็วิชาเสรีนะ
"อาจารย์จะให้จับคู่กันทำงาน..."
อาจารย์วัขระพูดไปเรื่อยๆ เข้าหัวบ้างไม่เข้าหัวบ้าง เพราะตอนนี้ฉันมัวแต่โฟกัสเื่ที่จะต้องกินยาคุมฉุกเฉิน
จะท้องมั้ยนะ...ไม่น่าเสี่ยงเลย
"เฟิร์น.."
ถ้าท้องขึ้นมาจะทำยังไง เอาออกเหรอ?
"เฟิร์น.."
รึจะเลี้ยง
"เฟิร์น!"
"อ๊ะ ฮะ! หืม ว่าไงนะเฟย?"
ฉันสะดุ้งตื่นจากภวังค์เมื่อเฟยหันมาะโใส่ฉัน
"กูเรียกมึงตั้งหลายรอบ เหม่ออะไร"
อ้าว รู้ตัวอีกทีอาจารย์ก็สอนผ่านมาสามชั่วโมง เพื่อนๆ เตรียมลุกไปกินข้าวแล้ว
"อ้าว กูมัวง่วงๆ อยู่อะ"
"กูจะถามมึงว่าเราคู่กันมั้ย งานอาจารย์วัชระ"
"..."
"ให้โอมคู่กับคริสต์"
งานอะไรหว่า มัวแต่เหม่อเลยไม่ได้ฟัง
"เออได้ดิ ได้หมดอะ"
ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มแห้งๆ
"อาจารย์แม่ง...สั่งงานแล้วจะให้ส่งวันจันทร์ด้วย"
โอมหันมาบ่น
"เออ จะไปทำทันได้ไงวะ งานอื่นก็เยอะแยะ"
คริสต์บ่นบ้าง
"นี่ก็วันพฤหัสแล้วด้วย.."
ส่งวันจันทร์ งั้นเสาร์อาทิตย์ก็แทบไม่มีเวลาพักเลยสิ
"เฟิร์น"
"ฮะ หืม?"
ฉันขานตอบเฟยที่เรียก
"งั้นวันศุกร์กูไปทำงานหอมึงนะ"
ฮะ วันศุกร์งั้นเหรอ..
"อะ เอ่อ คือ.."
ฉันตอบไม่ถูกเลย ปกติวันนั้นจะเป็วันที่มีเวลากับเควินซะด้วยสิ
"ทำไม รึมึงจะมาคอนโดกู?"
เฟยถามย้ำขึ้น ทำเอาฉันหน้าเหวอ
"ยังไงมึงก็ผู้หญิงว่ะเฟิร์น ไปทำงานคอนโดไอ้เฟยเดี๋ยวใครมาเห็นมันจะไม่ดี"
คริสต์เสริมขึ้น
"ถึงปกติมึงจะแมนมากไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงก็เถอะ"
ไอ้โอมพูด น่าตบปากมันจริงๆ
แต่กลุ่มฉันเป็แบบนี้จริงๆ นะ ไม่ค่อยมองฉันเป็ผู้หญิงกันหรอก
"เออๆ ก็ได้ ให้ไอ้เฟยมาทำงานหอกูก็ได้"
เอาล่ะ ฉันหวังว่าจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ
ไม่ใช่ว่าเควินมาปะทะกับเฟยในหอฉัน แค่คิดก็สยองแล้ววว
**********
ถ้าเควินมาเจอเฟยอยู่กับเฟิร์นในห้องสองต่อสองจะเป็ยังไงน้า แค่คิดไรท์ก็ปวดใจแย้วว ฮืออ
6K
