ตอนที่2 เทียนหลงกับการเข้าโรงเรียนครั้งเเรก
หกปีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว.......
หกปีมานี้นั้นเทียนหลงรับรู้เื่ราวของต้นตระกูลของตัวเองมากมายไม่ว่าจะเป็ความยิ่งใหญ่หรืออิทธิพลที่กว้างขวางเเถมยังมีธุรกิจอีกหลายเเห่งเเละเขายังรับรู้เื่ราวในโลกใบนี้ที่น่าใอีกด้วยว่าบุรุษนั้นมีอัตราที่เกิดน้อยมากเมื่อเทียบกับสตรีที่มีอัตราที่เกิดสูงซึ่งในโลกใบนี้มีบุรุษเพียงเเค่สิบเปอร์เซ็นของโลกเพียงเท่านั้น
ส่วนภายในเวลาในตอนนี้นั้นเทียนหลงก็กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงบนพื้นสนามหญ้าด้วยสีหน้าที่สงบนิ่งสายลมอ่อนๆนั้นได้พัดผ่านปะทะเข้ากับร่างกายจนทำให้ชายเสื้อโบกสะบัดไปมาเล็กน้อย
เเต่ทว่าในขณะนั้นเองเทียนหลงก็ััได้ถึงใกล้บางคนที่กำลังใกล้เข้ามาเปลือกตาของเขาก็สั่นไหวเบาๆก่อนที่จะลืมขึ้นมาอย่างช้าๆ
"คุณชายน้อยเ้าคะท่านหญิงเเละคุณท่าน้าที่อยากจะพบคุณชายน้อยเ้าค่ะ"สาวใช้กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะเเละเคารพเเถมใบหน้าของสาวใช้ยังเเดงนะเรื่อเล็กน้อยเมื่อนางเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาที่น่ารักของคุณชายน้อยที่ได้เห็นมา
"ได้ข้าจะรับไปหาท่านพ่อท่านเเม่ของข้าเดียวนี้เเหละ"เทียนหลงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สดใสก่อนที่จะลุกขึ้นเเล้วก้าวเท้าเดินตามสาวใช้คนนั้นไป
เมื่อสาวใช้นั้นได้นำเทียนหลงมายังสวนดอกไม้ซึ่งอยู่ตรงด้านหลังคฤหาสน์ซึ่งสวนดอกไม้อย่างนี้นั้นมีดอกไม้นานาพันธุ์ที่กำลังเบ่งบานหลากหลายสีด้วยกันซึ่งตรงกลางสวนดอกไม้นั้นได้มีศาลาสีขาวหลังเล็กหลังหนึ่งซึ่งภายในศาลานั้นก็ได้มีสองสามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ
"ไม่นึกเลยว่าลูกพ่อจะเเข็งเเกรงขึ้นขนาดนี้"เทียนหม่ากล่าวออกมาเพราะตั้งเเต่เทียนหลงเกิดขึ้นมาลืมตาดูโลกพลังบริสุทธิ์ที่เเข็งเเกร่งเป็อย่างมากเเผ่ออกมาจากภายในร่างกายลูกชายที่พึ่งเกิดออกมาหมาดๆจนทำให้ตัวของเทียนหม่ารู้สึกใเล็กน้อยซึ่งนับั้แ่นั้นเป็ต้นมาลูกชายของเขานั้นก็ได้พัฒนาความแข็งแกร่งอย่างแบบนี้เรื่อยมา
"ท่านเองด้วยเช่นเดียวกันท่านพ่อ"เทียนหลงกล่าวออกมาสายตาของที่เต็มไปด้วยความเฉียบคมนั้นจ้องมองไปที่เทียนหม่าที่กำลังเเผออร่าสีทองที่ทรงพลังออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ซึ่งเขานั้นรู้ดีว่าในโลกใบนี้นั้นเป็โลกที่กว้างใหญ่เป็อย่างมากซึ่งความแข็งแกร่งของโลกใบนี้นั้นจะแบ่งออกตามระดับยีนด้วยกันจากEไปจนถึงระดับSSSซึ่งระดับSSSนั้นก็เป็จุดสูงสุดที่เป็ตัวตนที่พิเศษในตำนานซึ่งมีเพียงไม่กี่คนในโลกใบนี้เเถมพ่อเเม่ของเขายังเป็ตัวตนระดับSSSอีกด้วย
"เอาล่ะสองพ่อลูกคู่นี้หยุดพูดกันได้เเล้วเทียนหลงที่มีเรียกลูกมาในตอนนี้ก็เพียงที่อยากจะให้ลูกได้ทราบว่าพ่อเเม่ตัดสินใจเเล้วว่าจะส่งลูกไปเรียนที่โรงเรียนนานาชาติ"ผิงเซียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะและอ่อนโยนในขณะที่กำลังจ้องไปยังที่ลูกชายของนาง
เมื่อเทียนหลงได้ยินอย่างนั้นสีหน้าของเขานั้นก็ดูใเล็กน้อยก่อนที่จะรีบกล่าวถามออกไปอย่างรวดเร็วไปว่า"ท่านเเม่ทำไมเเหละทำไมถึงอยากที่จะให้ลูกชายคนนี้ไปเรียนที่โรงเรียนอยู่ภายในสถานที่เเห่งนี้ก็ดีออกเเล้วนิ"ตลอด่เวลาหลายปีที่เขานั้นได้บ่มเพาะพลังอยู่ภายในบริเวณคฤหาสน์ตลอดทำให้การบ่มเพาะของเขาได้มาหยุดอยู่ภายในจุดสูงสุดของระดับชำระล้างเส้นโลหิตเป็ที่เรียบร้อยเเล้ว
เมื่อผิงเซียนได้ยินลูกชายของนางกล่าวออกมาอย่างนั้นนางก็รีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วไปว่า"ไม่ได้ลูกในตอนนี้นั้นสมควรที่จะออกไปเปิดหูเปิดตาแล้วคบหาสมาคมกับเพื่อนใหม่บ้างไม่ใช่อยู่แต่ภายในบริเวนบ้านอย่างนี้"
"ลูกน่าจะฟังที่เเม่กล่าวออกไป"เทียนหม่ากล่าวเสริมเข้าข้างภรรยาของตัวเองจนทำให้เทียนหลงที่มีหัวเดียวกระเทียมลีบนั้นก็ได้แต่ยอมรับ
"ก็ได้ครับท่านเเม่"เทียนหลงกล่าวออกมาถึงแม้เขาจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างแต่มันก็มีเื่ดีที่จะได้ไปสำรวจภายในโลกภายนอกที่เขานั้นไม่เคยเห็นมาก่อน
"ดี!ในตอนนี้นั้นเเม่ได้ทำการส่งจดหมายเเนะนำตัวไปให้กันกับผู้อำนวยการโรงเรียนเเล้ววันพรุ่งนี้ลูกก็สามารถที่จะไปเรียนได้เลย"ผิงเซียนกล่าวออกมา
"อะไรนะท่านเเม่เเบบนี้มันจะออก....."ในขณะที่เทียนหลงกำลังจะกล่าวออกมาอยู่นั้นเมื่อเขาได้เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวของมารดา เขานั้นก็ถึงกับเงียบเเล้วได้เเต่ยอมรับเพียงเท่านั้น
"ดีที่ลูกไม่ได้คัดค้านถ้าอย่างนั้นวันพรุ่งนี้ลูกก็ต้องเตรียมตัวไปโรงเรียนตอนเช้า"ผิงเซียนกล่าวออกมาเเม้เเต่สามีของนางยังไม่กล้าที่จะขัดใจของนาง
"ครับเเม่"เทียนหลงกล่าวออกมา
เฮ้อ!"เทียนหม่าได้ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยโดยที่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมา
เวลาผ่านพ้นไปจนถึงเวลาค่ำคืน........
เทียนหลงในตอนนี้นั้นก็กำลังเเช่ร่างกายอยู่ภายในอ่างอาบน้ำซึ่งภายในอ่างนั้นล้วนเต็มไปด้วยสมุนไพรหลากหลายชนิดด้วยกัน กลิ่นหอมจากสมุนไพรนั้นลอยปกคลุมไปทั่วทั้งห้องน้ำเเห่งนี้
"พลังของข้าในตอนนี้มาถึงจุดสูงสุดระดับชำระล้างเส้นโลหิตเเล้วข้ายังคงต้องใช้เวลาอีกสักพักก่อนที่จะทะลวงเข้าสู่ระดับชำระล้างเส้นเอ็น"เทียนหลงคิด ถึงเเม้เขาจะฝึกฝนร่างกายของตัวเองให้ตอบสนองกับการโจมตีอันรวดเร็วเเละจะมีบางคลั่งที่คนใช้จะมาฝึกซ้อมกับเขาด้วยทำให้ฝีมือการต่อสู้ของเขาจึงได้รับการขัดเกลาเกือบอยู่ตลอดเวลา
ถึงแม้ว่าพลังฉีในโลกใบนี้นั้นจะมีความเบาบางเเต่มันก็พอที่จะบ่มเพาะต่อใน่เวลานึงเเต่เมื่อผ่าน่เวลาเ่าั้มาเเล้วก็มีเเต่สมุนไพรบางชนิดที่มีความสามารถกักเก็บบรรจุพลังฉีเ่าั้เอาไว้ภายในตัวหลายปีจนกลายเป็สมุนไพรที่ทรงคุณค่าเท่านั้นถึงจะสามารถทำให้บ่มเพาะพลังฉีต่อไปได้
เทียนหลงนั้นได้ทำการนอนเเช่อยู่ภายในอ่างอาบน้ำที่มีเเต่สมุนไพรตลอดทั้งคืนก่อนที่จะลุกขึ้นออกมาจากอ่างอาบน้ำภายในเวลาตอนตีสามเเล้งกลับไปนอนที่เตียงจนถึงเช้าของวันรุ่งขึ้น
เช้าในวันนี้นั้นเป็เช้าที่มีอากาศที่สดใสเเละอากาศที่เเจมใสเป็อย่างมากในขณะที่เทียนหลงนั้นก็กำลังที่จะขึ้นรถไปโรงเรียนเป็ครั้งเเรกโดยที่มีพ่อบ้านซึ่งเป็ชายชราที่เลี้ยงดูเทียนหลงมาตั้งเเต่เล็กๆเสมือนกับเป็หลานเเท้ๆคนหนึ่งเลยก็ว่าได้
"สวัสดีตอนเช้าคุณปู่จิน"เทียนหลงกล่าวทักทายเมื่อเขาขึ้นรถเขาก็พบกับพ่อบ้านจินที่นั่งอยู่ข้างๆกีบคนขับรถ
"สวัสดีตอนเช้าด้วยเช่นเดียวกันคุณชายน้อยคุณชายคงจะเตรียมพร้อมที่จะไปโรงเรียนครั้งเเรกเเล้วสินะครับ"พ่อบ้านจินกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนในขณะที่มองไปที่เทียนหลง
"อืม!ผมพร้อมเเล้วล่ะ"เทียนหลงกล่าวออกมา
เมื่อพ่อบ้านจินได้ยินอย่างนั้นก็ได้สั่งคนขับรถให้ออกรถได้ในขณะที่ด้านหลังนั้นก็ได้มีเทียนหม่าเเละผิงเซียนที่กำลังยืนเฝ้าทองรถที่ค่อยๆวิ่งห่างออกไปอย่างช้าๆ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++